João 4

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nerineg dut te menge Peresiyu ke tudtul te iyan pà merakel ne menge etew se ebpendiyà te ki Hisus su ebpebunyag wey ebpesakup kandin dut te menge etew ne ebpendiyà te ki Juan.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Ugaid ne iyan benar ne kenà si Hisus ke ebunyag te menge etew su ke edumdumaan din dà.)
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Guna su nerineg ni Hisus te nepenudtulan, ne mid-awà en diyà te inged ne Hudiya ne mid-ulì en sikandin diyà te inged ne Geliliya.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ugaid ne ini se ralan ne ibpevayà din te ed-ulì ne kayi ebayà te inged ne Semeriya.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Ne guna su ebpevayà en sikandin te inged ne Semeriya ne nekeuma en sikandin te senge inged ne lusud ded te Semeriya ne ed-ingaranan te Sikar, inged ini ne uvey te tanà ne imbehey ni Hakub dengan dut te anak din ne si Jose.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ne kayi te tanà ini ne ruen ne ingkalut ni Hakub dengan. Nekeuma si Hisus ketà ne mibpinuu dut te uvey te kalut su neluhat sikandin te kineipanew rin, su ketà ne neudtu en ke andew.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Guna su ebpinpinuu en sikandin ne ruen meritan ne nekeuma su edsekeru ne riyà ebpuun te inged ne Semeriya. Ne migkahi en si Hisus kandin te, “Bayi, peinuma a nu.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Iyan din kinevuyù te wayig diyà te kandin su mibpendiyà ke edumdumaan din te senge inged su ebpemasa te egkekaan dan.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 “Ey,” ke se meritan, “siaken ne etew a te Semeriya, ne meambe ke egnganey ka kedì te ked-inum nu su Hudiyanen ke ma?” (Iyan din kebpekelalag te iring kayi su kenà ebpemegayun ke menge Hudiyanen dut te menge etew te Semeriya.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Midtavak si Hisus te, “Bayi, embiya perem egketuenan nu rà ke engkey ke ibehey te Eleteala, ne embiya perem egkekilala nu rà ke engkey a ini se ebuyù keykew te egkeinum, ne sikuna pà nasì se ebuyù te egkeinum nu kayi te kedì,” ke si Hisus. “Ne igkevehey ku keykew ke wayig ne ebpekevehey te kegkeuyag.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 “Mama,” ke se meritan, “memenuwen nu ve se kebpekekuwa nu keniyan te wayig ne ebehey te kegkeuyag? Su warà ma idsekilut nu ne meralem pà maa ini se wayig!
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Su maa,” ke se meritan, “muna ke pà ki Hakub ke keep-epuan dey? Su sikandin ke midtabun kenami kayi te kalut ini ne kayi mid-inum sikandin wey ke menge anak din, abpeg dut te menge ayam din ne pineinum kayi dema.”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Migkahi si Hisus manen te, “Ke menge etew ne ed-inum kayi te wayig te ini ne kalut ne edsaup pà lavew ebpekeinum.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ugaid ke etew ne ed-inum te wayig ne ibehey ku kandin, ne kenà en edsaup ebpekeinum. Su ini se wayig ne ibehey ku kandin ne iring te sebseb ne edtevur diyà te lusud te hinawa rin su puunan te kegkeuyag din, ne ebehey te umur ne warà edtamanan din.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 “Mama,” ke se meritan, “peinuma e ves nikuna keniyan te wayig su apey kenà ad edsaup ebpekeinum, ne kenà ad ebpekepengkayi se edsekeru.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 “Na, ulì ke pà,” ke si Hisus, “ne engaya nu ve ke esawa nu su lived kew kayi.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 “Warà ma esawa ku,” ke se meritan.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 “Su kelelima ke en mekesawa, ugaid ne ayan se ebpeniwaley guntaani keykew ne kenà nu esawa. Ini se ingkahi nu en kedì ne benar.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 “Mama,” ke se meritan, “netuenan ku te ayan se lalag nu ne lalag te etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Ne ruen id-insà ku,” ke se meritan. “Mekeatag te keep-epuan dey te Semeriya ne kayi ran imbe ebpengarap te Eleteala te ini ne buvungan. Ugaid ne sikiyu ne menge Hudiyanen ne iyan niyu nekahi se riyà dà te inged ne Hirusalim se ed-ubpaan te ebpengarap te Eleteala.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 “Tenuri nu ini, Bayi,” ke si Hisus, “su ruen hewii ne egkeuma ne kenà en kayi rà ne buvungan etawa riyà dà te Hirusalim ebpengerapa te menge etew ke Amey tew ne Eleteala.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Su sikiyu ne menge etew te Semeriya ne matag kew en edsimba ne warà niyu metueni ke engkey se edsimbaan niyu. Ugaid ne sikami se menge Hudiyanen, ne netuenan dey mulà ke edsimbaan dey su kayi ebpuun te kenami ne menge Hudiyanen ne ruen ebpekehemew ne ebpeliyu te menusiyà.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Na,” ke si Hisus te, “neuma en ke hewii te embiya benar ne edsimba ke menge etew te Eleteala ne Amey tew ne med-arap dan ibpepevayà te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà dut te Eleteala wey kayi ebpuun te tidtu te hinawa ran, wey kayi te keduma ran te benar ne penurù ne impayag dut te Eleteala. Ini ve se egkiyuhan te Eleteala ne ulaula rut te menge etew ne edsimba kandin.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Ke Eleteala ne warà lawa rin, tembù be kenà egkekita sikandin. Ke menge etew ne edsimba te Eleteala ne medsimba te ibpehenat te tidtu ne hinawa wey sebenarvenar te keduma ran dut te penurù ne impayag te Eleteala.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Ke se meritan, “Netuenan ku te ruen ebpekeuma ne Impasad te Eleteala ne Ebperetuen din te langun ne ed-ingaranan ki Kristu ke Mesiyas. Ketà te kebpekeuma rin, ne ibpesabut din keytew ke langun.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Ke si Hisus te, “Siaken en iya ini se ebpekidlalag keykew arà se migkahi nu ne si Kristu.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Kemulu pà ne ebpekidlalag si Hisus dut te meritan ne nekeuma en ke edumdumaan din, ne nengeinuinu ran se ebpekidlalag si Hisus ketà te meritan. Ugaid ne warà seveka rà kandan ne nekeinsà dut te meritan ke engkey se lakew rin ki Hisus, ne warà dan mekeinsà ki Hisus ke engkey arà se ebpengesaken dan.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Arà dà ne intelau en dut te meritan ke idsekeru rin ne mid-ulì en. Nekeuma rà sikandin ne impemenudtul din en dut te menge etew.
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Pengkayi kew su intengi niyu eyè se etew su intarem din kedì ke langun ne mid-ulaula ku. Engkey, eyè en buwa ke Impasad te Eleteala ne Edatù te langun ne ebpenerengen tew?” kahi rut te meritan.
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Nerineg den dà ne migenat dan en se ebpendiyà te ki Hisus.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ketà te warà pà mekeuma ke menge etew ne migkahi en ke edumdumaan ni Hisus te, “Mama, iyan tumù ne kaan ke pà.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 “Kaan kew en,” ke si Hisus, “su ruen egkeenen ku ne warà niyu metueni.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ne rutun ne mibpein-inseey ran te egkahi te, “Maa, ruen bes buwa mibehey kandin te nekaan din?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 “Iring te egkeenen ku,” ke si Hisus, “ini se kedtumana ku te kiyug te Eleteala ne midsuhù kedì te ed-imasad dut te helevek ne imbehey rin kedì.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Kenà bes duen besaanan niyu ne egkahi te, ‘Epat pà ne vulan ne arà pà ne egkeuma ke ked-ehani.’ Ugaid,” ke si Hisus, “ne idtarem ku keniyu te sendenga niyu ma ayan se menge etew ne ebpelingguma en, su embiya idsempità ta ne iring dan te melutù ne parey ne ed-eheniyen su kenà meuhet ne ebperetiyaya ran kedì.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Su ke etew ne ed-ehani ne ebeyaran, ne embiya id-upama ta ne ke etew ne ebpesabut mekeatag kedì ne ruen ded dema egkeehani rin, ugaid ne iyan din egkeehani ke merakel ne ebpeketelimà te umur ne warà edtamanan din. Ketà ne ke mibuvur te Lalag te Eleteala, wey ke mid-ehani te bahas dut te kebpemenudtul te Lalag te Eleteala ne elin dan egkehalew.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Benar iya ke besaanan dut te keep-epuan ne egkahi te, ‘Ruen ebuvur, ne ke ruma se ed-ehani.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Sikiyu,” ke si Hisus, “ne midsuhù ku te ed-ehani rut te warà niyu geleveka te kebuvur. Su duma ne etew se migelevek te kebuvur ketà, ugaid ne sikiyu en maa ke ed-ehani rut te gelevek dan.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Gewii te kayi pà te ralan ini se menge etew te Semeriya ne ebpendiyà te ki Hisus, ne merakel dut te sikandan se nekeperetiyaya kandin su sabap dut te nekahi te meritan kandan te, “Intarem din kedì ke langun ne mid-ulaula ku.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Guna su nekeuma en ini se menge etew te Semeriya ne mibuyù dan ki Hisus te kenà pà bevayà medlaus, ne ketà dema ne mid-ubpà si Hisus te nekederuwa ne hewii.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ne merakel pà lavew ne menge etew se mibperetiyaya kandin su nerineg dan ke penurù din.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Migkehiyan dan ke meritan te, “Mibperetiyaya key en ne kenà ma ketà dà ebpuun dut te nekahi nu kenami, ugaid ne kayi te nerineg dey en dema ke penurù din ne netuenan dey se benar en iya ne sikandin ke netendù te Eleteala ne ebpeliyu te menusiyà.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Guna su nepupus en se deruwa ne hewii, ne midlaus en ensi Hisus diyà te inged ne Geliliya.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Su ruen ketà pehaney ne nekahi ni Hisus te, “Ke etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala ne kenà ed-edatan te menge etew diyà te muney ne inged din.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Guna su nekeuma ran diyà te inged ne Geliliya ne nengehalew ke menge etew ketà su neketelavuk dan te kevurunan diyà te Hirusalim dut te Pista te Kedsehari te Suluhuen, ne nekita ran ke langun ne mid-ulaula ni Hisus diyà.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Netaman ketà ne midlived si Hisus kayi te inged ne Kana lusud te Geliliya, ke inged ne ruen wayig ne pinebaluy rin ne binu. Ketà ne ruen etew ne mepurù se ketengdanan din diyà te gubirnu te inged ne Kapirnawum ne ruen anak din ne meama ne ebpekedaru.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Nerineg dut te mepurù se nekeuma en si Hisus kayi te Geliliya te riyà ebpuun te inged ne Hudiya, ne mibayaan din en ne mibpemuyù kandin te ebperumaan din diyà te Kapirnawum su ebpevawian ke anak din ne egkerandung te kemetayen.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Nerineg dà ni Hisus ne migkehiyan din en te, “Embiya kenà kew ebpekekita te tuus ne ebpekegeyip ne kenà kew ebperetiyaya.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 “Mama,” ke se mepurù te ketengdanan din, “duma ke pà kedì te kenà pà ebpatey ke anak ku.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ke si Hisus te, “Na, ulì ke en su neulian en ke anak nu.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Guna su nepawà te riyan dan pà te ralan ne nesinuhung dan en ke menge sugsuhuen din ne migkahi ran te, “Neulian en ke anak nu ne ederaru.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ne mid-insaan din en sikandan te, “Keenu neulii ke anak ku?”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Nerineg din arà ne netenuran din en te gevii te nepulid ke andew ke kinekahi ni Hisus kandin te, “Neulian en ke anak nu ne ederaru.” Arà dà ne mibperetiyaya en ki Hisus, abpeg dut te langun ne sikandan kayi te lusud te valey rin.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ini ve ke ikeruwa ne mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus kayi te lusud te inged ne Geliliya gewii te kineulì din te riyà ebpuun te inged ne Hudiya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.