Atos 23
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Ne midtengtengan ni Pablo ke menge Perekukum ne migkahi te, “Menge suled ku ne menge Hudiyanen, netuenan te Eleteala te metilak te itungan ku te miduma a te Eleteala taman guntaani.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ne si Ananias, arà se mepurù te terebpelengesa, guna su nerineg din ke lalag ni Pablo ne migkehiyan din ke menge etew ne ed-itindeg te uvey ni Pablo te tebpia ran ke bèbà din.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ne migkehiyan sikandin ni Pablo te, “Edusaan ka te Eleteala su uvag en kun ne meputì ka nedtengtengan, ugaid ne ke hinawa nu ne meitem nevenar! Su sikuna se egkukum kediey te pengitavan te penduan ni Moises, ugaid ne sikuna se nekesurang te penduan ni Moises ketà te suhù nu te kedtebpia kediey!”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Ne migkahi arà se menge etew ne uvey ni Pablo te, “Edsumpeliten din ke mepurù ne terebpelengesa te Eleteala!”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 “Menge suled ku ne menge Hudiyanen,” ke si Pablo, “warà ku metueni te sikandin bes ke mepurù te terebpelengesa. Su embiya netuenan ku ne warà ku kehiya arà diyà te kandin su netuenan ku te ruen nekahi te surat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te, ‘Kenà ka edlalag te meraat mekeatag te etew ne egkamal keniyu.’ ”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Ne guna su nekita ni Pablo se ruen menge Sedusiyu wey menge Paresiyu ne nevurun ketà te Perekukum ne mibmerahing se suwara rin ne egkahi te, “Menge suled ku ne Hudiyanen, Paresiyu a wey ke menge lukes ku. Ugaid ne impeetuvang a niyu su atag dut te peretiyaya ku ne ebenawen te Eleteala ke menge minatey keuremà!”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Nekahi rin dà arà ne nekedlewanean ke menge Sedyusiyu wey menge Paresiyu ne warè en kegkeatur dut te kukuman. (
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Iyan dan kebpekedlewanà su egkahi ke menge Sadusiyu te kenè en ebenawen ke menge minatey, ne warè suluhuen ne riyà ebpuun te langit, ne egkahi ran te warè gimukud. Ugaid ne ke menge Paresiyu ne egkahi ran te ebenawen ke menge minatey, ne ruen suluhuen ne riyà ebpuun te langit, ne egkahi ran te ruen gimukud.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ketà ne mid-ilut pà ke kebpebenbensahey ran su ruen menge Paresiyu ne mibpenurù te penduan ni Moises ne mid-itindeg ne migkahi te, “Embiya kayi te ki Pablo ne warà meraat ne netuenan dey ne mibeelan din. Su kalu ke ruen gimukud etawa suluhuen ne riyà ebpuun te langit ne mibpekidlalag kandin.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ketà ne mid-iseg nevenar ke kebpekedlewaney ran taman te meinit en ne neandek arà se mepurù te menge sundaru su kalu ke edwèweasen dan si Pablo. Tembù be insuhù din dut te menge sundaru rin se ibpeahew kandan si Pablo ne ibpeulì diyà te kutà.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Rutun ne kerukileman en ne mibpekitakita ki Pablo ke Kerenan tew ne si Hisus ne migkahi te, “Kenà ka meandek! Su iring te impeitindeg nu ke kebperetiyaya nu kediey kayi te lusud te inged ne Hirusalim, ne engketà ded se ed-ul-ulaan nu rema diyà te inged ne Ruma.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Guna su meselem en ne ruen menge Hudiyanen ne nevurun su ebpengesaken dan ke engkey se egkepakey ne ralan te ked-imetayi ran ki Pablo. Ne insapà dan te kenà dan egkaan wey ed-inum taman te kenà dan mepatey si Pablo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ne labi ran epat nepulù ne mid-upakat kayi.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ketà ne mibpendiyà dan te menge mepurù te terebpelengesa wey menge pekilukesen ne migkahi te, “Midsapà key te kenà key egkaan wey ed-inum taman te kenà dey mepatey si Pablo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ne sikiyu wey langun ne menge Perekukum, pesurati niyu arà se mepurù te menge sundaru te Ruma su ewita rin si Pablo kayi su ruen kun uvag duma ne penginsà nu kandin. Ne sikami ve ne ed-ayan key diyà te ralan su ed-imetayan dey te kenà pà ebpekeuma kayi.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ugaid ne ruen anak ne meama dut te etevey ni Pablo ne nekerineg dut te netahù te itungan dan ne ed-ul-ulaan dan ki Pablo ne mibpendiyà sikandin te kutà ne impenudtul din ini ki Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ne dutun ne mid-umew si Pablo te senge etew ne kepitan ne migkahi te, “Ewita nu ini se kenakan diyà te mepurù nu su ruen igkahi rin kandin.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Ne mid-ewit din ini se kenakan diyà te mepurù din ne migkahi te, “Ke bilanggù ne si Pablo se mid-umew kediey ne ibpeewit din kediey ini se kenakan kayi te keykew su ruen igkahi rin kenikew.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ne mid-ahak dut te mepurù ini se kenakan diyà te ubpu te sikandan dà ne mid-insà te, “Engkey se igkahi nu kedì?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ne migkahi ini se kenakan te, “Mid-upakat ke menge Hudiyanen ne ebuyù kenikew te ibpependiyà nu ini se anggam ku ne si Pablo diyà te Perekukum su ruen kun uvag duma ne penginsà dan kandin.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Ugaid ne kenà nu idtuhut su ruen labi epat nepulù ne etew ne ed-eles su ed-ayan kandin. Ne ruen sapà dan ne kenà dan egkaan wey ed-inum taman te kenà dan mepatey sikandin. Neimes dan en ne iyan dan dà edteharan se suhù nu.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Ne migkahi ini se mepurù te, “Kenà nu penudtula te misan engkey ne etew te impenudtul nu kediey ini.” Ne ketà ne impeulì din ini se kenakan.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Ne mid-umew dut te mepurù te menge sundaru ke deruwa ne kepitan din ne migkahi te, “Imesa niyu te deruwa nehatus ne sundaru su ibpependiyà te inged ne Sisariya, ne ibperuma ran te pitu nepulù ne sundaru ne egkukudà wey deruwa nehatus ne sundaru ne ebevangkew. Ne iyan be imbe se ed-imes dan en su egenat dan te siyew ne uras te ini ne kerukileman.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Ne kuwa kew te menge kudà ne ebpeunturan ki Pablo, ne ey-eyari niyu te ebantey sikandin taman te ebpekeuma kew riyà te ki Gubinedur Felix.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ne ketà ne midsurat ke mepurù te menge sundaru te ibpeewit din diyà te gubinedur ne ini se migkahi rin:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Surat ini ni Claudio Lisyas diyà te ki Gubinedur Felix.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ini se etew ne ibpeewit ku keniyan ne nesigkem dut te menge Hudiyanen ne ed-imetayan dan perem. Ne guna su netuenan ku ne sakup sikandin te inged ne Ruma, ne mibeyaan dey te menge sundaru ku su apey kenà dan egkeimetayi.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ketà ne mid-ewit ku sikandin diyà te menge Perekukum su edsumeriyaan dan su edsusiyen ku ke engkey se id-isuhat dan kandin.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Ne rutun ne netuenan ku te warà bes meraat ne ed-ul-ulaan din te kebpeimetayi kandin etawa kebilanggù su iyan dà id-isuhat kandin ne mekeatag te kedsurang din dut te pengitavan te menge penduan dan.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ne guna su netuenan ku te ed-ayanan sikandin su ed-imetayan dut te menge Hudiyanen, tembù be nepegitung ku se ibpeewit ku sikandin kayi te keniyu. Ne migkehiyan ku ini se menge mid-isuhat kandin te riyà dan te keykew ibpeetuvang. Arà dà taman se lalag ku.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Arà ne kerukileman ne midtuman dut te menge sundaru ini se suhù te mepurù dan ne migkuwa ran si Pablo ne migenat en ne diyà dan metaman te inged ne Entipatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ne rut te neketundug ne hewii ne mid-ulì en diyà te kutà arà se menge ed-ip-ipanew rà ne menge sundaru ne iyan mid-ewit ki Pablo arà se menge sundaru ne egkukudà.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ne ketà te nekeuma ran diyà te inged ne Sisariya ne imbehey ran ke surat diyà te ki Gubinedur Felix wey impalad dan kandin si Pablo.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ne mibasa rut te gubinedur arà se surat ne mid-insaan din si Pablo ke endei se kandin ne pruvinsiya. Guna su netuenan din te riyà ebpuun te pruvinsiya ne Selisiya si Pablo,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ne migkehiyan din te, “Wey ku en egkukuma sikew ke ebpekeuma arà se mid-isuhat.” Ne mibpeventayan din te menge sundaru si Pablo diyà te turuhan ni Hirudis.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.