Romanos 4

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Atzin jaꞌlin, qo ximin chꞌin tiꞌj Abraham, a ojtxe qxeꞌchil. ¿Tiꞌtzin xtyekꞌe Dios tiꞌj tbꞌinchbꞌin Abraham tuꞌn tklet?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Quꞌn noqit tuꞌn tbꞌinchbꞌin Abraham s-oke tzꞌaqle twutz Dios, atitla tumil tuꞌn tnimsin tibꞌ, quꞌn tuꞌnxitla tibꞌtz xtkanbꞌe kolbꞌil. Me twutz Dios ntiꞌx tumiljo ikyjo.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Quꞌn ntqꞌmaꞌn toj Tuꞌjil Tyol Dios kyjaluꞌn:
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Atzin jaꞌlin, qa at jun aqꞌnil ma bꞌant jun taqꞌin, il tiꞌj tuꞌn t-xiꞌ twiꞌ tkꞌuꞌj, quꞌn at toklin tiꞌj, ex nya noq jun oyaj tuꞌn t-xiꞌ te, noq tuꞌn t-xtalbꞌil tajaw aqꞌuntl.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Me metzin qe tiꞌjjo kolbꞌil, ntiꞌ tuꞌn qaqꞌnin tiꞌj. Qalaꞌ noq tuꞌn qnimbꞌil tiꞌj qMan Dios, a nchi klet aj il tuꞌn, ma qo ok tqꞌoꞌn te tzꞌaqle twutz, ex ma qo klet tuꞌn.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ax tqꞌma qtzan Davidjo toj Tuꞌjil Tyol Dios tiꞌj xjal, a at tkyꞌiwbꞌil Dios tibꞌaj, a ma tzꞌok te tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn t-xtalbꞌil qMan, ex nya tuꞌn tbꞌinchbꞌin.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Chiꞌ kyjaluꞌn:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Ma qo yolin tiꞌj, qa a Dios ok qꞌoꞌnte Abraham te tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn tnimbꞌil. A kyꞌiwbꞌil lo ¿Ma noqpela kyeku xjal aj Judiy, a aye tok kyechil tiꞌj kychibꞌjil, mo qa ikyxjo kyeꞌ aye ntiꞌ kyechil tok?
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Kykaꞌyinktziꞌn Abraham. ¿Ma tzmaxipela s-ok qꞌoꞌn Abrahamjo te tzꞌaqle twutz Dios, tej tok techil, mo qa te naꞌmtaq tok? Kxel nqꞌmaꞌn qa te naꞌmtaq tok techil, ok qꞌoꞌn te tzꞌaqle tuꞌn Dios.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, ok qꞌoꞌn techil, noq te jun yekꞌbꞌil, ex jun kujsbꞌilte qa otaq tzꞌok tzꞌaqle twutz qMan noq tuꞌn tnimbꞌil, a attaq, teꞌ naꞌmxtaq tok techil. Tuꞌntzin ikyjo, ate Abraham tok te nim toklin kyxol nimil, ayeꞌ ntiꞌ kyechil tok, quꞌn tuꞌn naꞌmtaq tok techil Abraham, tej tnimin. Ax Dios ma tzꞌok qꞌoꞌnkye tzꞌaqle twutz, noq tuꞌn kynimbꞌil.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Ex ax Abraham tok te nim toklin kyxol kykyaqiljo xjal, ayeꞌ tok kyechil tiꞌj kychibꞌjil, ex lipcheqek tiꞌjjo tnimbꞌil Abraham, a attaq, tej naꞌmxtaq tok techil.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Quꞌn bꞌantnintaq tiꞌj tuꞌn Dios te Abraham ex kye jniꞌ tyajil, qa tuꞌntaq t-xi qꞌoꞌn jniꞌ twutz txꞌotxꞌ kye, tuꞌn kyetzinte te jun majx; me nya tuꞌn tjapin bꞌajjo ojtxe kawbꞌil kyuꞌn, qalaꞌ ikytzin noq tuꞌn kynimbꞌil tiꞌj Dios. Tuꞌntziꞌn, ok tqꞌoꞌn Dios te tzꞌaqle twutz.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Quꞌn noqit tzmaxi at qoklin tiꞌjjo etzbꞌil, aj tjapin bꞌajjo ojtxe kawbꞌil quꞌn, ntiꞌtla tajbꞌintzjo qnimbꞌil, exsintla ntiꞌ tajbꞌintzjo a tziyin tuꞌn Dios qe, quꞌn ikytzintla quꞌnx qibꞌtz aku qo klet, ex nya tuꞌn qMan.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Noqit ntiꞌ kawbꞌil, mitla nkawin Dios qibꞌaj. Me at te kawbꞌil tzajnin tuꞌn Dios, me nlay qo klet, noq tuꞌn tjapin bꞌajjo kawbꞌil quꞌn, quꞌn a ojtxe kawbꞌil oꞌkx nkawin qibꞌaj tuꞌn tpajjo qil.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ex noq tuꞌn t-xtalbꞌil Dios, tzaj ttziyin jun kolbꞌilqe noq tuꞌn qnimbꞌil, ex ma tzaj tqꞌoꞌn te jun majx kye tyajil Abraham. Quꞌn a tziyin tuꞌn Dios nya noq kye xjal Judiy, qalaꞌ ex ikyxjo a awo, qa ma qo nimin tzeꞌnku te Abraham, exla qa Judiyqo mo minaj. Tuꞌnpetziꞌn, ma tzꞌok Abraham manbꞌaj te tkyaqiljo nimil, jaꞌchaqx tzajninqetz,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 ikyxjo tzeꞌnku tqꞌma Dios te Abraham toj Tuꞌjil Tyol kyjaluꞌn: K-okil nqꞌoꞌn te manbꞌaj te ilaꞌ chꞌuq xjalch. Quꞌn ate Dios nqꞌonte kychwinqiljo kyimnin toj kyanmin, ex a kꞌwel bꞌinchin teꞌ, a jniꞌ naꞌm tbꞌant.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Tej ntiꞌtaql tumil tuꞌn Abraham tuꞌn titzꞌje jun tkꞌwal, me xi tnimin a otaq tzaj tqꞌmaꞌn Dios te, qa iltaq tiꞌj tuꞌn tul jun tkꞌwal, ex ul itzꞌje jun tkꞌwal. Ikytzin oke te manbꞌaj te nimku chꞌuq xjal, a tzeꞌnkuxjo otaq tzaj tqꞌmaꞌn Dios toj Tuꞌjil Tyol:
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Tuꞌn ikyjo, mix kubꞌe numje Abraham toj tnimbꞌil, exla qa otaq tijin. Ntiꞌtaq jun tkꞌwal otaq tzul tukꞌa t-xuꞌjil, ex chꞌixtaq tjapin te jweꞌ kꞌalabꞌqꞌe. Ex ikyxjo te Sara, a t-xuꞌjil, ex mibꞌin tzꞌalin, ex manyor bꞌiꞌẍ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Me mix ja kaꞌmin tkꞌuꞌj, ex mix ele tiꞌjlin a otaq tqꞌma Dios te. Qalaꞌ noq kyjaꞌ tkujsin tnimbꞌil, ex qexix tkꞌuꞌj tiꞌj, ex jaw tnimsin tbꞌi Dios,
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 quꞌn elnintaql tnikyꞌ te, qa at tipin Dios tuꞌn tjapin bꞌaj Tyol, a tqꞌma.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Tuꞌntzintzjo, noq tuꞌn tnimbꞌil, ok qꞌoꞌn te tzꞌaqle twutz Dios.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Kubꞌ tzꞌibꞌin toj Tuꞌjil Tyol Dios, qa ma tzꞌok qꞌoꞌn Abraham tzꞌaqle twutz Dios. Me nya noq tiꞌj Abraham xyolineꞌ,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 qalaꞌ ikyxjo te qe, qa ma qo nimin tiꞌjjo Dios, a jaw anqꞌsinte juntl majl qAjaw Jesús kyxol kyimnin.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 A xi tqꞌoꞌn tibꞌ tuꞌn tkyim, noq tuꞌn tpaj qil, ex jaw anqꞌin juntl majl kyxol kyimnin, noq tuꞌn qok tzꞌaqle twutz Dios.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.