Atos 12

Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ketà ne hewii te si Hirudis se egkamal ketà ne inged ne midrudsù sikandin te ebpekesakit dut te ruma ne mibperetiyaya ki Hisus.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Ne mibpeimetayan din si Santiago, ke suled ni Juan, su impetibas din te sundang.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Guna su netuenan din te ingkesuat dut te menge Hudiyanen arà se ulaula rin, ne mid-iseg ke meraat ne ulaula rin su impesigkem din si Pedro. (Ned-ulaula ini se gewii te Pista ne Egkaan te Pan ne warà Insawug ne Ibpelevag.)
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Guna su nesigkem en si Pedro, ne impevilanggù din en. Ne ruen epat ne puntuk ne menge sundaru ne ebantey kandin, ne ruen epat ne sundaru te uman senge puntuk. Su ruen netahù te itungan ni Hirudis te embiya egkeipus en ke Pista te Kedtenuri dut te Menge Hudiyanen te Kedsehari te Suluhuen te Menge Apù dan ne edsumeriyaan din si Pedro diyà te etuvangan te menge etew.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Ketà ne diyà si Pedro te bilengguan, ugaid ne ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne meilut ne ebpengeningeni diyà te Eleteala mekeatag kandin.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Ne arà ne kerukileman ke embiya egkepawà en ne ibpeetuvang en ni Hirudis si Pedro diyà te menge etew, ne nekelipereng si Pedro diyà te elet te deruwa ne ebantey kandin. Nevakù sikandin te deruwa ne sengkalì wey ruen ebantey diyà te bengawan te bilengguan.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Netekew te duen suluhuen te Kerenan ne nekeitindeg diyà te uvey rin, ne ruen merayag kayi te lusud te bilengguan. Ne migunggel dut te suluhuen si Pedro ne migkehiyan din te, “Gaan ke en med-enew!” Arà dà ne nengeulug en ini te sengkalì ne imbakù te belad din.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Ne migkahi ke suluhuen te Kerenan te, “Pipinding ka wey medtetelumpà.” Ne midumaan ini ni Pedro. Ne migkahi maa ke suluhuen te, “Kukumbalà ka ne medtundug kedì.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Ne midtundug si Pedro kandin te edlihawang dut te bilengguan, ugaid ne warà din metueni ke benar be ini se ed-ul-ulaan dut te suluhuen su iyan din kunaan ke ebpenehinep dà sikandin.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Midsahad ini se deruwa kayi te penempang ne menge bantey, ne dutun te ikeruwa ne menge bantey taman te nekeuma ran diyà te menge putew ne bengawan ne ebpependiyà te siyudad. Nekeuma ran ketà ne netekew te neveukaan ini se bengawan ne midlihawang dan en. Ne midtuntul dan te ralan ne gewii ran te ed-ipanew ne netekew te warè en ke suluhuen te Kerenan.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Ketà ne neimemanan ni Pedro te kenà tehinepen dà ini se ned-ulaula rin ne migkahi sikandin te, “Ini se suluhuen ne impepengkayi te Eleteala su ebpelihawang kedì rut te palad ni Hirudis wey rut te meraat ne egketemanan ku ne ebpenerengen dut te menge Hudiyanen ne ibped-ulaula kedì.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Guna ne netuenan ni Pedro ini, ne mibpendiyà sikandin te baley ni Maria ke iney ni Juan ne ed-ingaranan dema ki Marcos. Ne merakel se menge etew ne nevurun ketà su ebpengeningeni te Eleteala.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ne mibpemehuktuk si Pedro diyà te bengawan te lama su ebpetukewtukew ne ruen meritan ne ed-ingaranan ki Roda ne sugsuhuen ketà ne baley ne nekeuma su iyan ebukà.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Nekilala rin ke suwara ni Pedro, ugaid ne egenat dut te kegkehalew rin ne warà din en mevukai su midlived pà diyà dut te menge etew ne ketà te lusud te baley su ebpesabut kandan. Ke sikandin te, “Si Pedro ne diyan te liyu rut te bengawan.”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 “Egkevuneg ka!” ke sikandan. Ugaid ne meilut nevenar se kedlalag din ne egkahi te benar iya ini ne migkahi ran te, “Suluhuen arà te Eleteala ne ebantey kandin!”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ugaid ne diyà te bengawan ne warà med-engked si Pedro se ebpetukewtukew. Netaman ne mibukaan dan ke bengawan ne nekita ran te benar iya ne si Pedro ini ne negeyip dan nevenar.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Ne miguringan kandan te kenà dan pà medlalag, ne mibpenudtul din kandan ke memenu se kinepelihawang kandin te Eleteala diyà te bilengguan. “Penudtula niyu ini,” ke si Pedro, “diyà te ki Santiago wey ke ruma ne menge suled tew te ebperetiyaya.” Ne mid-awà sikandin ketà su mibpendiyà te senge inged.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Guna su nepawà en ne newawet ke menge bantey diyà te bilengguan se egkahi te, “Nemenu ve buwa si Pedro?”
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Impepemengà ni Hirudis, ugaid ne warà dan mekita. Ne impesumeriyà din ke menge bantey, ne mibpeimetayan din.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Ne ingkeepesi nevenar ni Hirudis ke menge etew diyà te inged ne Tiru wey Sidun. Tembù be arà se menge etew ketà te deruwa ne inged ne mipendiyà te kandin. Ugaid ne mid-una ran pà mebpekidlalag ki Belastu, senge etew ne egkamal dut te turuhan ni Hirudis, su apey ebpeketavang sikandin kandan. Ne ketà ne midlaus dan diyà te ki Hirudis te ebuyù se edtuntey kandin dut te kegkeepes din. Mid-ulaula ran ini su riyà ebpuun te inged ni Hirudis se kebpekekuwa ran te keuyahan dan.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Ne rutun te hewii ne neupakatan en ni Hirudis te ebpekidlalag dut te menge etew, ne imbevelegkas din ke belegkas ne edait dut te kedatù wey mibpinuu sikandin diyà te kurusì. Ne ketà ne mibehey te lalag diyà dut te menge etew.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Ne mibpememensag ke menge etew te, “Kenà ini etew se edlalag,” ke sikandan, “su diwata.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Arà dà ne pinedaru en sikandin dut te suluhuen te Kerenan su iyan din kiyug ne sikandin se edeyuen te menge etew, ugaid ne iyan edait perem ne edeyuen ne Eleteala. Ne midtegkayan ini se lawa rin, na minatey en.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ugaid ne mid-iseg ke kebpesabut dut te Lalag te Eleteala, ne mibmerakel ke menge etew ne mibperetiyaya ketà.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Ne geina te nekeipus en si Bernabe wey si Saulo te mibpeveelan kandan diyà te Hirusalim, ne mid-ulì dan en diyà te Antiyuka. Ne pineruma ran si Juan ne ed-ingaranan dema ki Marcos.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.