João 11
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NTLH
1 Duen meama ne edaru ne ed-ingaranan ki Lasaru ne riyà ed-ubpà te inged ne Bitanya. Duen deruwa ne etevey rin ne dutun ded dema ed-ubpà ne ed-ingaranan ki Maria wey si Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 (Si Maria ini ke meritan ne mibùbù te periyemut diyà te paa ni Hisus ne mibpunas din te bulvul din. Ne meeman din arà se ederaru ne si Lasaru.)
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Mibpesuhuan kayi te deruwa ne etevey ni Lasaru si Hisus ne iyan dan intelaan se, “Mama, ebpekedaru ini se sepekat nu ne igkelimù nu nevenar.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Guna su nerineg ni Hisus ne migkahi te, “Ini se daru ni Lasaru ne kenà pà ini ke ibpatey rin, ugaid ne iyan din kebpekedaru su apey iyan egkereyù ne ke Eleteala wey siak dema ke Anak din ne egkereyù.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Dekelà te hinawa ni Hisus ensi Marta ki Maria wey si Lasaru.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ugaid ne misan iring ketà, ne nerineg din te edaru si Lasaru ne mid-ubpà pà lavew sikandin te nekederuwa ne hewii.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Nepupus pè be arà ne migkehiyan din ke edumdumaan din te, “Kuwa kew en su edlived kiyu maa diyà te lusud te inged ne Hudiya.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 “Meyterù,” ke se menge edumdumaan din, “warà pà utew meuhet se kedrumbaha ran perem keykew te batu. Ne meambe ke edlived ke en maa?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Ne migkahi si Hisus te sempità din te, “Maa, kenà sepulù wey deruwa ne uras te senge keandew? Ne embiya ed-ipanew ki te meandew ne kenà ki ebpekesiud su ruen ma rayag ne ebpeketayew keyta.
9 Jesus respondeu:
10 Ugaid ne embiya ed-ipanew ki te merukilem ne ebpekesiud ki su merusirem en ma ne kenà ki en ebpekekita.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Iring ketà se nekahi ni Hisus te sempità din ne migkahi en maa te, “Nekelipereng en arà se sepekat tew ne si Lasaru, ugaid ne ebpendiyan a su apey ku mepukew sikandin.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Midtavak ke edumdumaan din te, “Embiya nekelipereng dà sikandin ne meupiya su egkeulian ded sikandin.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Iyan meana te migkahi ni Hisus ne minatey en si Lasaru, ugaid ne kunaan dan ke andang dà ne kedlipereng arà se egkehiyen din.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Arà dà ne impayag ni Hisus kandan te, “Minatey en si Lasaru,
14 Então Jesus disse claramente:
15 ugaid ne apey kew mekeperetiyaya ketà te ked-uyaha ku kandin, ne meupiya su warà a ketà te kinepatey rin. Kuwa kew embe su ebpendiyà kiyu te kandin.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Dutun ne senge etew ne edumdumaan din ne ed-ingaranan ki Tomas (ne mid-ingaranan dan dema te Seping) se migkahi riyà te menge ruma rin te, “Eduma kiyu kandin su apey ki ebpekeunung kandin te ebpatey.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Guna su nekeuma en si Hisus diyà te Bitanya ne nerineg din en te neked-epat en ne hewii se kineleveng ki Lasaru.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Ini se inged ne Bitanya ne uvey red te inged ne Hirusalim su menge tetelu buwa ne kilù se elet din.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ne merakel ne Hudiyanen se riyà ebpuun te Hirusalim ne mibpendiyà te engki Marta wey ki Maria su edlenganen dan dut te kinepatey te meeman dan.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Guna su nerineg ni Marta se ebpekeuma en si Hisus ne midsinuhung din en, ugaid ne si Maria ne riya ded te valey.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Ne migkahi si Marta diyà te ki Hisus te, “Mama, embiya kayi ke rà perem ne kenà ded ebpatey ke meeman ku.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ugaid ne netuenan ku te misan guntaani ke ruen ebuyuen nu te Eleteala ne ibehey rin keykew.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 “Egkevanew red arà se meeman nu,” ke si Hisus.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 “Uya,” ke si Marta, “netuenan ku se egkevanew red sikandin keuremà dut te kebenawa te menge minatey ketà te mewri ne hewii.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ne migkahi si Hisus te, “Iyan a imbe ke ebpembanhew ne iyan a imbe ebpuunan te umur ne warà edtamanan din. Ke etew ne ebperetiyaya kedì ne misan ebpatey sikandin ne biviyag ded ke gimukud din ne ed-ubpà diyà te Eleteala taman te taman.
25 Então Jesus afirmou:
26 Su ke etew ne ebperetiyaya kedì,” ke si Hisus, “ne ruen umur din ne warà edtemanan din wey kenà en ebpatey ke himukud din. Menu, Bayi, ebperetiyaya ke en be kayi?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ne midtavak si Marta te, “Uya, mibperetiyaya a te sikuna ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen, ke Anak din ne impepengkayi rin te ampew te dunya.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Guna su nekahi arà ni Marta ne mid-ulì en ne midnènaasan din si Maria te, “Keniyan en si Hisus ne in-insà ka rin.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nerineg dà ni Maria ne mid-itindeg ne migaangaan se edsinuhung ki Hisus.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 (Warà pà mekeuma si Hisus kayi te inged dan su diyà pà lavew sikandin te nesinehungan ni Marta.)
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Guna su nekita dut te menge Hudiyanen ne edlangan ki Maria te kayi pà te valey te nekeitindeg su edlihawang ne midtundug dan su iyan dan kunaan ke ebpendiyà te leveng su riyà sikandin edsinehew.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Nekeuma rà si Maria riyà te ki Hisus ne mid-uvey rin en ne midlangkeb sikandin se edsinehew. Ke sikandin te, “Mama, embiya kayi ke rà perem ne kenà ded perem ebpatey ke meeman ku.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Guna su nekita ni Hisus se edsinehew si Maria, wey midsinehew dema ke menge Hudiyanen ne miduma kandin, ne mibmeraat ke nanam din te kegkeyru rin. Ne ed-eleg-ehen en sikandin se egkahi te,
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 “Endei niyu ileveng?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Ketà ne nekesinehew en si Hisus.
35 Jesus chorou.
36 “Intengi niyu ma,” ke se menge Hudiyanen, “igkelimù nevenar ni Hisus si Lasaru.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ugaid ne ruen migkahi te, “Maa, kenà ini ke etew ne nekeulì te pisek ne meama? Embiya nekeulì sikandin te pisek, ne meambe ke warà din bawii si Lasaru su apey warà mebpatey?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ne mibmeraat en maa ke nanam ni Hisus te kegkeyru rin ketà te nekeuvey en sikandin dut te leveng. Ini se leveng ne riyà te surung, ne ruen dekelà ne batu ne in-alang dut te humawan.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 “Iawà niyu ayan se batu!” ke si Hisus.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 “Migkahi ku en keykew te embiya ebperetiyaya ka ne egkekita nu arà se ebpekereyù te Eleteala,” ke si Hisus.
40 Jesus respondeu:
41 Ketà ne midlilid dan en ke batu ne in-alang ne midlingakà en si Hisus diyà te langit se ebpengeningeni te, “Dekelà se kegkereyù ku keykew, Amey ku, su ebpeminehen nu ini se ebuyuen ku.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Netuenan ku te lelayun ka ebpemineg kedì, ugaid ne iyan ku kebpengeningeni guntaani su apey ebpekeperetiyaya ke menge etew ne ini te uvey ku te sikuna ke midsuhù kedì.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Nekeipus sikandin se egkahi ne mid-umew rin te merahing ne suwara te, “E, Lasaru, lihawang ke en.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Arà dà ne migemew en ke minatey su nevanew en. Ne nevukusan te saput ke lawa rin abpeg ke velad din wey ke paa rin, ne misan ke vuked din ne nevukusan dema te saput. “Ewai niyu sikandin te bukus,” ke si Hisus, “su apey ebpekewaleng.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Merakel dut te menge Hudiyanen ne miduma ki Maria se nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne mibperetiyaya kandin.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ugaid ne ruen duma kandan ne mibpendiyà te menge Peresiyu su ebpenudtul dut te mid-ulaula ni Hisus.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Arà dà ne mibpendiyà ke menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge Peresiyu su eburun diyà te menge pekilukesen te Hudiyanen.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Embiya ebpedterayen tew sikandin ne langun ne menge etew ne ebperetiyaya en te sikandin ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen. Ne embiya iring en ketà, ne egkerineg dut te egkeunutan tew ne riyà te Ruma ne ebpeveyaan ki te menge sundaru ran ne edereetan dan ini se Nekebpuru ne Valey te Eleteala wey ini se pehinged tew te menge Hudiyanen.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ketà ne migkahi ini se senge etew ne mepurù te terebpelengesa ne ed-ingaranan ki Keyipas, su ketà ne hewii ne sikandin ke pinekemepurù te langun ne menge terebpelengesa, ke sikandin te, “Warà menge itungan niyu!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Warà niyu ves mesebuti te iyan dà tumù ne senge etew rà se ebpatey tumin dè be ke langun ne menge Hudiyanen su apey kenà mereeti ini se pehinged tew te menge Hudiyanen.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 (Migkahi rin ini te kenà kandin dà ne itungan, ugaid ne geina te sikandin ke pinekemepurù dut te langun ne menge terebpelengesa te arà ne hewii ne nekekahi sikandin neraan te si Hisus se ebpatey ne idselidig te langun ne menge Hudiyanen.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ne kenà ke menge Hudiyanen dà se egkeselidigan te kebpatey rin, ugaid ne apey langun ne nevaluy ne anak te Eleteala ne egkevurun te egkeseveka misan endei ne menge inged.)
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ne igenat dè be ketà ne andew ne mibpemengà en te menge egkeunutan te Hudiyanen te ralan te ked-imatey ran ki Hisus.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Tembù be warà en mebpekitakita si Hisus dut te merakel ne etew ketà te inged ne Hudiya, ugaid ne mibpendiyà sikandin te inged ne ed-ingaranan te Ipraim uvey te tanà ne kenà egkeubpaan te etew. Ne ketà sikandin med-ubpà wey ke edumdumaan din.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ne ebpelundani en ke kevurunan te menge Hudiyanen ne ed-ingaranan te Pista te Kedsehari te Suluhuen. Ne merakel en ne menge etew ne ebpuun te ebalàbalà ne menge inged se ebpenekereg dan diyà te Hirusalim su edtumanen dan ke betasan te menge Hudiyanen mekeatag te kebpenlùlù su apey ran ebpekeamung dut te kevurunan.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Mibpemengà dan si Hisus ne gewii ran te egkevurun diyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne mibpein-inseey ran te, “Engkey se antap niyu, ebpengkayi red buwa si Hisus etawa kenà?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ruen insuhù te menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge Peresiyu te piya engkey se egketau ke endei si Hisus ne igkahi kandan su apey ran igkepesigkem.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.