Atos 20

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Guna su neengked en ke nehuvut, ne miburun ni Pablo ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne mibpesabut din su apey mevag-et ke kebperetiyaya ran. Ne ketà ne mibpemehetew sikandin ne migenat en se ebpendiyà te inged ne Mesidunya.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Ne mibpevayà sikandin dut te menge inged ketà ne mibpesabut din ke menge mibperetiyaya su ibpevag-et din ke kebperetiyaya ran. Ne midlaus en diyà te inged ne Gerisya
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ne dutun mid-ubpà te tetelu ne vulan. Ne guna su egenat en perem sikandin se ed-untud te kapal se ebpendiyà te inged ne Siriya ne ruen impayag kandin ne netahù te itungan dut te menge Hudiyanen se ebpeimetayan sikandin. Ketà ne nepegitung din se edlived te imbayà din te ebpendiyà te Mesidunya.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Ne ruen miduma kandin si Supatir ke anak ni Piru ne riyà ebpuun te inged ne Beriya, elin dema si Eristarku wey si Segundo ne riyà ebpuun te inged ne Tiselunika, si Gayu ne riyà ebpuun te inged ne Dirbi, si Tikiku wey si Trupimu ne riyà ebpuun te pruvinsiya ne Asiya, wey si Timoteo.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ne mid-una ran diyà te inged ne Teruwas ne midteharan key ran diyà.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Ne ketà te kegkeipus dut te Pista te Egkaan te pan ne warà Insawug ne Ibpelevag, ne mid-untud key te kapal diyà te inged ne Pilipus. Ne nekedlelima ne hewii ne nekeuma key diyà te inged ne Teruwas ne nesaut dey sikandan dutun, ne riyà key med-ubpà te senge pedian.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Ne guna su midsanlep en ke andew te hewii ne Sepetu ne miburun key ke menge mibperetiyaya ki Hisus su egkaan te pan ne mibpenevìtevì en su ini ke kedtentenuri rey te kinepatey ni Hisus. Ne mibpesabut ni Pablo ke menge etew ne nevurun ketà taman te edluuk se kerukileman su ed-ipanew en sikandin dut te hewii ne edtundug.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Ne ruen merakel ne sulù diyà te sungkù te iketelu ne pangkat dut te baley ne nevurunan dey.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Ne ruen kenakan ne ed-ingaranan ki Yutiku ne riyà mebpinuu te sulawan. Ne geina te meuhet se kedlalag ni Pablo, ne edtureturen en si Yutiku ne netaman ne nekelipereng en ne neulug en diyà te tanà. Ne mibpemenaug ne mibitbit dan, ne minatey en.
9 E, estando um certo jovem, por nome Ežutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Ne mibpemenaug si Pablo ne midlengkevan din ne migkepkepan din ini se kenakan. “Kenà kew egkeuru,” ke si Pablo, “su neuyag en.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Ne ketà ne mibpemenayik si Pablo ne migkaan te mibpenevìtevì ne pan. Ne meuhet pà se kebpekidlalag din kandan su taman te nepawà, arà pà ne migenat en.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Ne arà se kenakan ne neuyag en, ne mid-ewit dan sikandin diyà te baley rin ne nehalew nevenar se hinawa ran.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Ne mid-una key ki Pablo ne mid-untud te kapal se ebpendiyà te inged ne Asun su ruen neupakatan dey ne riyà dey ed-eweta sikandin ne langun dey ne ed-untud te kapal te edlaus. Su migkahi rin te ed-ipanew rà sikandin taman diyà te inged ne Asun.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Guna su neneked-uma key diyà te inged ne Asun ne impeuntud dey sikandin, ne dutun ne midlaus key riyà te inged ne Mitilini.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Ne dut te neketundug ne hewii ne mid-awet key rà te inged ne Kiyus ne ketà maa te neketundug ne hewii ne nekeuma key diyà te inged ne Melitus.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Ne nepegitung ni Pablo te kenà key en ed-awet diyà te inged ne Ipisu lusud te Asiya su apey key kenà mevangen diyà te pruvinsiya ne Asiya. Egkerehusu si Pablo su iyan din igkesuat ne embiya egkepakey ne ebpekeuma sikandin diyà te inged ne Hirusalim te kenà pà egkeuma ke hewii te pista ne ed-ingaranan te Pintikusti.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Ugaid ne guna su nekeuma key diyà te inged ne Melitus ne impetawag ni Pablo ke menge pekilukesen dut te menge mibperetiyaya diyà te inged ne Ipisu.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Nekeuma ran ne migkehiyan din sikandan te, “Netuenan niyu ke engkey se mid-ulaula ku te langun ne hewii ku te kayi e pà te keniyu igenat te hewii ne nekeuma a kayi te pruvinsiya te Asiya.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Su gelevek ku ke helevek ne insuhù te Kerenan kedì ne warà ku impereyùdeyù. Ne midtihis se luwà ku dut te meraat ne ed-ul-ulaan ne nekita ku te ruma ne etew,” ke sikandin. “Ne migelevek a lavew misan nerasey a su atag dut te mid-ulaula te menge Hudiyanen kediey.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Netuenan niyu se in-amin ku keniyu ipesabut ke langun ne ebpeketavang keniyu. Ne impenurù ku keniyu diyà te kevurunan wey misan dema diyà te menge baley niyu.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Hudiyanen se kenà Hudiyanen ne impesabut ku te langun se engkeri ran ke meraat ne ed-ul-ulaan dan wey ibehey ran ke hinawa ran te Eleteala wey ebperetiyaya dut te Kerenan tew ne si Hisus.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Ne guntaani ne ebpendiyan a te inged ne Hirusalim su ini ke insuhù kediey te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà. Ne kenà ku egketuenan ke engkey se egketemanan ku riyà.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Iyan ku rà netuenan ne impesabut kediey dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà te uman senge inged ne kebpekeuma ku ne egkevilanggù a wey merakel se kemerehenan ne edseharan ku.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Ugaid ne kenà ku en egkenehunan ini se umur ku su apey ku egkepasad ini se helevek ne impehelevek kedì te Kerenan tew ne si Hisus ne ini se kebpesabut dut te Meupiya ne Tudtul mekeatag te kegkeyru keytew te Eleteala.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Midsihid a dut te langun niyu te kebpesabut mekeatag te edetuan dut te Eleteala ne menge etew. Ne guntaani ne netuenan ku te ini rà taman se kebpemekedkita tew.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Tembù be egkehiyen ku keniyu ke embiya ruen misan senge etew keniyu ne kenà ebpekeliyu dut te kedusa te Eleteala kandin, ne kenè en kilid kediey.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Su in-amin ku keniyu ipesabut ke langun ne intahù te itungan te Eleteala ne ed-ul-ulaan.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Bentayi niyu,” ke si Pablo, “ini se ed-ul-ulaan niyu wey tugenura niyu ke langun ne menge etew ne mibperetiyaya ki Hisus ne insarig keniyu dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà. Ed-iring kew te tumetuganur te menge bilbili ne edtugenuren niyu ke menge etew ne mibperetiyaya te Eleteala su sakup dan te Eleteala egenat te kebpebpatey te Anak din su sabap dut te menge salà dan.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Netuenan ku te embiya ed-ewaan ku en sikiyu ne ruen edlepew kayi te keniyu ne menge etew ne ederaat dan perem te kebperetiyaya niyu su iring dan te mewalew ne asu ne ebpemsuwey dut te menge bilbili.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Egkeuma se hewii ne misan menge ruma niyu red ne edlalag te tarù su apey ruen menge mibperetiyaya ne mekeruma kandan.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Tembù be uram kew ne kenà niyu lipati te lusud te tetelu ne rahun ne merukilem meandew ne mibpenurù a keniyu wey midtihis se luwà ku mekeatag keniyu.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Na,” ke si Pablo, “idsarig ku sikiyu riyà te Eleteala su sikandin se edtuganur keniyu. Ne ke lalag din mekeatag te limù din wey iru rin te menge etew se ebpeiseg te kebperetiyaya niyu kandin. Ne embiya edumaan niyu ini se lalag din, ne ebpeneuven kew te Eleteala su ini se ibehey rin te langun ne etew ne in-amin din ke hinawa rin te eduma kandin.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Ne egkehiyen ku rema keniyu te warà a meima te kureta wey tamuk te piya engkey ne etew.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Su netuenan niyu langun te migelevek a te mevaher su apey ruen kureta ne igkepemasa te kurang dey te menge ruma ku.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Arà se mevaher ne migelevek ku,” ke si Pablo, “ne impekita ku keniyu se mebpegelep kew rema su apey ruen ibpeketavang tew te menge ayuayu su edtentenuran tew ke menge lalag te Kerenan tew ne si Hisus ne migkahi te, ‘Ke etew ne ebehey te tavang, ne dekelà pà se kegkehalew rin dut te etew ne edtelimà te tavang.’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Guna su nekeipus si Pablo se edlalag ne mibpenimbuel sikandin abpeg ke ruma ne menge mibperetiyaya ne mibpengeningeni sikandin te Eleteala.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Ne ketà te kebpemehetew rin ne nenekesinehew ran ne migkepkepan dan si Pablo wey mid-erekan dan.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Iyan dan ibmerungkug ne arà se lalag din ne kenà dan en ebpemekegkita. Ketà ne midumaan dan sikandin taman diyà te kapal.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.