Romanos 4
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVT
1 Atzin jaꞌlin, qo ximin chꞌin tiꞌj Abraham, a ojtxe qxeꞌchil. ¿Tiꞌtzin xtyekꞌe Dios tiꞌj tbꞌinchbꞌin Abraham tuꞌn tklet?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Quꞌn noqit tuꞌn tbꞌinchbꞌin Abraham s-oke tzꞌaqle twutz Dios, atitla tumil tuꞌn tnimsin tibꞌ, quꞌn tuꞌnxitla tibꞌtz xtkanbꞌe kolbꞌil. Me twutz Dios ntiꞌx tumiljo ikyjo.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Quꞌn ntqꞌmaꞌn toj Tuꞌjil Tyol Dios kyjaluꞌn:
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Atzin jaꞌlin, qa at jun aqꞌnil ma bꞌant jun taqꞌin, il tiꞌj tuꞌn t-xiꞌ twiꞌ tkꞌuꞌj, quꞌn at toklin tiꞌj, ex nya noq jun oyaj tuꞌn t-xiꞌ te, noq tuꞌn t-xtalbꞌil tajaw aqꞌuntl.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Me metzin qe tiꞌjjo kolbꞌil, ntiꞌ tuꞌn qaqꞌnin tiꞌj. Qalaꞌ noq tuꞌn qnimbꞌil tiꞌj qMan Dios, a nchi klet aj il tuꞌn, ma qo ok tqꞌoꞌn te tzꞌaqle twutz, ex ma qo klet tuꞌn.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ax tqꞌma qtzan Davidjo toj Tuꞌjil Tyol Dios tiꞌj xjal, a at tkyꞌiwbꞌil Dios tibꞌaj, a ma tzꞌok te tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn t-xtalbꞌil qMan, ex nya tuꞌn tbꞌinchbꞌin.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Chiꞌ kyjaluꞌn:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ma qo yolin tiꞌj, qa a Dios ok qꞌoꞌnte Abraham te tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn tnimbꞌil. A kyꞌiwbꞌil lo ¿Ma noqpela kyeku xjal aj Judiy, a aye tok kyechil tiꞌj kychibꞌjil, mo qa ikyxjo kyeꞌ aye ntiꞌ kyechil tok?
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Kykaꞌyinktziꞌn Abraham. ¿Ma tzmaxipela s-ok qꞌoꞌn Abrahamjo te tzꞌaqle twutz Dios, tej tok techil, mo qa te naꞌmtaq tok? Kxel nqꞌmaꞌn qa te naꞌmtaq tok techil, ok qꞌoꞌn te tzꞌaqle tuꞌn Dios.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, ok qꞌoꞌn techil, noq te jun yekꞌbꞌil, ex jun kujsbꞌilte qa otaq tzꞌok tzꞌaqle twutz qMan noq tuꞌn tnimbꞌil, a attaq, teꞌ naꞌmxtaq tok techil. Tuꞌntzin ikyjo, ate Abraham tok te nim toklin kyxol nimil, ayeꞌ ntiꞌ kyechil tok, quꞌn tuꞌn naꞌmtaq tok techil Abraham, tej tnimin. Ax Dios ma tzꞌok qꞌoꞌnkye tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn kynimbꞌil.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ex ax Abraham tok te nim toklin kyxol kykyaqiljo xjal, ayeꞌ tok kyechil tiꞌj kychibꞌjil, ex lipcheqek tiꞌjjo tnimbꞌil Abraham, a attaq, tej naꞌmxtaq tok techil.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Quꞌn bꞌantnintaq tiꞌj tuꞌn Dios te Abraham ex kye jniꞌ tyajil, qa tuꞌntaq t-xi qꞌoꞌn jniꞌ twutz txꞌotxꞌ kye, tuꞌn kyetzinte te jun majx; me nya tuꞌn tjapin bꞌajjo ojtxe kawbꞌil kyuꞌn, qalaꞌ ikytzin noq tuꞌn kynimbꞌil tiꞌj Dios. Tuꞌntziꞌn, ok tqꞌoꞌn Dios te tzꞌaqle twutz.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Quꞌn noqit tzmaxi at qoklin tiꞌjjo etzbꞌil, aj tjapin bꞌajjo ojtxe kawbꞌil quꞌn, ntiꞌtla tajbꞌintzjo qnimbꞌil, exsintla ntiꞌ tajbꞌintzjo a tziyin tuꞌn Dios qe, quꞌn ikytzintla quꞌnx qibꞌtz aku qo klet, ex nya tuꞌn qMan.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Noqit ntiꞌ kawbꞌil, mitla nkawin Dios qibꞌaj. Me at te kawbꞌil tzajnin tuꞌn Dios, me nlay qo klet, noq tuꞌn tjapin bꞌajjo kawbꞌil quꞌn, quꞌn a ojtxe kawbꞌil oꞌkx nkawin qibꞌaj tuꞌn tpajjo qil.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ex noq tuꞌn t-xtalbꞌil Dios, tzaj ttziyin jun kolbꞌilqe noq tuꞌn qnimbꞌil, ex ma tzaj tqꞌoꞌn te jun majx kye tyajil Abraham. Quꞌn a tziyin tuꞌn Dios nya noq kye xjal Judiy, qalaꞌ ex ikyxjo a awo, qa ma qo nimin tzeꞌnku te Abraham, exla qa Judiyqo mo minaj. Tuꞌnpetziꞌn, ma tzꞌok Abraham manbꞌaj te tkyaqiljo nimil, jaꞌchaqx tzajninqetz,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 ikyxjo tzeꞌnku tqꞌma Dios te Abraham toj Tuꞌjil Tyol kyjaluꞌn: K-okil nqꞌoꞌn te manbꞌaj te ilaꞌ chꞌuq xjalch. Quꞌn ate Dios nqꞌonte kychwinqiljo kyimnin toj kyanmin, ex a kꞌwel bꞌinchin teꞌ, a jniꞌ naꞌm tbꞌant.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Tej ntiꞌtaql tumil tuꞌn Abraham tuꞌn titzꞌje jun tkꞌwal, me xi tnimin a otaq tzaj tqꞌmaꞌn Dios te, qa iltaq tiꞌj tuꞌn tul jun tkꞌwal, ex ul itzꞌje jun tkꞌwal. Ikytzin oke te manbꞌaj te nimku chꞌuq xjal, a tzeꞌnkuxjo otaq tzaj tqꞌmaꞌn Dios toj Tuꞌjil Tyol:
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Tuꞌn ikyjo, mix kubꞌe numje Abraham toj tnimbꞌil, exla qa otaq tijin. Ntiꞌtaq jun tkꞌwal otaq tzul tukꞌa t-xuꞌjil, ex chꞌixtaq tjapin te jweꞌ kꞌalabꞌqꞌe. Ex ikyxjo te Sara, a t-xuꞌjil, ex mibꞌin tzꞌalin, ex manyor bꞌiꞌẍ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Me mix ja kaꞌmin tkꞌuꞌj, ex mix ele tiꞌjlin a otaq tqꞌma Dios te. Qalaꞌ noq kyjaꞌ tkujsin tnimbꞌil, ex qexix tkꞌuꞌj tiꞌj, ex jaw tnimsin tbꞌi Dios,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 quꞌn elnintaql tnikyꞌ te, qa at tipin Dios tuꞌn tjapin bꞌaj Tyol, a tqꞌma.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Tuꞌntzintzjo, noq tuꞌn tnimbꞌil, ok qꞌoꞌn te tzꞌaqle twutz Dios.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Kubꞌ tzꞌibꞌin toj Tuꞌjil Tyol Dios, qa ma tzꞌok qꞌoꞌn Abraham tzꞌaqle twutz Dios. Me nya noq tiꞌj Abraham xyolineꞌ,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 qalaꞌ ikyxjo te qe, qa ma qo nimin tiꞌjjo Dios, a jaw anqꞌsinte juntl majl qAjaw Jesús kyxol kyimnin.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 A xi tqꞌoꞌn tibꞌ tuꞌn tkyim, noq tuꞌn tpaj qil, ex jaw anqꞌin juntl majl kyxol kyimnin, noq tuꞌn qok tzꞌaqle twutz Dios.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.