Atos 19
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARIB
1 Ne gewii te riyà si Apulus te inged ne Kurintu, ne mibpevayà si Pablo diyà te taneb se ebpendiyà te inged ne Ipisu. Ne riyà te Ipisu ne neuma rin arà te menge mibperetiyaya ki Hisus
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 ne mid-insaan din sikandan te, “Maa neketelimà kew en te kedlumun te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà dut te hewii ne kineperetiyaya niyu ki Hisus?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Ne ke si Pablo te, “Engkey se impenurù keniyu ketà te kinebunyahi keniyu?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Ne ke si Pablo te, “Iyan impenurù ni Juan mekeatag te kebunyag ne tuus te mibpedsendit wey mid-engked dan te meraat ne ed-ul-ulaan. Ne impenurù dema ni Juan te menge kevuwaran ni Israyil se mebperetiyaya ran dut te ebpeketundug kandin ne si Hisus.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Guna su nerineg dan arà, ne mibunyahan dan se tuus te mibpesakup dan te Kerenan ne si Hisus.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ne ketà te indampen ni Pablo ke belad din kandan ne midlumun kandan ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne nekelalag dan te menge kinehiyan ne kenà kandan wey impayag dan arà se impesabut kandan te Eleteala.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Menge sepulù dan wey deruwa ne etew.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Ne lusud te tetelu ne vulan ne mibpendiyà si Pablo te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan ne kenà edsanggel ke kebpekidlalag din kandan. Ne merakel se ibpetuus din mekeatag te Edetuan te Eleteala te menge etew su apey ruen ebperetiyaya ne ebpekelusud ketà.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Ugaid ne ruen duma ne meresen se ulu rin ne kenà ebperetiyaya, ne midlalag te meraat mekeatag te penurù te Kerenan tew diyà te etuvangan te menge etew ne nevurun ketà. Dutun ne mid-awà si Pablo kandan ne miduma rin ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne uman gewii ne ebpenurù sikandin dut te menge etew riyà te sungkù te baley ne ebpenuruan ni Tiranu.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Ne lusud te deruwa ne rahun ne arà se mid-ulaula rin, ne in-eneb din se ebpesabut ke Lalag te Eleteala diyà te langun ne menge Hudiyanen wey kenà Hudiyanen ne ed-ubpà ketà te lusud te pruvinsiya ne Asiya.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Gewii te ed-ubpà ketà si Pablo, ne mibaal ke Eleteala te merakel ne ed-ul-ulaan ne mekegeyip ibpepevayà ki Pablo.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Su misan tubew wey tuwalya ne in-usar ni Pablo ne ed-ewiten dan diyà te menge ederaru wey midsuukan te vusew, ne nengeulian.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Ne ruen duma ne menge Hudiyanen ne ebpenipanew su ebawì te menge etew ne midsuukan te busew. Ne netahù te itungan dan te egeraman dan te ebawì arà se midsuukan te vusew te edreviten dan ke ngaran ni Hisus ke Kerenan. Ketà ne migkahi ran diyà te menge vusew te, “Egkehiyan ku sikiyu ne ibpepevayà dut te gehem te ngaran ni Hisus ke Kerenan ne impesabut ni Pablo, awai niyu an se midsuukan niyu.”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Ini se mid-ulaula kayi ne ke pitu ne etew ne menge anak dut te seveka ne mepurù dut te menge terebpelengesa te menge Hudiyanen ne ed-ingaranan ki Iskiba.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Ketà ne migkahi arà se busew ne midsuuk dut te etew te, “Netuenan ku si Hisus ne netuenan ku rema ini se etew ne Pablo, ugaid ne sikiyu ne engkey se midsuhù keniyu?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ne ketà ne mid-urambak en kandan arà se etew ne midsuukan te vusew wey mibpekesekitan din sikandan ne nengevindas en ke menge belegkas dan. Ne mibpelelahuy ran egenat dutun te valey se nengeluungan wey nengepelian.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Guna su nerineg ini dut te menge Hudiyanen wey ke kenà Hudiyanen diyà te inged ne Ipisu, ne migkerker dan langun te kegkeandek dan ne mid-iseg se ked-adat dan dut te ngaran te Kerenan tew ne si Hisus.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ne merakel dut te menge mibperetiyaya ketà ne nevurun ne ebpenudtul te nekedsendit dan en dut te meraat ne mid-ulaula ran wey mid-engkeran dan en.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Ne iring ketà dema ne ruen etew ne metau ne edlambus ne mid-ewit te menge riberù dan te kebaal te kedlambus ne mibinsulan dan dutun te etuvangan te menge etew. Ne mibirang dan ke elehà dut te menge riberù ne lelima nepulù ne ngivu ne pirak se elehà din.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ne ketà te arà ne ned-ulaula, ne mid-iseg ke kebpesabut dut te lalag te Kerenan wey neumanan pà ke menge mibperetiyaya.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Ne rutun ne netahù te itungan ni Pablo te ebpendiyà te menge pruvinsiya te Mesidunya wey Gerisiya ne edlaus diyà te inged ne Hirusalim. “Embiya ebpekeipus ad diyà,” ke sikandin, “ne ebpendiyà a maa te inged ne Ruma.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Ketà ne impeuna rin diyà te Mesidunya arà se deruwa ne ruma rin, si Timoteo ki Erastu, ne dutun ne diyà pà sikandin te pruvinsiya te Asiya.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Ne gewii te riyan en sikandin te inged ne Ipisu lusud te Asiya, ne ruen dekelà ne huvut dutun su atag dut te penurù ni Hisus ke Kerenan.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Su ruen ketà senge etew ne pandey ne mid-ingaranan ki Dimitriyu ne ebpembaal te rereisek ne menge baley ne pirak iring dut te paras te baley ne ebpengerapan te diwata ran ne si Diana. Ne dekelà se pentiyari rin ne engketà ded dema ke menge etew ne migelevek diyà te kandin te kebpendahang kayi.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Ne miburun din arà se egelevek diyà te kandin abpeg dut te menge etew ne idsan dut te helevek din. Ne migkahi te, “Sikiyu ne menge ruma ku, netuenan niyu se mid-iseg ini se pentiyari tew kayi te helevek tew ini.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Ne nekita niyu wey nerineg niyu ini se mibeelan kayi te etew ini ne ed-ingaranan ki Pablo su impenurù din te ini se menge ledawan ne mibeelan te menge etew rà ne kenà ke tidtu ne Eleteala. Ne merakel en se mibperetiyaya te ini se penurù din, ne kenà kayi rà te inged ne Ipisu su riyà te langun ne lusud te Asiya.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Ketà ne kalu ke edsudian en te menge etew ini se helevek tew ne egkeenged en ini se pentiyari tew,” ke sikandin. “Ne kenà ketà dà taman su kalu ke ini se baley ne ebpengerapan dut te diwata tew ne si Diana ne warè en ed-adat ne menge etew. Guntaani ne hewii ne si Diana se ebpengerapen dut te langun ne menge etew kayi te lusud te Asiya wey langun ne lusud te dunya, ugaid ne kalu ke egkeawà ke pekinegan din.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Nerineg dà dut te menge etew ne nevurun ketà ini se lalag ni Dimitriyu, ne ingkeepes dan nevenar ensi Pablo. Ne mibpememensag dan te, “Ed-edatan nevenar si Diana kayi te inged ne Ipisu!”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Ne nekeeneb en ini se lalag ni Dimitriyu diyà te lusud te Ipisu, ne dutun ne nengeepes ke menge etew ne nehuvut en. Ne midsigkem dan si Gayu wey si Eristarku, ini se deruwa ne riyà ebpuun te Mesidunya ne miduma ki Pablo, ne mid-ewit dan diyà te meluag ne egkevurunan te menge etew dut te inged.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Ne si Pablo ne ebpendiyà perem te egkevurunan, ugaid ne warà tuhuti dut te menge ruma rin ne mibperetiyaya.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Ne duen duma ne egkeunutan kayi te pruvinsiya ne nekekilala kandin ne ruen midsuhù dan te ebuyù te kenà sikandin ibpependiyà te egkevurunan.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Ne ketà te egkevurunan ne warà kebpekerinegrineg dan. Su ruen egkuleyì diyà, ne ruen ebpemensag kayi, misan ke kerekelan ne etew ketà ne warà dan metueni arà se egkevurunan dan.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Ruen duma ne menge etew ne iyan dan kunaan ne si Alejandro se ebpuunan dut te kinekevurun dan su sikandin ke impeetuvang te menge Hudiyanen. Ne migkayew si Alejandro te belad din te edlalag su ruen idseysey rin ne ibpetuus din te kenà diyà te kandin se puunan kayi te ini se kevurunan.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Ugaid ne netuenan dan ne Hudiyanen sikandin ne mid-ilut dan se ebpememensag te, “Ed-edatan nevenar si Diana kayi te inged ne Ipisu!” Ne lusud te deruwa ne uras arà se kebpememensag dan.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Netaman ketà ne ke beredsurat dut te inged ne nepeengked din ded ke menge etew ne nevurun ketà. “Menge ruma ku kayi te Ipisu,” ke sikandin, “netuenan te langun ne menge etew te sikami kayi te inged ne Ipisu se ebantey dut te baley ne ebpengerapan te mepurù ne diwata tew ne si Diana wey ini se berekat ne ledawan ne batu ne neulug ebpuun te langit.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Warà etew ne ebpekekahi te kenà benar ini. Tembù be peeneng-eneng kew ne pegitunga niyu neraan ke engkey se ed-ul-ulaan niyu.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Su meambe ke mid-ewit niyu ini se menge etew ne warà dan mibpenakew diyà te menge baley ne ebpengerapan te diwata tew, ne warà dan dema sumpelita ke diwata tew ne si Diana.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Embiya ruen id-isuhat eni Dimitriyu ne ruen hewii ne intail te egkukum ne ruen perekukum ne dait ne riyà dan idsumbung.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Ugaid ne embiya ruen ruma pà ne egkukumen, ne egkukumen arà diyà te netail ne kegkevurun te menge etew dut te inged.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Su kalu ke iyan ki egkesuhat te nehuvut ini ne ned-ulaula guntaan. Ne warà kewagib ta te ini ne ned-ulaula.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Nekahi rin arà ne impeulì din ke menge etew.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.