João 4
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVI
1 Nerineg dut te menge Peresiyu ke tudtul te iyan pà merakel ne menge etew se ebpendiyà te ki Hisus su ebpebunyag wey ebpesakup kandin dut te menge etew ne ebpendiyà te ki Juan.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (Ugaid ne iyan benar ne kenà si Hisus ke ebunyag te menge etew su ke edumdumaan din dà.)
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Guna su nerineg ni Hisus te nepenudtulan, ne mid-awà en diyà te inged ne Hudiya ne mid-ulì en sikandin diyà te inged ne Geliliya.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Ugaid ne ini se ralan ne ibpevayà din te ed-ulì ne kayi ebayà te inged ne Semeriya.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ne guna su ebpevayà en sikandin te inged ne Semeriya ne nekeuma en sikandin te senge inged ne lusud ded te Semeriya ne ed-ingaranan te Sikar, inged ini ne uvey te tanà ne imbehey ni Hakub dengan dut te anak din ne si Jose.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ne kayi te tanà ini ne ruen ne ingkalut ni Hakub dengan. Nekeuma si Hisus ketà ne mibpinuu dut te uvey te kalut su neluhat sikandin te kineipanew rin, su ketà ne neudtu en ke andew.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Guna su ebpinpinuu en sikandin ne ruen meritan ne nekeuma su edsekeru ne riyà ebpuun te inged ne Semeriya. Ne migkahi en si Hisus kandin te, “Bayi, peinuma a nu.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 (Iyan din kinevuyù te wayig diyà te kandin su mibpendiyà ke edumdumaan din te senge inged su ebpemasa te egkekaan dan.)
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 “Ey,” ke se meritan, “siaken ne etew a te Semeriya, ne meambe ke egnganey ka kedì te ked-inum nu su Hudiyanen ke ma?” (Iyan din kebpekelalag te iring kayi su kenà ebpemegayun ke menge Hudiyanen dut te menge etew te Semeriya.)
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Midtavak si Hisus te, “Bayi, embiya perem egketuenan nu rà ke engkey ke ibehey te Eleteala, ne embiya perem egkekilala nu rà ke engkey a ini se ebuyù keykew te egkeinum, ne sikuna pà nasì se ebuyù te egkeinum nu kayi te kedì,” ke si Hisus. “Ne igkevehey ku keykew ke wayig ne ebpekevehey te kegkeuyag.”
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 “Mama,” ke se meritan, “memenuwen nu ve se kebpekekuwa nu keniyan te wayig ne ebehey te kegkeuyag? Su warà ma idsekilut nu ne meralem pà maa ini se wayig!
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Su maa,” ke se meritan, “muna ke pà ki Hakub ke keep-epuan dey? Su sikandin ke midtabun kenami kayi te kalut ini ne kayi mid-inum sikandin wey ke menge anak din, abpeg dut te menge ayam din ne pineinum kayi dema.”
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Migkahi si Hisus manen te, “Ke menge etew ne ed-inum kayi te wayig te ini ne kalut ne edsaup pà lavew ebpekeinum.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Ugaid ke etew ne ed-inum te wayig ne ibehey ku kandin, ne kenà en edsaup ebpekeinum. Su ini se wayig ne ibehey ku kandin ne iring te sebseb ne edtevur diyà te lusud te hinawa rin su puunan te kegkeuyag din, ne ebehey te umur ne warà edtamanan din.”
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 “Mama,” ke se meritan, “peinuma e ves nikuna keniyan te wayig su apey kenà ad edsaup ebpekeinum, ne kenà ad ebpekepengkayi se edsekeru.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 “Na, ulì ke pà,” ke si Hisus, “ne engaya nu ve ke esawa nu su lived kew kayi.”
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 “Warà ma esawa ku,” ke se meritan.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 “Su kelelima ke en mekesawa, ugaid ne ayan se ebpeniwaley guntaani keykew ne kenà nu esawa. Ini se ingkahi nu en kedì ne benar.”
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 “Mama,” ke se meritan, “netuenan ku te ayan se lalag nu ne lalag te etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Ne ruen id-insà ku,” ke se meritan. “Mekeatag te keep-epuan dey te Semeriya ne kayi ran imbe ebpengarap te Eleteala te ini ne buvungan. Ugaid ne sikiyu ne menge Hudiyanen ne iyan niyu nekahi se riyà dà te inged ne Hirusalim se ed-ubpaan te ebpengarap te Eleteala.”
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 “Tenuri nu ini, Bayi,” ke si Hisus, “su ruen hewii ne egkeuma ne kenà en kayi rà ne buvungan etawa riyà dà te Hirusalim ebpengerapa te menge etew ke Amey tew ne Eleteala.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Su sikiyu ne menge etew te Semeriya ne matag kew en edsimba ne warà niyu metueni ke engkey se edsimbaan niyu. Ugaid ne sikami se menge Hudiyanen, ne netuenan dey mulà ke edsimbaan dey su kayi ebpuun te kenami ne menge Hudiyanen ne ruen ebpekehemew ne ebpeliyu te menusiyà.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Na,” ke si Hisus te, “neuma en ke hewii te embiya benar ne edsimba ke menge etew te Eleteala ne Amey tew ne med-arap dan ibpepevayà te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà dut te Eleteala wey kayi ebpuun te tidtu te hinawa ran, wey kayi te keduma ran te benar ne penurù ne impayag dut te Eleteala. Ini ve se egkiyuhan te Eleteala ne ulaula rut te menge etew ne edsimba kandin.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Ke Eleteala ne warà lawa rin, tembù be kenà egkekita sikandin. Ke menge etew ne edsimba te Eleteala ne medsimba te ibpehenat te tidtu ne hinawa wey sebenarvenar te keduma ran dut te penurù ne impayag te Eleteala.”
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Ke se meritan, “Netuenan ku te ruen ebpekeuma ne Impasad te Eleteala ne Ebperetuen din te langun ne ed-ingaranan ki Kristu ke Mesiyas. Ketà te kebpekeuma rin, ne ibpesabut din keytew ke langun.”
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Ke si Hisus te, “Siaken en iya ini se ebpekidlalag keykew arà se migkahi nu ne si Kristu.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Kemulu pà ne ebpekidlalag si Hisus dut te meritan ne nekeuma en ke edumdumaan din, ne nengeinuinu ran se ebpekidlalag si Hisus ketà te meritan. Ugaid ne warà seveka rà kandan ne nekeinsà dut te meritan ke engkey se lakew rin ki Hisus, ne warà dan mekeinsà ki Hisus ke engkey arà se ebpengesaken dan.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Arà dà ne intelau en dut te meritan ke idsekeru rin ne mid-ulì en. Nekeuma rà sikandin ne impemenudtul din en dut te menge etew.
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Pengkayi kew su intengi niyu eyè se etew su intarem din kedì ke langun ne mid-ulaula ku. Engkey, eyè en buwa ke Impasad te Eleteala ne Edatù te langun ne ebpenerengen tew?” kahi rut te meritan.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Nerineg den dà ne migenat dan en se ebpendiyà te ki Hisus.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Ketà te warà pà mekeuma ke menge etew ne migkahi en ke edumdumaan ni Hisus te, “Mama, iyan tumù ne kaan ke pà.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 “Kaan kew en,” ke si Hisus, “su ruen egkeenen ku ne warà niyu metueni.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Ne rutun ne mibpein-inseey ran te egkahi te, “Maa, ruen bes buwa mibehey kandin te nekaan din?”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 “Iring te egkeenen ku,” ke si Hisus, “ini se kedtumana ku te kiyug te Eleteala ne midsuhù kedì te ed-imasad dut te helevek ne imbehey rin kedì.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Kenà bes duen besaanan niyu ne egkahi te, ‘Epat pà ne vulan ne arà pà ne egkeuma ke ked-ehani.’ Ugaid,” ke si Hisus, “ne idtarem ku keniyu te sendenga niyu ma ayan se menge etew ne ebpelingguma en, su embiya idsempità ta ne iring dan te melutù ne parey ne ed-eheniyen su kenà meuhet ne ebperetiyaya ran kedì.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Su ke etew ne ed-ehani ne ebeyaran, ne embiya id-upama ta ne ke etew ne ebpesabut mekeatag kedì ne ruen ded dema egkeehani rin, ugaid ne iyan din egkeehani ke merakel ne ebpeketelimà te umur ne warà edtamanan din. Ketà ne ke mibuvur te Lalag te Eleteala, wey ke mid-ehani te bahas dut te kebpemenudtul te Lalag te Eleteala ne elin dan egkehalew.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Benar iya ke besaanan dut te keep-epuan ne egkahi te, ‘Ruen ebuvur, ne ke ruma se ed-ehani.’
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Sikiyu,” ke si Hisus, “ne midsuhù ku te ed-ehani rut te warà niyu geleveka te kebuvur. Su duma ne etew se migelevek te kebuvur ketà, ugaid ne sikiyu en maa ke ed-ehani rut te gelevek dan.”
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Gewii te kayi pà te ralan ini se menge etew te Semeriya ne ebpendiyà te ki Hisus, ne merakel dut te sikandan se nekeperetiyaya kandin su sabap dut te nekahi te meritan kandan te, “Intarem din kedì ke langun ne mid-ulaula ku.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Guna su nekeuma en ini se menge etew te Semeriya ne mibuyù dan ki Hisus te kenà pà bevayà medlaus, ne ketà dema ne mid-ubpà si Hisus te nekederuwa ne hewii.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Ne merakel pà lavew ne menge etew se mibperetiyaya kandin su nerineg dan ke penurù din.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Migkehiyan dan ke meritan te, “Mibperetiyaya key en ne kenà ma ketà dà ebpuun dut te nekahi nu kenami, ugaid ne kayi te nerineg dey en dema ke penurù din ne netuenan dey se benar en iya ne sikandin ke netendù te Eleteala ne ebpeliyu te menusiyà.”
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Guna su nepupus en se deruwa ne hewii, ne midlaus en ensi Hisus diyà te inged ne Geliliya.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Su ruen ketà pehaney ne nekahi ni Hisus te, “Ke etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala ne kenà ed-edatan te menge etew diyà te muney ne inged din.”
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Guna su nekeuma ran diyà te inged ne Geliliya ne nengehalew ke menge etew ketà su neketelavuk dan te kevurunan diyà te Hirusalim dut te Pista te Kedsehari te Suluhuen, ne nekita ran ke langun ne mid-ulaula ni Hisus diyà.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Netaman ketà ne midlived si Hisus kayi te inged ne Kana lusud te Geliliya, ke inged ne ruen wayig ne pinebaluy rin ne binu. Ketà ne ruen etew ne mepurù se ketengdanan din diyà te gubirnu te inged ne Kapirnawum ne ruen anak din ne meama ne ebpekedaru.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nerineg dut te mepurù se nekeuma en si Hisus kayi te Geliliya te riyà ebpuun te inged ne Hudiya, ne mibayaan din en ne mibpemuyù kandin te ebperumaan din diyà te Kapirnawum su ebpevawian ke anak din ne egkerandung te kemetayen.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Nerineg dà ni Hisus ne migkehiyan din en te, “Embiya kenà kew ebpekekita te tuus ne ebpekegeyip ne kenà kew ebperetiyaya.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 “Mama,” ke se mepurù te ketengdanan din, “duma ke pà kedì te kenà pà ebpatey ke anak ku.”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Ke si Hisus te, “Na, ulì ke en su neulian en ke anak nu.”
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Guna su nepawà te riyan dan pà te ralan ne nesinuhung dan en ke menge sugsuhuen din ne migkahi ran te, “Neulian en ke anak nu ne ederaru.”
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Ne mid-insaan din en sikandan te, “Keenu neulii ke anak ku?”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Nerineg din arà ne netenuran din en te gevii te nepulid ke andew ke kinekahi ni Hisus kandin te, “Neulian en ke anak nu ne ederaru.” Arà dà ne mibperetiyaya en ki Hisus, abpeg dut te langun ne sikandan kayi te lusud te valey rin.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Ini ve ke ikeruwa ne mekegeyip ne mid-ulaula ni Hisus kayi te lusud te inged ne Geliliya gewii te kineulì din te riyà ebpuun te inged ne Hudiya.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.