Atos 9
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARIB
1 Ketà ne hewii ne warà pà lavew med-engked si Saulo te meilut ne kebpemeliandek din dut te menge mibperetiyaya ki Hisus ke Kerenan. Mibpendiyà sikandin te Pinekemepurù ne Terebpelengesa
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 ne mibuyù te ebpesuratan din ke egkamal dut te menge baley ne ebpengedian te penduan te menge Hudiyanen ne riyà te inged ne Demasku. Ne ed-ewiten din be ini su apey egkekilala sikandin ne idtuhut kandin se edsigkem te menge etew ne eduma te penurù ni Hisus wey ed-ewiten din sikandan te edlived diyà te Hirusalim su ebilengguen.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Guna su ebpelundani en si Saulo diyà te inged ne Demasku, ne netekew en te ruen mermerayag ne ebpuun te langit ne neketayew kandin.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Nepiley sikandin ne ruen suwara ne nerineg din ne egkahi te, “Ey Saulo, Saulo, meambe ke ebpekesekitan a nu?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Migkahi si Saulo te, “Engkey ka etawa, Kerenan?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Na, enew ka en ne laus ka riyà te inged su ketà ne ibpenurù keykew ke engkey se ed-ul-ulaan nu.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Ne ini se menge etew ne miduma ki Saulo ne nekeitindeg ketà te warà dan mekekahi su nengegeyip dan. Nerineg dan ke suwara, ugaid ne warà ma nekita ran.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Mid-enew si Saulo ne nehimerat ke mata rin, ugaid ne kenà en ebpekekita sikandin. Ne ketà ne mid-ahak dan sikandin se ebpendiyà te Demasku.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Ne lusud te tetelu ne hewii ne kenà ebpekekita sikandin ne edtuyun en sikandin.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Ketà te inged ne Demasku ne ruen senge etew ne ed-ingaranan ki Ananias ne mibperetiyaya ki Hisus ne Kerenan. Ne mibpekitakita kandin ke Kerenan se egkahi te, “Ey, Ananias!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ke se Kerenan te, “Ipanew ka ne pendiyà ka te ralan ne ed-ingaranan te Metidtu ne Ralan ne riyà te baley ni Hudas ne insà ka ke ruen etew ketà ne ed-ingaranan ki Saulo ne riyà ebpuun te inged ne Tarsu. Su ketà sikandin ebpengeningeni,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 ne ruen impekita ku en kandin mekeatag keykew, Ananias. Su ketà te impekita ku kandin ne ruen etew ne ed-ingaranan ki Ananias ne nekeuma ne edlusud te valey rin su edampen kandin su apey ebpekekita en maa sikandin.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ugaid ne migkahi si Ananias te, “Kerenan, nerineg ku riyà te merakel ne etew mekeatag kayi ne etew su meraat te mid-ulaula rin dut te menge mibperetiyaya keykew ne riyà te Hirusalim.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Guntaani,” ke si Ananias, “ne ini en sikandin te inged ne Demasku su intuhut kandin dut te menge mepurù te terebpelengesa te ibpesigkem kandin ke langun ne menge etew ne ebpengeningeni keykew.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 “Ipanew ka,” ke se Kerenan, “su mibpemilì ku en sikandin ne egelevek kediey. Su sikandin se ebpemenudtul mekeatag kediey riyà te menge etew ne kenà Hudiyanen wey ke menge datù dan abpeg dut ne menge Hudiyanen.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Ne ibpekita ku kandin langun ne kegkerasey rin su atag dut te keduma rin kediey.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Ketà ne mid-ipanew en si Ananias. Nekeuma rà ne mibpemenayik en diyà te baley ne midampen din en si Saulo te migkahi, “Saulo, sikew se suled ku. Impepengkayi a rut te Kerenan tew ne si Hisus ke mibpekitakita keykew diyà te ralan te kebpengkayi nu te ini ne inged. Impepengkayi a su apey ka ebpekekita en maa, wey egkelumunan ka rut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Arà dà ne ruen neulug ne riyà ebpuun te menge mata ni Saulo ne iring te enir te serà, ne ebpekekita en sikandin. Ketà ne mid-enew sikandin ne mibpebunyag en su tuus te mibpesakup en sikandin ki Hisus.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ne migkaan en ne nekeulit en ke baher din.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Dutun ne mibpendiyà sikandin te menge baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan su ebpesabut te si Hisus ke Anak te Eleteala.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ne langun te nekerineg kandin ne nengegeyip nevenar se egkahi te, “Kenà be sikandin ayan ke riyà te Hirusalim ne ebpemekesakit dut te menge etew ne ebpengarap ki Hisus? Kenà be iyan din kebpengkayi ne ebpenigkemen din ke edurumaruma ki Hisus su ed-ewiten din diyà te mepurù ne terebpelengesa diyà te Hirusalim?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Ne ini se kebpesabut ni Saulo mekeatag ki Hisus ne mid-iseg se kevaher din te kebpekepehimbenar dut te menge etew. Ne mepayag nevenar ke tuus ketà te impesabut din te si Hisus ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun. Tembù be ini se menge Hudiyanen ne kayi te Demasku ne warà mekekahikahi.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Warà meuhet ne miburun ke menge Hudiyanen ne netahù te itungan dan te ed-imetayan dan si Saulo,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 ugaid ne ruen imbaag kandin mekeatag dut te netahù te itungan dan. Ne merukilem meandew ne mibentayan dut te menge Hudiyanen ke menge bengawan ne idlusud wey idlihawang ketà te inged dan su apey egkeimetayi sikandin embiya egkekita ran.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Ugaid ne senge kerukileman, ne ruen menge edurumaruma kandin ne migkuwa kandin su intahù dan diyà te bukag su midtuntun dan sikandin diyà te sulawan dut te pehalad ne nekelingut ketà te inged.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Ne mibpendiyà si Saulo te Hirusalim. Nekeuma sikandin ne ebpekidseveka perem dut te menge kedserihan ni Hisus. Ugaid ne nengeandek dan su warà dan mebpehimbenar te si Saulo ne tidtu en ne edurumaruma ki Hisus.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ugaid ne midtevangan si Saulo ni Bernabe su miduma rin te ebpendiyà te menge kedserihan, ne impenudtul din kandan te mibpekitakita si Hisus ke Kerenan ki Saulo te riyà dan te ralan gewii te ebpendiyà sikandin te inged ne Demasku ne mibpekidlalag ke Kerenan kandin. Ne impenudtul din elin te mevag-et ke kebpesabut ni Saulo dut te menge etew riyà te Demasku mekeatag te Meupiya ne Tudtul ibpepevayà dut te ngaran ni Hisus.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ne si Saulo ini, ne mid-amur en dut te menge kedserihan ne midsihid din ke lusud te Hirusalim te warà kegkeandek din ne ebpesabut mekeatag ki Hisus ke Kerenan ibpepevayà dut te ngaran din.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Ne mibpekidlalag wey mibpekidlawan sikandin dut te menge Hudiyanen ne Gerisiyanen se kinehiyan din, ugaid ne ed-imetayan dan perem sikandin.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Guna su nerineg ini dut te menge ruma rin ne edurumaruma ki Hisus, ne mid-ewit dan si Saulo diyà te inged ne Sisariya ne impelaus dan sikandin diyà te inged ne Tarsu.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Ne ketà ne merinew se ked-ubpà dut te langun ne menge mibperetiyaya ki Hisus diyà te lusud te Hudiya, Geliliya wey Semeriya. Ne midtevangan dan dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà, tembù be mevag-et se kebperetiyaya ran ki Hisus wey mid-iseg te kebmerakel dan. Su ke langun ne ked-ulaula ran ne iyan dan ibpeuna ne ke ebpekesuhat te hinawa ni Hisus ne Kerenan dan.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Mibeyaan ni Pedro ke merakel ne menge inged, ne senge hewii ketà ne mibpendiyà sikandin te inged ne Lida su ebpenumbelayan din ke menge edurumaruma ki Hisus ne ed-ubpà ketà.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ketà ne ruen neuma rin ne senge etew ne ed-ingaranan ki Eneas. Midtibas te ayew ini se etew ne nekedwalu en ne rahun ne warè en mekeenew-enew sikandin.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 “Eneas,” ke si Pedro, “egkeulian ka guntaani ni Hisu Kristu! Enew ka ne peninesa nu ke ikam nu.” Arà dà ne mid-enew en si Eneas.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Nekita sikandin dut te langun ne menge etew te inged ne Lida wey Sarun te neulian sikandin, ne ketà ne mibperetiyaya ran ki Hisus ke Kerenan.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Na riyà te inged ne Hupa ne ruen meritan ne ed-ingaranan ki Tabita ne mibperetiyaya ki Hisus. (Ne ini se ngaran din dut te kinehiyan te Gerisiyanen ne si Dorcas su iyan din meana ne “selareng”.) Ne layun din ed-ul-ulaa ke meupiya, ne edtavang dut te menge ayuayu.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Arà ne hewii ne neumaan te daru sikandin ne minatey en. Ne midihuen ini se lawa rin wey imperey-as diyà te sungkù ne riyà te divavew.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Ne ini se inged ne Hupa ne kenà meriyù dut te inged ne Lida. Guna su nerineg dut te menge mibperetiyaya ketà te inged ne Hupa te riyan en si Pedro te inged ne Lida, ne ruen deruwa ne meama ne midsuhù dan ne ebpendiyà se ebpenudtul kandin te, “Gaangaan ka pengkayi.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Nerineg dà ni Pedro ne miduma en kandan. Guna su nekeuma ran ne impepenayik dan sikandin diyà te sungkù ne mibperey-asan dut te minatey. Ke langun ne menge valu ne meritan ne midlingut kandin se ebpeninehew, ne impekita ran kandin ke menge kumbalà wey ruma ne menge belegkas ne mibpemenai ni Dorcas te biviyag pà sikandin.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ne impeluwal ni Pedro langun dan dut te sungkù, ne mibpenimbuel sikandin se ebpengeningeni te Eleteala. Rutun ne midsineruwan din ke minatey ne migkehiyan din te, “He Tebita, enew ka!” Nehimerat ke mata rin ne nekita rin si Pedro ne ketà ne mibpinuu.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Migeweran ni Pedro ke velad din su apey ibpeitindeg. Ketà ne midtawag din ke langun ne menge mibperetiyaya abpeg ke menge balu ne meritan, ne impekita rin kandan te neviviyag si Dorcas.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Nekeeneb en ke tudtul mekeatag kayi te langun ne inged te Hupa, ne merakel ne menge etew se mibperetiyaya ki Hisus ne Kerenan.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ne mid-ubpà-ubpà pà si Pedro ketà te inged ne Hupa taman te pipira ne hewii su riyà sikandin te baley te senge etew ne ed-ingaranan ki Simon ne ebpembaal te biasbias te menge lundis te binatang.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.