Lucas 15

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jotqexjo jniꞌ xjal, a nya wenqe kywutz txqantl, junx kyukꞌaꞌ ayeꞌ nchi peyin pwaq tuꞌn tajbꞌin kye aj Rom, i xi laqꞌe bꞌil teꞌ Tyol Jesús.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Tuꞌn ikyjo, nimx i jaw yolbꞌin Parisey tiꞌj Jesús junx kyukꞌa xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil. Chi chiꞌ kyjaluꞌn: Ajo maꞌ xjal lo, nchi tkꞌmoꞌn jniꞌ xjal aj il, exsin nwaꞌntz kyukꞌa, chi chiꞌ kyxolile.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Tuꞌnpetziꞌn, kubꞌ tyolin Jesúsjo jun techil lo kyexjal. Chiꞌ kyjaluꞌn:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 Altzin jun kyeꞌ, a atit jun jweꞌ kꞌaltrit exsin txi najit juntz, ¿Ma nyapetzila nej kchi okil tchmoꞌn bꞌeljajlajaj toj jweꞌ kꞌaltrit, tuꞌn kywaꞌn junx toj chqꞌajlaj, exsin kxeꞌltz jyol teꞌ tal trit, a otaq txi naj? ¿Ex ma nyapetzila tzmaxi kmeltzꞌajiljo aj tjyet tuꞌn?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ex ajtzin tjyettz tuꞌn, nimx kjawil tzalaj, ex kjawix tqꞌoꞌn tiꞌj tqul.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Exsin aj tkanintz tja, bꞌeꞌx aku chi tzaj ttxkoꞌn jniꞌ tukꞌa exqetziꞌn jniꞌ t-xjalil tiꞌjile, ex okla kxel tqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: Chi tzalaja wukꞌiy, quꞌn ma knet tej tal nrita, a otaq txi naj.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Noq jun techil teꞌ lo, chi Jesúsjo. Me kxel nqꞌmaꞌn kyeꞌy, qa nimxixtl teꞌ tzaljbꞌil kbꞌajil toj kyaꞌj tiꞌj jun aj il qa ma nimin, tzeꞌnkuljo kyiꞌjjo bꞌeljajlajaj toj jweꞌ kꞌal xjal, a bꞌaꞌn kyten toj kywutz.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Lu juntl techil lo, chi Jesúsjo: Qa at jun qya, a atit lajaj tpwaq a saqpwaq, txi najit jun, ¿Ma nyapetzila bꞌeꞌx aku jaw ttxqoꞌn ttzaj? ¿Ex ma nyapetzila bꞌeꞌx k-okil ten misolte toj tja, ex chebꞌe k-okil ten jyol teꞌ tpwaq?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Exsin aj tjyettz tuꞌn, ok chi tzajil ttxkoꞌn jniꞌ tukꞌa exqetziꞌn jniꞌ t-xjalil tiꞌjile, ex ikyla aku txi tqꞌmaꞌn kye kyjaluꞌn: Chi tzalaja junx wukꞌiy, quꞌn tuꞌn ma jyet tej npwaqa, a otaq txi naj.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Oktzin kxel nqꞌmaꞌntza kyeꞌy, chi Jesúsjo, qa ikyx teꞌ toj kyaꞌj; nimx te tzaljbꞌil nten kyxol t-angel Dios, tiꞌj jun aj il qa ma nimin.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Ex at juntl tyol Jesús bꞌaj tqꞌmaꞌn. Chiꞌ kyjaluꞌn: At jun xjal attaq kabꞌe tkꞌwal.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Atzin teꞌ muchꞌtaq chꞌintl iky xi tqꞌmaꞌn te tman kyjaluꞌn: Taa, qꞌontzinjiy weꞌ wetzbꞌil, a at wokliꞌn tiꞌj, chiꞌ. Kubꞌtzin tpaꞌn manbꞌajtz jotxjo jniꞌ tqꞌinimil kyxoljo tkꞌwal.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Nyataq ilaꞌ qꞌij otaq tzikyꞌ, tej t-xi tkꞌayin tej itzꞌinbꞌaj ajo tetzbꞌil, a otaq tzaj qꞌoꞌn, exsin bꞌeꞌx xiꞌtz toj junxil nmaq tnam najchaq wen. Ex antza bꞌaje tyajineꞌ jotxjo jniꞌ pwaq, a otaq tzaj qꞌoꞌn te, tej t-xi tkꞌayin tetzbꞌil, quꞌn noqx ok ten achil tojjo nya bꞌaꞌn te twutz txꞌotxꞌ.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Me atzaj teꞌ tel bꞌajjo tpwaq, ul kanin nim waꞌyaj tojjo tkyaqil nmaq tnam anetziꞌn. Tuꞌnpetziꞌn, nimx waꞌyaj ikyꞌx tuꞌn.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Xiꞌtzintz jyol jun taqꞌin tukꞌa jun ichin, a antza najletaq tojjo tnam anetziꞌn. Tzaj qꞌoꞌn tetz taqꞌin me noq te kyikꞌlel kyiꞌj kuch. Bꞌeꞌxsin xi chqꞌoꞌntz tzmax toj kojbꞌil, jaꞌ iteꞌyetaqjo kuch.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Tzunxtaqx npon tkꞌuꞌj tiꞌjjo kykꞌwaꞌ kuch n-ok, quꞌn tuꞌn tzunxtaqx nqꞌaqꞌin tkꞌuꞌj wen, me mix aꞌlxtaq jun xjal ntzaj qꞌonte chꞌin twa.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Bꞌeꞌxpetzin ul julkꞌajxtz toj tkꞌuꞌj, ex chiꞌ kyjaluꞌn: ¿Jteꞌxsin aqꞌnil at toj tja nmaꞌn, a mina nbꞌajxjo kywa? Ex ayintzinl wetza chꞌix wel kyima tuꞌn waꞌyaj tzaluꞌn kyxol kuch.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Tunpetziꞌn, ok chin ajil meltzꞌajla toj tja nmaꞌn, ex kxel nqꞌmaꞌn te kyjaluꞌn, aj npon kaniꞌn: Taa, ma chin bꞌinchinx weꞌ il twutz Dios ex ikyxjo twutza;
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 ntiꞌl weꞌ woklin tuꞌn wokla te tkꞌwala; qalaꞌ iky chin tqꞌonkejiꞌy tzeꞌnku jun taqꞌnila.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Bꞌeꞌxkux kubꞌ bꞌe tuꞌn, tuꞌn tpon kanin juntl majl toj tja tman. Me naꞌmxtaq tuꞌn tpon kanin, tej tiwle tuꞌn tman. Bꞌeꞌx tzaj qꞌaqꞌin tej manbꞌaj tkꞌuꞌj tiꞌj. Tuꞌntziꞌn, bꞌeꞌx xi rinin kꞌlelte; ok tchleꞌn, exsin el tmaꞌtzin.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Atzin tej kꞌwalbꞌaj iky xi tqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: Taa, ma chin bꞌinchinx weꞌ il twutz Dios ex ikyxjo twutza; ntiꞌl we woklin tuꞌn wokla te tkꞌwala.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Me atzin tej manbꞌaj bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌnkye taqꞌnil kyjaluꞌn: Jun paqx kyinktzjiꞌy a tbꞌanil xbꞌalin, ex kyqꞌonka tiꞌj. Ex kyqꞌonka jun xmilqꞌobꞌaj tbꞌanilx wen tiꞌj twiꞌ tqꞌobꞌ, ex kyqꞌonqekjiꞌy t-xjabꞌ.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ex kyintzjiꞌy tal wakx, a maꞌ qꞌeꞌsxix, exsin kybꞌyonkutza. Okxpetzin qo waꞌlxte, ex ok qo ikyꞌsil nintz qꞌij,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 quꞌn atzin nkꞌwala lo, kyimnintaq toklin quꞌn, me ma jaw itzꞌje juntl majl. Otaq txi naj, me atzin jaꞌlin, ma jyetl quꞌn. Bꞌeꞌxsin ok tentz ikyꞌsil nintz qꞌij.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Ataqtzin tej itzikybꞌaj, attaq teꞌ toj kojbꞌil. Atzaj teꞌ tmeltzꞌaj, exsin ul kanin nqayin tkꞌatz ja, xi tbꞌiꞌn tqꞌajqꞌojil chnabꞌ, ex tbꞌi qa tzuntaq nchi bꞌixin xjal tuja.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tzajtzin tqꞌolbꞌintz jun taqꞌnil ttata, exsin xi tqanin tiꞌtaqjo nbꞌaj.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Iky xi tqꞌmaꞌn aqꞌnil te kyjaluꞌn: Qalaꞌ a tej titzꞌin ma tzul, ex quꞌn tuꞌn bꞌaꞌn s-ula, bꞌeꞌx saj tqꞌmaꞌn ttatiy, tuꞌn tkubꞌ bꞌyetjo a ma qꞌeꞌs tal wakx.
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Bꞌeꞌxpetzin tzajx tej itzikybꞌaj tqꞌoj tuꞌn ikyjo, ex mixtaq ttziye tuꞌn tokx tuja. Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx etzjo ttata kubꞌsil twutz te, tuꞌn tokx.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Iky xi tqꞌmaꞌn te ttata kyjaluꞌn: Mi n-el nnikyꞌa te. Bꞌiꞌn te tuꞌn, jteꞌxitzin abꞌqꞌe o chin ajbꞌiꞌn tey, ex mix jun maj o chin jawa nim twutza. Ex ntiꞌx chꞌin o tzaj tqꞌoꞌn weꞌy iꞌchaqpetla jun tal tal chivtz, tuꞌn wikyꞌsiꞌn nintz qꞌij kyukꞌa wukꞌiy.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Qalatziljo, ma kubꞌ tbꞌyonjiy ma qꞌeꞌs tal wakx te ikyꞌsbꞌil, teꞌ tulin tkꞌwala, a ma bꞌaj tyajinxjo tpwaqa kyukꞌa tkyꞌaꞌj.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Xitzin ttzaqꞌwin manbꞌaj kyjaluꞌn: Ay nkꞌwal, luꞌ te majx at wukꞌiy, ex te tejiy jotxjo jniꞌ at weꞌy.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Me il tiꞌj tuꞌn tkubꞌ ikyꞌsit jun nintz qꞌij jaꞌlin, ex bꞌaꞌn tuꞌn qtzalaj, quꞌn tuꞌn ma jaw anqꞌin juntl majljo titzꞌiꞌn, a kyimnintaq toklin quꞌn; otaq txi naj, me ma jyetl jaꞌlin, chiꞌ.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.