Lucas 15
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARA
1 Jotqexjo jniꞌ xjal, a nya wenqe kywutz txqantl, junx kyukꞌaꞌ ayeꞌ nchi peyin pwaq tuꞌn tajbꞌin kye aj Rom, i xi laqꞌe bꞌil teꞌ Tyol Jesús.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tuꞌn ikyjo, nimx i jaw yolbꞌin Parisey tiꞌj Jesús junx kyukꞌa xnaqꞌtzil tiꞌj ojtxe kawbꞌil. Chi chiꞌ kyjaluꞌn: Ajo maꞌ xjal lo, nchi tkꞌmoꞌn jniꞌ xjal aj il, exsin nwaꞌntz kyukꞌa, chi chiꞌ kyxolile.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Tuꞌnpetziꞌn, kubꞌ tyolin Jesúsjo jun techil lo kyexjal. Chiꞌ kyjaluꞌn:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Altzin jun kyeꞌ, a atit jun jweꞌ kꞌaltrit exsin txi najit juntz, ¿Ma nyapetzila nej kchi okil tchmoꞌn bꞌeljajlajaj toj jweꞌ kꞌaltrit, tuꞌn kywaꞌn junx toj chqꞌajlaj, exsin kxeꞌltz jyol teꞌ tal trit, a otaq txi naj? ¿Ex ma nyapetzila tzmaxi kmeltzꞌajiljo aj tjyet tuꞌn?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ex ajtzin tjyettz tuꞌn, nimx kjawil tzalaj, ex kjawix tqꞌoꞌn tiꞌj tqul.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Exsin aj tkanintz tja, bꞌeꞌx aku chi tzaj ttxkoꞌn jniꞌ tukꞌa exqetziꞌn jniꞌ t-xjalil tiꞌjile, ex okla kxel tqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: Chi tzalaja wukꞌiy, quꞌn ma knet tej tal nrita, a otaq txi naj.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Noq jun techil teꞌ lo, chi Jesúsjo. Me kxel nqꞌmaꞌn kyeꞌy, qa nimxixtl teꞌ tzaljbꞌil kbꞌajil toj kyaꞌj tiꞌj jun aj il qa ma nimin, tzeꞌnkuljo kyiꞌjjo bꞌeljajlajaj toj jweꞌ kꞌal xjal, a bꞌaꞌn kyten toj kywutz.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Lu juntl techil lo, chi Jesúsjo: Qa at jun qya, a atit lajaj tpwaq a saqpwaq, txi najit jun, ¿Ma nyapetzila bꞌeꞌx aku jaw ttxqoꞌn ttzaj? ¿Ex ma nyapetzila bꞌeꞌx k-okil ten misolte toj tja, ex chebꞌe k-okil ten jyol teꞌ tpwaq?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Exsin aj tjyettz tuꞌn, ok chi tzajil ttxkoꞌn jniꞌ tukꞌa exqetziꞌn jniꞌ t-xjalil tiꞌjile, ex ikyla aku txi tqꞌmaꞌn kye kyjaluꞌn: Chi tzalaja junx wukꞌiy, quꞌn tuꞌn ma jyet tej npwaqa, a otaq txi naj.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Oktzin kxel nqꞌmaꞌntza kyeꞌy, chi Jesúsjo, qa ikyx teꞌ toj kyaꞌj; nimx te tzaljbꞌil nten kyxol t-angel Dios, tiꞌj jun aj il qa ma nimin.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ex at juntl tyol Jesús bꞌaj tqꞌmaꞌn. Chiꞌ kyjaluꞌn: At jun xjal attaq kabꞌe tkꞌwal.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Atzin teꞌ muchꞌtaq chꞌintl iky xi tqꞌmaꞌn te tman kyjaluꞌn: Taa, qꞌontzinjiy weꞌ wetzbꞌil, a at wokliꞌn tiꞌj, chiꞌ. Kubꞌtzin tpaꞌn manbꞌajtz jotxjo jniꞌ tqꞌinimil kyxoljo tkꞌwal.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Nyataq ilaꞌ qꞌij otaq tzikyꞌ, tej t-xi tkꞌayin tej itzꞌinbꞌaj ajo tetzbꞌil, a otaq tzaj qꞌoꞌn, exsin bꞌeꞌx xiꞌtz toj junxil nmaq tnam najchaq wen. Ex antza bꞌaje tyajineꞌ jotxjo jniꞌ pwaq, a otaq tzaj qꞌoꞌn te, tej t-xi tkꞌayin tetzbꞌil, quꞌn noqx ok ten achil tojjo nya bꞌaꞌn te twutz txꞌotxꞌ.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Me atzaj teꞌ tel bꞌajjo tpwaq, ul kanin nim waꞌyaj tojjo tkyaqil nmaq tnam anetziꞌn. Tuꞌnpetziꞌn, nimx waꞌyaj ikyꞌx tuꞌn.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Xiꞌtzintz jyol jun taqꞌin tukꞌa jun ichin, a antza najletaq tojjo tnam anetziꞌn. Tzaj qꞌoꞌn tetz taqꞌin me noq te kyikꞌlel kyiꞌj kuch. Bꞌeꞌxsin xi chqꞌoꞌntz tzmax toj kojbꞌil, jaꞌ iteꞌyetaqjo kuch.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Tzunxtaqx npon tkꞌuꞌj tiꞌjjo kykꞌwaꞌ kuch n-ok, quꞌn tuꞌn tzunxtaqx nqꞌaqꞌin tkꞌuꞌj wen, me mix aꞌlxtaq jun xjal ntzaj qꞌonte chꞌin twa.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Bꞌeꞌxpetzin ul julkꞌajxtz toj tkꞌuꞌj, ex chiꞌ kyjaluꞌn: ¿Jteꞌxsin aqꞌnil at toj tja nmaꞌn, a mina nbꞌajxjo kywa? Ex ayintzinl wetza chꞌix wel kyima tuꞌn waꞌyaj tzaluꞌn kyxol kuch.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Tunpetziꞌn, ok chin ajil meltzꞌajla toj tja nmaꞌn, ex kxel nqꞌmaꞌn te kyjaluꞌn, aj npon kaniꞌn: Taa, ma chin bꞌinchinx weꞌ il twutz Dios ex ikyxjo twutza;
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 ntiꞌl weꞌ woklin tuꞌn wokla te tkꞌwala; qalaꞌ iky chin tqꞌonkejiꞌy tzeꞌnku jun taqꞌnila.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Bꞌeꞌxkux kubꞌ bꞌe tuꞌn, tuꞌn tpon kanin juntl majl toj tja tman. Me naꞌmxtaq tuꞌn tpon kanin, tej tiwle tuꞌn tman. Bꞌeꞌx tzaj qꞌaqꞌin tej manbꞌaj tkꞌuꞌj tiꞌj. Tuꞌntziꞌn, bꞌeꞌx xi rinin kꞌlelte; ok tchleꞌn, exsin el tmaꞌtzin.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Atzin tej kꞌwalbꞌaj iky xi tqꞌmaꞌn kyjaluꞌn: Taa, ma chin bꞌinchinx weꞌ il twutz Dios ex ikyxjo twutza; ntiꞌl we woklin tuꞌn wokla te tkꞌwala.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Me atzin tej manbꞌaj bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌnkye taqꞌnil kyjaluꞌn: Jun paqx kyinktzjiꞌy a tbꞌanil xbꞌalin, ex kyqꞌonka tiꞌj. Ex kyqꞌonka jun xmilqꞌobꞌaj tbꞌanilx wen tiꞌj twiꞌ tqꞌobꞌ, ex kyqꞌonqekjiꞌy t-xjabꞌ.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Ex kyintzjiꞌy tal wakx, a maꞌ qꞌeꞌsxix, exsin kybꞌyonkutza. Okxpetzin qo waꞌlxte, ex ok qo ikyꞌsil nintz qꞌij,
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 quꞌn atzin nkꞌwala lo, kyimnintaq toklin quꞌn, me ma jaw itzꞌje juntl majl. Otaq txi naj, me atzin jaꞌlin, ma jyetl quꞌn. Bꞌeꞌxsin ok tentz ikyꞌsil nintz qꞌij.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ataqtzin tej itzikybꞌaj, attaq teꞌ toj kojbꞌil. Atzaj teꞌ tmeltzꞌaj, exsin ul kanin nqayin tkꞌatz ja, xi tbꞌiꞌn tqꞌajqꞌojil chnabꞌ, ex tbꞌi qa tzuntaq nchi bꞌixin xjal tuja.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tzajtzin tqꞌolbꞌintz jun taqꞌnil ttata, exsin xi tqanin tiꞌtaqjo nbꞌaj.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Iky xi tqꞌmaꞌn aqꞌnil te kyjaluꞌn: Qalaꞌ a tej titzꞌin ma tzul, ex quꞌn tuꞌn bꞌaꞌn s-ula, bꞌeꞌx saj tqꞌmaꞌn ttatiy, tuꞌn tkubꞌ bꞌyetjo a ma qꞌeꞌs tal wakx.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Bꞌeꞌxpetzin tzajx tej itzikybꞌaj tqꞌoj tuꞌn ikyjo, ex mixtaq ttziye tuꞌn tokx tuja. Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx etzjo ttata kubꞌsil twutz te, tuꞌn tokx.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Iky xi tqꞌmaꞌn te ttata kyjaluꞌn: Mi n-el nnikyꞌa te. Bꞌiꞌn te tuꞌn, jteꞌxitzin abꞌqꞌe o chin ajbꞌiꞌn tey, ex mix jun maj o chin jawa nim twutza. Ex ntiꞌx chꞌin o tzaj tqꞌoꞌn weꞌy iꞌchaqpetla jun tal tal chivtz, tuꞌn wikyꞌsiꞌn nintz qꞌij kyukꞌa wukꞌiy.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Qalatziljo, ma kubꞌ tbꞌyonjiy ma qꞌeꞌs tal wakx te ikyꞌsbꞌil, teꞌ tulin tkꞌwala, a ma bꞌaj tyajinxjo tpwaqa kyukꞌa tkyꞌaꞌj.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Xitzin ttzaqꞌwin manbꞌaj kyjaluꞌn: Ay nkꞌwal, luꞌ te majx at wukꞌiy, ex te tejiy jotxjo jniꞌ at weꞌy.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Me il tiꞌj tuꞌn tkubꞌ ikyꞌsit jun nintz qꞌij jaꞌlin, ex bꞌaꞌn tuꞌn qtzalaj, quꞌn tuꞌn ma jaw anqꞌin juntl majljo titzꞌiꞌn, a kyimnintaq toklin quꞌn; otaq txi naj, me ma jyetl jaꞌlin, chiꞌ.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.