Atos 12
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Ketà ne hewii te si Hirudis se egkamal ketà ne inged ne midrudsù sikandin te ebpekesakit dut te ruma ne mibperetiyaya ki Hisus.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ne mibpeimetayan din si Santiago, ke suled ni Juan, su impetibas din te sundang.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Guna su netuenan din te ingkesuat dut te menge Hudiyanen arà se ulaula rin, ne mid-iseg ke meraat ne ulaula rin su impesigkem din si Pedro. (Ned-ulaula ini se gewii te Pista ne Egkaan te Pan ne warà Insawug ne Ibpelevag.)
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Guna su nesigkem en si Pedro, ne impevilanggù din en. Ne ruen epat ne puntuk ne menge sundaru ne ebantey kandin, ne ruen epat ne sundaru te uman senge puntuk. Su ruen netahù te itungan ni Hirudis te embiya egkeipus en ke Pista te Kedtenuri dut te Menge Hudiyanen te Kedsehari te Suluhuen te Menge Apù dan ne edsumeriyaan din si Pedro diyà te etuvangan te menge etew.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ketà ne diyà si Pedro te bilengguan, ugaid ne ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne meilut ne ebpengeningeni diyà te Eleteala mekeatag kandin.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Ne arà ne kerukileman ke embiya egkepawà en ne ibpeetuvang en ni Hirudis si Pedro diyà te menge etew, ne nekelipereng si Pedro diyà te elet te deruwa ne ebantey kandin. Nevakù sikandin te deruwa ne sengkalì wey ruen ebantey diyà te bengawan te bilengguan.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Netekew te duen suluhuen te Kerenan ne nekeitindeg diyà te uvey rin, ne ruen merayag kayi te lusud te bilengguan. Ne migunggel dut te suluhuen si Pedro ne migkehiyan din te, “Gaan ke en med-enew!” Arà dà ne nengeulug en ini te sengkalì ne imbakù te belad din.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ne migkahi ke suluhuen te Kerenan te, “Pipinding ka wey medtetelumpà.” Ne midumaan ini ni Pedro. Ne migkahi maa ke suluhuen te, “Kukumbalà ka ne medtundug kedì.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Ne midtundug si Pedro kandin te edlihawang dut te bilengguan, ugaid ne warà din metueni ke benar be ini se ed-ul-ulaan dut te suluhuen su iyan din kunaan ke ebpenehinep dà sikandin.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Midsahad ini se deruwa kayi te penempang ne menge bantey, ne dutun te ikeruwa ne menge bantey taman te nekeuma ran diyà te menge putew ne bengawan ne ebpependiyà te siyudad. Nekeuma ran ketà ne netekew te neveukaan ini se bengawan ne midlihawang dan en. Ne midtuntul dan te ralan ne gewii ran te ed-ipanew ne netekew te warè en ke suluhuen te Kerenan.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Ketà ne neimemanan ni Pedro te kenà tehinepen dà ini se ned-ulaula rin ne migkahi sikandin te, “Ini se suluhuen ne impepengkayi te Eleteala su ebpelihawang kedì rut te palad ni Hirudis wey rut te meraat ne egketemanan ku ne ebpenerengen dut te menge Hudiyanen ne ibped-ulaula kedì.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Guna ne netuenan ni Pedro ini, ne mibpendiyà sikandin te baley ni Maria ke iney ni Juan ne ed-ingaranan dema ki Marcos. Ne merakel se menge etew ne nevurun ketà su ebpengeningeni te Eleteala.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ne mibpemehuktuk si Pedro diyà te bengawan te lama su ebpetukewtukew ne ruen meritan ne ed-ingaranan ki Roda ne sugsuhuen ketà ne baley ne nekeuma su iyan ebukà.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Nekilala rin ke suwara ni Pedro, ugaid ne egenat dut te kegkehalew rin ne warà din en mevukai su midlived pà diyà dut te menge etew ne ketà te lusud te baley su ebpesabut kandan. Ke sikandin te, “Si Pedro ne diyan te liyu rut te bengawan.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 “Egkevuneg ka!” ke sikandan. Ugaid ne meilut nevenar se kedlalag din ne egkahi te benar iya ini ne migkahi ran te, “Suluhuen arà te Eleteala ne ebantey kandin!”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ugaid ne diyà te bengawan ne warà med-engked si Pedro se ebpetukewtukew. Netaman ne mibukaan dan ke bengawan ne nekita ran te benar iya ne si Pedro ini ne negeyip dan nevenar.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ne miguringan kandan te kenà dan pà medlalag, ne mibpenudtul din kandan ke memenu se kinepelihawang kandin te Eleteala diyà te bilengguan. “Penudtula niyu ini,” ke si Pedro, “diyà te ki Santiago wey ke ruma ne menge suled tew te ebperetiyaya.” Ne mid-awà sikandin ketà su mibpendiyà te senge inged.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Guna su nepawà en ne newawet ke menge bantey diyà te bilengguan se egkahi te, “Nemenu ve buwa si Pedro?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Impepemengà ni Hirudis, ugaid ne warà dan mekita. Ne impesumeriyà din ke menge bantey, ne mibpeimetayan din.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ne ingkeepesi nevenar ni Hirudis ke menge etew diyà te inged ne Tiru wey Sidun. Tembù be arà se menge etew ketà te deruwa ne inged ne mipendiyà te kandin. Ugaid ne mid-una ran pà mebpekidlalag ki Belastu, senge etew ne egkamal dut te turuhan ni Hirudis, su apey ebpeketavang sikandin kandan. Ne ketà ne midlaus dan diyà te ki Hirudis te ebuyù se edtuntey kandin dut te kegkeepes din. Mid-ulaula ran ini su riyà ebpuun te inged ni Hirudis se kebpekekuwa ran te keuyahan dan.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Ne rutun te hewii ne neupakatan en ni Hirudis te ebpekidlalag dut te menge etew, ne imbevelegkas din ke belegkas ne edait dut te kedatù wey mibpinuu sikandin diyà te kurusì. Ne ketà ne mibehey te lalag diyà dut te menge etew.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Ne mibpememensag ke menge etew te, “Kenà ini etew se edlalag,” ke sikandan, “su diwata.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Arà dà ne pinedaru en sikandin dut te suluhuen te Kerenan su iyan din kiyug ne sikandin se edeyuen te menge etew, ugaid ne iyan edait perem ne edeyuen ne Eleteala. Ne midtegkayan ini se lawa rin, na minatey en.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ugaid ne mid-iseg ke kebpesabut dut te Lalag te Eleteala, ne mibmerakel ke menge etew ne mibperetiyaya ketà.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ne geina te nekeipus en si Bernabe wey si Saulo te mibpeveelan kandan diyà te Hirusalim, ne mid-ulì dan en diyà te Antiyuka. Ne pineruma ran si Juan ne ed-ingaranan dema ki Marcos.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.