1 इय्योबाने उत्तर दिले:
2 “माझे क्लेश जर केवळ तोलून पाहिले
3 ते खचितच वजनाने समुद्राच्या वाळूपेक्षा जास्त भरतील.
4 सर्वसमर्थाचे बाण माझ्यात शिरले आहेत,
5 गवत मिळते तेव्हा रानगाढव ओरडते काय,
6 बेचव पदार्थ मिठावाचून खाता येतो काय,
7 त्याला मी स्पर्श करण्याचे नाकारतो;
8 “अहा! जर मी मागितलेले मला मिळाले,
9 की परमेश्वराने त्यांच्या इच्छेनुसार मला चिरडून टाकावे,
10 तरीही हे मला सांत्वनच असणार—
11 “मी आशा धरावी अशी माझ्यात काय शक्ती आहे?
12 माझ्याठायी खडकाचे सामर्थ्य आहे काय?
13 आता यश माझ्यापासून दूर केले गेले आहे,
14 “जो कोणी मित्रावर दया करण्यापासून स्वतःस आवरतो
15 माझे बंधुजन खंडित झालेल्या ओढ्याप्रमाणे,
16 जो ओढा वितळणार्या बर्फाने अदृश्य होतो;
17 तो तापला म्हणजे आटून जातो;
18 प्रवासी काफिले टवटवीत होण्यासाठी बाजूला वळतात,
19 तेमाच्या काफिल्यांनी पाण्याचा शोध केला,
20 ते त्रस्त झाले, कारण त्यांना खात्री झाली होती;
21 तुम्ही सुद्धा माझी मदत करू शकत नाही असे सिद्ध झाले आहे;
22 ‘माझ्यावतीने काहीतरी द्या,
23 माझ्या शत्रूच्या हातातून मला सोडवा,
24 “मला शिकवा आणि मी शांत बसेन;
25 सत्य बोलणे हे किती क्लेशदायक असते!
26 तुम्ही मला शब्दात धरावयास पाहता का,
27 तुम्ही तर अनाथांवर चिठ्ठ्या टाकण्यास
28 “पण आता कृपा करून माझ्याकडे नीट पाहा.
29 कळवळा येऊ द्या, अन्याय करू नका;
30 माझ्या जिभेवर काही दुष्टपणा आहे काय?