Marcos 6
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARIB
1 Teꞌ taj Jesús tja Jayr kyukꞌa t-xnaqꞌtzbꞌin tuꞌn kykanin tojx Nazaret,
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 ex teꞌ tkꞌul kanin jun qꞌij te ajlabꞌl, xiꞌ tojjo muꞌẍ ja te naꞌbꞌl Dios, ex ok ten xnaqꞌtzil teꞌ Tyol Dios te tkyaqil xjal. Teꞌ tok kybꞌiꞌnxjal ikyjo, noq i bꞌaj jaw kaꞌylaj, ex i ja qanlaj kyxolile: ¿Jaꞌtzila xbꞌaj t-xnaqꞌtzin xjal tibꞌ luꞌn, tuꞌn tbꞌaj bꞌant jniꞌ tiꞌchaqku tiꞌ tuꞌn? ¿Jaꞌtzila saje tbꞌiꞌne txqan tumil ikyjo? chi chiꞌ.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Ma nyapetzilaꞌ a jsol tzꞌlan, aj tal Mariy ex kytziky Santyaw, Jse, Judas ex Simun? ¿Ma nyaqetzin tanebꞌjo najleqe qxol? chi chiꞌ. Tuꞌn kyojtzqiꞌntaq, mix xaye kynimine.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Me xi tqꞌmaꞌn Jesús kye: Jaꞌchaqx taꞌ jun yolil Tyol Dios twutz txꞌotxꞌ, nxi qꞌoꞌnx toklin. Me qa tojx ttxꞌotxꞌ, ex kyxol t-xjalil, ex tojx tja, ntiꞌx toklin.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Tuꞌn ntiꞌtaq kynimbꞌiljo t-xjalil tiꞌj, nya niml bꞌant tuꞌn, noq jteꞌbꞌinl yabꞌ kubꞌ tqꞌoꞌn tqꞌobꞌ kyibꞌaj, ex i kubꞌ tqꞌanin; me oꞌkqexjo attaq kynimbꞌil tiꞌj.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ex noq jaw kaꞌylaj tuꞌn, tuꞌn mix xaye nimine kyuꞌn jniꞌ t-xjalil. Tej kyxi tsmaꞌn Jesús t-xnaqꞌtzbꞌin qꞌmal Tbꞌanil Tqanil kolbꞌil (Mt. 10:5-15; Lc. 9:1-6) Bꞌeꞌxsin xiꞌtz xnaqꞌtzil kyojjo najbꞌil nqayin tkꞌatz Nazaret.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 I tzaj ttxkoꞌn kabꞌlajaj t-xnaqꞌtzbꞌin, tuꞌn kyxiꞌ yolil teꞌ Tyol Dios, ex xi tqꞌoꞌn kyoklin kyibꞌajjo taqꞌnil tajaw il, a iteꞌkxtaq toj kyanminxjal; ex i xi tchqꞌoꞌn kakabꞌchaq kybꞌaj.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Me nej xi tqꞌmaꞌn kye: Mina txi kyiꞌn jun tiꞌ, tuꞌn tajbꞌin toj kybꞌeꞌy; qalaꞌ noq jun tal kytzeꞌy. Ex mipe txi kyiꞌn kyeꞌ kychꞌuꞌẍ, kywaꞌy ex kypwaqa.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Bꞌaꞌn tuꞌn tok kyqꞌoꞌn kyxjabꞌa, me mi txi kyiꞌn kyxbꞌaliꞌn te txꞌixpil kyiꞌja.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Quꞌn aj kykaniꞌn qꞌmal Tyol Dios toj jun najbꞌil, kꞌaꞌ chi kyija toj jun ja, ajxi kyikyꞌa toj juntl najbꞌil.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Me metziꞌn, aj qa at jun najbꞌil, a jaꞌ kykyꞌeꞌyexjal kyiꞌja, bꞌeꞌx liwey chi etza antza. Me bꞌeꞌx kꞌaꞌ tzꞌel kychtoꞌn quq tiꞌj kyqaꞌn kywutzjo xjal tojjo tnam anetziꞌn, tuꞌn tajbꞌin te techil kye, qa mina xkubꞌ kybꞌiꞌn Tyol Dios.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 I xitziꞌn t-xnaqꞌtzbꞌin yolil teꞌ Tyol Dios kyxol xjal, tuꞌn tjaw kytxꞌixpin kyibꞌ, tuꞌn tkubꞌ kynimin Tyol Dios, ex tuꞌn t-xi kyqꞌoꞌn kyanmin te.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Nimx xjal bꞌaj exjo taqꞌnil tajaw il toj kyanmin, ex bꞌaj ul Dios kye kyuꞌn, noq tukꞌa chꞌin aseyt.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Atziꞌn Herodes, a tnejil kawil, tbꞌinte tqanil Jesús, ex jniꞌ otaq bꞌaj bꞌant tuꞌn kyojile kykyaqil najbꞌil. Otaq jaw yolbꞌil tiꞌj kyuꞌnxjal: Junjun qꞌmante qa ataq Juan, a Jawsil Aꞌ, otaq jaw anqꞌin juntl majl, quꞌn tuꞌn nimxjo nbꞌant tuꞌn, ex tbꞌanilx wen.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 At junjuntl qꞌmante: A Elías, a yolil Tyol Dios. Ex junjuntl qꞌmante: Jun yolil Tyol Dios tzeꞌnkuj yolil Tyol Dios ojtxe.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Atzin teꞌ tok tbꞌiꞌn Herodes ikyjo, tqꞌma: Antej Juan, aj el wiꞌn twiꞌ, ex ma jaw anqꞌin juntl majl.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Otaq kux tjpuꞌn Herodes Juan toj tze, noq tuꞌn tpaj Herodías, a t-xuꞌjiltaq Lip, a titzꞌinx, quꞌn otaq jaw meje tukꞌa Herodías. Noq tuꞌn tpajjo, xi tqꞌmaꞌn Juan te Herodes, qa nya wentaq tuꞌn tok t-xuꞌjlin t-xuꞌjil titzꞌin. Tuꞌn tpajjo ikyjo, tzaj tqꞌoj Herodías tiꞌj Juan, ex noq tuꞌn tpaj, kux tjpuꞌn Herodes Juan toj tze, ex kubꞌ tkꞌloꞌn wen tukꞌa kxbꞌil.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Tajtaq Herodías tuꞌn tkubꞌ bꞌyet Juan, me mina ntentaq tumil toj twutz, tzeꞌn tuꞌn ttene,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 quꞌn nxobꞌtaq Herodes tiꞌj Juan, quꞌn tuꞌn wentaq ex xjantaq, ex nyolintaq Tyol Dios. Tuꞌntziꞌn, mina nttziyintaq Herodes tuꞌn tkubꞌ bꞌyet, quꞌn tajtaq bꞌin wen tiꞌjjo tyol Juan. Tuꞌntziꞌn ikyjo, ntiꞌtaq tumil toj twutz Herodías tzeꞌn tuꞌn ttene.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Me japin kanin jun qꞌij, jaꞌ tuꞌn tkubꞌe bꞌyoꞌne Juan, noq tpajlin kubꞌ ikyꞌsit tabꞌqꞌe Herodes. I tzaj ttxkoꞌn Herodesjo jniꞌ tkawil, jniꞌ kynejil xqꞌuqil tnam ex jniꞌqexjo a nim kyoklin toj Galiley, exsin kubꞌ tqꞌoꞌntz chnabꞌ, xi tqꞌoꞌn kywa ex kykꞌwaꞌ.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Nchi bꞌaj waꞌntaq ex nchi bꞌaj txꞌujtetaq, teꞌ tokpin jun txin tal Herodías, exsin ok tentz bꞌixil kyxol. Me jotqex bꞌeꞌx pon kykꞌuꞌj tiꞌj, quꞌn tbꞌanilxnaj bꞌant tuꞌn. Tuꞌntziꞌn ikyjo, xi tqꞌmaꞌn Herodes te: Qanintzin weꞌy tiꞌxjo taja, ex kꞌaꞌ txi nqꞌoꞌn, chiꞌ.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ex kubꞌ tqꞌmaꞌn tbꞌi Dios tiꞌj tyol kabꞌe maj, tej t-xi tqꞌmaꞌn te txin: Kxel nqꞌmaꞌn tey, qa aku txi nqꞌoꞌn noq tiꞌx taja, exla qa nikyꞌjin txꞌotxꞌ, a tokx tjaqꞌ nkawbꞌila, chiꞌ.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Tej tbꞌin teꞌ txin ikyjo, etz qanilte te tnana: ¿Tiꞌn kxel nqaniꞌn? chiꞌ. Xi ttzaqꞌwin tnana: Qaninxjiy twiꞌ Juan, chiꞌ.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Xi rinin txin qꞌmalte te Herodes: Waja tuꞌn ttzaj tqꞌoꞌn jaꞌlinxix a twiꞌ Juan, a Jawsil Aꞌ, weꞌy toj jun laq.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Teꞌ t-xi tqanin txin ikyjo te Herodes, bꞌeꞌx jaw bꞌisin, quꞌn otaq kubꞌ tqꞌmaꞌn tyol tiꞌj tbꞌi Dios kywutz txqan xjal, tuꞌn t-xi tqꞌoꞌn tiꞌxtaq tajjo txin. Tuꞌnpetziꞌn, mix kubꞌe tzyuꞌne tibꞌ, tuꞌn t-xi tqꞌoꞌn.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Bꞌeꞌx xi tchqꞌoꞌnkux jun xqꞌuqil tnam, tuꞌn tel ttxꞌemin twiꞌ Juan, ex tuꞌn ttzaj tiꞌn. Teꞌ tkanin toj tze, bꞌeꞌx el ttxꞌemin twiꞌ Juan,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 exsin xi tiꞌn toj jun laq. Xi tqꞌoꞌn te txin, tuꞌn t-xi tiꞌn te tnana.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Atzaj teꞌ kybꞌin teꞌ t-xnaqꞌtzbꞌin Juan qa otaq kyim, bꞌeꞌx i xtaꞌj qꞌilte t-xmilil, tuꞌn tkux muqet.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, teꞌ kybꞌaj meltzꞌaj t-xnaqꞌtzbꞌin, bꞌaj ok kychmoꞌn kyibꞌ kykyaqilx tukꞌa Jesús, ex bꞌaj i ok ten qꞌmalte jniꞌ otaq bꞌaj bꞌant kyuꞌn.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Xi tqꞌmaꞌn Jesús kye: Qoqechꞌin ajlal toj jun najbꞌil jaꞌ ntiꞌye xjal. Quꞌn atziꞌn jaꞌ iteꞌyetaq nimxtaq xjal nbꞌaj kanin kykꞌatz, ex mixpe tuꞌn tbꞌant kywaꞌn kyxolxjal.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Bꞌeꞌxsin xiꞌ Jesús kyukꞌa t-xnaqꞌtzbꞌin toj jun bark toj jun najbꞌil jaꞌ ntiꞌyetaq xjal.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Me nimx xjal te ilaꞌku tnam el kynikyꞌ kyiꞌj, ex xi kykaꞌyin, tej kyxiꞌ jaꞌ tajtaq Jesús exqetziꞌn t-xnaqꞌtzbꞌin tuꞌn kykanin. Bꞌeꞌxsin i bꞌaj xi tiljtz antza, ex nej i bꞌaj pon.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Noqx teꞌ tkuꞌtz Jesús toj bark, i xi tkaꞌyin txqan xjal, ex bꞌeꞌx tzaj qꞌaqꞌin tkꞌuꞌj kyiꞌj, quꞌn ikyqetaqjo tzeꞌnku txqan rit ntiꞌ kyikꞌlel kyiꞌj. Tuꞌnpetziꞌn, ok ten xnaqꞌtzilkye.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Teꞌ qok yupj, xi kyqꞌmaꞌn t-xnaqꞌtzbꞌin te: Ma qoqixte. Chqꞌonqexjiy xjal tuꞌn kyxiꞌ tojile najbꞌil ex kyojile muchꞌ tnam, tuꞌn kyxiꞌ laqꞌol kywa, quꞌn ntiꞌ bꞌaꞌn txi kywaꞌn tzaluꞌn, chi chiꞌ.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 — ausente —
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ante Jesús xi ttzaqꞌwin kye: Kyqꞌoꞌnxa kywa. Xitzin kytzaqꞌwin t-xnaqꞌtzbꞌin: ¿Tajtzin tuꞌn qxiꞌy laqꞌol wabꞌj kye, ex tuꞌn tkubꞌ yupit txqan qpwaq te twiꞌ?
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Me i xi ttzaqꞌwin Jesús: ¿Jteꞌn wabꞌj at? Ku kyxiꞌtziꞌn lolte, chiꞌ. Teꞌ kymeltzꞌaj, xi kyqꞌmaꞌn te: Noq jweꞌchꞌin, ex kabꞌe tal netzꞌ kyiẍ.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Xi tqꞌmaꞌn kye jniꞌ xjal tuꞌn kybꞌaj kubꞌ qe twiꞌ txaꞌx kꞌul toj junjun chꞌuq.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 I kubꞌtzin qe junjun chꞌuq te junjun jweꞌ kꞌalex junjuntl te lajaj toj ox kꞌal,
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 exsin i jaw ttzyuꞌn Jesúsjo jweꞌ wabꞌj exqetziꞌn kabꞌe tal kyiẍ. Jax kaꞌyin toj kyaꞌj, ex xi tqꞌoꞌn chjonte te Dios, ex bꞌaj xi tsipin kye t-xnaqꞌtzbꞌin, tuꞌn tbꞌaj kubꞌ kysipin kye jniꞌ xjal.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Elpin kanin te tkyaqil, ex noqx jniꞌ bꞌaj noj.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Teꞌ kybꞌaj waꞌn kykyaqilx, exsin bꞌaj jaw kychmoꞌn jniꞌ tbꞌuchil wabꞌj, kabꞌlajaj chiꞌl bꞌant.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Atziꞌn kybꞌajjo ichin bꞌaj waꞌn, jweꞌ mil.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, i jax tchqꞌoꞌn Jesús t-xnaqꞌtzbꞌin toj bark, ex xi tqꞌmaꞌn kye, tuꞌn kyikyꞌx tjlajxi nijabꞌ, tuꞌn kykanintaq tojjo juntl tnam, Betsaida, me ataq tajjo tuꞌn kynej twutz. Bꞌeꞌx i xiꞌ, ex ante Jesús kyij qꞌolbꞌil kyeꞌ jniꞌ xjal.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Teꞌ kybꞌaj kykyij tqꞌolbꞌin, bꞌeꞌx xiꞌkux naꞌl Dios twiꞌ jun wutz.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Teꞌ qok sjumeꞌ, ayetziꞌn t-xnaqꞌtzbꞌin chꞌixtaq kykanin nikyꞌjin nijabꞌ. Me ante Jesús kyij tjunalx ttzi aꞌ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Chebꞌe nchi bꞌet, teꞌ kyxi tkaꞌyin, quꞌn kyjaꞌtaq ntzaje kyqꞌiqꞌ tumil kybꞌe. Qnuminx wen, teꞌ t-xi bꞌet Jesús tibꞌaj aꞌ, nyakuj tuꞌn tnej kywutz.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Teꞌ tiwle kyuꞌn t-xnaqꞌtzbꞌin, bꞌeꞌx i xobꞌx kykyaqilx, ex ox chi ẍchꞌinx wen, quꞌn kubꞌ kybꞌisin qa jun klelin. Me bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn Jesús kye: ¡Kykujsinx kykꞌuꞌja! ¡Ayin wejiꞌy! ¡Mi chi xobꞌa! chiꞌ.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Jax Jesús toj bark kykꞌatz, ex bꞌeꞌx kubꞌ qen te kyqꞌiqꞌ. Ayetzin t-xnaqꞌtzbꞌin noq i bꞌaj jaw kaꞌylaj,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 quꞌn ex naꞌmtaq tel kynikyꞌ te, tiꞌ bꞌant tuꞌn kyiꞌj wabꞌj ex kyiꞌj kyiẍ, ex tzeꞌn tten tbꞌant tkyaqiljo ikyjo tuꞌn.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Tkanin Jesús kyukꞌa t-xnaqꞌtzbꞌin toj jun najbꞌil, Genesaret tbꞌi. Teꞌ kykanin, ok kykꞌloꞌn bark ttzi nijabꞌ tiꞌj jun tze.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Noqx teꞌ kykutz toj bark, bꞌeꞌx el tnikyꞌtzajil Jesús kyuꞌnxjal,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 ex bꞌeꞌx i ok ten rinil qꞌmalte tqanil, ex bꞌaj pon kyiqin jniꞌ kyyabꞌ twiꞌ iqbꞌil.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Bꞌettzin Jesús antza kyojile najbꞌil ex kyojile tnam. Ayetzin xjal bꞌaj xi kyiꞌn kyyabꞌ toj tbꞌe Jesús, ex tzunxtaq nchi bꞌaj kubꞌsin kywutz te, tuꞌn kyok tmikoꞌn iꞌchaqx oꞌkxtaqjo ttxaꞌn t-xbꞌalin, quꞌn ayetziꞌn i bꞌaj ok mikonte bꞌeꞌx i bꞌajel weꞌ.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.