Atos 19

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ne gewii te riyà si Apulus te inged ne Kurintu, ne mibpevayà si Pablo diyà te taneb se ebpendiyà te inged ne Ipisu. Ne riyà te Ipisu ne neuma rin arà te menge mibperetiyaya ki Hisus
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 ne mid-insaan din sikandan te, “Maa neketelimà kew en te kedlumun te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà dut te hewii ne kineperetiyaya niyu ki Hisus?”
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Ne ke si Pablo te, “Engkey se impenurù keniyu ketà te kinebunyahi keniyu?”
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Ne ke si Pablo te, “Iyan impenurù ni Juan mekeatag te kebunyag ne tuus te mibpedsendit wey mid-engked dan te meraat ne ed-ul-ulaan. Ne impenurù dema ni Juan te menge kevuwaran ni Israyil se mebperetiyaya ran dut te ebpeketundug kandin ne si Hisus.”
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Guna su nerineg dan arà, ne mibunyahan dan se tuus te mibpesakup dan te Kerenan ne si Hisus.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Ne ketà te indampen ni Pablo ke belad din kandan ne midlumun kandan ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne nekelalag dan te menge kinehiyan ne kenà kandan wey impayag dan arà se impesabut kandan te Eleteala.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Menge sepulù dan wey deruwa ne etew.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Ne lusud te tetelu ne vulan ne mibpendiyà si Pablo te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan ne kenà edsanggel ke kebpekidlalag din kandan. Ne merakel se ibpetuus din mekeatag te Edetuan te Eleteala te menge etew su apey ruen ebperetiyaya ne ebpekelusud ketà.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Ugaid ne ruen duma ne meresen se ulu rin ne kenà ebperetiyaya, ne midlalag te meraat mekeatag te penurù te Kerenan tew diyà te etuvangan te menge etew ne nevurun ketà. Dutun ne mid-awà si Pablo kandan ne miduma rin ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne uman gewii ne ebpenurù sikandin dut te menge etew riyà te sungkù te baley ne ebpenuruan ni Tiranu.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Ne lusud te deruwa ne rahun ne arà se mid-ulaula rin, ne in-eneb din se ebpesabut ke Lalag te Eleteala diyà te langun ne menge Hudiyanen wey kenà Hudiyanen ne ed-ubpà ketà te lusud te pruvinsiya ne Asiya.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Gewii te ed-ubpà ketà si Pablo, ne mibaal ke Eleteala te merakel ne ed-ul-ulaan ne mekegeyip ibpepevayà ki Pablo.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Su misan tubew wey tuwalya ne in-usar ni Pablo ne ed-ewiten dan diyà te menge ederaru wey midsuukan te vusew, ne nengeulian.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Ne ruen duma ne menge Hudiyanen ne ebpenipanew su ebawì te menge etew ne midsuukan te busew. Ne netahù te itungan dan te egeraman dan te ebawì arà se midsuukan te vusew te edreviten dan ke ngaran ni Hisus ke Kerenan. Ketà ne migkahi ran diyà te menge vusew te, “Egkehiyan ku sikiyu ne ibpepevayà dut te gehem te ngaran ni Hisus ke Kerenan ne impesabut ni Pablo, awai niyu an se midsuukan niyu.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Ini se mid-ulaula kayi ne ke pitu ne etew ne menge anak dut te seveka ne mepurù dut te menge terebpelengesa te menge Hudiyanen ne ed-ingaranan ki Iskiba.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ketà ne migkahi arà se busew ne midsuuk dut te etew te, “Netuenan ku si Hisus ne netuenan ku rema ini se etew ne Pablo, ugaid ne sikiyu ne engkey se midsuhù keniyu?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Ne ketà ne mid-urambak en kandan arà se etew ne midsuukan te vusew wey mibpekesekitan din sikandan ne nengevindas en ke menge belegkas dan. Ne mibpelelahuy ran egenat dutun te valey se nengeluungan wey nengepelian.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Guna su nerineg ini dut te menge Hudiyanen wey ke kenà Hudiyanen diyà te inged ne Ipisu, ne migkerker dan langun te kegkeandek dan ne mid-iseg se ked-adat dan dut te ngaran te Kerenan tew ne si Hisus.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ne merakel dut te menge mibperetiyaya ketà ne nevurun ne ebpenudtul te nekedsendit dan en dut te meraat ne mid-ulaula ran wey mid-engkeran dan en.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ne iring ketà dema ne ruen etew ne metau ne edlambus ne mid-ewit te menge riberù dan te kebaal te kedlambus ne mibinsulan dan dutun te etuvangan te menge etew. Ne mibirang dan ke elehà dut te menge riberù ne lelima nepulù ne ngivu ne pirak se elehà din.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Ne ketà te arà ne ned-ulaula, ne mid-iseg ke kebpesabut dut te lalag te Kerenan wey neumanan pà ke menge mibperetiyaya.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Ne rutun ne netahù te itungan ni Pablo te ebpendiyà te menge pruvinsiya te Mesidunya wey Gerisiya ne edlaus diyà te inged ne Hirusalim. “Embiya ebpekeipus ad diyà,” ke sikandin, “ne ebpendiyà a maa te inged ne Ruma.”
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Ketà ne impeuna rin diyà te Mesidunya arà se deruwa ne ruma rin, si Timoteo ki Erastu, ne dutun ne diyà pà sikandin te pruvinsiya te Asiya.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 Ne gewii te riyan en sikandin te inged ne Ipisu lusud te Asiya, ne ruen dekelà ne huvut dutun su atag dut te penurù ni Hisus ke Kerenan.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Su ruen ketà senge etew ne pandey ne mid-ingaranan ki Dimitriyu ne ebpembaal te rereisek ne menge baley ne pirak iring dut te paras te baley ne ebpengerapan te diwata ran ne si Diana. Ne dekelà se pentiyari rin ne engketà ded dema ke menge etew ne migelevek diyà te kandin te kebpendahang kayi.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Ne miburun din arà se egelevek diyà te kandin abpeg dut te menge etew ne idsan dut te helevek din. Ne migkahi te, “Sikiyu ne menge ruma ku, netuenan niyu se mid-iseg ini se pentiyari tew kayi te helevek tew ini.
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Ne nekita niyu wey nerineg niyu ini se mibeelan kayi te etew ini ne ed-ingaranan ki Pablo su impenurù din te ini se menge ledawan ne mibeelan te menge etew rà ne kenà ke tidtu ne Eleteala. Ne merakel en se mibperetiyaya te ini se penurù din, ne kenà kayi rà te inged ne Ipisu su riyà te langun ne lusud te Asiya.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Ketà ne kalu ke edsudian en te menge etew ini se helevek tew ne egkeenged en ini se pentiyari tew,” ke sikandin. “Ne kenà ketà dà taman su kalu ke ini se baley ne ebpengerapan dut te diwata tew ne si Diana ne warè en ed-adat ne menge etew. Guntaani ne hewii ne si Diana se ebpengerapen dut te langun ne menge etew kayi te lusud te Asiya wey langun ne lusud te dunya, ugaid ne kalu ke egkeawà ke pekinegan din.”
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Nerineg dà dut te menge etew ne nevurun ketà ini se lalag ni Dimitriyu, ne ingkeepes dan nevenar ensi Pablo. Ne mibpememensag dan te, “Ed-edatan nevenar si Diana kayi te inged ne Ipisu!”
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Ne nekeeneb en ini se lalag ni Dimitriyu diyà te lusud te Ipisu, ne dutun ne nengeepes ke menge etew ne nehuvut en. Ne midsigkem dan si Gayu wey si Eristarku, ini se deruwa ne riyà ebpuun te Mesidunya ne miduma ki Pablo, ne mid-ewit dan diyà te meluag ne egkevurunan te menge etew dut te inged.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Ne si Pablo ne ebpendiyà perem te egkevurunan, ugaid ne warà tuhuti dut te menge ruma rin ne mibperetiyaya.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Ne duen duma ne egkeunutan kayi te pruvinsiya ne nekekilala kandin ne ruen midsuhù dan te ebuyù te kenà sikandin ibpependiyà te egkevurunan.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Ne ketà te egkevurunan ne warà kebpekerinegrineg dan. Su ruen egkuleyì diyà, ne ruen ebpemensag kayi, misan ke kerekelan ne etew ketà ne warà dan metueni arà se egkevurunan dan.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Ruen duma ne menge etew ne iyan dan kunaan ne si Alejandro se ebpuunan dut te kinekevurun dan su sikandin ke impeetuvang te menge Hudiyanen. Ne migkayew si Alejandro te belad din te edlalag su ruen idseysey rin ne ibpetuus din te kenà diyà te kandin se puunan kayi te ini se kevurunan.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Ugaid ne netuenan dan ne Hudiyanen sikandin ne mid-ilut dan se ebpememensag te, “Ed-edatan nevenar si Diana kayi te inged ne Ipisu!” Ne lusud te deruwa ne uras arà se kebpememensag dan.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Netaman ketà ne ke beredsurat dut te inged ne nepeengked din ded ke menge etew ne nevurun ketà. “Menge ruma ku kayi te Ipisu,” ke sikandin, “netuenan te langun ne menge etew te sikami kayi te inged ne Ipisu se ebantey dut te baley ne ebpengerapan te mepurù ne diwata tew ne si Diana wey ini se berekat ne ledawan ne batu ne neulug ebpuun te langit.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Warà etew ne ebpekekahi te kenà benar ini. Tembù be peeneng-eneng kew ne pegitunga niyu neraan ke engkey se ed-ul-ulaan niyu.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 Su meambe ke mid-ewit niyu ini se menge etew ne warà dan mibpenakew diyà te menge baley ne ebpengerapan te diwata tew, ne warà dan dema sumpelita ke diwata tew ne si Diana.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Embiya ruen id-isuhat eni Dimitriyu ne ruen hewii ne intail te egkukum ne ruen perekukum ne dait ne riyà dan idsumbung.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Ugaid ne embiya ruen ruma pà ne egkukumen, ne egkukumen arà diyà te netail ne kegkevurun te menge etew dut te inged.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Su kalu ke iyan ki egkesuhat te nehuvut ini ne ned-ulaula guntaan. Ne warà kewagib ta te ini ne ned-ulaula.”
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Nekahi rin arà ne impeulì din ke menge etew.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.