Atos 20

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Guna su neengked en ke nehuvut, ne miburun ni Pablo ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne mibpesabut din su apey mevag-et ke kebperetiyaya ran. Ne ketà ne mibpemehetew sikandin ne migenat en se ebpendiyà te inged ne Mesidunya.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Ne mibpevayà sikandin dut te menge inged ketà ne mibpesabut din ke menge mibperetiyaya su ibpevag-et din ke kebperetiyaya ran. Ne midlaus en diyà te inged ne Gerisya
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 ne dutun mid-ubpà te tetelu ne vulan. Ne guna su egenat en perem sikandin se ed-untud te kapal se ebpendiyà te inged ne Siriya ne ruen impayag kandin ne netahù te itungan dut te menge Hudiyanen se ebpeimetayan sikandin. Ketà ne nepegitung din se edlived te imbayà din te ebpendiyà te Mesidunya.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ne ruen miduma kandin si Supatir ke anak ni Piru ne riyà ebpuun te inged ne Beriya, elin dema si Eristarku wey si Segundo ne riyà ebpuun te inged ne Tiselunika, si Gayu ne riyà ebpuun te inged ne Dirbi, si Tikiku wey si Trupimu ne riyà ebpuun te pruvinsiya ne Asiya, wey si Timoteo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ne mid-una ran diyà te inged ne Teruwas ne midteharan key ran diyà.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ne ketà te kegkeipus dut te Pista te Egkaan te pan ne warà Insawug ne Ibpelevag, ne mid-untud key te kapal diyà te inged ne Pilipus. Ne nekedlelima ne hewii ne nekeuma key diyà te inged ne Teruwas ne nesaut dey sikandan dutun, ne riyà key med-ubpà te senge pedian.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ne guna su midsanlep en ke andew te hewii ne Sepetu ne miburun key ke menge mibperetiyaya ki Hisus su egkaan te pan ne mibpenevìtevì en su ini ke kedtentenuri rey te kinepatey ni Hisus. Ne mibpesabut ni Pablo ke menge etew ne nevurun ketà taman te edluuk se kerukileman su ed-ipanew en sikandin dut te hewii ne edtundug.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ne ruen merakel ne sulù diyà te sungkù te iketelu ne pangkat dut te baley ne nevurunan dey.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ne ruen kenakan ne ed-ingaranan ki Yutiku ne riyà mebpinuu te sulawan. Ne geina te meuhet se kedlalag ni Pablo, ne edtureturen en si Yutiku ne netaman ne nekelipereng en ne neulug en diyà te tanà. Ne mibpemenaug ne mibitbit dan, ne minatey en.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Ne mibpemenaug si Pablo ne midlengkevan din ne migkepkepan din ini se kenakan. “Kenà kew egkeuru,” ke si Pablo, “su neuyag en.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ne ketà ne mibpemenayik si Pablo ne migkaan te mibpenevìtevì ne pan. Ne meuhet pà se kebpekidlalag din kandan su taman te nepawà, arà pà ne migenat en.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Ne arà se kenakan ne neuyag en, ne mid-ewit dan sikandin diyà te baley rin ne nehalew nevenar se hinawa ran.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Ne mid-una key ki Pablo ne mid-untud te kapal se ebpendiyà te inged ne Asun su ruen neupakatan dey ne riyà dey ed-eweta sikandin ne langun dey ne ed-untud te kapal te edlaus. Su migkahi rin te ed-ipanew rà sikandin taman diyà te inged ne Asun.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Guna su neneked-uma key diyà te inged ne Asun ne impeuntud dey sikandin, ne dutun ne midlaus key riyà te inged ne Mitilini.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ne dut te neketundug ne hewii ne mid-awet key rà te inged ne Kiyus ne ketà maa te neketundug ne hewii ne nekeuma key diyà te inged ne Melitus.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ne nepegitung ni Pablo te kenà key en ed-awet diyà te inged ne Ipisu lusud te Asiya su apey key kenà mevangen diyà te pruvinsiya ne Asiya. Egkerehusu si Pablo su iyan din igkesuat ne embiya egkepakey ne ebpekeuma sikandin diyà te inged ne Hirusalim te kenà pà egkeuma ke hewii te pista ne ed-ingaranan te Pintikusti.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Ugaid ne guna su nekeuma key diyà te inged ne Melitus ne impetawag ni Pablo ke menge pekilukesen dut te menge mibperetiyaya diyà te inged ne Ipisu.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Nekeuma ran ne migkehiyan din sikandan te, “Netuenan niyu ke engkey se mid-ulaula ku te langun ne hewii ku te kayi e pà te keniyu igenat te hewii ne nekeuma a kayi te pruvinsiya te Asiya.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Su gelevek ku ke helevek ne insuhù te Kerenan kedì ne warà ku impereyùdeyù. Ne midtihis se luwà ku dut te meraat ne ed-ul-ulaan ne nekita ku te ruma ne etew,” ke sikandin. “Ne migelevek a lavew misan nerasey a su atag dut te mid-ulaula te menge Hudiyanen kediey.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Netuenan niyu se in-amin ku keniyu ipesabut ke langun ne ebpeketavang keniyu. Ne impenurù ku keniyu diyà te kevurunan wey misan dema diyà te menge baley niyu.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Hudiyanen se kenà Hudiyanen ne impesabut ku te langun se engkeri ran ke meraat ne ed-ul-ulaan dan wey ibehey ran ke hinawa ran te Eleteala wey ebperetiyaya dut te Kerenan tew ne si Hisus.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ne guntaani ne ebpendiyan a te inged ne Hirusalim su ini ke insuhù kediey te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà. Ne kenà ku egketuenan ke engkey se egketemanan ku riyà.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Iyan ku rà netuenan ne impesabut kediey dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà te uman senge inged ne kebpekeuma ku ne egkevilanggù a wey merakel se kemerehenan ne edseharan ku.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ugaid ne kenà ku en egkenehunan ini se umur ku su apey ku egkepasad ini se helevek ne impehelevek kedì te Kerenan tew ne si Hisus ne ini se kebpesabut dut te Meupiya ne Tudtul mekeatag te kegkeyru keytew te Eleteala.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Midsihid a dut te langun niyu te kebpesabut mekeatag te edetuan dut te Eleteala ne menge etew. Ne guntaani ne netuenan ku te ini rà taman se kebpemekedkita tew.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Tembù be egkehiyen ku keniyu ke embiya ruen misan senge etew keniyu ne kenà ebpekeliyu dut te kedusa te Eleteala kandin, ne kenè en kilid kediey.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Su in-amin ku keniyu ipesabut ke langun ne intahù te itungan te Eleteala ne ed-ul-ulaan.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Bentayi niyu,” ke si Pablo, “ini se ed-ul-ulaan niyu wey tugenura niyu ke langun ne menge etew ne mibperetiyaya ki Hisus ne insarig keniyu dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà. Ed-iring kew te tumetuganur te menge bilbili ne edtugenuren niyu ke menge etew ne mibperetiyaya te Eleteala su sakup dan te Eleteala egenat te kebpebpatey te Anak din su sabap dut te menge salà dan.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Netuenan ku te embiya ed-ewaan ku en sikiyu ne ruen edlepew kayi te keniyu ne menge etew ne ederaat dan perem te kebperetiyaya niyu su iring dan te mewalew ne asu ne ebpemsuwey dut te menge bilbili.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Egkeuma se hewii ne misan menge ruma niyu red ne edlalag te tarù su apey ruen menge mibperetiyaya ne mekeruma kandan.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Tembù be uram kew ne kenà niyu lipati te lusud te tetelu ne rahun ne merukilem meandew ne mibpenurù a keniyu wey midtihis se luwà ku mekeatag keniyu.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Na,” ke si Pablo, “idsarig ku sikiyu riyà te Eleteala su sikandin se edtuganur keniyu. Ne ke lalag din mekeatag te limù din wey iru rin te menge etew se ebpeiseg te kebperetiyaya niyu kandin. Ne embiya edumaan niyu ini se lalag din, ne ebpeneuven kew te Eleteala su ini se ibehey rin te langun ne etew ne in-amin din ke hinawa rin te eduma kandin.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ne egkehiyen ku rema keniyu te warà a meima te kureta wey tamuk te piya engkey ne etew.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Su netuenan niyu langun te migelevek a te mevaher su apey ruen kureta ne igkepemasa te kurang dey te menge ruma ku.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Arà se mevaher ne migelevek ku,” ke si Pablo, “ne impekita ku keniyu se mebpegelep kew rema su apey ruen ibpeketavang tew te menge ayuayu su edtentenuran tew ke menge lalag te Kerenan tew ne si Hisus ne migkahi te, ‘Ke etew ne ebehey te tavang, ne dekelà pà se kegkehalew rin dut te etew ne edtelimà te tavang.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Guna su nekeipus si Pablo se edlalag ne mibpenimbuel sikandin abpeg ke ruma ne menge mibperetiyaya ne mibpengeningeni sikandin te Eleteala.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Ne ketà te kebpemehetew rin ne nenekesinehew ran ne migkepkepan dan si Pablo wey mid-erekan dan.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Iyan dan ibmerungkug ne arà se lalag din ne kenà dan en ebpemekegkita. Ketà ne midumaan dan sikandin taman diyà te kapal.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.