João 4
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARC
1 Nerineg dut te menge Peresiyu ke tudtul te iyan pà merakel ne menge etew se ebpendiyà te ki Hisus su ebpebunyag wey ebpesakup kandin dut te menge etew ne ebpendiyà te ki Juan.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Ugaid ne iyan benar ne kenà si Hisus ke ebunyag te menge etew su ke edumdumaan din dà.)
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Guna su nerineg ni Hisus te nepenudtulan, ne mid-awà en diyà te inged ne Hudiya ne mid-ulì en sikandin diyà te inged ne Geliliya.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Ugaid ne ini se ralan ne ibpevayà din te ed-ulì ne kayi ebayà te inged ne Semeriya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ne guna su ebpevayà en sikandin te inged ne Semeriya ne nekeuma en sikandin te senge inged ne lusud ded te Semeriya ne ed-ingaranan te Sikar, inged ini ne uvey te tanà ne imbehey ni Hakub dengan dut te anak din ne si Jose.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ne kayi te tanà ini ne ruen ne ingkalut ni Hakub dengan. Nekeuma si Hisus ketà ne mibpinuu dut te uvey te kalut su neluhat sikandin te kineipanew rin, su ketà ne neudtu en ke andew.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Guna su ebpinpinuu en sikandin ne ruen meritan ne nekeuma su edsekeru ne riyà ebpuun te inged ne Semeriya. Ne migkahi en si Hisus kandin te, “Bayi, peinuma a nu.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Iyan din kinevuyù te wayig diyà te kandin su mibpendiyà ke edumdumaan din te senge inged su ebpemasa te egkekaan dan.)
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 “Ey,” ke se meritan, “siaken ne etew a te Semeriya, ne meambe ke egnganey ka kedì te ked-inum nu su Hudiyanen ke ma?” (Iyan din kebpekelalag te iring kayi su kenà ebpemegayun ke menge Hudiyanen dut te menge etew te Semeriya.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Midtavak si Hisus te, “Bayi, embiya perem egketuenan nu rà ke engkey ke ibehey te Eleteala, ne embiya perem egkekilala nu rà ke engkey a ini se ebuyù keykew te egkeinum, ne sikuna pà nasì se ebuyù te egkeinum nu kayi te kedì,” ke si Hisus. “Ne igkevehey ku keykew ke wayig ne ebpekevehey te kegkeuyag.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 “Mama,” ke se meritan, “memenuwen nu ve se kebpekekuwa nu keniyan te wayig ne ebehey te kegkeuyag? Su warà ma idsekilut nu ne meralem pà maa ini se wayig!
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Su maa,” ke se meritan, “muna ke pà ki Hakub ke keep-epuan dey? Su sikandin ke midtabun kenami kayi te kalut ini ne kayi mid-inum sikandin wey ke menge anak din, abpeg dut te menge ayam din ne pineinum kayi dema.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Migkahi si Hisus manen te, “Ke menge etew ne ed-inum kayi te wayig te ini ne kalut ne edsaup pà lavew ebpekeinum.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ugaid ke etew ne ed-inum te wayig ne ibehey ku kandin, ne kenà en edsaup ebpekeinum. Su ini se wayig ne ibehey ku kandin ne iring te sebseb ne edtevur diyà te lusud te hinawa rin su puunan te kegkeuyag din, ne ebehey te umur ne warà edtamanan din.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 “Mama,” ke se meritan, “peinuma e ves nikuna keniyan te wayig su apey kenà ad edsaup ebpekeinum, ne kenà ad ebpekepengkayi se edsekeru.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 “Na, ulì ke pà,” ke si Hisus, “ne engaya nu ve ke esawa nu su lived kew kayi.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 “Warà ma esawa ku,” ke se meritan.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 “Su kelelima ke en mekesawa, ugaid ne ayan se ebpeniwaley guntaani keykew ne kenà nu esawa. Ini se ingkahi nu en kedì ne benar.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 “Mama,” ke se meritan, “netuenan ku te ayan se lalag nu ne lalag te etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ne ruen id-insà ku,” ke se meritan. “Mekeatag te keep-epuan dey te Semeriya ne kayi ran imbe ebpengarap te Eleteala te ini ne buvungan. Ugaid ne sikiyu ne menge Hudiyanen ne iyan niyu nekahi se riyà dà te inged ne Hirusalim se ed-ubpaan te ebpengarap te Eleteala.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 “Tenuri nu ini, Bayi,” ke si Hisus, “su ruen hewii ne egkeuma ne kenà en kayi rà ne buvungan etawa riyà dà te Hirusalim ebpengerapa te menge etew ke Amey tew ne Eleteala.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Su sikiyu ne menge etew te Semeriya ne matag kew en edsimba ne warà niyu metueni ke engkey se edsimbaan niyu. Ugaid ne sikami se menge Hudiyanen, ne netuenan dey mulà ke edsimbaan dey su kayi ebpuun te kenami ne menge Hudiyanen ne ruen ebpekehemew ne ebpeliyu te menusiyà.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Na,” ke si Hisus te, “neuma en ke hewii te embiya benar ne edsimba ke menge etew te Eleteala ne Amey tew ne med-arap dan ibpepevayà te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà dut te Eleteala wey kayi ebpuun te tidtu te hinawa ran, wey kayi te keduma ran te benar ne penurù ne impayag dut te Eleteala. Ini ve se egkiyuhan te Eleteala ne ulaula rut te menge etew ne edsimba kandin.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ke Eleteala ne warà lawa rin, tembù be kenà egkekita sikandin. Ke menge etew ne edsimba te Eleteala ne medsimba te ibpehenat te tidtu ne hinawa wey sebenarvenar te keduma ran dut te penurù ne impayag te Eleteala.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ke se meritan, “Netuenan ku te ruen ebpekeuma ne Impasad te Eleteala ne Ebperetuen din te langun ne ed-ingaranan ki Kristu ke Mesiyas. Ketà te kebpekeuma rin, ne ibpesabut din keytew ke langun.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ke si Hisus te, “Siaken en iya ini se ebpekidlalag keykew arà se migkahi nu ne si Kristu.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Kemulu pà ne ebpekidlalag si Hisus dut te meritan ne nekeuma en ke edumdumaan din, ne nengeinuinu ran se ebpekidlalag si Hisus ketà te meritan. Ugaid ne warà seveka rà kandan ne nekeinsà dut te meritan ke engkey se lakew rin ki Hisus, ne warà dan mekeinsà ki Hisus ke engkey arà se ebpengesaken dan.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Arà dà ne intelau en dut te meritan ke idsekeru rin ne mid-ulì en. Nekeuma rà sikandin ne impemenudtul din en dut te menge etew.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Pengkayi kew su intengi niyu eyè se etew su intarem din kedì ke langun ne mid-ulaula ku. Engkey, eyè en buwa ke Impasad te Eleteala ne Edatù te langun ne ebpenerengen tew?” kahi rut te meritan.
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Nerineg den dà ne migenat dan en se ebpendiyà te ki Hisus.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Ketà te warà pà mekeuma ke menge etew ne migkahi en ke edumdumaan ni Hisus te, “Mama, iyan tumù ne kaan ke pà.”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 “Kaan kew en,” ke si Hisus, “su ruen egkeenen ku ne warà niyu metueni.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ne rutun ne mibpein-inseey ran te egkahi te, “Maa, ruen bes buwa mibehey kandin te nekaan din?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 “Iring te egkeenen ku,” ke si Hisus, “ini se kedtumana ku te kiyug te Eleteala ne midsuhù kedì te ed-imasad dut te helevek ne imbehey rin kedì.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Kenà bes duen besaanan niyu ne egkahi te, ‘Epat pà ne vulan ne arà pà ne egkeuma ke ked-ehani.’ Ugaid,” ke si Hisus, “ne idtarem ku keniyu te sendenga niyu ma ayan se menge etew ne ebpelingguma en, su embiya idsempità ta ne iring dan te melutù ne parey ne ed-eheniyen su kenà meuhet ne ebperetiyaya ran kedì.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Su ke etew ne ed-ehani ne ebeyaran, ne embiya id-upama ta ne ke etew ne ebpesabut mekeatag kedì ne ruen ded dema egkeehani rin, ugaid ne iyan din egkeehani ke merakel ne ebpeketelimà te umur ne warà edtamanan din. Ketà ne ke mibuvur te Lalag te Eleteala, wey ke mid-ehani te bahas dut te kebpemenudtul te Lalag te Eleteala ne elin dan egkehalew.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Benar iya ke besaanan dut te keep-epuan ne egkahi te, ‘Ruen ebuvur, ne ke ruma se ed-ehani.’
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Sikiyu,” ke si Hisus, “ne midsuhù ku te ed-ehani rut te warà niyu geleveka te kebuvur. Su duma ne etew se migelevek te kebuvur ketà, ugaid ne sikiyu en maa ke ed-ehani rut te gelevek dan.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Gewii te kayi pà te ralan ini se menge etew te Semeriya ne ebpendiyà te ki Hisus, ne merakel dut te sikandan se nekeperetiyaya kandin su sabap dut te nekahi te meritan kandan te, “Intarem din kedì ke langun ne mid-ulaula ku.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Guna su nekeuma en ini se menge etew te Semeriya ne mibuyù dan ki Hisus te kenà pà bevayà medlaus, ne ketà dema ne mid-ubpà si Hisus te nekederuwa ne hewii.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ne merakel pà lavew ne menge etew se mibperetiyaya kandin su nerineg dan ke penurù din.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Migkehiyan dan ke meritan te, “Mibperetiyaya key en ne kenà ma ketà dà ebpuun dut te nekahi nu kenami, ugaid ne kayi te nerineg dey en dema ke penurù din ne netuenan dey se benar en iya ne sikandin ke netendù te Eleteala ne ebpeliyu te menusiyà.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Guna su nepupus en se deruwa ne hewii, ne midlaus en ensi Hisus diyà te inged ne Geliliya.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Su ruen ketà pehaney ne nekahi ni Hisus te, “Ke etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala ne kenà ed-edatan te menge etew diyà te muney ne inged din.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Guna su nekeuma ran diyà te inged ne Geliliya ne nengehalew ke menge etew ketà su neketelavuk dan te kevurunan diyà te Hirusalim dut te Pista te Kedsehari te Suluhuen, ne nekita ran ke langun ne mid-ulaula ni Hisus diyà.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Netaman ketà ne midlived si Hisus kayi te inged ne Kana lusud te Geliliya, ke inged ne ruen wayig ne pinebaluy rin ne binu. Ketà ne ruen etew ne mepurù se ketengdanan din diyà te gubirnu te inged ne Kapirnawum ne ruen anak din ne meama ne ebpekedaru.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nerineg dut te mepurù se nekeuma en si Hisus kayi te Geliliya te riyà ebpuun te inged ne Hudiya, ne mibayaan din en ne mibpemuyù kandin te ebperumaan din diyà te Kapirnawum su ebpevawian ke anak din ne egkerandung te kemetayen.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Nerineg dà ni Hisus ne migkehiyan din en te, “Embiya kenà kew ebpekekita te tuus ne ebpekegeyip ne kenà kew ebperetiyaya.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 “Mama,” ke se mepurù te ketengdanan din, “duma ke pà kedì te kenà pà ebpatey ke anak ku.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ke si Hisus te, “Na, ulì ke en su neulian en ke anak nu.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Guna su nepawà te riyan dan pà te ralan ne nesinuhung dan en ke menge sugsuhuen din ne migkahi ran te, “Neulian en ke anak nu ne ederaru.”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ne mid-insaan din en sikandan te, “Keenu neulii ke anak ku?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Nerineg din arà ne netenuran din en te gevii te nepulid ke andew ke kinekahi ni Hisus kandin te, “Neulian en ke anak nu ne ederaru.” Arà dà ne mibperetiyaya en ki Hisus, abpeg dut te langun ne sikandan kayi te lusud te valey rin.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ini ve ke ikeruwa ne mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus kayi te lusud te inged ne Geliliya gewii te kineulì din te riyà ebpuun te inged ne Hudiya.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.