Atos 22

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 “Menge suled wey menge lukes,” ke si Pablo, “pemineha niyu ini se ibpesabut ku keniyu ne kewagib ne idtindeg ku.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Guna su nerineg dan se lalag din ne Hibruhanen ne kinehiyan, ne warà ed-edtiken dan su ebpemineg.
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Hudiyanen a ne riyan a in-anak te inged ne Tarsu lusud te Selisiya, ugaid ne kayi a medekelà te inged ne Hirusalim ne mibpenurù a ni Gemelil. Ne meited se impenurù din kediey mekeatag dut te penduan ne edtumanen dut te menge keep-epuan tew. Ne meilut se kedtumana ku kayi su in-amin ku ke hinawa ku te egelevek te Eleteala iring te sikiyu ne kayi en guntaani.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Tembù be,” ke si Pablo, “mibpekesekitan ku ke menge mibperetiyaya te penurù ni Hisus taman te ruen mibpematey ketà. Ne ruen en kandan meama meritan ne midsigkem ku ne mibilanggù.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Ini se mepurù te terebpelengesa wey langun ne menge Perekukum se ebpeketitihus te benar ini se egkehiyen ku keniyu su mibehayan e ran te menge surat ne impeewit dan kediey diyà te menge ruma ran ne Hudiyanen diyà te inged ne Demasku su apey a egkekilala nikandan. Ketà ne mibpendiyà a su apey ku mesigkem ke menge mibperetiyaya te penurù ni Hisus ne ed-ewiten ku sikandan kayi te inged ne Hirusalim su edresayen dut te menge Perekukum kayi.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “Ne guna su ebpelpelingguma ad diyà te inged ne Demasku,” ke si Pablo, “te mehaan en egkeudtu ne netekew te ruen mermerayag ne ebpuun te langit ne neketayew kediey.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Nepiley a ne ruen suwara ne nerineg ku se egkahi te, ‘Ey, Saulo, Saulo, meambe ke ebpekesekitan a nu?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 “Ne migkahi a te, ‘Engkey ka, Kerenan?’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Ne ke menge ruma ku, nekita ran ke merayag ugaid ne warà dan mesebuti ke suwara ne migkahi kediey.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ne nekeinsà a te, ‘Kerenan, engkey se ed-ul-ulaan ku?’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ne nepisek a dut te mermerayag ne neketayew kediey, ne ketà ne mibpikit a dut te menge ruma ku te ebpendiyà te inged ne Demasku.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Ne rutun te inged ne Demasku ne ruen etew ne ed-ingaranan ki Ananias. Ne meperumaruma sikandin te menge penduan tew wey ed-edatan te langun ne menge Hudiyanen ketà.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Neuma a rin dà ne mid-itindeg en kayi te uvey ku ne migkahi te, ‘Saulo, sikew se suled ku, guntaani ne ebpekekita ke en.’ Arà dà ne nekeulit en se kebpekekita ku su egkekita ku en sikandin.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 “Ketà ne migkahi si Ananias kediey te, ‘Ke Eleteala ne mibpengerap dut te menge keep-epuan tew se mibpemilì kenikew su apey nu egketueni ke engkey se kiyug te Eleteala ne ibpehelevek din keykew. Tembù be nekita nu ini se metidtu ne sugsuhuen din ne si Hisus wey nerineg nu ke migkahi rin.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Ne guntaani ne ibpepenudtul din kenikew diyà te menge etew mekeatag dut te nekita nu wey nerineg nu.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Na kenà ka edlanganlangan ne pengeningeni ka te Kerenan tew ne si Hisus su apey ebpeseharan din ke menge salà nu. Ne kuwa ke en ne pebunyag ke en ne tuus te mibpesakup ke en ki Hisus.’
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 “Ne mid-ulì ad diyà te inged ne Hirusalim ne gewii te kebpengeningeni ku diyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne ruen impekita kediey.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Ne ke Kerenan tew ne si Hisus se mibpekitakita kedì ne migkahi te, ‘Gaangaan ka awà kayi te inged ne Hirusalim su ke menge etew kayi ne kenà dan edtelimaan ke ibpesabut nu mekeatag kediey.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Ugaid ne migkahi a te, ‘Kerenan, netuenan dan en te mibayaan ku arà se menge etew ne mibperetiyaya keykew diyà te menge baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen ne mibpenigkem ku wey mibpembedasan.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Ne ketà te kineimetayi ki Esteban, arà se etew ne mid-itindeg dut te penurù nu, ne dutun a su migkiyug a rema te ed-ul-ulaan dan arà su siaken se mibantey te kumbalà dut te mid-imatey kandin.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Ugaid ne migkahi ke Kerenan tew te, ‘Genat ke en su ibpependiyà ku sikew te meriyù ne menge inged su ibpesabut nu mekeatag kediey diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen.’ ”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Ne gewii te edlalag si Pablo ne mibpeeneng-eneng ke menge etew su ebpemineg kandin, ugaid ne guna su migkahi rin te sikandin se ibpependiyà te Eleteala te menge etew ne kenà Hudiyanen ne mibpememensag dan en te, “Ed-imetayan tew! Su dait ne ed-imetayan!”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Ne mibpememensag dan pà ne impenerawes dan ke menge kumbalà dan wey mibpenivurak te lipupuk.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Ne arà se mepurù te menge sundaru ne Rumanu ne midsuhù din ke menge sundaru rin te ibpeewit kandan si Pablo diyà te lusud te baher ne ebpebedasan su apey rin igkepayag ke engkey se igkeepes kandin dut te menge Hudiyanen ne ebpememensag.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Ne ketà te ebekuen dan si Pablo su ebedasan ne migkehiyan en ni Pablo arà se kepitan te, “Engkey, idtuhut be te ureding te ebedasan a niyu te siaken ne sakup te inged ne Ruma ne warà a pà mesumeriyà?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Nerineg ini dut te kepitan ne mibpendiyà te mepurù din ne migkahi te, “Meambe ke ebpebedasan nu kenami arà se etew ne sakup bes te inged ne Ruma?”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Ne mibpendiyà arà se mepurù te ki Pablo ne migkahi te, “Maa, sakup ke ves te inged ne Ruma?”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Ne ke se mepurù te menge sundaru te, “Siaken, ne dekelà nevenar se ingkevayad ku diyà te gubirnu su apey egkevaluy a ne sakup te inged ne Ruma.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Nerineg dà arà dut te menge sundaru ne ebadas perem ki Pablo, ne migaangaan dan med-awà. Ne neandek arà se mepurù dan su impevakù din si Pablo te sengkalì, ugaid ne geina te sakup si Pablo te inged ne Ruma ne ebpekesurang te ureding ini se ed-ul-ulaan te menge sundaru su warà pà sumeriyà.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Ne ketà te neketundug ne hewii ne midtawag dut te mepurù te menge sundaru ini se menge mepurù te terebpelengesa wey langun ne menge Perekukum su edsumeriyaan dan si Pablo apey rin metueni ke engkey se id-isuhata kandin dut te menge Hudiyanen. Dutun ne mid-ewit din si Pablo ne impeetuvang kandan.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.