Atos 27

Tupana Ehay Satere Mawe Pusupuo (MAVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mi'i hawyi morekuat Wetu to'e tesu­rara koro Iuriu pe — Mehĩ e atipo­'oro teran uimi­pyhik Pauru i'ewyte irania'in uimi­pyhik ko'i aipo­typot koro Sesa kape ahetama Itaria kape e. Pyno etikaykay ro ahesu­ra­ra'in sem hawyi etum no Pauru i'ewyte irania'in i'atuepe hawyi eweipo­'oro ro mi'iria yne ahe'yara koro pe aipo­typot Sesa kape ahetama Itaria kape e.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Mi'i hawyi urutu­we­hyt'ok ta'yn yara wato tawa Ãta­mi­tinu kaipywiat pe. Mi'i hawyi urutuwat yi Asia hypopy upi. Mi'i hawyi urutu­we­'apun ihy pya kape. Uruwywo toto Aritaku yi Masẽ­tunia tawa Tesa­ro­nika kaipywiat.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 He'i­hot'ok pe put'ok­'u­ru­to'e tawa Sitãu me. Mi'i hawyi surara koro Iuriu iwese kahato tomi­pyhik Pauru ete — Waku ereto ewyria'in yat kape e. Waku erenuk itote e Pauru pe.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Mi'i hawyi urutuwat i ra'yn yara koro puo tawa Sitãu myi ma'ato wasere yt urupo­wyro i kahato. Uruowa kape pote urutuwat yi hit y'y py'a­setpiat Sipiri kape wasere re'ym me yity'ok og muo urutuwat.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Yi hit Sipiri totepyi urutuwat y'y wato sakpo pya wuat yi Sirisia kape yi Pãwiria upi. Itote pyi put'ok­'u­ru­to'e tawa Mira yi Irisia tote.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Tawa Mira tote surara akag tipuẽti wẽtup yara wato tawa Aresã­tira kaipywiat yi Itaria kapiat. Toipuẽti hawyi urupag yara wato pe.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Mi'i hawyi urutuwat hepamo karania e'at ne'i urutuwat wasere owa kape yi hit y'y py'setpiat yi ywypyi'a Kereta kape. Mi'i hawyi porap put'ok­'u­ru­to'e yi a tawa Nitu ete ma'ato wasere wato poity'i pote urutuwat y'y sakpo wasere ywyt puo yi a y'y py'a­setpiat Kereta kape urutuwat ywypyi'a Saumuna sakpo. Yity'ok og muo urutuwat teran ma'ato niatpo kahato urutuwat.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Mi'i hawyi put'ok­'u­ru­to'e wẽtup wã note miset'ok wã wakuat e hap tote yt pya i tawa Iraseia pyi.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Mi'i hawyi wasere poity'i y'y ete pote aipo­hari kahato itote. I'aman mot hap e'at yt pya i pote wasere kahato toĩne'en y'y wato ete. Mi'i hawyi yt uruewyry kuap i at ka'ap.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Mi'i hawyi Pauru to'e yara wato piaria pe — Uhyt'i'in e atikuap ta'yn uipy'a pe yt naku i tut ahewyry hap ete. Waho­'opot kahato irane ti. Ta'i aipo­hari irane hap ti atikuap ta'yn. Ta'i yt naku i hamuat wyti aheka­re'en ko'i ete ahe'yara koro ete i'ewyte aheĩne'en hap ete tut hamuat e Pauru yara piaria pe.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ma'ato surara akag timohey po'og yara wato ãpokiat irokirẽ yara ka'iwat ehay po'og Pauru ehay kai. Ma'ato Pauru ehay yt toto­mohey hin i Tupana e hap pytkai.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Mi'i pote — Mekewat wã tote yt naku i i'aman mot pe watu­kup­te'en mesuwe i'atu'e ta'a­tuehay wo. To'iro watuwat meiũpepyi i'atu'e porap yne. Mi'i pote waku wahã'ãg sio put'ok­wa­to'e yi Wenise tote sio yt i'atu'e. Itote waku kahato wato­kosap i'aman mot yi Kereta wã note i'atu'e. Kat pote mekewat wã kaipyi wata­'a­kasa at apyk hap kape aikope wasere yt tut i hap kape i'atu'e to'ope. Waikiru kawiat aria'yp posak iã'ãkap kape heremo pote itote waku ahe'yara wato eiam mo i'atu'e. Mi'i pote waku kahato katu­pono wasere yt i'auka kuap i ahe'yara itote i'atu'e torania yara koro akag ko'i to'ope. — Yt naku i rat watuwat mesu­wepyi mehĩ'in e Pauru pytkai — To'iro i'atu'e yn.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Mi'i hawyi wasere ran put'ok'e at posak kaipyi urue'yara koro ete hawyi — To'iro to'iro mesup ta'yn waku watuwat i'atu'e. Mi'i hawyi ta'a­tuhep y'y pyi yara wato asaity nug hap. Mi'i hawyi urutuwat i ra'yn ihypopy upi yt pya i po'og yi ywypyi'a Kereta kai.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Mi'i rokirẽ saĩke urutuwat hawyi wasere kahato i ra'yn put'ok'e uruowa ete ihyemyi'a koro kaipywiat tut urumogyt hap. Mi'i hawyi te'e­ro'e to'ope — Yt naku i kahato meiẽ wasere i'atu'e. Mi'i hawyi po'og na'yn put'ok'e haty wo hawyi ywytu uato ra'yn ikohyeput kahato uruewa ete mekewat at sakpo hap kaipyi waikiru wato ieĩne'en hap kaipyi tut.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Mi'i hawyi mekewat ywytu uato te'e­ropun haty wo urue'yara koro. Mi'i hawyi yt urutuwat kuap i wasere owa kape. Mi'i pote urupohep yara wato mohãpyk hap ete hawyi uruereto wasere yn na'yn.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Mi'i hawyi wẽtup yi ywypyi'a hit Karauta e hap het rakat og muo uruto­ko­ka'at. Niatpo kahato urutuwat wasere upi hawyi urutopag urue'yara hit urumiekyi saity upi urue'yara wato pe y'y pyi.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Mi'i hawyi uruimoheg urue'yara hit iheg me hawyi uruipo'i po'i yne urue'yara koro saity wato wo ipikpik hap pupi yne aria'yp moheg hamo. Mi'i hawyi uruihep wasere eiam uruekyi hap wasere upiat yara wato moewyry hap esokpe wato katu­pono uruto­ken'ẽ mekewat ywytu uato hesaika kahato rakat pupi. Koran ti itu yt put'ok­'u­ru­to'e i teran yi og me miit'in u hap yi perup y'y kawiat hap pupi. Mi'i hawyi meremo urutuwat wasere upi aikowo aikowo wasere miky­'esat ewy.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Mi'i hawyi at ka'ap wasere wato ti'auka auka y'y pe urue'yara koro. Mi'i hawyi he'i­hot'ok pe hawyi ipotyi kahato hawyi — Uruku­'uro hap yt pya hin i uruto'e uruto­'ope. — Pyno to'iro wati­pugha aheka­re'en yne y'y pe yara koro peho­ro'i hamo.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Mye'ym e'at hawyi uruipugha ra'yn y'y pe yara wato asaity ko'i uruipugha yne urupo wo ywytu uato ipoity'i pote.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Mi'i hawyi karania e'at ne'i ra'yn urutu­kup­te'en itote i'ypyryp we yt uruikuap hin i. Yt tuwekuap i at waikiru ko'i hun moity'i pote. Itote ywytu uato pote wasere uato kahato at ka'ap. Mi'i hawyi — Ta'i watopap watopap irane wyti i'atu'e to'ope itote. Yt uwe i meiũ aipo­wyro kuap hat i'atu'e yara wato apykok haria.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Karania e'at ne'i ra'yn itote yt kat i i'atu­mi'u yt te'e­renuk i e. Mi'i hawyi Pauru ipoĩ'ãm i'atu­py­'a­setpe hawyi to'e — Uhyt'i'in pywo pe ti are'e sa'a­wy'i ehepe — Yt eweiwat rei'o mesuwat wã pyi y'y koro kape are'e sa'a­wy'i einãpin hap are. Ma'ato uhehay upiat eweipy­hu'at sa'a­wy'i pote yt watuwat i sa'a­wy'i yi ywypyi'a Kereta pyi mesuwat ahepiat ho'opot hamuat kape ahekat ko'i pugha hamuat kape yt watuwat i e.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ma'ato meiũ woro­ho­'o­nãpin i ra'yn. Pyno eiwepit ro katu­pono yt uwe i wyti eipe wuaria iku'uro irane e Tupana e. Pywo ti rat ahe'yara koro yn aru iku'uro e Pauru yianme.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Kat pote mũki meke atipy piat Tupana emiit put'ok'e tehay uhepiat hamo e. Pywo ti Tupana sese tipo­'oro uhowawi temiit sese atipy kaipyi katu­pono uito hemiit sese e.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Mũki Tupana mipo­'oro to'e uhepe — Yt ereken'ẽ tei'o Pauru katu­pono yt eku'uro hin i ti aru mesup katu­pono woro­po­'oro en morekuat koro Sesa mu'e hamo mehĩ e uhepe. Mi'i pote ti aru Tupana tieha­kye­ra'at yne ewywuaria mesuwat yara koro piaria e uhepe mũki Tupana mipo­'oro e.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Uiwy­ria'in uito atomohey kahato Tupana mienoi uhepiat aikotã Tupana to'e uhepe hap ewy wyti aru tutunug yne to'e hap ewy topy­hu'at aru e. Mi'i pote eiwe­mo­wepit ro katu­pono Tupana aheha­kye­ra'at yne ywytu uato po pyi mesup to'e hap ewy.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Pywo wyti aru put'ok­wa­to'e yne wẽtup yi emyi'a ete e. Mi'i tote wyti aru ahe'yara koro iku'uro sese ma'ato aito yt aiku­'uro hin i e hap yn atikuap ta'yn Tupana e hap ewy re e Pauru yianmete.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Mi'i hawyi 14 e'at turan wãtym muo ywytu uato popuo uruko­hye­wyry kahato mekewat yara koro puo mekewat hyemyi'a koro Atiatiku e hap het rakat puo ma'ato yt minwa­to'e hin i. Mi'i hawyi mekewat yara koro ka'i­waria tikuap ta'yn yt pya i yi kawiat watoĩ­ne'en hap.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Mi'i hawyi ta'a­tupun y'y hy pya hap iã'ãg hap y'y pe. mekewat nu saity etiat hap ihy pya sio yt kuap hamo. Mi'i hawyi hã'ãg hã'ãg turan toĩne'en ihy pya hap 20 iã'ãg hap yi kape. Tuwat po'og na'yn yianme hawyi ta'a­tuiã'ãg i ma'ato mi'i hawyi 15 iã'ãg hap yn na'yn ihy pya hap ta'a­tu­puẽti.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Mi'i hawyi te'e­ro­ken'ẽ kahato hawyi — Ta'i put'ok­wa­to'e aru meremo yẽpe enu wato ete i'atu'e haty wo. Tuwe­'auka ti aru urue'yara ta'a­tu­'etu. Mi'i pote ta'a­tupun ta'a­tue­'yara etu'a pyi i'asaity ipotyi rakat imopy­hu'at hap ko'i. Mi'i hawyi urue'yara topy­hu'at iheg me tosaity ko'i ete. Mi'i hawyi merep ta'yn ta'a­tu­ky­'esat kahato ihot'ok hap.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Mi'i hawyi yara koro ka'i­waria te'e­ro­popy teran yara koro pyi ta'a­tue­'yara hit puo yt uwe ehamo i. Mi'i pote ta'a­tu­mo­'apyk mekewat yara hit y'y pe. Mi'i hawyi te'e­ro'e — Pywo pe ti iãpo uruimoheg neran ipotyi rakat i'asaity nug hap ete yara koro i'atu'e. Ma'ato i'atueso ne'i te'e­ro­popy teran haype.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Mi'i hawyi Pauru to'e sura­ra'in akag me — Wãi nei'o yara ka'i­waria e. Ma'ato eweiwat mekewat yara hit pe pote ti aru eweipap yne yne ra'yn e Tupana uhepe e.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Mi'i pote sura­ra'in titek ta'yn yara hit asaity ko'i. Mi'i hawyi yara hit ta'at ra'yn yara koro pyi hawyi toto ra'yn y'y upi yt uwe wywo i.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Mi'i hawyi yt pya i ra'yn ihot'ok turan Pauru to'e i'atuepe — Mehĩ'in e to'iro watenuk e katu­pono koity'i 14 e'at ra'yn yt kat i ra'yn mi'u ewetu'u kat pote mu'ap upi ipoity'i pono yt ewehenuk teran i e.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Mi'i pote woro­ho­'o­nãpin ewehenuk to uheywyt'in are katu­pono mi'i ewetunug mote ehesaika i ra'yn e. Pywo ti rat — Yt uwe i eipe iku'uro meiũpe i'ewyte yt kat i ti aru haty ehete e Tupana uhepe ga'atpo e Pauru yara piaria pe.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Mi'i hawyi Pauru tat man topo pe hawyi to'e Tupana pe — Waku emiium Uru'ywot e hawyi toipat'ok pat'ok wuat'i ehamo hawyi tutu'u sa'a­wy'i wuat'i ehamo.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Mi'i hawyi i'atu­wepit kahato itotiaria hawyi i'ewyte te'e­renuk ta'yn Pauru wywo.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Mi'i hawyi ta'a­tu­mo­rania yne miit'in yara koro piaria hawyi ta'a­tu­puẽti itote 276 miit ipuo.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Mi'i hawyi i'atu'ok hawyi ta'a­tu­pugha yne yara pyt'at ko'i mi'u y'y pe ahe'yara wato ipoty'i kahato pote e.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ihot'ok hawyi te'e­ra­'a­kasa yi kape yara wato pyi ma'ato yt ta'a­tukuap i uwe etama toĩne'en itote hap. Mi'i hawyi te'e­ra­'a­kasa wẽtup ihy ypy hit. Mi'i tote toĩne'en yi kyt. Mi'i hawyi te'e­ro'e to'ope — To'iro yi kyt kape ahe'yara koro ehakye­ra'at hamo i'atu'e. Waku apo itote wati­herep ahe'yara i'atu'e to'ope.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Mi'i hawyi ta'a­tutek ta'a­tue­'yara saity pytyk hap y'y piat hawyi ta'a­tu­ma'am sokpe wato aria'yp ete. Mi'i hawyi — To'iro wasere upi yi kyt kape i'atu'e. Mi'i hawyi wasere tomoe­saika tuetiat hawyi urutuwat yi kyt kape wasere wato upi.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Mi'i hawyi put'ok­'u­ru­to'e yara koro puo ihy esaika hap tote aikope y'y wo'o­puẽti hap tote. Itote hik'e kahato iheg me ra'yn nu wato ko'i tote topy­hu'at iãpo yt hyry'e i ra'yn. I'ywyt­'ok­pype ihy esaika tipikpik ta'yn yara koro hetu'a ete.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Mi'i hawyi sura­ra'in te'e­ro'e ta'a­tu­ka­'iwat pe — To'iro wati­'a­tu­'uka yne yne aimi­pyhik ko'i koran ti itu te'e­ro­popy te'e­ru­we­'yha wo ta'a­tu­'etu to'ope.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ma'ato surara akag yt tiky­'esat i tomi­pyhik Pauru auka hap pote yt ewei'a­tu­'uka tei'o aimi­pyhik ko'i pãi e tesu­ra­ra'in me. Mi'i hawyi to'e uruepe — We'yha kuap haria peso­'e­wei'e ro y'y pe. Put'ok­'e­wei'e mono yẽpe ete e.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Ma'ato irania'in yt we'yha kuap i haria waku eweiwat ro aria'yp pemu'e hat tote e surara akag uruepe yara piaria pe. Mi'i hawyi urutuwat ra'yn yara wato pyi yẽpe kape aria'yp ko'i tote. Mi'i hawyi put'ok­'u­ru­to'e torania yẽpe ete yt wẽtup ok i iku'uro y'y pe. Tupana ti'a­tue­ha­kye­ra'at yne yne uruto to'e hap ewy.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.