Atos 28
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC
1 Guna su nekehaun key en diyà te beyvey ne nerineg dey te ini se punul ne ed-ingaranan te Melita.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ne ke menge etew ketà ne midtelimà dan kenami te meupiya ne midtetavun dan su ed-uran ne meadsil.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Mibpengayu si Pablo te menge rasang ne guna su intavun din diyà te apuy ne ruen mevisa ne uled ne neinitan dut te apuy ne migemew ne mibedbed kayi te belad ni Pablo ne migkahat.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Guna su nekita rut te menge etew ne ed-ubpà ketà arà se uled ne mibitinbitin diyà te belad ni Pablo ne mibpelelahey ran se egkahi te, “Terevunù bes buwa ini, su misan nekehaun sikandin dut te rahat ne kayi red se Bagì din se ebpatey.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ugaid ne impirik ni Pablo ke uled diyà te apuy ne warà mekeiri sikandin.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Ne kunaan dan ke edlevag ini se belad ni Pablo wey egkepiley su ebpatey en. Ugaid ne neiseg-iseg ne warà ned-ulaula rin, ne nesalin ke itungan dan se egkahi te, “Diwata bes ini.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Diyà te uvey ne ruen menge pengengewiran ni Publiyu ne iyan egkeunutan dutun te punul. Ne impepenayik key rin diyà te baley rin su midtuganur key rin te meupiya, ne rutun key med-ubpà lusud te tetelu ne hewii.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ne gewii te dutun key ne ed-id-irehà ini se amey ni Publiyu su edetengen wey ebpengindes. Midlusud si Pablo diyà te sungkù dut te ederaru ne guna su mibpengeningeni ne midampen din te belad din ne neulian en.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Guna su nerineg ini dut te menge etew ne ed-ubpà ketà, ne mid-ewit dan ke langun ne ederaru ne nengeulian.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ne merakel se menge penggalew ran kenami, ne ketà te hewii ne ked-awà dey diyà te kandan ne ruen induran dan diyà te kapal ke misan engkey ne kurang dey te kedlayag.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ugaid ne tetelu en ne vulan taman te kebpekelayag dey ne mid-untud key te kapal ne riyà ebpuun te inged ne Elihandriya ne ed-ingaranan te “Ke Seping ne Diwata,” ne migenat key en. Ini se kapal, ne midunggù ketà te punul ne Melita taman te neipus ke hewii te bagyu.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Mid-awet key diyà te inged ne Sirekusa ne nekedtetelu key ne hewii rutun.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ne midlaus key en maa ne nekeuma key riyà te inged ne Rihiyu. Dut te neketundug ne hewii ne ruen keramag ne ebpuun te ebelevahen ne nekeewit dut te kapal dey ne nekederuwa ne hewii ne nekerunggù key diyà te inged ne Putiyuli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Dutun ne ruen neumaan dey ne menge etew ne mibperetiyaya ki Hisus ne mibpeubpà kenami diyà te kandan te lusud te senge pedian. Ketà ne mid-ipanew rey se ebpendiyà te inged ne Ruma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Guna su nerineg dut te menge mibperetiyaya ki Hisus diyà te Ruma te ebpekeuma key en, ne mid-ipanew ran taman te inged ne ed-ingeranan te Pedian ne Apiyu wey inged ne ed-ingeranan te Tetelu ne Valey ne Edlevungan su edtelavuk kenami. Guna su nekita ran ni Pablo, ne mibpeselamat sikandin te Eleteala su mibmeupiya se hinawa rin te eduma kandan diyà te inged ne Ruma.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Guna su nekeuma key diyà te inged ne Ruma ne warà ipelusud si Pablo diyà te bilengguan su midtuhutan sikandin te ruen kandin ne ed-ubpaan, ugaid ne ruen senge etew ne sundaru ne ebantey kandin.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Guna su nekedtetelu en ne hewii ne midtawag ni Pablo ke menge egkeunutan te menge Hudiyanen. Guna su nevurun dan en ne migkahi si Pablo te, “Menge suled ku ne Hudiyanen, warà meraat ne mid-ulaula ku diyà te menge suled tew ne Hudiyanen, ne warà a mekesurang dut te menge betasan tew ne intahak dut te menge keep-epuan tew. Ugaid ne misan iring ketà te warà meraat ne mid-ulaula ku diyà te kandan, ne nesigkem a rut te menge Hudiyanen te Hirusalim ne impevilanggù a ne impalad a ran diyà te menge egkeunutan te Rumanu.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ne mibpeinsaan a te menge egkeunutan ne Rumanu ne ibpeliyu e ran perem su netuenan dan te warà mid-ulaula ku ne dait neid-imetayi kediey.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ugaid ne arà se menge ruma tew ne Hudiyanen ne kenà dan egkiyug te ibpeliyu a. Ne geina te warè en ebpeketavang kedì, ne mibuyù a te iyan egkukum kediey ne ke Datù kayi te Ruma misan warà igkesumbung ku kandan te menge ruma ku ne menge Hudiyanen.”
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Tembù be midtawag a keniyu su ebpekibitiyara a keniyu. Ne ini se ingkevakù ku te sengkalì ne mekeatag dut te kebperetiyaya ku te sikandin se ebpenerengen dut te sikami ne menge Hudiyanen.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ne midtavak dan si Pablo te, “Warà surat mekeatag keykew ne netelimà dey ne ebpuun te pruvinsiya ne Hudiya. Ne warà dema nekeuma ne ruma rey ne Hudiyanen ne nekeewit te tudtul kayi mekeatag keykew etawa mibpenudtul te ruen mid-ulaula nu ne meraat.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ugaid ne egkesuatan dey te ebpemineg ke penurù te kebperetiyaya nu, su netuenan dey te ini se penurù ne mibpesekupan nu ne egkunteraan te menge etew te piya endei en.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Ketà ne mibpasad dan te hewii te eburun dan diyà te ki Pablo. Guna su neumaen ke hewii, ne merakel se nevurun dutun te ed-ubpaan ni Pablo. Ne igenat te meselem taman te merukilem ne impenurù ni Pablo wey impesabut din kandan mekeatag dut te Edetuan te Eleteala te menge etew. Su kiyug din perem ne ebpekeperetiyaya ran te si Hisus ke edtuman dut te impesurat ni Moises mekeatag te Penduan wey arà se impesurat dut te menge ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ruen duma ne mibperetiyaya dut te impesabut din, ne ruen duma ne warà mibperetiyaya.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ketà ne mibpesusuweyey ran su warà meked-ayun ke itungan dan. Ugaid ne te warà den pà med-awà ne migkahi maa si Pablo te, “Benar iya ke migkahi rut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne impesurat dut te senge etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan ne si Isayas.
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Su impekahi sikandin te,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Su ini ne menge etew
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Ne migkahi rema si Pablo te, “Geina te ini se ed-ul-ulaan niyu, ne ibpesabut ku en keniyu te ini se Lalag te Eleteala ne mekeatag te kebpeliyu te Eleteala rut te menusiyà ne insuhù din te ibpesabut en diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen, ne ebpemineg dan mulà.” [
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Guna su nekahi ni Pablo ini, ne mid-awà ke menge Hudiyanen se tidtu ne kebpekedlewanà dan.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Ne nekederuwa ne rahun dutun ne mid-ubpà si Pablo diyà te baley ne midsukayan din ne impepenayik din ke langun ne ebpenumbaley riyà te kandin.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Ne impesabut din kandan mekeatag dut te Edetuan te Eleteala ne menge etew wey mekeatag dut te Kerenan tew ne si Hisu Kristu. Ne kenà din idsanggel te ebpenurù dut te menge etew wey warà midawey kandin te ebpenurù.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.