Atos 22

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 “Menge suled wey menge lukes,” ke si Pablo, “pemineha niyu ini se ibpesabut ku keniyu ne kewagib ne idtindeg ku.”
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Guna su nerineg dan se lalag din ne Hibruhanen ne kinehiyan, ne warà ed-edtiken dan su ebpemineg.
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 “Hudiyanen a ne riyan a in-anak te inged ne Tarsu lusud te Selisiya, ugaid ne kayi a medekelà te inged ne Hirusalim ne mibpenurù a ni Gemelil. Ne meited se impenurù din kediey mekeatag dut te penduan ne edtumanen dut te menge keep-epuan tew. Ne meilut se kedtumana ku kayi su in-amin ku ke hinawa ku te egelevek te Eleteala iring te sikiyu ne kayi en guntaani.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Tembù be,” ke si Pablo, “mibpekesekitan ku ke menge mibperetiyaya te penurù ni Hisus taman te ruen mibpematey ketà. Ne ruen en kandan meama meritan ne midsigkem ku ne mibilanggù.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Ini se mepurù te terebpelengesa wey langun ne menge Perekukum se ebpeketitihus te benar ini se egkehiyen ku keniyu su mibehayan e ran te menge surat ne impeewit dan kediey diyà te menge ruma ran ne Hudiyanen diyà te inged ne Demasku su apey a egkekilala nikandan. Ketà ne mibpendiyà a su apey ku mesigkem ke menge mibperetiyaya te penurù ni Hisus ne ed-ewiten ku sikandan kayi te inged ne Hirusalim su edresayen dut te menge Perekukum kayi.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Ne guna su ebpelpelingguma ad diyà te inged ne Demasku,” ke si Pablo, “te mehaan en egkeudtu ne netekew te ruen mermerayag ne ebpuun te langit ne neketayew kediey.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Nepiley a ne ruen suwara ne nerineg ku se egkahi te, ‘Ey, Saulo, Saulo, meambe ke ebpekesekitan a nu?’
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ne migkahi a te, ‘Engkey ka, Kerenan?’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ne ke menge ruma ku, nekita ran ke merayag ugaid ne warà dan mesebuti ke suwara ne migkahi kediey.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 “Ne nekeinsà a te, ‘Kerenan, engkey se ed-ul-ulaan ku?’
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ne nepisek a dut te mermerayag ne neketayew kediey, ne ketà ne mibpikit a dut te menge ruma ku te ebpendiyà te inged ne Demasku.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 “Ne rutun te inged ne Demasku ne ruen etew ne ed-ingaranan ki Ananias. Ne meperumaruma sikandin te menge penduan tew wey ed-edatan te langun ne menge Hudiyanen ketà.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Neuma a rin dà ne mid-itindeg en kayi te uvey ku ne migkahi te, ‘Saulo, sikew se suled ku, guntaani ne ebpekekita ke en.’ Arà dà ne nekeulit en se kebpekekita ku su egkekita ku en sikandin.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Ketà ne migkahi si Ananias kediey te, ‘Ke Eleteala ne mibpengerap dut te menge keep-epuan tew se mibpemilì kenikew su apey nu egketueni ke engkey se kiyug te Eleteala ne ibpehelevek din keykew. Tembù be nekita nu ini se metidtu ne sugsuhuen din ne si Hisus wey nerineg nu ke migkahi rin.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Ne guntaani ne ibpepenudtul din kenikew diyà te menge etew mekeatag dut te nekita nu wey nerineg nu.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Na kenà ka edlanganlangan ne pengeningeni ka te Kerenan tew ne si Hisus su apey ebpeseharan din ke menge salà nu. Ne kuwa ke en ne pebunyag ke en ne tuus te mibpesakup ke en ki Hisus.’
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Ne mid-ulì ad diyà te inged ne Hirusalim ne gewii te kebpengeningeni ku diyà te Nekebpuru ne Valey te Eleteala ne ruen impekita kediey.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Ne ke Kerenan tew ne si Hisus se mibpekitakita kedì ne migkahi te, ‘Gaangaan ka awà kayi te inged ne Hirusalim su ke menge etew kayi ne kenà dan edtelimaan ke ibpesabut nu mekeatag kediey.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ugaid ne migkahi a te, ‘Kerenan, netuenan dan en te mibayaan ku arà se menge etew ne mibperetiyaya keykew diyà te menge baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen ne mibpenigkem ku wey mibpembedasan.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ne ketà te kineimetayi ki Esteban, arà se etew ne mid-itindeg dut te penurù nu, ne dutun a su migkiyug a rema te ed-ul-ulaan dan arà su siaken se mibantey te kumbalà dut te mid-imatey kandin.’
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Ugaid ne migkahi ke Kerenan tew te, ‘Genat ke en su ibpependiyà ku sikew te meriyù ne menge inged su ibpesabut nu mekeatag kediey diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen.’ ”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ne gewii te edlalag si Pablo ne mibpeeneng-eneng ke menge etew su ebpemineg kandin, ugaid ne guna su migkahi rin te sikandin se ibpependiyà te Eleteala te menge etew ne kenà Hudiyanen ne mibpememensag dan en te, “Ed-imetayan tew! Su dait ne ed-imetayan!”
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Ne mibpememensag dan pà ne impenerawes dan ke menge kumbalà dan wey mibpenivurak te lipupuk.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ne arà se mepurù te menge sundaru ne Rumanu ne midsuhù din ke menge sundaru rin te ibpeewit kandan si Pablo diyà te lusud te baher ne ebpebedasan su apey rin igkepayag ke engkey se igkeepes kandin dut te menge Hudiyanen ne ebpememensag.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ne ketà te ebekuen dan si Pablo su ebedasan ne migkehiyan en ni Pablo arà se kepitan te, “Engkey, idtuhut be te ureding te ebedasan a niyu te siaken ne sakup te inged ne Ruma ne warà a pà mesumeriyà?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Nerineg ini dut te kepitan ne mibpendiyà te mepurù din ne migkahi te, “Meambe ke ebpebedasan nu kenami arà se etew ne sakup bes te inged ne Ruma?”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Ne mibpendiyà arà se mepurù te ki Pablo ne migkahi te, “Maa, sakup ke ves te inged ne Ruma?”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Ne ke se mepurù te menge sundaru te, “Siaken, ne dekelà nevenar se ingkevayad ku diyà te gubirnu su apey egkevaluy a ne sakup te inged ne Ruma.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nerineg dà arà dut te menge sundaru ne ebadas perem ki Pablo, ne migaangaan dan med-awà. Ne neandek arà se mepurù dan su impevakù din si Pablo te sengkalì, ugaid ne geina te sakup si Pablo te inged ne Ruma ne ebpekesurang te ureding ini se ed-ul-ulaan te menge sundaru su warà pà sumeriyà.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ne ketà te neketundug ne hewii ne midtawag dut te mepurù te menge sundaru ini se menge mepurù te terebpelengesa wey langun ne menge Perekukum su edsumeriyaan dan si Pablo apey rin metueni ke engkey se id-isuhata kandin dut te menge Hudiyanen. Dutun ne mid-ewit din si Pablo ne impeetuvang kandan.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.