Mateus 14
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVT
1 Kyojjo qꞌij anetziꞌn, bꞌijte tqanil Jesús tuꞌn Herodes, a tnejil kawil toj txꞌotxꞌ te Galiley.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Tuꞌnpetziꞌn, xi tqꞌmaꞌn Herodes kye taqꞌnil: Ala te Juan luꞌn, ma jatz anqꞌin kyxol kyimnin. Quꞌn tiꞌjkutziꞌn, tbꞌanilx tipin tuꞌn tbꞌant txqan tbꞌanil techil tuꞌn.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Otaq kux tjpuꞌn Herodes Juan toj tze, kꞌloꞌntaq wen tukꞌa kxbꞌil, noq tuꞌn tpaj Herodías, a t-xuꞌjil, a t-xuꞌjlbꞌin Lip, a titzꞌin,
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 quꞌn tuꞌn xi tqꞌmaꞌn Juan te Herodes: Nya wen tuꞌn tok mejeꞌy tukꞌa t-xuꞌjil titzꞌiꞌnch.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Tuꞌnpetziꞌn, tajtaq Herodes tuꞌn tkubꞌ tbꞌyoꞌn Juan, me tzaj t-xobꞌil kyexjal, quꞌn tuꞌn otaq tzꞌok kyqꞌonxjal Juan te yolil Tyol Dios.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Tej tel tabꞌqꞌe Herodes, kubꞌ ikyꞌsit jun nintz qꞌij, ex atzin tal Herodías etz bꞌixil kywutz kykyaqiljo txokenj.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Ex bꞌeꞌx pon tkꞌuꞌj Herodes tiꞌj, ex kubꞌ tqꞌmaꞌn tbꞌi Dios tiꞌj tyol: Qanintza weꞌy noq alkye taja, chiꞌ te txin.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Me a tnana xi qꞌmante te, tiꞌtaqjo tuꞌn t-xi tqanin: Qꞌontzjiy twiꞌ Juan, a Jawsil Aꞌ, weꞌy toj jun laq jaꞌlinxix.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Tej tbꞌinte Herodes ikyjo, bꞌeꞌx jaw bꞌisin. Me quꞌn tuꞌn otaq kubꞌ tqꞌmaꞌn tbꞌi Dios tiꞌj tyol, ex kywutz kykyaqiljo txokenj, qa akutaq txi tqꞌoꞌn noq alkyetaqjo tajjo txin, kubꞌ t-ximin qa iltaq tiꞌj tuꞌn tbꞌajjo tyol.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ex bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn, tuꞌn tel kꞌuẍpit twiꞌ Juan toj tze.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Exsin xi tqꞌoꞌntz twiꞌ Juan toj jun laq te txin, tzeꞌnkuxtaq otaq tqanin. Ex anteꞌ txin bꞌeꞌx xi tqꞌoꞌn te tnana.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Me ayetziꞌn t-xnaqꞌtzbꞌin Juan i pon, ex xi kyiꞌn t-xmilil, tuꞌn tkux muqet. Ex bꞌeꞌx i xiꞌ qꞌmalte te Jesús.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Tej tbꞌiꞌnte Jesús ikyjo, bꞌeꞌx o okxa toj jun bark toj ewajil, tuꞌn qkaniꞌn toj jun najbꞌil ja ntiꞌyetaq xjal. Me bꞌeꞌx kybꞌin texjal tojile junjun tnam, ex bꞌeꞌx bꞌaj xi lipe qiꞌja tuꞌn kyqan, quꞌn kyajtaq tuꞌn kynej qwutza.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Tej tetz Jesús toj bark, xi tkaꞌyin txqan xjal attaq, ex bꞌeꞌx tzaj qꞌaqꞌin tkꞌuꞌj kyiꞌj, ex bꞌeꞌx i bꞌaj tqꞌanin junjun, a yabꞌqetaq.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Tej chꞌixtaq qok yupj, awotziꞌn, a t-xnaqꞌtzbꞌin, o tzaj laqꞌeꞌy tkꞌatz, ex xi qqꞌmaꞌn te: Ma qoqixte jaꞌlin, ex mix aꞌl jun najle tzaluꞌn. Qꞌmanxa kye jniꞌ xjal tuꞌn kybꞌaj xiꞌ toj junjun kojbꞌil, tuꞌn kyxiꞌ jyol kywa, qape at kꞌaẍjil.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Me tzaj tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: Nya il tiꞌj tuꞌn kyxiꞌ jyol jun tiꞌ. Qalaꞌ kyqꞌonxa kywa.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Me atzin qeꞌ xi qqꞌmaꞌn: Ntiꞌ qe wabꞌj qꞌiꞌn quꞌn. Noq tal jweꞌ wabꞌj, ex kabꞌe tal netzꞌ kyiẍ.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Me tzaj tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: Kyiꞌnqetza tzaluꞌn.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ex xi tqꞌmaꞌn kye jniꞌ xjal, tuꞌn kybꞌaj kubꞌ qe tibꞌaj kꞌul. Ex i jaw ttzyuꞌn jweꞌ tal wabꞌj exqetziꞌn kabꞌe tal kyiẍ, ex jaw tkaꞌyin twutz kyaꞌj, ex xi tqꞌoꞌn chjonte te Dios kyiꞌj. Ex i bꞌaj tpiẍiꞌn tal wabꞌj, ex tzaj tqꞌoꞌn qeꞌy, ex xi qsipiꞌn kyexjal.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Kykyaqilxjal i bꞌaj waꞌn, ex bꞌaj noj kykꞌuꞌj wen. Atzaj teꞌ kybꞌaj waꞌn, jaw qskꞌoꞌn jniꞌ tbꞌuchil, ex jaw noj kabꞌlajaj chiꞌl.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ayetziꞌn i waꞌn, jweꞌ mil ichin, me nya telqetziꞌn qya exqetziꞌn kꞌwal i ok te tajlal.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, o jax tchqꞌoꞌn Jesús awoꞌy, a t-xnaqꞌtzbꞌin, toj bark, tuꞌn qikyꞌxa tjlajxi nijabꞌ. Otaq qo neja tuꞌn qikyꞌxa jlajxi; kyij Jesús qꞌolbꞌil kyexjal.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Tej kybꞌaj tqꞌolbꞌin Jesús xjal, jax twiꞌ jun wutz naꞌl Dios tjunalx. Tej qok yupj, ex tjunalxtaq Jesús at.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Me noqx nnikyꞌjinku nijabꞌ tuꞌn bark, tej ttzaj txqan kyqꞌiqꞌ, ex bꞌeꞌx okx piqꞌj txqan aꞌ toj.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Tej chꞌixtaq qsqix, tzaj laqꞌe Jesús qkꞌatza; nbꞌet tibꞌaj aꞌ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Tej t-xi qkaꞌyiꞌn te nbꞌettaq tibꞌaj aꞌ, bꞌeꞌx o jaw ẍchꞌin wen tuꞌn qxobꞌila: Jun ma tij klelin, qo chijiꞌy.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Me jun paqx tzaj tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: ¡Kykujsinx kykꞌuꞌja! ¡Ayin wejiꞌy! Mi chi xobꞌach.
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Me ante Pegr xi ttzaqꞌwin: WAjaw, qa ajiy, qꞌmantza tuꞌn nxiꞌy tkꞌatza tibꞌaj aꞌ.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Ku tzaja, chi Jesús. Ex jun paqx, tkuꞌtz Pegr toj bark, ex xi bꞌet tibꞌaj aꞌ, tuꞌn tpon tkꞌatz Jesús.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Me atzaj teꞌ tnaꞌnte txqan tipin kyqꞌiqꞌ, bꞌeꞌx tzaj xobꞌ, ex kyjaꞌtaq txi mulqꞌaj toj aꞌ. Bꞌeꞌx jaw ẍchꞌin tuꞌn t-xobꞌil: Chin tkloma, wAjawch.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Ex jun paqx jaw tjkꞌuꞌn Jesús tukꞌa tqꞌobꞌ, ex xi tqꞌmaꞌn te: Ay, noq tal chꞌin tnimbꞌila wiꞌja. ¿Tiquꞌn xjaw kaꞌmin tkꞌuꞌja?
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Me atzaj teꞌ kyjax toj bark, bꞌeꞌx kubꞌ qen tej kyqꞌiqꞌ.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ex awotzin qe, a otokxtaqa toj bark, bꞌeꞌx o kubꞌ mejey twutz Jesús, ex o nimsin tbꞌi kyjaluꞌn: Twutzxix Tkꞌwal Diosx te.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Me atzaj teꞌ qjlajinxa tjlajxi nijabꞌ, o pon toj txꞌotxꞌ te Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ex ayetziꞌn xjal antza, bꞌeꞌx el kynikyꞌ te Jesús. Bꞌeꞌx el tqanil toj tkyaqil txꞌotxꞌ, ex bꞌeꞌx i bꞌaj xi kyinxjal kyyabꞌ te, tuꞌn kykubꞌ tqꞌanin.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ex i kubꞌsin kywutz te, tuꞌn t-xi ttziyin Jesús, noq tuꞌn tok kymekoꞌnxjal iꞌchaqxitla noq tal ttxaꞌn t-xbꞌalintz. Ex kykyaqiljo, ayeꞌ i ok mekonte ttxaꞌn t-xbꞌalin, bꞌeꞌx bꞌajel weꞌ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.