Atos 20
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Guna su neengked en ke nehuvut, ne miburun ni Pablo ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne mibpesabut din su apey mevag-et ke kebperetiyaya ran. Ne ketà ne mibpemehetew sikandin ne migenat en se ebpendiyà te inged ne Mesidunya.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Ne mibpevayà sikandin dut te menge inged ketà ne mibpesabut din ke menge mibperetiyaya su ibpevag-et din ke kebperetiyaya ran. Ne midlaus en diyà te inged ne Gerisya
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 ne dutun mid-ubpà te tetelu ne vulan. Ne guna su egenat en perem sikandin se ed-untud te kapal se ebpendiyà te inged ne Siriya ne ruen impayag kandin ne netahù te itungan dut te menge Hudiyanen se ebpeimetayan sikandin. Ketà ne nepegitung din se edlived te imbayà din te ebpendiyà te Mesidunya.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ne ruen miduma kandin si Supatir ke anak ni Piru ne riyà ebpuun te inged ne Beriya, elin dema si Eristarku wey si Segundo ne riyà ebpuun te inged ne Tiselunika, si Gayu ne riyà ebpuun te inged ne Dirbi, si Tikiku wey si Trupimu ne riyà ebpuun te pruvinsiya ne Asiya, wey si Timoteo.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ne mid-una ran diyà te inged ne Teruwas ne midteharan key ran diyà.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Ne ketà te kegkeipus dut te Pista te Egkaan te pan ne warà Insawug ne Ibpelevag, ne mid-untud key te kapal diyà te inged ne Pilipus. Ne nekedlelima ne hewii ne nekeuma key diyà te inged ne Teruwas ne nesaut dey sikandan dutun, ne riyà key med-ubpà te senge pedian.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Ne guna su midsanlep en ke andew te hewii ne Sepetu ne miburun key ke menge mibperetiyaya ki Hisus su egkaan te pan ne mibpenevìtevì en su ini ke kedtentenuri rey te kinepatey ni Hisus. Ne mibpesabut ni Pablo ke menge etew ne nevurun ketà taman te edluuk se kerukileman su ed-ipanew en sikandin dut te hewii ne edtundug.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Ne ruen merakel ne sulù diyà te sungkù te iketelu ne pangkat dut te baley ne nevurunan dey.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ne ruen kenakan ne ed-ingaranan ki Yutiku ne riyà mebpinuu te sulawan. Ne geina te meuhet se kedlalag ni Pablo, ne edtureturen en si Yutiku ne netaman ne nekelipereng en ne neulug en diyà te tanà. Ne mibpemenaug ne mibitbit dan, ne minatey en.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Ne mibpemenaug si Pablo ne midlengkevan din ne migkepkepan din ini se kenakan. “Kenà kew egkeuru,” ke si Pablo, “su neuyag en.”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Ne ketà ne mibpemenayik si Pablo ne migkaan te mibpenevìtevì ne pan. Ne meuhet pà se kebpekidlalag din kandan su taman te nepawà, arà pà ne migenat en.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Ne arà se kenakan ne neuyag en, ne mid-ewit dan sikandin diyà te baley rin ne nehalew nevenar se hinawa ran.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ne mid-una key ki Pablo ne mid-untud te kapal se ebpendiyà te inged ne Asun su ruen neupakatan dey ne riyà dey ed-eweta sikandin ne langun dey ne ed-untud te kapal te edlaus. Su migkahi rin te ed-ipanew rà sikandin taman diyà te inged ne Asun.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Guna su neneked-uma key diyà te inged ne Asun ne impeuntud dey sikandin, ne dutun ne midlaus key riyà te inged ne Mitilini.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ne dut te neketundug ne hewii ne mid-awet key rà te inged ne Kiyus ne ketà maa te neketundug ne hewii ne nekeuma key diyà te inged ne Melitus.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ne nepegitung ni Pablo te kenà key en ed-awet diyà te inged ne Ipisu lusud te Asiya su apey key kenà mevangen diyà te pruvinsiya ne Asiya. Egkerehusu si Pablo su iyan din igkesuat ne embiya egkepakey ne ebpekeuma sikandin diyà te inged ne Hirusalim te kenà pà egkeuma ke hewii te pista ne ed-ingaranan te Pintikusti.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Ugaid ne guna su nekeuma key diyà te inged ne Melitus ne impetawag ni Pablo ke menge pekilukesen dut te menge mibperetiyaya diyà te inged ne Ipisu.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Nekeuma ran ne migkehiyan din sikandan te, “Netuenan niyu ke engkey se mid-ulaula ku te langun ne hewii ku te kayi e pà te keniyu igenat te hewii ne nekeuma a kayi te pruvinsiya te Asiya.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Su gelevek ku ke helevek ne insuhù te Kerenan kedì ne warà ku impereyùdeyù. Ne midtihis se luwà ku dut te meraat ne ed-ul-ulaan ne nekita ku te ruma ne etew,” ke sikandin. “Ne migelevek a lavew misan nerasey a su atag dut te mid-ulaula te menge Hudiyanen kediey.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Netuenan niyu se in-amin ku keniyu ipesabut ke langun ne ebpeketavang keniyu. Ne impenurù ku keniyu diyà te kevurunan wey misan dema diyà te menge baley niyu.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Hudiyanen se kenà Hudiyanen ne impesabut ku te langun se engkeri ran ke meraat ne ed-ul-ulaan dan wey ibehey ran ke hinawa ran te Eleteala wey ebperetiyaya dut te Kerenan tew ne si Hisus.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Ne guntaani ne ebpendiyan a te inged ne Hirusalim su ini ke insuhù kediey te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà. Ne kenà ku egketuenan ke engkey se egketemanan ku riyà.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Iyan ku rà netuenan ne impesabut kediey dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà te uman senge inged ne kebpekeuma ku ne egkevilanggù a wey merakel se kemerehenan ne edseharan ku.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Ugaid ne kenà ku en egkenehunan ini se umur ku su apey ku egkepasad ini se helevek ne impehelevek kedì te Kerenan tew ne si Hisus ne ini se kebpesabut dut te Meupiya ne Tudtul mekeatag te kegkeyru keytew te Eleteala.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Midsihid a dut te langun niyu te kebpesabut mekeatag te edetuan dut te Eleteala ne menge etew. Ne guntaani ne netuenan ku te ini rà taman se kebpemekedkita tew.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Tembù be egkehiyen ku keniyu ke embiya ruen misan senge etew keniyu ne kenà ebpekeliyu dut te kedusa te Eleteala kandin, ne kenè en kilid kediey.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Su in-amin ku keniyu ipesabut ke langun ne intahù te itungan te Eleteala ne ed-ul-ulaan.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Bentayi niyu,” ke si Pablo, “ini se ed-ul-ulaan niyu wey tugenura niyu ke langun ne menge etew ne mibperetiyaya ki Hisus ne insarig keniyu dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà. Ed-iring kew te tumetuganur te menge bilbili ne edtugenuren niyu ke menge etew ne mibperetiyaya te Eleteala su sakup dan te Eleteala egenat te kebpebpatey te Anak din su sabap dut te menge salà dan.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Netuenan ku te embiya ed-ewaan ku en sikiyu ne ruen edlepew kayi te keniyu ne menge etew ne ederaat dan perem te kebperetiyaya niyu su iring dan te mewalew ne asu ne ebpemsuwey dut te menge bilbili.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Egkeuma se hewii ne misan menge ruma niyu red ne edlalag te tarù su apey ruen menge mibperetiyaya ne mekeruma kandan.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Tembù be uram kew ne kenà niyu lipati te lusud te tetelu ne rahun ne merukilem meandew ne mibpenurù a keniyu wey midtihis se luwà ku mekeatag keniyu.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Na,” ke si Pablo, “idsarig ku sikiyu riyà te Eleteala su sikandin se edtuganur keniyu. Ne ke lalag din mekeatag te limù din wey iru rin te menge etew se ebpeiseg te kebperetiyaya niyu kandin. Ne embiya edumaan niyu ini se lalag din, ne ebpeneuven kew te Eleteala su ini se ibehey rin te langun ne etew ne in-amin din ke hinawa rin te eduma kandin.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ne egkehiyen ku rema keniyu te warà a meima te kureta wey tamuk te piya engkey ne etew.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Su netuenan niyu langun te migelevek a te mevaher su apey ruen kureta ne igkepemasa te kurang dey te menge ruma ku.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Arà se mevaher ne migelevek ku,” ke si Pablo, “ne impekita ku keniyu se mebpegelep kew rema su apey ruen ibpeketavang tew te menge ayuayu su edtentenuran tew ke menge lalag te Kerenan tew ne si Hisus ne migkahi te, ‘Ke etew ne ebehey te tavang, ne dekelà pà se kegkehalew rin dut te etew ne edtelimà te tavang.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Guna su nekeipus si Pablo se edlalag ne mibpenimbuel sikandin abpeg ke ruma ne menge mibperetiyaya ne mibpengeningeni sikandin te Eleteala.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Ne ketà te kebpemehetew rin ne nenekesinehew ran ne migkepkepan dan si Pablo wey mid-erekan dan.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Iyan dan ibmerungkug ne arà se lalag din ne kenà dan en ebpemekegkita. Ketà ne midumaan dan sikandin taman diyà te kapal.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.