Lucas 20
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARIB
1 Jun maj, tej tzuntaq nxnaqꞌtzin Jesús kyexjal toj tnejil ja te naꞌbꞌl Dios, ex tzuntaq nxi tchikyꞌbꞌiꞌn Tbꞌanil Tqanil kolbꞌil; i pon kanin kynejil pale exqetziꞌn xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil, junx kyukꞌa jniꞌ nejinel kyxolxjal,
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 ex xi kyqꞌmaꞌn te Jesús kyjaluꞌn: ¿Tiꞌn tokiy tuꞌn ntbꞌinchinjiy jniꞌ lo, a nkubꞌ tbꞌinchiꞌn? ¿Ex ankye saj qꞌoꞌnte tokliꞌnch?
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Xitzin ttzaqꞌwin Jesús kyjaluꞌn: Ex ikyx wejiꞌy, kxel nqanin jun nxjelbꞌitza kyeꞌy. ¡Kytzaqꞌwintza!
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ¿Ankye tzaj chqꞌoꞌnte qtzan Juan tuꞌn kykuꞌxxjal tuꞌn toj aꞌ te jawsbꞌil aꞌ? ¿Apela Dios, mo noq ayexjal?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Tej kybꞌinte ikyjo, bꞌeꞌxsin ok tentz chꞌotjil kyxolx. Chi chiꞌ kyjaluꞌn: Qa ma txi qqꞌmaꞌn, qa Dios saj chqꞌonte ¿Tiꞌtzin quꞌntz mina xi kynimiꞌn? chilaꞌ.
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Ex nlay txi qqꞌmaꞌn qa noq aye xjal ẍi tzaj chqꞌonte qtzan Juan, quꞌn qa ma txi qqꞌmaꞌn ikyjo, bꞌeꞌx aku qo kubꞌ kybꞌyoꞌnxjal tukꞌa abꞌj, quꞌn tuꞌn kykyaqiljo maꞌ xjal lo i xi niminte qa ate Juan jun yolil Tyol Dios.
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Tuꞌnpetziꞌn, tzaj kytzaqꞌwin kyjaluꞌn: Nya bꞌiꞌn qe quꞌn.
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Xitzin tqꞌmaꞌnl Jesústz: Exsin ikyx wejiꞌy, nlay txi nqꞌmaꞌn weꞌ, alkye saj qꞌoꞌnte wokliꞌn tuꞌn tkubꞌ nbꞌinchiꞌn tkyaqiljo lo.
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Tbꞌajlinxitziꞌn ikyjo, ok ten Jesús yolil teꞌ jun techil lo kyexjal: At jun xjalch, kux tawaꞌn txqan tqan uv toj ttxꞌotxꞌ, exsin bꞌeꞌx xi tqꞌoꞌn ttxꞌotxꞌ te kymajin xjal, exsin xiꞌtz toj jun tbꞌe najchaq wen.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Atzaj teꞌ tpon tqꞌijil tuꞌn tok chmet twutz awal, tzaj tchqꞌoꞌn jun taqꞌnil qanil teꞌ manbꞌil txꞌotxꞌ kye manil. Me ayetzin kyej manil txꞌotxꞌ noq ok ten kyꞌixsbꞌilte tal taqꞌnil, ex ntiꞌ chꞌin xi qꞌoꞌn te, tej taj meltzꞌaj.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx tzaj tchqꞌoꞌn tej tajaw txꞌotxꞌ juntl taqꞌnil, me ikyx bꞌajjo tiꞌj; noqx techx bꞌaj yisoꞌn, bꞌaj bꞌyoꞌn, ex ntiꞌ chꞌin xi qꞌoꞌn te, tej taj meltzꞌaj.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Tzaj chqꞌoꞌn juntl, me ikyx ikyꞌjo tiꞌj, noqx techx bꞌaj kybꞌyoꞌn, ex bꞌeꞌx aj kylajoꞌn.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 ¿Titzila kꞌwel nbꞌinchintza? chtej tajaw txꞌotxꞌ: Bꞌaꞌn qa ok kxel nsmaꞌn wejiꞌy nkꞌwala, a kꞌuꞌjlinxix wuꞌn; nyapela aku kubꞌ nimin teꞌ.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Me atzaj teꞌ t-xi kykaꞌyin manil txꞌotxꞌ, teꞌ ttzaj kꞌwalbꞌaj, bꞌaj kubꞌ kyyolin manil kyxolx: Ate luꞌn kyjel te tajaw txꞌotxꞌ. Qoꞌqe, ex qbꞌyonku, tuꞌn qkyij te tajaw.
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ikytziꞌn, tzaj kytzyuꞌn, ex kyiꞌn tzma ttxaꞌn txꞌotxꞌ, ex kubꞌ kybꞌyoꞌn. ¿Tzeꞌntzin chꞌin kyeꞌ toj kywutz? ¿Tiꞌtzila kbꞌajil teꞌ tajaw txꞌotxꞌ kyiꞌjjo manil anetziꞌn?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ok kxeꞌl kykꞌatzjo manil txꞌotxꞌ, ex ok kchi kꞌwel tbꞌyoꞌn, ex ok kxel tqꞌoꞌn ttxꞌotxꞌ kye junxil, chi Jesúsjo. Tej kybꞌinte Pariseyjo lo, jun paqx ma tzꞌel kynikyꞌ te, ex kyqꞌma kyjaluꞌn: ¡Nlaynajpetzila bꞌaj te ikyjo!
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Atzin te Jesús, bꞌeꞌx xi kyim toj kywutz, ex xi tqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: Qa nlay, ¿Tzeꞌntzin tzꞌelpineꞌ a ntqꞌmaꞌn toj Tuꞌjil Tyol Dios? Chiꞌ kyjaluꞌn:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Ex atzin abꞌj jun techil wiꞌja. Ankye teꞌ kꞌwel t-xoꞌn tibꞌ tibꞌajjo abꞌj, tuꞌn tyuchꞌj tuꞌn; axte kꞌwel tyuchꞌin tibꞌ tibꞌaj. Ex qa a abꞌj xkubꞌ tzꞌaq tibꞌaj jun aꞌla te kawbꞌil kujxix, bꞌeꞌx kꞌwel quqix te jun majx.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Ayetzin kyej kynejil pale exqetziꞌn xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil, texjo paq anetziꞌn kyajtaq tuꞌn tok kytzyuꞌn Jesús, quꞌn tuꞌn bꞌeꞌx kanin toj kynabꞌl, qa kyiꞌjtaq nyolineꞌ techil, a kubꞌ tyolin Jesús. Me bꞌeꞌx tzaj kyxobꞌil kyexjal.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 I ok ten Parisey jyolte tumil, tzeꞌn tuꞌn tkubꞌe tzꞌaqetaq Jesús toj til kyuꞌn. Tuꞌnpetziꞌn, i xi kychqꞌoꞌn jun jteꞌbꞌin xjal bꞌilte tyol Jesús. Ayejo xjal anetziꞌn ok kyqꞌoꞌn kyibꞌ te tbꞌanil, me oꞌkxtaq kyajjo tuꞌn tkubꞌ tzꞌaq Jesús kyuꞌn tuꞌnxjo tyol.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Xi kyqanin te Jesús kyjaluꞌn: Ay, xnaqꞌtzil, noq samiy; bꞌiꞌn qe quꞌn, qa nyolin teꞌ twutzxix, ex qa nxnaqꞌtziꞌn oꞌkx tiꞌjjo tbꞌeyil chwinqil, a tuꞌn qxiꞌ tukꞌa qMan Dios. Ex mina njaw ttxꞌixpiꞌn, noq tuꞌn kytziꞌxjal, ex mina nchi kubꞌ tniminjiy aye nim kyoklin, quꞌn ntiꞌ jun xjal nim toklin tibꞌaj juntl toj twutza.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Tuꞌnpetziꞌn, ¿Tzeꞌntzin chꞌin te toj twutz? ¿Wenpela tuꞌn t-xi qchjonjiꞌy kꞌaybꞌil te kawil aj Rom, mo minaj?
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Ex bꞌeꞌx el te Jesús tnikyꞌ te, qa nya bꞌaꞌntaqjo kyximxjal anetziꞌn. Tuꞌnpetziꞌn, xi ttzaqꞌwin kyjaluꞌn:
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 Kyyekꞌintza jun pwaq weꞌy. Tej t-xi ttzyuꞌn, xi tqanin kye: ¿An qwutzbꞌiyiljo lo, ex an qbꞌi tzꞌibꞌink twutz? Xitzin kytzaqꞌwintz kyjaluꞌn: Twutzbꞌiyil ex tbꞌi nmaq kawil te Rom tok tiꞌj, chi chiꞌ.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Chi Jesúsjo kyjaluꞌn: Tuꞌnpetziꞌn, kyqꞌoꞌnx kyejiꞌy a ntqanin nmaq kawil te Rom, ex kyqꞌoꞌnxsinjiꞌy a te Dios ntqanin.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Mix jyete tumil kyuꞌn, tzeꞌn tuꞌn tkubꞌe tzꞌaqetaq Jesús kyuꞌnx tyol kywutzxjal. Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx i kubꞌ qen, ex i jaw kaꞌylaj, tuꞌn tumil tyol Jesús, tej tok ten tzaqꞌwil teꞌ jniꞌ kyyol.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, i pon kanin junjun xjal Sadusey kybꞌi lolte Jesús. Aye xjal anetziꞌn minataq nxi kynimin, qa nchi jaw anqꞌin juntl majljo kyimnin. Tuꞌnpetziꞌn, xi kyqanin te Jesús kyjaluꞌn:
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Xnaqꞌtzil, at jun te yol kyij ttzꞌibꞌin Moisés qeꞌy toj Tuꞌjil Tyol Dios, a ntqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: Kyij tyolin Moisés, qa aj tkyim jun ichin, ex qa ntiꞌ jun tkꞌwal xkyij tukꞌa t-xuꞌjil, il tiꞌj tuꞌn tjaw meje tukꞌa titzꞌin mo tukꞌa ttziky qtzan tchmil, quꞌn tuꞌntzin aj tuljo tnejil kyal, te tkꞌwaljo qtzan tchmil tuꞌn toke, tuꞌn mi naje etzbꞌil kyxol t-xjalil qtzan tchmil.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Atziꞌn jaꞌlin, chi chiꞌ, jun maj, attaq wuq ichin kyitzꞌimile kyibꞌ. Atziꞌn kytziky knet t-xuꞌjil, me ntiꞌ jun tkꞌwal kyij, teꞌ tkyim.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Atzintzjo tkabꞌ jaw meje tukꞌa t-xuꞌjil kyij, me ikyxljo, ntiꞌ jun tkꞌwal kyij, teꞌ tkyim. Ex ikyxl bꞌajjo tukꞌa toxin. Ex kykyaqiljo wuq i ok meje tukꞌa, me ntiꞌ jun kykꞌwal kyij, teꞌ kykyim.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 — ausente —
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Kykyimlinxiꞌ, ex bꞌeꞌx kyimjo qya.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Me atzin jaꞌlin, ¿Tzeꞌntzila tteꞌn tuꞌn tjaw anqꞌintl kyimnin? Quꞌn, qa ikyjo, aj kyjaw itzꞌje juntl majl, ¿Tiꞌtzila kbꞌajiltz? ¿Altzila kye k-okil te tchmiljo qya kyxoljo wuq ichin, quꞌn kykyaqilx i ok meje tukꞌa?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Xitzin ttzaqꞌwin Jesús kyjaluꞌn: Twutzjo txꞌotxꞌ lo, nchi jaw meje kye ichin exqetziꞌn qya.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Me ayetzin kyeꞌ, a ktzajil qꞌoꞌn kyoklin tuꞌn kyjatz itzꞌje juntl majl toj tkabꞌ chwinqil te toj kyaꞌj, nlay chi jaw mejel kyeꞌ, exla qa ichin exla qa qyaqe,
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 quꞌn tuꞌn nlay chi kyimtl; qalaꞌ iky kchi okileꞌ tzeꞌnqekuꞌ angel, ex ok kchi okil te tkꞌwal Dios, tuꞌn otaq chi jatz anqꞌintl kyxol kyimnin.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Tiꞌjjo lo, majxpe te Moisés kyij tzꞌibꞌinte, tej ttzaj tyekꞌin Dios tibꞌ toj tqan txꞌiꞌx, a nkꞌanttaq ojtxe. Tuꞌn ikyjo, bꞌiꞌn quꞌn qa nchi jatz anqꞌin kyimnin, quꞌn axte Dios qꞌmante kyjaluꞌn: Ayin wejiꞌy tDios Abraham, te Isaac ex te Jacob. Mix tqꞌma qa ayintaq wejiꞌy, qalaꞌ ayin wejiꞌych.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ikytziꞌn, ate Dios nya kyDios kyimnin, qalaꞌ kyDios itzꞌ, exla qa o chi kyim tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ, quꞌn toj twutz Dios, itzꞌqe kykyaqilx.
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Iteꞌ junjun xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil xi qꞌmante te Jesús kyjaluꞌn: Ay Xnaqꞌtzil, bꞌaꞌn te tumil tyol.
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Ex texjo or anetziꞌn ntiꞌl okx kylimon kyibꞌ tuꞌn kyqanin te Jesús juntl tiꞌ.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Xitzin tqaninl Jesús kye: ¿Tiꞌquꞌnil nkyqꞌmaꞌn xjal, qa t-xeꞌchil Crist te David, a nmaq kawil ojtxe?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Me atzin te David, iky te tqꞌma kyjaluꞌn toj uꞌj te Bꞌitzbꞌil:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Twutzx teꞌ qa ate Crist tyajil qtzan David. ¿Me tzeꞌntzin ttentz o yolin te David tiꞌj Crist, a naꞌmtaq titzꞌje, ex ok tqꞌoꞌn te tAjaw?
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Jotxtaq xjal antza nchi bꞌintaq tiꞌj Jesús, tej t-xi tqꞌmaꞌn kye t-xnaqꞌtzbꞌin kyjaluꞌn:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 Kykaꞌyink kyeꞌ kyibꞌ kyeꞌ xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil. Quꞌn axix kyajjo tuꞌn kybꞌet tojjo ma xqer xbꞌalin, tuꞌn kykaꞌyinxjal kyiꞌj qa wenqe, ex kyaj tuꞌn kyqꞌolbꞌinxjal kye tukꞌa kymutxbꞌil kyibꞌ kyojileꞌ bꞌe. Tzunxix nkyjyoꞌn kyqꞌuqil, a tnejilxix iteꞌku toj muꞌẍ ja te naꞌbꞌl Dios, exsiꞌn tzeꞌnku ncheꞌx waꞌl toj nintz qꞌij te wabꞌj.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Ex kukx n-el kyiꞌn kyja tal qya, a o kyim kychmil, ex nimxix tqan nchi naꞌn Dios, me noqtzintla tuꞌn mina tzꞌele tnikyꞌtzajil kybꞌinchbꞌin, a nya wen, kywutzxjal. Me ayetziꞌn xjal lo, nimxixtl tkawbꞌil qMan ktzajil kyibꞌaj, a kujxix wen, chi Jesúsjo.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.