Atos 8
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NTLH
1 — ausente —
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 — ausente —
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Ne si Saulo ini, ne mibpekesekitan din ke menge etew ne mibperetiyaya ki Hisus su apey ran egkereeti perem. Su midsihid sikandin diyà te menge valey ne midlusud ne miguyud din ke menge meama wey meritan ne mibperetiyaya ne mibilanggù din.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Ne ini se mibperetiyaya ki Hisus ne nevurahey en, ne mid-eneb-eneb dan en diyà te langun ne menge inged se ebpesabut dut te Lalag te Eleteala.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Ne senge etew kandan ne ed-ingaranan ki Felipe ne mibpendiyà te senge inged ne lusud te Semeriya se mibpesabut din ke menge etew mekeatag dut te Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te menge etew.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Ne guna su nerineg dut te denda ne menge etew arà te lalag ni Felipe ne nekita ran ke menge ulaula ne mekegeyip ne mibeelan din, ne egkeseveka ran ne ebpemineg kandin.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Merakel se menge etew ne mibpenegseg din ke menge busew ne midsuuk kandan, ne nekepenguleyì ini se busew te kinepeawà kandan. Ne merakel dema se midtibas te ayew wey menge pungkù ne nengeulian din.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Tembù be nehalew nevenar ke menge etew dut te ini ne inged.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Duen senge etew ne ed-ingaranan ki Simon ne mid-ubpà ketà ne inged ne nekebpipira en ne rahun ne negeyip nevenar ke menge etew te Semeriya rut te mibeelan din ne malik mata. Mibpeperetiyaya sikandin te menge etew te ruen kun uvag gehem din.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Ne langun ne menge etew ketà ne igenat te mepurù taman te kevevaan ne intahù dan te hinawa ke langun ne lalag din. Ke sikandan te, “Ini se gehem ne impekita rin ne gehem te Eleteala ne ed-ingaranan te ‘Ke Dekelà ne Gehem’.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Tembù be mibperumaruma ran kandin su neuhet en ne negeyip dan dut te malik mata ne mibeelan din.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Ugaid ne guna su impesabut ni Felipe ke Meupiya ne Tudtul mekeatag te Edetuan te Eleteala ke menge etew wey mekeatag ki Hisu Kristu ne mibpebunyag ke menge bayi meama tuus te mibperetiyaya ran.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Misan si Simon ini ne mibaal te malik mata ne mibperetiyaya en dema. Guna su mibpebunyag en sikandin ne midumaruma en sikandin ki Felipe ne negeyip sikandin dut te nekita rin ne mibeelan ni Felipe ne mekegeyip wey ke dekelà ne ned-ulaula rin ne mekeinuinu.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Ne nerineg dut te menge kedserihan diyà te Hirusalim te mibperetiyaya en ke menge etew te inged ne Semeriya, ne ketà ne impependiyà dan si Pedro ki Juan.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Nekeuma ran ne impengeningeni ran te Eleteala ke langun ne mibperetiyaya ki Hisus su apey ebpekelumun kandan ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Su warà pà mekeuma ke kedlumun dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà dut te ini ne menge etew. Su nebunyahan dan dà se tuus te mibpesakup dan ki Hisu Kristu.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Rutun ne indampen dan ke velad ni Pedro ki Juan dut te menge etew, ne ketà ne midlumun en kandan ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Nekita ni Simon te kinedampen dut te menge kedserihan dut te mibperetiyaya ki Hisus ne midlumun en ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà, ne ebehayan din perem te kureta si Pedro ki Juan.
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 Ke sikandin te, “Behayi a rema kayi te gehem ini su apey ruen edempenan ku ne edlumunan sikandin dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Ugaid ne migkehiyan sikandin ni Pedro te, “Embiya perem edusaan ka te Eleteala abpeg dut te kureta nu su kunaan nu ke egkepakey ne egkepemasa ini se gehem ne imbehey te Eleteala!
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Warà kebpekeamung nu etawa kebpekeruma nu te ini ne helevek dey,” ke si Pedro, “su kenà metidtu ke hinawa nu riyà te etuvangan te Eleteala.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Tembù be pedsendit ka ne engkeri nu ke meraat ne netahù te itungan nu, ne ebpekevuyù ka te Eleteala te ebpeseharen din ke nepegitung nu ne meraat.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Su netuenan ku,” ke si Pedro, “te laus ka ne egkesihi ne uripen ka dut te meraat ne ed-ul-ulaan nu.”
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Migkehiyan ni Simon si Pedro ki Juan te, “Ibpengeningeni a niyu te Kerenan su apey ke rawak niyu kedì ne kenà egked-ulaula.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Ne taman te nekebpipira ne hewii ne mibpesabut si Pedro ki Juan dut te Lalag te Kerenan wey mibpenudtul dan mekeatag ki Hisus ke Kerenan, ne mid-ulì dan en maa diyà te Hirusalim. Ne gewii ran te riyà te ralan ne impesabut dan ke Meupiya ne tudtul diyà te merakel ne menge inged ne imbayà dan lusud te Semeriya.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Ne ruen suluhuen te Kerenan ne migkahi ki Felipe, ke sikandin te, “Ipanew ka guntaani ne pendiyà ka te belengkayan diyà te ralan ne egenat te Hirusalim ne ebpependiyà te inged ne Gasa.” (Ini ne ralan ne warà en ebpevayà guntaani.)
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
29 Ne migkehiyan rutun si Felipe dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà te, “Uvey ka ketà te kerumata rin.”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Nekeuvey rà si Felipe rutun ne nerineg din en ke meama ne ebasa dut te impesurat ki Isayas, ke ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan. Ke si Felipe te, “Menu, egkesebutan nu ini se ebesaan nu?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Ne migkahi ke meama te, “Memenu ve se kegkesebuti ku ke embiya warà ebpenurù kediey?” Ketà ne impeuntud din en si Felipe dut te kerumata rin.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Ini se mibasa rin ne Lalag te Eleteala ne ke impesurat ki Isayas rengan ne egkahi te,
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Pinegkayà sikandin
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Nekeipus ini se meama ne ebasa ne mid-insà ki Felipe te, “Engkey etawa ini se edlelehen kayi te ebpelambas te lalag te Eleteala rengan ne si Isayas? Edlalag be sikandin mekeatag te kandin ne hinawa etawa ruma ne etew?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Ketà ne midlalag si Felipe, ne igenat te arà ne nekesurat ne Lalag te Eleteala ne nevasa dut te meama ne impesabut en ni Felipe kandin ke Meupiya ne Tudtul mekeatag ki Hisus.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Neiseg-iseg te ked-ipanew ran ne ruen neumaan dan te wayig. Migkahi ke meama te, “Ruen wayig ini. Menu, egkepakey en ne ebunyahan a nu?” [
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Ne migkehiyan ni Felipe sikandin te, “Egkepakey ne ebunyahan ka embiya imbehey nu en ke hinawa nu ki Hisus su mibperetiyaya ka kandin.”
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Ketà ne impeengked dut te meama ke kerumata ne mibpemenaug dan en ki Felipe ne midlumbuk dan diyà te wayig ne mibunyahan en ni Felipe ke meama.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Guna su migaun dan en ne netekew te neawà si Felipe dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà. Warà en mekita dut te meama, ugaid ne midlaus en ini se meama ne mehalew nevenar.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Si Felipe ini, ne diyan en mekita te inged ne Asutu. Ne impesabut din ke Meupiya ne Tudtul mekeatag ki Hisus diyà te langun ne menge inged ne midseharan din taman te nekeuma sikandin diyà te inged ne Sisariya.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.