Atos 11
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NAA
1 Ke menge kedserihan wey ke menge ruma ran ne mibperetiyaya ki Hisus diyà te lusud te Hudiya ne nerineg dan te mibperetiyaya en dema ke menge etew ne kenà Hudiyanen te Lalag te Eleteala.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Guna su mid-ulì si Pedro diyà te Hirusalim ne ruen menge Hudiyanen ne mibperetiyaya ki Hisus ne midawey kandin se egkahi te,
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 “Meambe ke mibpemenayik ka diyà te baley te menge etew ne kenà Hudiyanen ne warà mengeetusi wey mibpekidtuhen ka rema kandan?”
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Ketà ne miguhud ni Pedro ke ned-ulaula igenat te rudsuan.
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 Ke sikandin te, “Diyan a te inged ne Hupa se ebpengeningeni diyà te Eleteala, ne ruen impekita kedì. Ketà te impekita kediey, ne ruen iring te meluag ne saput ne mid-iketan dut te epat ne pediyulu ne intuntun kayi te uvey ku.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Midtengtengan ku ne ruen nekita ku ne intahù ketà ne menge binatang ne ayam wey mehintelunan, ruen edulug wey ruen edlayang.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ne ketà ne ruen suwara ne nerineg ku ne migkahi te, ‘He Pedro, enew ka ne sumbalì ka su apey ka mekekaan.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 “Ugaid ne migkahi a te, ‘Kenà a, Kerenan! Su warà e pà mekekaan te misan engkey ne meredsik ne iring keniyan su indawey dut te penduan ta.’
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 “Ne nerineg ku en maa ke suwara ne riyà ebpuun te langit se egkahi te, ‘Ini se migkahi te Eleteala ne meupiya, ne kenà nu kehiya te meredsik.’
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Ini ne ketetelu ku mekita wey merineg, na in-ulì diyà te langit arà se intuntun.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 “Arà dà iya ne nekeuma en ketà te baley ne ubpaan ku,” ke si Pedro, “ini se tetelu ne etew ne riyà ebpuun te Sisariya ne midsuhù su ibpeangey a.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Ne migkehiyan a rut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà te ibperuma a ne kenà a meuru te kenà dan Hudiyanen. Ne ruen miduma kedì ne enem ne etew ne mibperetiyaya ki Hisus ne menge ruma ku diyà te inged ne Hupa.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Ne mibpenudtulan key ni Cornelio te ruen suluhuen te Eleteala ne mibpekitakita kandin diyà te baley rin. Ne migkahi ini se suluhuen te, ‘Suhù ka te ebpendiyà te inged ne Hupa su ipeangey nu ini se senge etew ne ed-ingaranan ki Simon Pedro.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Su sikandin ne ruen ibpesabut din keniyu ne ebpekepeliyu keykew wey langun niyu ne telteleanak dut te kedusa te Eleteala te salà niyu.’
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 “Ne gewii ku te edlalag kandan,” ke si Pedro, “ne midlumun en kandan ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà iring dut te kinelumun din keyta pehaney.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Dutun ne netenuran ku ke migkahi te Kerenan tew ne si Hisus, ke sikandin te, ‘Si Juan, ne wayig se imbunyag din te menge etew, ugaid ne ebunyahan kew ibpepevayà dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà.’
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Na, mepayag nevenar,” ke si Pedro, “te ini se menge etew ne kenà Hudiyanen ne mibpelumunan te Eleteala dema dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà iring dut te kinelumun din kenami dut te kineperetiyaya rey ki Hisu Kristu ke Kerenan. Tembù be kenà a ebpekevangen te helevek te Eleteala dut te menge etew ne kenà Hudiyanen.”
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Nerineg dà ini rut te menge mibperetiyaya ne Hudiyanen, ne mid-engked dan en te edsawey kandin. Nasì pà te mideyù dan te Eleteala te migkahi, “Embiya iring ketà ne mibpedsendit dan en bes dema diyà te Eleteala arà se menge etew ne kenà Hudiyanen ne ed-engkeran dan ke meraat ne ulaula ran su apey ran egketelimà ke umur ne warà edtemanan din.”
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Ketà te hewii ne kineimetayi ki Esteban, ne nevurahey ke menge mibperetiyaya su mekeatag dut te kedresaya kandan. Ne ruen duma ne nekeuma diyà te inged ne Pinisi, riyà te punul te Sipri, wey inged te Antiyuka lusud te inged ne Siriya se ebpesabut dut te Meupiya ne Tudtul mekeatag ki Hisus ugaid ne riyà dà te menge Hudiyanen.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Duen pà duma ne menge mibperetiyaya ne riyà ebpuun te inged ne Sipri wey Sirini ne mibpendiyà te Antiyuka ne mibpenudtulan dan ke menge etew ne kenà Hudiyanen dut te Meupiya ne Tudtul mekeatag ki Hisus ke Kerenan.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Ke gehem te Eleteala ne neketavang kandan su medmerakel ne menge etew ne riyà te Antiyuka ne mibperetiyaya ki Hisus ke Kerenan ne mibpesakup kandin.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Ne nerineg ini se tudtul dut te menge mibperetiyaya diyà te Hirusalim, ne midsuhù dan si Bernabe diyà te Antiyuka.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Guna su nekeuma sikandin ne nekita rin arà se rekelà ne penaub te Eleteala ketà te menge etew. Ketà ne nehalew nevenar sikandin wey mibag-et din sikandan te egkahi te geweri ran te nevaher arà se kebperetiyaya ran ki Hisu Kristu ke Kerenan.
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Ne si Bernabe ini ne meupiya se ulaula rin wey layun edlumun kandin ke Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà wey meilut se kebperetiyaya rin te Eleteala. Ne merakel se menge etew riyà te inged ne Antiyuka se mibperetiyaya ki Hisus ke Kerenan su atag dut te impesabut din.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ne mibpendiyà si Bernabe te inged ne Tarsu su ebpemengaan din si Saulo.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Guna su netuen din, ne mid-ewit din te ed-ulì diyà te inged ne Antiyuka. Ne lusud te senge rahun ne mid-ubpà dan duma dut te menge mibperetiyaya kayi te inged ne Antiyuka wey merakel se mibpenurù dan. Ne kayi te inged ne Antiyuka ne ke menge mibperetiyaya ki Hisus ne arà ke neuna ne mid-ingaranan te Kristiyanu.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Ketà ne hewii, ne ruen ebpuun te Hirusalim ne menge ebpelambas te Lalag te Eleteala ne mibpendiyà te Antiyuka.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ruen senge etew kandan ne ed-ingaranan ki Agabu ne mid-itindeg su igkahi rin neraan ini se impesabut kandin dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà. Iyan din migkahi te ruen mepasang ne bitil ne ebpekeuma kayi te langun ne inged te ampew te dunya. (Nekeuma ini se mepasang ne bitil te gewii te si Claudio se egkamal te inged ne Ruma.)
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Ne netahù te itungan dut te menge edumdumaan ni Hisus te ebehey ran te tavang diyà te menge suled dan te ebperetiyaya ki Hisus diyà te inged ne Hudiya te endei rà taman se egkegaga te uman seveka.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Na ini se mid-ulaula ran, ne mibpeewit dan te kureta ki Bernabe wey si Saulo diyà te menge pekilukesen dut te menge mibperetiyaya diyà te Hirusalim.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.