Atos 27
Tupana Ehay Satere Mawe Pusupuo (MAVNT) vs VC
1 Mi'i hawyi morekuat Wetu to'e tesurara koro Iuriu pe — Mehĩ e atipo'oro teran uimipyhik Pauru i'ewyte irania'in uimipyhik ko'i aipotypot koro Sesa kape ahetama Itaria kape e. Pyno etikaykay ro ahesurara'in sem hawyi etum no Pauru i'ewyte irania'in i'atuepe hawyi eweipo'oro ro mi'iria yne ahe'yara koro pe aipotypot Sesa kape ahetama Itaria kape e.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Mi'i hawyi urutuwehyt'ok ta'yn yara wato tawa Ãtamitinu kaipywiat pe. Mi'i hawyi urutuwat yi Asia hypopy upi. Mi'i hawyi urutuwe'apun ihy pya kape. Uruwywo toto Aritaku yi Masẽtunia tawa Tesaronika kaipywiat.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 He'ihot'ok pe put'ok'uruto'e tawa Sitãu me. Mi'i hawyi surara koro Iuriu iwese kahato tomipyhik Pauru ete — Waku ereto ewyria'in yat kape e. Waku erenuk itote e Pauru pe.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Mi'i hawyi urutuwat i ra'yn yara koro puo tawa Sitãu myi ma'ato wasere yt urupowyro i kahato. Uruowa kape pote urutuwat yi hit y'y py'asetpiat Sipiri kape wasere re'ym me yity'ok og muo urutuwat.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Yi hit Sipiri totepyi urutuwat y'y wato sakpo pya wuat yi Sirisia kape yi Pãwiria upi. Itote pyi put'ok'uruto'e tawa Mira yi Irisia tote.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Tawa Mira tote surara akag tipuẽti wẽtup yara wato tawa Aresãtira kaipywiat yi Itaria kapiat. Toipuẽti hawyi urupag yara wato pe.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Mi'i hawyi urutuwat hepamo karania e'at ne'i urutuwat wasere owa kape yi hit y'y py'setpiat yi ywypyi'a Kereta kape. Mi'i hawyi porap put'ok'uruto'e yi a tawa Nitu ete ma'ato wasere wato poity'i pote urutuwat y'y sakpo wasere ywyt puo yi a y'y py'asetpiat Kereta kape urutuwat ywypyi'a Saumuna sakpo. Yity'ok og muo urutuwat teran ma'ato niatpo kahato urutuwat.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Mi'i hawyi put'ok'uruto'e wẽtup wã note miset'ok wã wakuat e hap tote yt pya i tawa Iraseia pyi.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Mi'i hawyi wasere poity'i y'y ete pote aipohari kahato itote. I'aman mot hap e'at yt pya i pote wasere kahato toĩne'en y'y wato ete. Mi'i hawyi yt uruewyry kuap i at ka'ap.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Mi'i hawyi Pauru to'e yara wato piaria pe — Uhyt'i'in e atikuap ta'yn uipy'a pe yt naku i tut ahewyry hap ete. Waho'opot kahato irane ti. Ta'i aipohari irane hap ti atikuap ta'yn. Ta'i yt naku i hamuat wyti ahekare'en ko'i ete ahe'yara koro ete i'ewyte aheĩne'en hap ete tut hamuat e Pauru yara piaria pe.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ma'ato surara akag timohey po'og yara wato ãpokiat irokirẽ yara ka'iwat ehay po'og Pauru ehay kai. Ma'ato Pauru ehay yt totomohey hin i Tupana e hap pytkai.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Mi'i pote — Mekewat wã tote yt naku i i'aman mot pe watukupte'en mesuwe i'atu'e ta'atuehay wo. To'iro watuwat meiũpepyi i'atu'e porap yne. Mi'i pote waku wahã'ãg sio put'okwato'e yi Wenise tote sio yt i'atu'e. Itote waku kahato watokosap i'aman mot yi Kereta wã note i'atu'e. Kat pote mekewat wã kaipyi wata'akasa at apyk hap kape aikope wasere yt tut i hap kape i'atu'e to'ope. Waikiru kawiat aria'yp posak iã'ãkap kape heremo pote itote waku ahe'yara wato eiam mo i'atu'e. Mi'i pote waku kahato katupono wasere yt i'auka kuap i ahe'yara itote i'atu'e torania yara koro akag ko'i to'ope. — Yt naku i rat watuwat mesuwepyi mehĩ'in e Pauru pytkai — To'iro i'atu'e yn.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Mi'i hawyi wasere ran put'ok'e at posak kaipyi urue'yara koro ete hawyi — To'iro to'iro mesup ta'yn waku watuwat i'atu'e. Mi'i hawyi ta'atuhep y'y pyi yara wato asaity nug hap. Mi'i hawyi urutuwat i ra'yn ihypopy upi yt pya i po'og yi ywypyi'a Kereta kai.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Mi'i rokirẽ saĩke urutuwat hawyi wasere kahato i ra'yn put'ok'e uruowa ete ihyemyi'a koro kaipywiat tut urumogyt hap. Mi'i hawyi te'ero'e to'ope — Yt naku i kahato meiẽ wasere i'atu'e. Mi'i hawyi po'og na'yn put'ok'e haty wo hawyi ywytu uato ra'yn ikohyeput kahato uruewa ete mekewat at sakpo hap kaipyi waikiru wato ieĩne'en hap kaipyi tut.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Mi'i hawyi mekewat ywytu uato te'eropun haty wo urue'yara koro. Mi'i hawyi yt urutuwat kuap i wasere owa kape. Mi'i pote urupohep yara wato mohãpyk hap ete hawyi uruereto wasere yn na'yn.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Mi'i hawyi wẽtup yi ywypyi'a hit Karauta e hap het rakat og muo urutokoka'at. Niatpo kahato urutuwat wasere upi hawyi urutopag urue'yara hit urumiekyi saity upi urue'yara wato pe y'y pyi.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Mi'i hawyi uruimoheg urue'yara hit iheg me hawyi uruipo'i po'i yne urue'yara koro saity wato wo ipikpik hap pupi yne aria'yp moheg hamo. Mi'i hawyi uruihep wasere eiam uruekyi hap wasere upiat yara wato moewyry hap esokpe wato katupono urutoken'ẽ mekewat ywytu uato hesaika kahato rakat pupi. Koran ti itu yt put'ok'uruto'e i teran yi og me miit'in u hap yi perup y'y kawiat hap pupi. Mi'i hawyi meremo urutuwat wasere upi aikowo aikowo wasere miky'esat ewy.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Mi'i hawyi at ka'ap wasere wato ti'auka auka y'y pe urue'yara koro. Mi'i hawyi he'ihot'ok pe hawyi ipotyi kahato hawyi — Uruku'uro hap yt pya hin i uruto'e uruto'ope. — Pyno to'iro watipugha ahekare'en yne y'y pe yara koro pehoro'i hamo.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Mye'ym e'at hawyi uruipugha ra'yn y'y pe yara wato asaity ko'i uruipugha yne urupo wo ywytu uato ipoity'i pote.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Mi'i hawyi karania e'at ne'i ra'yn urutukupte'en itote i'ypyryp we yt uruikuap hin i. Yt tuwekuap i at waikiru ko'i hun moity'i pote. Itote ywytu uato pote wasere uato kahato at ka'ap. Mi'i hawyi — Ta'i watopap watopap irane wyti i'atu'e to'ope itote. Yt uwe i meiũ aipowyro kuap hat i'atu'e yara wato apykok haria.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Karania e'at ne'i ra'yn itote yt kat i i'atumi'u yt te'erenuk i e. Mi'i hawyi Pauru ipoĩ'ãm i'atupy'asetpe hawyi to'e — Uhyt'i'in pywo pe ti are'e sa'awy'i ehepe — Yt eweiwat rei'o mesuwat wã pyi y'y koro kape are'e sa'awy'i einãpin hap are. Ma'ato uhehay upiat eweipyhu'at sa'awy'i pote yt watuwat i sa'awy'i yi ywypyi'a Kereta pyi mesuwat ahepiat ho'opot hamuat kape ahekat ko'i pugha hamuat kape yt watuwat i e.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ma'ato meiũ woroho'onãpin i ra'yn. Pyno eiwepit ro katupono yt uwe i wyti eipe wuaria iku'uro irane e Tupana e. Pywo ti rat ahe'yara koro yn aru iku'uro e Pauru yianme.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kat pote mũki meke atipy piat Tupana emiit put'ok'e tehay uhepiat hamo e. Pywo ti Tupana sese tipo'oro uhowawi temiit sese atipy kaipyi katupono uito hemiit sese e.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Mũki Tupana mipo'oro to'e uhepe — Yt ereken'ẽ tei'o Pauru katupono yt eku'uro hin i ti aru mesup katupono woropo'oro en morekuat koro Sesa mu'e hamo mehĩ e uhepe. Mi'i pote ti aru Tupana tiehakyera'at yne ewywuaria mesuwat yara koro piaria e uhepe mũki Tupana mipo'oro e.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Uiwyria'in uito atomohey kahato Tupana mienoi uhepiat aikotã Tupana to'e uhepe hap ewy wyti aru tutunug yne to'e hap ewy topyhu'at aru e. Mi'i pote eiwemowepit ro katupono Tupana ahehakyera'at yne ywytu uato po pyi mesup to'e hap ewy.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pywo wyti aru put'okwato'e yne wẽtup yi emyi'a ete e. Mi'i tote wyti aru ahe'yara koro iku'uro sese ma'ato aito yt aiku'uro hin i e hap yn atikuap ta'yn Tupana e hap ewy re e Pauru yianmete.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Mi'i hawyi 14 e'at turan wãtym muo ywytu uato popuo urukohyewyry kahato mekewat yara koro puo mekewat hyemyi'a koro Atiatiku e hap het rakat puo ma'ato yt minwato'e hin i. Mi'i hawyi mekewat yara koro ka'iwaria tikuap ta'yn yt pya i yi kawiat watoĩne'en hap.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Mi'i hawyi ta'atupun y'y hy pya hap iã'ãg hap y'y pe. mekewat nu saity etiat hap ihy pya sio yt kuap hamo. Mi'i hawyi hã'ãg hã'ãg turan toĩne'en ihy pya hap 20 iã'ãg hap yi kape. Tuwat po'og na'yn yianme hawyi ta'atuiã'ãg i ma'ato mi'i hawyi 15 iã'ãg hap yn na'yn ihy pya hap ta'atupuẽti.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Mi'i hawyi te'eroken'ẽ kahato hawyi — Ta'i put'okwato'e aru meremo yẽpe enu wato ete i'atu'e haty wo. Tuwe'auka ti aru urue'yara ta'atu'etu. Mi'i pote ta'atupun ta'atue'yara etu'a pyi i'asaity ipotyi rakat imopyhu'at hap ko'i. Mi'i hawyi urue'yara topyhu'at iheg me tosaity ko'i ete. Mi'i hawyi merep ta'yn ta'atuky'esat kahato ihot'ok hap.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Mi'i hawyi yara koro ka'iwaria te'eropopy teran yara koro pyi ta'atue'yara hit puo yt uwe ehamo i. Mi'i pote ta'atumo'apyk mekewat yara hit y'y pe. Mi'i hawyi te'ero'e — Pywo pe ti iãpo uruimoheg neran ipotyi rakat i'asaity nug hap ete yara koro i'atu'e. Ma'ato i'atueso ne'i te'eropopy teran haype.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Mi'i hawyi Pauru to'e surara'in akag me — Wãi nei'o yara ka'iwaria e. Ma'ato eweiwat mekewat yara hit pe pote ti aru eweipap yne yne ra'yn e Tupana uhepe e.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Mi'i pote surara'in titek ta'yn yara hit asaity ko'i. Mi'i hawyi yara hit ta'at ra'yn yara koro pyi hawyi toto ra'yn y'y upi yt uwe wywo i.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Mi'i hawyi yt pya i ra'yn ihot'ok turan Pauru to'e i'atuepe — Mehĩ'in e to'iro watenuk e katupono koity'i 14 e'at ra'yn yt kat i ra'yn mi'u ewetu'u kat pote mu'ap upi ipoity'i pono yt ewehenuk teran i e.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Mi'i pote woroho'onãpin ewehenuk to uheywyt'in are katupono mi'i ewetunug mote ehesaika i ra'yn e. Pywo ti rat — Yt uwe i eipe iku'uro meiũpe i'ewyte yt kat i ti aru haty ehete e Tupana uhepe ga'atpo e Pauru yara piaria pe.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Mi'i hawyi Pauru tat man topo pe hawyi to'e Tupana pe — Waku emiium Uru'ywot e hawyi toipat'ok pat'ok wuat'i ehamo hawyi tutu'u sa'awy'i wuat'i ehamo.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Mi'i hawyi i'atuwepit kahato itotiaria hawyi i'ewyte te'erenuk ta'yn Pauru wywo.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Mi'i hawyi ta'atumorania yne miit'in yara koro piaria hawyi ta'atupuẽti itote 276 miit ipuo.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Mi'i hawyi i'atu'ok hawyi ta'atupugha yne yara pyt'at ko'i mi'u y'y pe ahe'yara wato ipoty'i kahato pote e.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ihot'ok hawyi te'era'akasa yi kape yara wato pyi ma'ato yt ta'atukuap i uwe etama toĩne'en itote hap. Mi'i hawyi te'era'akasa wẽtup ihy ypy hit. Mi'i tote toĩne'en yi kyt. Mi'i hawyi te'ero'e to'ope — To'iro yi kyt kape ahe'yara koro ehakyera'at hamo i'atu'e. Waku apo itote watiherep ahe'yara i'atu'e to'ope.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Mi'i hawyi ta'atutek ta'atue'yara saity pytyk hap y'y piat hawyi ta'atuma'am sokpe wato aria'yp ete. Mi'i hawyi — To'iro wasere upi yi kyt kape i'atu'e. Mi'i hawyi wasere tomoesaika tuetiat hawyi urutuwat yi kyt kape wasere wato upi.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Mi'i hawyi put'ok'uruto'e yara koro puo ihy esaika hap tote aikope y'y wo'opuẽti hap tote. Itote hik'e kahato iheg me ra'yn nu wato ko'i tote topyhu'at iãpo yt hyry'e i ra'yn. I'ywyt'okpype ihy esaika tipikpik ta'yn yara koro hetu'a ete.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Mi'i hawyi surara'in te'ero'e ta'atuka'iwat pe — To'iro wati'atu'uka yne yne aimipyhik ko'i koran ti itu te'eropopy te'eruwe'yha wo ta'atu'etu to'ope.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ma'ato surara akag yt tiky'esat i tomipyhik Pauru auka hap pote yt ewei'atu'uka tei'o aimipyhik ko'i pãi e tesurara'in me. Mi'i hawyi to'e uruepe — We'yha kuap haria peso'ewei'e ro y'y pe. Put'ok'ewei'e mono yẽpe ete e.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ma'ato irania'in yt we'yha kuap i haria waku eweiwat ro aria'yp pemu'e hat tote e surara akag uruepe yara piaria pe. Mi'i hawyi urutuwat ra'yn yara wato pyi yẽpe kape aria'yp ko'i tote. Mi'i hawyi put'ok'uruto'e torania yẽpe ete yt wẽtup ok i iku'uro y'y pe. Tupana ti'atuehakyera'at yne yne uruto to'e hap ewy.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.