Atos 17
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs VC
1 Na mid-ipanew en si Pablo ki Silas ne ebpevayà te menge inged ne Empipulis wey Epulunya ne nekeuma ran diyà te inged ne Tiselunika. Ne ruen ketà baley ne epengedian te menge Hudiyanen te penduan dan.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Ne rutun te Hewii te Id-imeley ne mibpendiyà si Pablo te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan su nelayaman din. Ne uman Hewii te Id-imeley lusud te tetelu ne pedian ne mibpekidlalag sikandin dut te menge etew ne ibpeudsad te ingkesurat ne Lalag te Eleteala.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Ne midseysey rin kandan ke Lalag te Eleteala wey mibpetuusan din te edresayen wey ed-imetayan arà se Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun wey ebenawen sikandin. “Si Hisus ini ne impenudtul ku keniyu,” ke si Pablo, “ne sikandin ke Impasad te Eleteala ne Ebperetuen te langun.”
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Ne ruen duma ne menge Hudiyanen ketà ne mibperetiyaya rut te lalag ni Pablo ne mibpekiduma kandan ki Silas. Ne merakel dema se mibperetiyaya ne menge Gerisiyanen ne mibpengarap te Eleteala, elin ne nekeperetiyaya ne menge meritan ne egkeedatan dutun ne inged.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Ugaid ne ke menge Hudiyanen ne warà mibperetiyaya ne nesihi, ne miburun dan ke menge merupangdupang wey mepauk ne menge etew ne mid-eneb dan ini se lusud te inged te ebaal te lingasa. Ne mibpendiyà dan te baley ni Jason su ebpemengaan dan si Pablo ki Silas su apey ran meewit diyà te menge etew.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Ugaid ne guna su warà dan metuen, ne si Jason en wey ruma ne menge mibperetiyaya se miguyud dan diyà te menge egkeunutan ketà te inged dan se egkahi te, “Duen menge etew ne ebaal te lingasa te piya endei te ebpesineruwan dan. Ne guntaani ne ini ran en te inged ta,
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 ne si Jason,” ke sikandan, “se mibpeubpà kandan diyà te baley rin. Ne langun dan ne nekesurang dut te menge penduan te datù tew ne si Cesar su egkehiyan dan ne ruen pà mepurù ne datù ne ed-ingaranan ki Hisus.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Nerineg dà ini dut te menge egkamal wey ke menge etew ne nevurun, ne nehuvut dan.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Ne si Jason wey ini se ruma ne mibperetiyaya, ne impevayad dan dut te impiyansa kandan ne arà pà ne impeawà dan.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Guna su merukilem en ne impeipanew en dut te menge mibperetiyaya si Pablo ki Silas se ebpependiyà te inged ne Beriya. Nekeuma ran, ne mibpendiyà dan te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Ne ke menge Hudiyanen ketà ne laus ne ebpemineg dan engki Pablo su sikandan ne kenà iring dut te menge Hudiyanen diyà te Tiselunika. Su egkeseveka ran ne mibpemineg dut te impesabut ni Pablo. Ne uman gewii ne ebesaan dan ke ingkesurat ne Lalag te Eleteala su apey ran egketueni ke benar iya ke impenurù dan.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Merakel dan se mibperetiyaya abpeg ke egkeedatan ne menge meritan ne Gerisiyanen wey menge meama ne Gerisiyanen dema.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Ugaid ne guna su nerineg dut te menge Hudiyanen diyà te inged ne Tiselunika te ebpesabut si Pablo te Lalag te Eleteala diyà te inged ne Beriya, ne mibpendiyà dan ne mibaal dan te kegkeepesi dut te menge etew ki Pablo.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Arà dà ne ruen duma ne mibperetiyaya ne miduma ki Pablo diyà te beyvey te rahat, ugaid ne intahak din dà si Silas ki Timoteo diyà te inged ne Beriya.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ke menge etew ne mid-ated ki Pablo ne miduma ran kandin taman te inged ne Etenas. Ne ketà ne mid-ulì dan diyà te inged ne Beriya se ed-ewit te telaan ni Pablo te ibpehaangaan ibpetundug si Silas ki Timoteo.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Ne tehaad te kedtehari ni Pablo ki Silas wey si Timoteo riyà te inged ne Etenas, ne neliveg se itungan din te nekita rin ne medmerakel ne ledawan ne ebpengerapen dut te menge etew ketà.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Tembù be mibpendiyà te baley ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan ne mibpekidlalag si Pablo dut te menge Hudiyanen wey ke kenà menge Hudiyanen ne mibpengarap te Eleteala ketà. Ne uman gewii ne mibpendiyà te pedian dema se ebpekidlalag dut te piya engkey ne etew ne edsahad ketà.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Ne ketà ne ruen menge meyterù ne ed-ingaranan te Epikuranu wey ruma ne ed-ingaranan te Estuwiku ne mibpekidlalag kandin. Duen duma ne mid-insà te, “Engkey vuwa se egkehiyen kayi te ini se ed-iring uvag te ruen nesebutan din?” Ne duen duma ne migkahi te, “Iyan din beneng edlelahen ne mekeatag te menge diwata diyà te meriyù ne inged.” Tembù migkahi ran ini su impesabut ni Pablo ke Meupiya ne Tudtul mekeatag ki Hisus wey ke kegkevanew rin.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Ketà ne mid-ewit dan si Pablo diyà te etuvangan te menge kunsiyal ne nevurun diyà te tuhar ne ed-ingaranan te Eriyupahu ne migkahi te, “Egkiyug key ne eguru kayi se behu ne penurù ne nelalag nu.
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Su ruen nekahi nu ne iyan dey pà nerineg, tembù be egkiyug key ne eguru kayi su apey rey egkesebuti ke meana rin.” (
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Tembù be nekahi ran arà su langun ne menge etew te Etenas wey ke menge sumeseuyan ketà ne egkeepunan dan dà se ebpenudtul wey ebpemineg dut te penurù ne iyan dan pà merineg.)
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Rutun ne mid-itindeg si Pablo riyà te etuvangan te menge kunsiyal ne nevurun ketà ne migkahi te, “Sikiyu ne menge etew te Etenas, netuusan ku ne ebpengarap kew iya te merakel ne menge diwata.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Su gewii ku te kedlauglaug kayi te inged niyu ne nengekita ku ini se ed-erapen niyu. Ne ruen seveka dema ne ebpengerapen niyu ne nekita ku ne duen insurat ketà ne lalag ne egkahi te, ‘Ini se ebpengerapan ne Eleteala ne warà pà metueni.’
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Su ini iya ke Eleteala ne midlimbag te dunya wey ke langun ne neketahù kayi. Sikandin ke Kerenan ne ebayàbayà te langit wey tanà ne warà med-ubpà kayi te menge baley ne ebpengeningeniyan ne mibeelan dà te etew,
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 ne geina te warà kurang din ne warà misan engkey ne neveelan te etew ne ruen atag din diyà te kandin,” ke si Pablo, “su sikandin se ebehey te hinawa wey umur wey langun taman dut te langun ne menge etew.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Su sikandin ke midlimbag te meama ne arà ke neuna ne etew ne ebpuunan dut te langun ne menge etew ne impeubpà din kayi te te ampew te dunya. Ne pinedsinggey rin neraan ke hewii te ked-ubpà te menge etew kayi wey ke edtemanan te ed-ubpaan tew.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Mibeelan din ini su apey ebpemengà dan kandin ne kalu ke egketuen dan ded sikandin gewii te ebpemengà dan. Ini se Eleteala,” ke si Pablo, “ne kenà meriyù dut te langun tew.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Su
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 “Ne geina te menge anak kiyu te Eleteala ne iring kiyu kandin. Ne embiya iring ketà, ne kenà tew ebpegitungen te Eleteala ne iring te paras te seveka ne ledawan ne mibeelan ne bulawan etawa pirak etawa batu ne mideyreyanan te etew ne metau.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Rengan te warà pà sikandin metueni te menge menusiyà, ne warà din itahù te hinawa arà se meraat ne ed-ul-ulaan. Ugaid ne guntaani ne ruen en suhù din te ebpeengkeran dut te langun ne etew te piya engkey ne meraat ne ed-ul-ulaan din.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Su ruen en intail te Eleteala ne hewii keuremà te edtimbangen din ke langun ne menusiyà. Ne metidtu se kedtimbang kayi ne etew ne nepemilì din ne edtimbang. Ne impekilala rin dut te langun ne etew te ini se nepemilì din su mibanew rin.”
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Guna su nerineg dan ini se nekahi ni Pablo mekeatag te kegkevanew dut te minatey, ne ruen duma ne midsumpalit. Ugaid ne ruen dema migkahi te, “Igkesuat dey pà maa te ebpemineg te kedseyseya nu mekeatag kayi.”
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Ketà ne mid-awà si Pablo dut te nevurun.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Duen menge etew ketà ne mibperetiyaya ki Hisus ne miduma ki Pablo. Iyan si Dionisio ne senge etew rut te kunsiyal, elin dema ini se meritan ne ed-ingaranan ki Demaris, wey ruen pà duma ne mibperetiyaya ketà.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.