Atos 28

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Guna su nekehaun key en diyà te beyvey ne nerineg dey te ini se punul ne ed-ingaranan te Melita.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ne ke menge etew ketà ne midtelimà dan kenami te meupiya ne midtetavun dan su ed-uran ne meadsil.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Mibpengayu si Pablo te menge rasang ne guna su intavun din diyà te apuy ne ruen mevisa ne uled ne neinitan dut te apuy ne migemew ne mibedbed kayi te belad ni Pablo ne migkahat.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Guna su nekita rut te menge etew ne ed-ubpà ketà arà se uled ne mibitinbitin diyà te belad ni Pablo ne mibpelelahey ran se egkahi te, “Terevunù bes buwa ini, su misan nekehaun sikandin dut te rahat ne kayi red se Bagì din se ebpatey.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ugaid ne impirik ni Pablo ke uled diyà te apuy ne warà mekeiri sikandin.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ne kunaan dan ke edlevag ini se belad ni Pablo wey egkepiley su ebpatey en. Ugaid ne neiseg-iseg ne warà ned-ulaula rin, ne nesalin ke itungan dan se egkahi te, “Diwata bes ini.”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Diyà te uvey ne ruen menge pengengewiran ni Publiyu ne iyan egkeunutan dutun te punul. Ne impepenayik key rin diyà te baley rin su midtuganur key rin te meupiya, ne rutun key med-ubpà lusud te tetelu ne hewii.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Ne gewii te dutun key ne ed-id-irehà ini se amey ni Publiyu su edetengen wey ebpengindes. Midlusud si Pablo diyà te sungkù dut te ederaru ne guna su mibpengeningeni ne midampen din te belad din ne neulian en.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Guna su nerineg ini dut te menge etew ne ed-ubpà ketà, ne mid-ewit dan ke langun ne ederaru ne nengeulian.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ne merakel se menge penggalew ran kenami, ne ketà te hewii ne ked-awà dey diyà te kandan ne ruen induran dan diyà te kapal ke misan engkey ne kurang dey te kedlayag.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Ugaid ne tetelu en ne vulan taman te kebpekelayag dey ne mid-untud key te kapal ne riyà ebpuun te inged ne Elihandriya ne ed-ingaranan te “Ke Seping ne Diwata,” ne migenat key en. Ini se kapal, ne midunggù ketà te punul ne Melita taman te neipus ke hewii te bagyu.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Mid-awet key diyà te inged ne Sirekusa ne nekedtetelu key ne hewii rutun.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ne midlaus key en maa ne nekeuma key riyà te inged ne Rihiyu. Dut te neketundug ne hewii ne ruen keramag ne ebpuun te ebelevahen ne nekeewit dut te kapal dey ne nekederuwa ne hewii ne nekerunggù key diyà te inged ne Putiyuli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Dutun ne ruen neumaan dey ne menge etew ne mibperetiyaya ki Hisus ne mibpeubpà kenami diyà te kandan te lusud te senge pedian. Ketà ne mid-ipanew rey se ebpendiyà te inged ne Ruma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Guna su nerineg dut te menge mibperetiyaya ki Hisus diyà te Ruma te ebpekeuma key en, ne mid-ipanew ran taman te inged ne ed-ingeranan te Pedian ne Apiyu wey inged ne ed-ingeranan te Tetelu ne Valey ne Edlevungan su edtelavuk kenami. Guna su nekita ran ni Pablo, ne mibpeselamat sikandin te Eleteala su mibmeupiya se hinawa rin te eduma kandan diyà te inged ne Ruma.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Guna su nekeuma key diyà te inged ne Ruma ne warà ipelusud si Pablo diyà te bilengguan su midtuhutan sikandin te ruen kandin ne ed-ubpaan, ugaid ne ruen senge etew ne sundaru ne ebantey kandin.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Guna su nekedtetelu en ne hewii ne midtawag ni Pablo ke menge egkeunutan te menge Hudiyanen. Guna su nevurun dan en ne migkahi si Pablo te, “Menge suled ku ne Hudiyanen, warà meraat ne mid-ulaula ku diyà te menge suled tew ne Hudiyanen, ne warà a mekesurang dut te menge betasan tew ne intahak dut te menge keep-epuan tew. Ugaid ne misan iring ketà te warà meraat ne mid-ulaula ku diyà te kandan, ne nesigkem a rut te menge Hudiyanen te Hirusalim ne impevilanggù a ne impalad a ran diyà te menge egkeunutan te Rumanu.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Ne mibpeinsaan a te menge egkeunutan ne Rumanu ne ibpeliyu e ran perem su netuenan dan te warà mid-ulaula ku ne dait neid-imetayi kediey.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Ugaid ne arà se menge ruma tew ne Hudiyanen ne kenà dan egkiyug te ibpeliyu a. Ne geina te warè en ebpeketavang kedì, ne mibuyù a te iyan egkukum kediey ne ke Datù kayi te Ruma misan warà igkesumbung ku kandan te menge ruma ku ne menge Hudiyanen.”
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Tembù be midtawag a keniyu su ebpekibitiyara a keniyu. Ne ini se ingkevakù ku te sengkalì ne mekeatag dut te kebperetiyaya ku te sikandin se ebpenerengen dut te sikami ne menge Hudiyanen.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ne midtavak dan si Pablo te, “Warà surat mekeatag keykew ne netelimà dey ne ebpuun te pruvinsiya ne Hudiya. Ne warà dema nekeuma ne ruma rey ne Hudiyanen ne nekeewit te tudtul kayi mekeatag keykew etawa mibpenudtul te ruen mid-ulaula nu ne meraat.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Ugaid ne egkesuatan dey te ebpemineg ke penurù te kebperetiyaya nu, su netuenan dey te ini se penurù ne mibpesekupan nu ne egkunteraan te menge etew te piya endei en.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Ketà ne mibpasad dan te hewii te eburun dan diyà te ki Pablo. Guna su neumaen ke hewii, ne merakel se nevurun dutun te ed-ubpaan ni Pablo. Ne igenat te meselem taman te merukilem ne impenurù ni Pablo wey impesabut din kandan mekeatag dut te Edetuan te Eleteala te menge etew. Su kiyug din perem ne ebpekeperetiyaya ran te si Hisus ke edtuman dut te impesurat ni Moises mekeatag te Penduan wey arà se impesurat dut te menge ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Ruen duma ne mibperetiyaya dut te impesabut din, ne ruen duma ne warà mibperetiyaya.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ketà ne mibpesusuweyey ran su warà meked-ayun ke itungan dan. Ugaid ne te warà den pà med-awà ne migkahi maa si Pablo te, “Benar iya ke migkahi rut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne impesurat dut te senge etew ne ebpelambas te Lalag te Eleteala rengan ne si Isayas.
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Su impekahi sikandin te,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Su ini ne menge etew
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Ne migkahi rema si Pablo te, “Geina te ini se ed-ul-ulaan niyu, ne ibpesabut ku en keniyu te ini se Lalag te Eleteala ne mekeatag te kebpeliyu te Eleteala rut te menusiyà ne insuhù din te ibpesabut en diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen, ne ebpemineg dan mulà.” [
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Guna su nekahi ni Pablo ini, ne mid-awà ke menge Hudiyanen se tidtu ne kebpekedlewanà dan.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Ne nekederuwa ne rahun dutun ne mid-ubpà si Pablo diyà te baley ne midsukayan din ne impepenayik din ke langun ne ebpenumbaley riyà te kandin.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Ne impesabut din kandan mekeatag dut te Edetuan te Eleteala ne menge etew wey mekeatag dut te Kerenan tew ne si Hisu Kristu. Ne kenà din idsanggel te ebpenurù dut te menge etew wey warà midawey kandin te ebpenurù.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.