Mateus 17
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVT
1 Tbꞌajlinxiꞌ qaq qꞌij, xi tkꞌleꞌn Jesús Pegr tukꞌa Santyaw ex Juan, a kyitzꞌin kyibꞌ, exsin i xiꞌtz tzma twiꞌ jun ma tij wutz.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Antza kywutzxjo t-xnaqꞌtzbꞌin, txꞌixpit kaꞌyin Jesús. Ox qoptzꞌajx wen tzeꞌnku qꞌij, exsin t-xbꞌalin manyor sjanin wen, tzeꞌnku tqan tzaj ntilkꞌaj wen.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Texjo paq anetziꞌn, xi kykaꞌyin Moisés ex Elías nchi yolintaq tukꞌa Jesús.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Xi tqꞌmante Pegr te Jesús: WAjaw, tbꞌanilx teꞌ otoꞌ tzaluꞌn. Qa taja tuꞌn tkubꞌ nbꞌinchiꞌn oxe tal pach; jun te, ex jun te Moisés, ex jun te Elías.
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Tzmataq nyolin Pegr, tej tkubꞌ juktzꞌaj jun muj ntilkꞌaj wen kyibꞌaj. Ex tojjo muj etz yolin jun tqꞌajqꞌojil, ex tqꞌma: Axixpen wejiꞌy Nkꞌwal lo kꞌuꞌjlinxix wuꞌn, a o jaw nskꞌoꞌn. ¡Kybꞌinkujiꞌy Tyol!
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Tej kybꞌin teꞌ t-xnaqꞌtzbꞌin ikyjo, bꞌeꞌx i bꞌaj kubꞌ mutzqꞌaj twutz txꞌotxꞌ tuꞌn kyxobꞌil.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Me tzaj laqꞌe Jesús kykꞌatz, ex i ok tyekin, ex xi tqꞌmaꞌn kye: Chi weꞌksa. Mi chi xobꞌa.
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Atzaj teꞌ kyjaw kaꞌyin oꞌkxtaql Jesús attaql, mixtaq aꞌl juntl at tukꞌa.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Kyjaꞌtaq kykuꞌtz twiꞌ wutz, xi tqꞌmaꞌnxix Jesús kye: Mix aꞌl qe kxele kyqꞌmaꞌnjiꞌy, a ma kyliꞌy, tzmaxiꞌ aj njatz anqꞌiꞌn, a ayiꞌn Tkꞌwal Ichin, kyxol kyimnin, chiꞌ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Me xi kyqanin t-xnaqꞌtzbꞌin te Jesús: ¿Tzeꞌntzin ttentz nkyqꞌmaꞌn xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil, qa ataq Elías tuꞌn tul nej twutza? ¿Nyapela tiꞌjjo lo nchi yolinetaq, a ma qliꞌy?
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Me xi ttzaqꞌwin Jesús: Twutzx teꞌ. Ate Elías tuꞌntaq tul nej, tuꞌntzintla noq bꞌinchil kytenxjal, aj wula.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Me kxel nqꞌmaꞌn kyeꞌy, o tzul te Elías, me mi s-el kynikyꞌxjal te. Ex ma tzikyꞌx tuꞌn, tzeꞌnkuxtaq kyajxjal tiꞌj. Exsin ikyx wejiꞌy, a ayiꞌn Tkꞌwal Ichin, nimx kkyꞌelix wuꞌn toj kyqꞌobꞌxjal.
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Bꞌeꞌxsin el kynikyꞌtzjo t-xnaqꞌtzbꞌin te, qa tiꞌjtaq Juan, a Jawsil Aꞌ, nyoline Jesús.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Tej kymeltzꞌaj twiꞌ wutz, i pon jaꞌ iteꞌtaq txqan xjal. Ex tzaj laqꞌe jun ichin tkꞌatz Jesús, ex kubꞌ meje twutz, ex xi tqꞌmaꞌn te:
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 Tata, qꞌaqꞌintz tkꞌuꞌja tiꞌj nkꞌwala. Quꞌn atku ntzaj luꞌlin tiꞌj, tuꞌn jun taqꞌnil tajaw il, ex nimx kyixkꞌoj ma tzikyꞌx tuꞌn. Ilaꞌku maj o txi lankꞌaj tuꞌn toj qꞌaqꞌ ex toj aꞌ.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ma tzul win wetza kywutz t-xnaqꞌtzbꞌiꞌn, me mi ma qꞌanit-x kyuꞌn.
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Me tzaj ttzaqꞌwin Jesús qeꞌy, a awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin: ¡Ay! tal xjal ntiꞌx kynimbꞌila, ex ntiꞌx kyumila. ¿Jteꞌxsin qꞌij nkubꞌlin teꞌn kyxola? ¿Ex jteꞌxsin qꞌij kkyꞌelix wuꞌn kyukꞌiy? Kyintzinjiꞌy qꞌa tzaluꞌn, chiꞌ.
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Bꞌeꞌxsin ok tilin Jesúsjo taqꞌnil tajaw il, ex bꞌeꞌx etz tlajoꞌn toj tanminjo qꞌa, ex texjo tqan tel weꞌ.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Atzaj teꞌ tok qchmon qibꞌa qjunalxa, exsin xi qqanintza te Jesús: ¿Tiquꞌn mi xbꞌant qe qlajoꞌn teꞌ taqꞌnil tajaw il toj tanminjo qꞌa?
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Tzaj ttzaqꞌwin Jesús: Quꞌn tuꞌntziꞌn noq chꞌin kynimbꞌila wiꞌja. Twutzxix kxel nqꞌmaꞌn kyeꞌy, noqit at kynimbꞌila wiꞌja iꞌchaqxpetla kyintzjo tzeꞌnku jun tal twutz mistas, akutla txi kyqꞌmaꞌn te wutz lo: Ku tela tzaluꞌn, ex ku txiꞌy tzachiꞌn. Ex bꞌeꞌxitla aku tzikyꞌ. Quꞌn ntiꞌxitla jun tiꞌ nlay bꞌant kyuꞌn, noqit at kynimbꞌila wiꞌja.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Me aye wiq taqꞌnil tajaw il lo nlay chi ex noq tuꞌn kukxjo, qalaꞌ il tiꞌj tuꞌn tkubꞌ kypaꞌn waꞌyaj toj naꞌj Dios.
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Qikyꞌlinxiꞌy antza, ex nqo bꞌettaqa junx toj txꞌotxꞌ te Galiley, tzaj tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: Ayiꞌn, a Tkꞌwal Ichin, kchin xel kꞌayiꞌn kyexjal
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 tuꞌn nkubꞌ bꞌyoꞌn. Me tbꞌajlinxi oxe qꞌij nkyimliꞌn, kchin jawil anqꞌiꞌn juntl majla kyxol kyimnin. Tej qbꞌintiy tqanil ikyjo, bꞌeꞌx o jaw bꞌisiꞌn.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Atzaj teꞌ qkaniꞌn junx tukꞌa Jesús toj tnam Capernaum, ayetziꞌn peyil pwaq te ja te naꞌbꞌl Dios i tzaj laqꞌe tkꞌatz Pegr, ex xi kyqanin te: ¿Ma mitzin nchojiꞌn t-xnaqꞌtzila pwaq te mojbꞌil toj qja te naꞌbꞌl Dios?
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Tzun, chi Pegr. Atzaj teꞌ tokx Pegr tuja, jaꞌ taꞌtaq Jesús, ok tyolin Jesús nej, ex xi tqanin te: Ay Simun, ¿Tiꞌtzin chꞌin te ntqꞌmaꞌn? Aye kawil tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ kukx nchi peyin pwaq te mojbꞌil. ¿Me altzila kye qe nchi chojin? ¿Ayepelaꞌ kykꞌwalku, mo qa ayeꞌ noq xjalqexa?
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Xi ttzaqꞌwin Pegr: Ayeꞌ jniꞌ noq xjalqexa, chi Pegr. Ex xi tqꞌmaꞌn Jesús te: ¡Ikytziꞌn! Quꞌn ayetziꞌn kꞌwalbꞌaj ntiꞌ kykꞌas twutz kawil. Ikytzintlaꞌ qetz ntiꞌtla tuꞌn qchojinqe pwaq te mojbꞌil tiꞌj ja te naꞌbꞌl Dios, quꞌn Tkꞌwal Diosqo.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Me noq tuꞌn mi tzajeku kyqꞌoj, okla qo chojil. Tuꞌnpetziꞌn, ku txiꞌy toj nijabꞌ. Kꞌaꞌ kux t-xonjiꞌy bꞌaq te tzuybꞌil kyiẍ. Atzin tnejil kyiẍ ktzyetil tuꞌn, kꞌaꞌ kux tjyoꞌn toj ttzi, ex kjyetil jun pwaq tuꞌn antza. Kꞌaꞌ txi tiꞌn te chojbꞌil te weꞌ ex tey, quꞌn atzin pwaq kꞌaꞌ tzꞌajbꞌin te qkabꞌil.
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.