João 11

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Duen meama ne edaru ne ed-ingaranan ki Lasaru ne riyà ed-ubpà te inged ne Bitanya. Duen deruwa ne etevey rin ne dutun ded dema ed-ubpà ne ed-ingaranan ki Maria wey si Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Si Maria ini ke meritan ne mibùbù te periyemut diyà te paa ni Hisus ne mibpunas din te bulvul din. Ne meeman din arà se ederaru ne si Lasaru.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Mibpesuhuan kayi te deruwa ne etevey ni Lasaru si Hisus ne iyan dan intelaan se, “Mama, ebpekedaru ini se sepekat nu ne igkelimù nu nevenar.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Guna su nerineg ni Hisus ne migkahi te, “Ini se daru ni Lasaru ne kenà pà ini ke ibpatey rin, ugaid ne iyan din kebpekedaru su apey iyan egkereyù ne ke Eleteala wey siak dema ke Anak din ne egkereyù.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Dekelà te hinawa ni Hisus ensi Marta ki Maria wey si Lasaru.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ugaid ne misan iring ketà, ne nerineg din te edaru si Lasaru ne mid-ubpà pà lavew sikandin te nekederuwa ne hewii.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Nepupus pè be arà ne migkehiyan din ke edumdumaan din te, “Kuwa kew en su edlived kiyu maa diyà te lusud te inged ne Hudiya.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “Meyterù,” ke se menge edumdumaan din, “warà pà utew meuhet se kedrumbaha ran perem keykew te batu. Ne meambe ke edlived ke en maa?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ne migkahi si Hisus te sempità din te, “Maa, kenà sepulù wey deruwa ne uras te senge keandew? Ne embiya ed-ipanew ki te meandew ne kenà ki ebpekesiud su ruen ma rayag ne ebpeketayew keyta.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ugaid ne embiya ed-ipanew ki te merukilem ne ebpekesiud ki su merusirem en ma ne kenà ki en ebpekekita.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Iring ketà se nekahi ni Hisus te sempità din ne migkahi en maa te, “Nekelipereng en arà se sepekat tew ne si Lasaru, ugaid ne ebpendiyan a su apey ku mepukew sikandin.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Midtavak ke edumdumaan din te, “Embiya nekelipereng dà sikandin ne meupiya su egkeulian ded sikandin.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Iyan meana te migkahi ni Hisus ne minatey en si Lasaru, ugaid ne kunaan dan ke andang dà ne kedlipereng arà se egkehiyen din.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Arà dà ne impayag ni Hisus kandan te, “Minatey en si Lasaru,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ugaid ne apey kew mekeperetiyaya ketà te ked-uyaha ku kandin, ne meupiya su warà a ketà te kinepatey rin. Kuwa kew embe su ebpendiyà kiyu te kandin.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Dutun ne senge etew ne edumdumaan din ne ed-ingaranan ki Tomas (ne mid-ingaranan dan dema te Seping) se migkahi riyà te menge ruma rin te, “Eduma kiyu kandin su apey ki ebpekeunung kandin te ebpatey.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Guna su nekeuma en si Hisus diyà te Bitanya ne nerineg din en te neked-epat en ne hewii se kineleveng ki Lasaru.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ini se inged ne Bitanya ne uvey red te inged ne Hirusalim su menge tetelu buwa ne kilù se elet din.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ne merakel ne Hudiyanen se riyà ebpuun te Hirusalim ne mibpendiyà te engki Marta wey ki Maria su edlenganen dan dut te kinepatey te meeman dan.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Guna su nerineg ni Marta se ebpekeuma en si Hisus ne midsinuhung din en, ugaid ne si Maria ne riya ded te valey.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ne migkahi si Marta diyà te ki Hisus te, “Mama, embiya kayi ke rà perem ne kenà ded ebpatey ke meeman ku.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ugaid ne netuenan ku te misan guntaani ke ruen ebuyuen nu te Eleteala ne ibehey rin keykew.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 “Egkevanew red arà se meeman nu,” ke si Hisus.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 “Uya,” ke si Marta, “netuenan ku se egkevanew red sikandin keuremà dut te kebenawa te menge minatey ketà te mewri ne hewii.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ne migkahi si Hisus te, “Iyan a imbe ke ebpembanhew ne iyan a imbe ebpuunan te umur ne warà edtamanan din. Ke etew ne ebperetiyaya kedì ne misan ebpatey sikandin ne biviyag ded ke gimukud din ne ed-ubpà diyà te Eleteala taman te taman.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Su ke etew ne ebperetiyaya kedì,” ke si Hisus, “ne ruen umur din ne warà edtemanan din wey kenà en ebpatey ke himukud din. Menu, Bayi, ebperetiyaya ke en be kayi?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ne midtavak si Marta te, “Uya, mibperetiyaya a te sikuna ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen, ke Anak din ne impepengkayi rin te ampew te dunya.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Guna su nekahi arà ni Marta ne mid-ulì en ne midnènaasan din si Maria te, “Keniyan en si Hisus ne in-insà ka rin.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Nerineg dà ni Maria ne mid-itindeg ne migaangaan se edsinuhung ki Hisus.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 (Warà pà mekeuma si Hisus kayi te inged dan su diyà pà lavew sikandin te nesinehungan ni Marta.)
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Guna su nekita dut te menge Hudiyanen ne edlangan ki Maria te kayi pà te valey te nekeitindeg su edlihawang ne midtundug dan su iyan dan kunaan ke ebpendiyà te leveng su riyà sikandin edsinehew.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Nekeuma rà si Maria riyà te ki Hisus ne mid-uvey rin en ne midlangkeb sikandin se edsinehew. Ke sikandin te, “Mama, embiya kayi ke rà perem ne kenà ded perem ebpatey ke meeman ku.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Guna su nekita ni Hisus se edsinehew si Maria, wey midsinehew dema ke menge Hudiyanen ne miduma kandin, ne mibmeraat ke nanam din te kegkeyru rin. Ne ed-eleg-ehen en sikandin se egkahi te,
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 “Endei niyu ileveng?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ketà ne nekesinehew en si Hisus.
35 Jesus chorou.
36 “Intengi niyu ma,” ke se menge Hudiyanen, “igkelimù nevenar ni Hisus si Lasaru.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ugaid ne ruen migkahi te, “Maa, kenà ini ke etew ne nekeulì te pisek ne meama? Embiya nekeulì sikandin te pisek, ne meambe ke warà din bawii si Lasaru su apey warà mebpatey?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ne mibmeraat en maa ke nanam ni Hisus te kegkeyru rin ketà te nekeuvey en sikandin dut te leveng. Ini se leveng ne riyà te surung, ne ruen dekelà ne batu ne in-alang dut te humawan.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Iawà niyu ayan se batu!” ke si Hisus.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 “Migkahi ku en keykew te embiya ebperetiyaya ka ne egkekita nu arà se ebpekereyù te Eleteala,” ke si Hisus.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ketà ne midlilid dan en ke batu ne in-alang ne midlingakà en si Hisus diyà te langit se ebpengeningeni te, “Dekelà se kegkereyù ku keykew, Amey ku, su ebpeminehen nu ini se ebuyuen ku.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Netuenan ku te lelayun ka ebpemineg kedì, ugaid ne iyan ku kebpengeningeni guntaani su apey ebpekeperetiyaya ke menge etew ne ini te uvey ku te sikuna ke midsuhù kedì.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Nekeipus sikandin se egkahi ne mid-umew rin te merahing ne suwara te, “E, Lasaru, lihawang ke en.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Arà dà ne migemew en ke minatey su nevanew en. Ne nevukusan te saput ke lawa rin abpeg ke velad din wey ke paa rin, ne misan ke vuked din ne nevukusan dema te saput. “Ewai niyu sikandin te bukus,” ke si Hisus, “su apey ebpekewaleng.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Merakel dut te menge Hudiyanen ne miduma ki Maria se nekekita rut te mid-ulaula ni Hisus ne mibperetiyaya kandin.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ugaid ne ruen duma kandan ne mibpendiyà te menge Peresiyu su ebpenudtul dut te mid-ulaula ni Hisus.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Arà dà ne mibpendiyà ke menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge Peresiyu su eburun diyà te menge pekilukesen te Hudiyanen.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Embiya ebpedterayen tew sikandin ne langun ne menge etew ne ebperetiyaya en te sikandin ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen. Ne embiya iring en ketà, ne egkerineg dut te egkeunutan tew ne riyà te Ruma ne ebpeveyaan ki te menge sundaru ran ne edereetan dan ini se Nekebpuru ne Valey te Eleteala wey ini se pehinged tew te menge Hudiyanen.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ketà ne migkahi ini se senge etew ne mepurù te terebpelengesa ne ed-ingaranan ki Keyipas, su ketà ne hewii ne sikandin ke pinekemepurù te langun ne menge terebpelengesa, ke sikandin te, “Warà menge itungan niyu!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Warà niyu ves mesebuti te iyan dà tumù ne senge etew rà se ebpatey tumin dè be ke langun ne menge Hudiyanen su apey kenà mereeti ini se pehinged tew te menge Hudiyanen.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 (Migkahi rin ini te kenà kandin dà ne itungan, ugaid ne geina te sikandin ke pinekemepurù dut te langun ne menge terebpelengesa te arà ne hewii ne nekekahi sikandin neraan te si Hisus se ebpatey ne idselidig te langun ne menge Hudiyanen.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ne kenà ke menge Hudiyanen dà se egkeselidigan te kebpatey rin, ugaid ne apey langun ne nevaluy ne anak te Eleteala ne egkevurun te egkeseveka misan endei ne menge inged.)
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ne igenat dè be ketà ne andew ne mibpemengà en te menge egkeunutan te Hudiyanen te ralan te ked-imatey ran ki Hisus.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Tembù be warà en mebpekitakita si Hisus dut te merakel ne etew ketà te inged ne Hudiya, ugaid ne mibpendiyà sikandin te inged ne ed-ingaranan te Ipraim uvey te tanà ne kenà egkeubpaan te etew. Ne ketà sikandin med-ubpà wey ke edumdumaan din.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ne ebpelundani en ke kevurunan te menge Hudiyanen ne ed-ingaranan te Pista te Kedsehari te Suluhuen. Ne merakel en ne menge etew ne ebpuun te ebalàbalà ne menge inged se ebpenekereg dan diyà te Hirusalim su edtumanen dan ke betasan te menge Hudiyanen mekeatag te kebpenlùlù su apey ran ebpekeamung dut te kevurunan.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mibpemengà dan si Hisus ne gewii ran te egkevurun diyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne mibpein-inseey ran te, “Engkey se antap niyu, ebpengkayi red buwa si Hisus etawa kenà?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ruen insuhù te menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge Peresiyu te piya engkey se egketau ke endei si Hisus ne igkahi kandan su apey ran igkepesigkem.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.