Atos 27

Tupana Ehay Satere Mawe Pusupuo (MAVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mi'i hawyi morekuat Wetu to'e tesu­rara koro Iuriu pe — Mehĩ e atipo­'oro teran uimi­pyhik Pauru i'ewyte irania'in uimi­pyhik ko'i aipo­typot koro Sesa kape ahetama Itaria kape e. Pyno etikaykay ro ahesu­ra­ra'in sem hawyi etum no Pauru i'ewyte irania'in i'atuepe hawyi eweipo­'oro ro mi'iria yne ahe'yara koro pe aipo­typot Sesa kape ahetama Itaria kape e.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Mi'i hawyi urutu­we­hyt'ok ta'yn yara wato tawa Ãta­mi­tinu kaipywiat pe. Mi'i hawyi urutuwat yi Asia hypopy upi. Mi'i hawyi urutu­we­'apun ihy pya kape. Uruwywo toto Aritaku yi Masẽ­tunia tawa Tesa­ro­nika kaipywiat.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 He'i­hot'ok pe put'ok­'u­ru­to'e tawa Sitãu me. Mi'i hawyi surara koro Iuriu iwese kahato tomi­pyhik Pauru ete — Waku ereto ewyria'in yat kape e. Waku erenuk itote e Pauru pe.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Mi'i hawyi urutuwat i ra'yn yara koro puo tawa Sitãu myi ma'ato wasere yt urupo­wyro i kahato. Uruowa kape pote urutuwat yi hit y'y py'a­setpiat Sipiri kape wasere re'ym me yity'ok og muo urutuwat.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Yi hit Sipiri totepyi urutuwat y'y wato sakpo pya wuat yi Sirisia kape yi Pãwiria upi. Itote pyi put'ok­'u­ru­to'e tawa Mira yi Irisia tote.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tawa Mira tote surara akag tipuẽti wẽtup yara wato tawa Aresã­tira kaipywiat yi Itaria kapiat. Toipuẽti hawyi urupag yara wato pe.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Mi'i hawyi urutuwat hepamo karania e'at ne'i urutuwat wasere owa kape yi hit y'y py'setpiat yi ywypyi'a Kereta kape. Mi'i hawyi porap put'ok­'u­ru­to'e yi a tawa Nitu ete ma'ato wasere wato poity'i pote urutuwat y'y sakpo wasere ywyt puo yi a y'y py'a­setpiat Kereta kape urutuwat ywypyi'a Saumuna sakpo. Yity'ok og muo urutuwat teran ma'ato niatpo kahato urutuwat.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Mi'i hawyi put'ok­'u­ru­to'e wẽtup wã note miset'ok wã wakuat e hap tote yt pya i tawa Iraseia pyi.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Mi'i hawyi wasere poity'i y'y ete pote aipo­hari kahato itote. I'aman mot hap e'at yt pya i pote wasere kahato toĩne'en y'y wato ete. Mi'i hawyi yt uruewyry kuap i at ka'ap.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Mi'i hawyi Pauru to'e yara wato piaria pe — Uhyt'i'in e atikuap ta'yn uipy'a pe yt naku i tut ahewyry hap ete. Waho­'opot kahato irane ti. Ta'i aipo­hari irane hap ti atikuap ta'yn. Ta'i yt naku i hamuat wyti aheka­re'en ko'i ete ahe'yara koro ete i'ewyte aheĩne'en hap ete tut hamuat e Pauru yara piaria pe.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ma'ato surara akag timohey po'og yara wato ãpokiat irokirẽ yara ka'iwat ehay po'og Pauru ehay kai. Ma'ato Pauru ehay yt toto­mohey hin i Tupana e hap pytkai.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Mi'i pote — Mekewat wã tote yt naku i i'aman mot pe watu­kup­te'en mesuwe i'atu'e ta'a­tuehay wo. To'iro watuwat meiũpepyi i'atu'e porap yne. Mi'i pote waku wahã'ãg sio put'ok­wa­to'e yi Wenise tote sio yt i'atu'e. Itote waku kahato wato­kosap i'aman mot yi Kereta wã note i'atu'e. Kat pote mekewat wã kaipyi wata­'a­kasa at apyk hap kape aikope wasere yt tut i hap kape i'atu'e to'ope. Waikiru kawiat aria'yp posak iã'ãkap kape heremo pote itote waku ahe'yara wato eiam mo i'atu'e. Mi'i pote waku kahato katu­pono wasere yt i'auka kuap i ahe'yara itote i'atu'e torania yara koro akag ko'i to'ope. — Yt naku i rat watuwat mesu­wepyi mehĩ'in e Pauru pytkai — To'iro i'atu'e yn.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Mi'i hawyi wasere ran put'ok'e at posak kaipyi urue'yara koro ete hawyi — To'iro to'iro mesup ta'yn waku watuwat i'atu'e. Mi'i hawyi ta'a­tuhep y'y pyi yara wato asaity nug hap. Mi'i hawyi urutuwat i ra'yn ihypopy upi yt pya i po'og yi ywypyi'a Kereta kai.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Mi'i rokirẽ saĩke urutuwat hawyi wasere kahato i ra'yn put'ok'e uruowa ete ihyemyi'a koro kaipywiat tut urumogyt hap. Mi'i hawyi te'e­ro'e to'ope — Yt naku i kahato meiẽ wasere i'atu'e. Mi'i hawyi po'og na'yn put'ok'e haty wo hawyi ywytu uato ra'yn ikohyeput kahato uruewa ete mekewat at sakpo hap kaipyi waikiru wato ieĩne'en hap kaipyi tut.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Mi'i hawyi mekewat ywytu uato te'e­ropun haty wo urue'yara koro. Mi'i hawyi yt urutuwat kuap i wasere owa kape. Mi'i pote urupohep yara wato mohãpyk hap ete hawyi uruereto wasere yn na'yn.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Mi'i hawyi wẽtup yi ywypyi'a hit Karauta e hap het rakat og muo uruto­ko­ka'at. Niatpo kahato urutuwat wasere upi hawyi urutopag urue'yara hit urumiekyi saity upi urue'yara wato pe y'y pyi.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Mi'i hawyi uruimoheg urue'yara hit iheg me hawyi uruipo'i po'i yne urue'yara koro saity wato wo ipikpik hap pupi yne aria'yp moheg hamo. Mi'i hawyi uruihep wasere eiam uruekyi hap wasere upiat yara wato moewyry hap esokpe wato katu­pono uruto­ken'ẽ mekewat ywytu uato hesaika kahato rakat pupi. Koran ti itu yt put'ok­'u­ru­to'e i teran yi og me miit'in u hap yi perup y'y kawiat hap pupi. Mi'i hawyi meremo urutuwat wasere upi aikowo aikowo wasere miky­'esat ewy.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Mi'i hawyi at ka'ap wasere wato ti'auka auka y'y pe urue'yara koro. Mi'i hawyi he'i­hot'ok pe hawyi ipotyi kahato hawyi — Uruku­'uro hap yt pya hin i uruto'e uruto­'ope. — Pyno to'iro wati­pugha aheka­re'en yne y'y pe yara koro peho­ro'i hamo.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Mye'ym e'at hawyi uruipugha ra'yn y'y pe yara wato asaity ko'i uruipugha yne urupo wo ywytu uato ipoity'i pote.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mi'i hawyi karania e'at ne'i ra'yn urutu­kup­te'en itote i'ypyryp we yt uruikuap hin i. Yt tuwekuap i at waikiru ko'i hun moity'i pote. Itote ywytu uato pote wasere uato kahato at ka'ap. Mi'i hawyi — Ta'i watopap watopap irane wyti i'atu'e to'ope itote. Yt uwe i meiũ aipo­wyro kuap hat i'atu'e yara wato apykok haria.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Karania e'at ne'i ra'yn itote yt kat i i'atu­mi'u yt te'e­renuk i e. Mi'i hawyi Pauru ipoĩ'ãm i'atu­py­'a­setpe hawyi to'e — Uhyt'i'in pywo pe ti are'e sa'a­wy'i ehepe — Yt eweiwat rei'o mesuwat wã pyi y'y koro kape are'e sa'a­wy'i einãpin hap are. Ma'ato uhehay upiat eweipy­hu'at sa'a­wy'i pote yt watuwat i sa'a­wy'i yi ywypyi'a Kereta pyi mesuwat ahepiat ho'opot hamuat kape ahekat ko'i pugha hamuat kape yt watuwat i e.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ma'ato meiũ woro­ho­'o­nãpin i ra'yn. Pyno eiwepit ro katu­pono yt uwe i wyti eipe wuaria iku'uro irane e Tupana e. Pywo ti rat ahe'yara koro yn aru iku'uro e Pauru yianme.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Kat pote mũki meke atipy piat Tupana emiit put'ok'e tehay uhepiat hamo e. Pywo ti Tupana sese tipo­'oro uhowawi temiit sese atipy kaipyi katu­pono uito hemiit sese e.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Mũki Tupana mipo­'oro to'e uhepe — Yt ereken'ẽ tei'o Pauru katu­pono yt eku'uro hin i ti aru mesup katu­pono woro­po­'oro en morekuat koro Sesa mu'e hamo mehĩ e uhepe. Mi'i pote ti aru Tupana tieha­kye­ra'at yne ewywuaria mesuwat yara koro piaria e uhepe mũki Tupana mipo­'oro e.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Uiwy­ria'in uito atomohey kahato Tupana mienoi uhepiat aikotã Tupana to'e uhepe hap ewy wyti aru tutunug yne to'e hap ewy topy­hu'at aru e. Mi'i pote eiwe­mo­wepit ro katu­pono Tupana aheha­kye­ra'at yne ywytu uato po pyi mesup to'e hap ewy.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Pywo wyti aru put'ok­wa­to'e yne wẽtup yi emyi'a ete e. Mi'i tote wyti aru ahe'yara koro iku'uro sese ma'ato aito yt aiku­'uro hin i e hap yn atikuap ta'yn Tupana e hap ewy re e Pauru yianmete.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Mi'i hawyi 14 e'at turan wãtym muo ywytu uato popuo uruko­hye­wyry kahato mekewat yara koro puo mekewat hyemyi'a koro Atiatiku e hap het rakat puo ma'ato yt minwa­to'e hin i. Mi'i hawyi mekewat yara koro ka'i­waria tikuap ta'yn yt pya i yi kawiat watoĩ­ne'en hap.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Mi'i hawyi ta'a­tupun y'y hy pya hap iã'ãg hap y'y pe. mekewat nu saity etiat hap ihy pya sio yt kuap hamo. Mi'i hawyi hã'ãg hã'ãg turan toĩne'en ihy pya hap 20 iã'ãg hap yi kape. Tuwat po'og na'yn yianme hawyi ta'a­tuiã'ãg i ma'ato mi'i hawyi 15 iã'ãg hap yn na'yn ihy pya hap ta'a­tu­puẽti.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Mi'i hawyi te'e­ro­ken'ẽ kahato hawyi — Ta'i put'ok­wa­to'e aru meremo yẽpe enu wato ete i'atu'e haty wo. Tuwe­'auka ti aru urue'yara ta'a­tu­'etu. Mi'i pote ta'a­tupun ta'a­tue­'yara etu'a pyi i'asaity ipotyi rakat imopy­hu'at hap ko'i. Mi'i hawyi urue'yara topy­hu'at iheg me tosaity ko'i ete. Mi'i hawyi merep ta'yn ta'a­tu­ky­'esat kahato ihot'ok hap.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Mi'i hawyi yara koro ka'i­waria te'e­ro­popy teran yara koro pyi ta'a­tue­'yara hit puo yt uwe ehamo i. Mi'i pote ta'a­tu­mo­'apyk mekewat yara hit y'y pe. Mi'i hawyi te'e­ro'e — Pywo pe ti iãpo uruimoheg neran ipotyi rakat i'asaity nug hap ete yara koro i'atu'e. Ma'ato i'atueso ne'i te'e­ro­popy teran haype.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Mi'i hawyi Pauru to'e sura­ra'in akag me — Wãi nei'o yara ka'i­waria e. Ma'ato eweiwat mekewat yara hit pe pote ti aru eweipap yne yne ra'yn e Tupana uhepe e.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Mi'i pote sura­ra'in titek ta'yn yara hit asaity ko'i. Mi'i hawyi yara hit ta'at ra'yn yara koro pyi hawyi toto ra'yn y'y upi yt uwe wywo i.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Mi'i hawyi yt pya i ra'yn ihot'ok turan Pauru to'e i'atuepe — Mehĩ'in e to'iro watenuk e katu­pono koity'i 14 e'at ra'yn yt kat i ra'yn mi'u ewetu'u kat pote mu'ap upi ipoity'i pono yt ewehenuk teran i e.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Mi'i pote woro­ho­'o­nãpin ewehenuk to uheywyt'in are katu­pono mi'i ewetunug mote ehesaika i ra'yn e. Pywo ti rat — Yt uwe i eipe iku'uro meiũpe i'ewyte yt kat i ti aru haty ehete e Tupana uhepe ga'atpo e Pauru yara piaria pe.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Mi'i hawyi Pauru tat man topo pe hawyi to'e Tupana pe — Waku emiium Uru'ywot e hawyi toipat'ok pat'ok wuat'i ehamo hawyi tutu'u sa'a­wy'i wuat'i ehamo.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Mi'i hawyi i'atu­wepit kahato itotiaria hawyi i'ewyte te'e­renuk ta'yn Pauru wywo.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Mi'i hawyi ta'a­tu­mo­rania yne miit'in yara koro piaria hawyi ta'a­tu­puẽti itote 276 miit ipuo.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Mi'i hawyi i'atu'ok hawyi ta'a­tu­pugha yne yara pyt'at ko'i mi'u y'y pe ahe'yara wato ipoty'i kahato pote e.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ihot'ok hawyi te'e­ra­'a­kasa yi kape yara wato pyi ma'ato yt ta'a­tukuap i uwe etama toĩne'en itote hap. Mi'i hawyi te'e­ra­'a­kasa wẽtup ihy ypy hit. Mi'i tote toĩne'en yi kyt. Mi'i hawyi te'e­ro'e to'ope — To'iro yi kyt kape ahe'yara koro ehakye­ra'at hamo i'atu'e. Waku apo itote wati­herep ahe'yara i'atu'e to'ope.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Mi'i hawyi ta'a­tutek ta'a­tue­'yara saity pytyk hap y'y piat hawyi ta'a­tu­ma'am sokpe wato aria'yp ete. Mi'i hawyi — To'iro wasere upi yi kyt kape i'atu'e. Mi'i hawyi wasere tomoe­saika tuetiat hawyi urutuwat yi kyt kape wasere wato upi.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mi'i hawyi put'ok­'u­ru­to'e yara koro puo ihy esaika hap tote aikope y'y wo'o­puẽti hap tote. Itote hik'e kahato iheg me ra'yn nu wato ko'i tote topy­hu'at iãpo yt hyry'e i ra'yn. I'ywyt­'ok­pype ihy esaika tipikpik ta'yn yara koro hetu'a ete.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Mi'i hawyi sura­ra'in te'e­ro'e ta'a­tu­ka­'iwat pe — To'iro wati­'a­tu­'uka yne yne aimi­pyhik ko'i koran ti itu te'e­ro­popy te'e­ru­we­'yha wo ta'a­tu­'etu to'ope.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Ma'ato surara akag yt tiky­'esat i tomi­pyhik Pauru auka hap pote yt ewei'a­tu­'uka tei'o aimi­pyhik ko'i pãi e tesu­ra­ra'in me. Mi'i hawyi to'e uruepe — We'yha kuap haria peso­'e­wei'e ro y'y pe. Put'ok­'e­wei'e mono yẽpe ete e.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ma'ato irania'in yt we'yha kuap i haria waku eweiwat ro aria'yp pemu'e hat tote e surara akag uruepe yara piaria pe. Mi'i hawyi urutuwat ra'yn yara wato pyi yẽpe kape aria'yp ko'i tote. Mi'i hawyi put'ok­'u­ru­to'e torania yẽpe ete yt wẽtup ok i iku'uro y'y pe. Tupana ti'a­tue­ha­kye­ra'at yne yne uruto to'e hap ewy.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.