Romanos 4

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Atzin jaꞌlin, qo ximin chꞌin tiꞌj Abraham, a ojtxe qxeꞌchil. ¿Tiꞌtzin xtyekꞌe Dios tiꞌj tbꞌinchbꞌin Abraham tuꞌn tklet?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Quꞌn noqit tuꞌn tbꞌinchbꞌin Abraham s-oke tzꞌaqle twutz Dios, atitla tumil tuꞌn tnimsin tibꞌ, quꞌn tuꞌnxitla tibꞌtz xtkanbꞌe kolbꞌil. Me twutz Dios ntiꞌx tumiljo ikyjo.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Quꞌn ntqꞌmaꞌn toj Tuꞌjil Tyol Dios kyjaluꞌn:
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Atzin jaꞌlin, qa at jun aqꞌnil ma bꞌant jun taqꞌin, il tiꞌj tuꞌn t-xiꞌ twiꞌ tkꞌuꞌj, quꞌn at toklin tiꞌj, ex nya noq jun oyaj tuꞌn t-xiꞌ te, noq tuꞌn t-xtalbꞌil tajaw aqꞌuntl.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Me metzin qe tiꞌjjo kolbꞌil, ntiꞌ tuꞌn qaqꞌnin tiꞌj. Qalaꞌ noq tuꞌn qnimbꞌil tiꞌj qMan Dios, a nchi klet aj il tuꞌn, ma qo ok tqꞌoꞌn te tzꞌaqle twutz, ex ma qo klet tuꞌn.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ax tqꞌma qtzan Davidjo toj Tuꞌjil Tyol Dios tiꞌj xjal, a at tkyꞌiwbꞌil Dios tibꞌaj, a ma tzꞌok te tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn t-xtalbꞌil qMan, ex nya tuꞌn tbꞌinchbꞌin.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Chiꞌ kyjaluꞌn:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 — ausente —
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ma qo yolin tiꞌj, qa a Dios ok qꞌoꞌnte Abraham te tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn tnimbꞌil. A kyꞌiwbꞌil lo ¿Ma noqpela kyeku xjal aj Judiy, a aye tok kyechil tiꞌj kychibꞌjil, mo qa ikyxjo kyeꞌ aye ntiꞌ kyechil tok?
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Kykaꞌyinktziꞌn Abraham. ¿Ma tzmaxipela s-ok qꞌoꞌn Abrahamjo te tzꞌaqle twutz Dios, tej tok techil, mo qa te naꞌmtaq tok? Kxel nqꞌmaꞌn qa te naꞌmtaq tok techil, ok qꞌoꞌn te tzꞌaqle tuꞌn Dios.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, ok qꞌoꞌn techil, noq te jun yekꞌbꞌil, ex jun kujsbꞌilte qa otaq tzꞌok tzꞌaqle twutz qMan noq tuꞌn tnimbꞌil, a attaq, teꞌ naꞌmxtaq tok techil. Tuꞌntzin ikyjo, ate Abraham tok te nim toklin kyxol nimil, ayeꞌ ntiꞌ kyechil tok, quꞌn tuꞌn naꞌmtaq tok techil Abraham, tej tnimin. Ax Dios ma tzꞌok qꞌoꞌnkye tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn kynimbꞌil.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ex ax Abraham tok te nim toklin kyxol kykyaqiljo xjal, ayeꞌ tok kyechil tiꞌj kychibꞌjil, ex lipcheqek tiꞌjjo tnimbꞌil Abraham, a attaq, tej naꞌmxtaq tok techil.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Quꞌn bꞌantnintaq tiꞌj tuꞌn Dios te Abraham ex kye jniꞌ tyajil, qa tuꞌntaq t-xi qꞌoꞌn jniꞌ twutz txꞌotxꞌ kye, tuꞌn kyetzinte te jun majx; me nya tuꞌn tjapin bꞌajjo ojtxe kawbꞌil kyuꞌn, qalaꞌ ikytzin noq tuꞌn kynimbꞌil tiꞌj Dios. Tuꞌntziꞌn, ok tqꞌoꞌn Dios te tzꞌaqle twutz.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Quꞌn noqit tzmaxi at qoklin tiꞌjjo etzbꞌil, aj tjapin bꞌajjo ojtxe kawbꞌil quꞌn, ntiꞌtla tajbꞌintzjo qnimbꞌil, exsintla ntiꞌ tajbꞌintzjo a tziyin tuꞌn Dios qe, quꞌn ikytzintla quꞌnx qibꞌtz aku qo klet, ex nya tuꞌn qMan.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Noqit ntiꞌ kawbꞌil, mitla nkawin Dios qibꞌaj. Me at te kawbꞌil tzajnin tuꞌn Dios, me nlay qo klet, noq tuꞌn tjapin bꞌajjo kawbꞌil quꞌn, quꞌn a ojtxe kawbꞌil oꞌkx nkawin qibꞌaj tuꞌn tpajjo qil.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ex noq tuꞌn t-xtalbꞌil Dios, tzaj ttziyin jun kolbꞌilqe noq tuꞌn qnimbꞌil, ex ma tzaj tqꞌoꞌn te jun majx kye tyajil Abraham. Quꞌn a tziyin tuꞌn Dios nya noq kye xjal Judiy, qalaꞌ ex ikyxjo a awo, qa ma qo nimin tzeꞌnku te Abraham, exla qa Judiyqo mo minaj. Tuꞌnpetziꞌn, ma tzꞌok Abraham manbꞌaj te tkyaqiljo nimil, jaꞌchaqx tzajninqetz,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 ikyxjo tzeꞌnku tqꞌma Dios te Abraham toj Tuꞌjil Tyol kyjaluꞌn: K-okil nqꞌoꞌn te manbꞌaj te ilaꞌ chꞌuq xjalch. Quꞌn ate Dios nqꞌonte kychwinqiljo kyimnin toj kyanmin, ex a kꞌwel bꞌinchin teꞌ, a jniꞌ naꞌm tbꞌant.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Tej ntiꞌtaql tumil tuꞌn Abraham tuꞌn titzꞌje jun tkꞌwal, me xi tnimin a otaq tzaj tqꞌmaꞌn Dios te, qa iltaq tiꞌj tuꞌn tul jun tkꞌwal, ex ul itzꞌje jun tkꞌwal. Ikytzin oke te manbꞌaj te nimku chꞌuq xjal, a tzeꞌnkuxjo otaq tzaj tqꞌmaꞌn Dios toj Tuꞌjil Tyol:
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Tuꞌn ikyjo, mix kubꞌe numje Abraham toj tnimbꞌil, exla qa otaq tijin. Ntiꞌtaq jun tkꞌwal otaq tzul tukꞌa t-xuꞌjil, ex chꞌixtaq tjapin te jweꞌ kꞌalabꞌqꞌe. Ex ikyxjo te Sara, a t-xuꞌjil, ex mibꞌin tzꞌalin, ex manyor bꞌiꞌẍ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Me mix ja kaꞌmin tkꞌuꞌj, ex mix ele tiꞌjlin a otaq tqꞌma Dios te. Qalaꞌ noq kyjaꞌ tkujsin tnimbꞌil, ex qexix tkꞌuꞌj tiꞌj, ex jaw tnimsin tbꞌi Dios,
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 quꞌn elnintaql tnikyꞌ te, qa at tipin Dios tuꞌn tjapin bꞌaj Tyol, a tqꞌma.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Tuꞌntzintzjo, noq tuꞌn tnimbꞌil, ok qꞌoꞌn te tzꞌaqle twutz Dios.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Kubꞌ tzꞌibꞌin toj Tuꞌjil Tyol Dios, qa ma tzꞌok qꞌoꞌn Abraham tzꞌaqle twutz Dios. Me nya noq tiꞌj Abraham xyolineꞌ,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 qalaꞌ ikyxjo te qe, qa ma qo nimin tiꞌjjo Dios, a jaw anqꞌsinte juntl majl qAjaw Jesús kyxol kyimnin.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 A xi tqꞌoꞌn tibꞌ tuꞌn tkyim, noq tuꞌn tpaj qil, ex jaw anqꞌin juntl majl kyxol kyimnin, noq tuꞌn qok tzꞌaqle twutz Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.