1 Tessalonicenses 2
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARA
1 Menge suled, netuenan niyu te kinepengkeniyan dey te keniyu ne neketavang keniyu su nevaluy ne keupianan niyu.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ne netuenan niyu rema ke egketemanan dey diyà te inged ne Pilipus te warà key pà mekepengkeniyan te keniyu, su mibpekesekitan key nikandan wey mibpegkeyà key. Ugaid ne misan iring ketà ne ke Eleteala se midtavang kenami, su mibag-et din ke hinawa rey te ebpengkeniyan ne ebpesabut keniyu dut te Meupiya ne Tudtul ne riyà ebpuun te kandin.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Su ini se impesabut dey keniyu ne kenà egenat te tarù etawa iyan dey lakew se meraat, ne kenà dema ralan te ked-akal dey keniyu su impesabut dey ke benar ne penurù.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Su ini se impesabut dey keniyu ne iyan insuhù kenami te Eleteala, su sikandin se mibpemilì kenami ne insarig din kenami te ebpemesabut dut te Meupiya ne Tudtul mekeatag ki Hisus. Tembù be ini se impemesabut dey su apey ebpekesuhat te hinawa te Eleteala ne kenà ke menge etew rà. Ne netuenan te Eleteala ne benar ini su netuenan din ke engkey se kayi te hinawa tew.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Netuenan niyu ne metidtu se kedlalag dey keniyu ne kenà dey midigdig dà sikiyu su apey niyu edumai ke ebuyuen dey, ne kenà ki engkungkun ne meupiya su apey ruen egkekuwa rey. Netuenan te Eleteala te benar ini.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Kenà ke kedeyua niyu kenami etawa ke kedeyù te ruma ne etew se mibpemengà dey,
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 misan sikami ke kedserihan ni Hisu Kristu ne dait ne edeyuen niyu. Warà dey ul-ulaa se iring ketà, ugaid ne midtuganur dey sikiyu iring te metulanged ne iney ne edtuganur te menge anak din.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ne geina te dekelà se limù dey keniyu ne kenà ke Meupiya ne Tudtul rà ne egenat te Eleteala se impesabut dey, su nepenehana rey te ebpatey su apey niyu egketueni mekeatag te Eleteala. Su dekelà dey sikiyu te hinawa rey.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Ne egketenuran niyu red buwa, menge suled, ke ralan te kebpementiyari rey su merukilem meandew ne migelevek key su apey warà keniyu ebpekevayad te kegkeuyag dey te kebpemesabut dey te Meupiya ne Tudtul ne riyà egenat te Eleteala.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Su ketà te riyà key pà te keniyu ne netuenan niyu wey ke Eleteala rema ne netuenan din te meupiya se ed-ul-ulaan dey keniyu ne menge mibperetiyaya. Warà igkesawey te ed-ul-ulaan dey su mid-ulaula rey ke ebpekesuhat te hinawa te Eleteala.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ne netuenan niyu te uman seveka keniyu ne midtevangan dey iring dut te amey ne edtavang te menge anak din.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Su mibag-et dey ke itungan niyu, ne midlangan dey ke hinawa niyu wey mibpenurù key te ed-ul-ulaan niyu ke engkey se ebpekesuhat te hinawa te Eleteala. Su nepemilì kew nikandin su apey kew mekeamung dut te Edetuan din wey ke kedeyua kandin.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ne egkehiyen ku maa te layun dey ebpeselemati te Eleteala te midtelimà kew te Lalag din. Su ketà te kebpesabut ku kayi riyà te keniyu ne warà niyu kehiya te lalag ini ne mibèbeelan dà te etew, ugaid ne mibpemineg kew ne midtelimà kew te ini ne Lalag iya te Eleteala. Su ini se Lalag din, ne ruen gehem din te edtavang te menge mibperetiyaya su apey ran ed-ul-ulaa ke engkey se metidtu.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Ne ini se netemanan niyu, menge suled, ne nekeiring dut te netemanan te menge etew te Eleteala ne mibperetiyaya ki Hisu Kristu diyà te menge inged te Hudiya. Su mibpekesekitan kew rut te menge ruma niyu te inged iring dut te kebpekesekiti kandan dut te menge ruma ran ne Hudiyanen ketà te inged
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 ne iyan mid-imatey ki Hisus ke Kerenan tew wey ke menge mibpelambas te Lalag te Eleteala rengan, wey mibpekesakit keyta. Tembù be neumanan ke keepes te Eleteala kandan! Egkunteraan dan te langun ne menge etew!
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Su ibpeengked dan perem ke kebpemesabut dey te Meupiya ne Tudtul mekeatag ki Hisus dut te menge etew ne kenà Hudiyanen su apey egkepeneheewit dan te kebpekeliyu ran. Tembù be mid-umanan ke salà dan taman te neuma ke edtemanan din. Ne nekeuma en ke epes te Eleteala kandan!
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Menge suled, misan warà pà meuhet ke kineawà dey keniyan te keniyu ne egkelimengawan key nevenar keniyu. Ugaid ne misan warà key en keniyan, ne kayi kew red lavew te itungan dey. Ne egkiyuhan dey nevenar te ebpemekebalak kiyu maa.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Su egkiyug key ne ebpengkeniyan te keniyu, ne siaken embe iya si Pablo se egkiyug nevenar. Merakel en ne hewii ne ebpengkeniyan a perem, ugaid nevangen key dut te datù te pekaid.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Benar ini, su ke kebperetiyaya niyu rut te Lalag te Eleteala ne impesabut dey se inlalew kenami wey ibmehalew rey. Ne sikiyu iyan se kenà dey igkeyeyai, ugaid ne idantal dey mekeatag te kebperetiyaya niyu diyà te etuvangan te Kerenan tew ne si Hisus ketà te hewii ne kedlived din kayi.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Uya, sikiyu se puunan te idantal dey mekeatag keniyu wey sikiyu se igkehalew rey.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.