João 4

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pon tqanil kyukꞌa Parisey, qa nimxtaql te Jesús xjal lipchek tiꞌj, ex nimxtaql xjal nchi kuꞌx toj aꞌ tuꞌn, te jawsbꞌil aꞌ, tzeꞌnku te Juan.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Me nya aku te Jesús kuꞌx qꞌoꞌn kyexjal toj aꞌ, qalaꞌ awo keꞌ, a t-xnaqꞌtzbꞌin.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Tej tbꞌinte Jesús tqanil ikyjo, bꞌeꞌx etz toj ttxꞌotxꞌ Judey, ex bꞌeꞌx xiꞌ majl Galiley.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Me ilx tiꞌj nej tuꞌn tikyꞌ toj ttxꞌotxꞌ Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Pon kanin Jesús toj tnam Sicar toj ttxꞌotxꞌ Samaria, nqayin tkꞌatzjo txꞌotxꞌ, a o kyij tqꞌoꞌn qtzan Jacob ojtxe te Jse, a tkꞌwal.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Antza taꞌyetaq jun xoch, a toktaq tbꞌi: T-xoch Jacob. Ex tzajnin Jesús toj tbꞌe, otaq sikyte. Kubꞌ qe ajlal ttzi xoch; bꞌalaqa otaq tzꞌok kabꞌlaj.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ntiꞌqotaqa awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin antza, quꞌn otaq qoꞌxa toj tnam laqꞌol chꞌin qwaꞌy. Ex ultzin jun qya aj Samaria qꞌaꞌyil toj xoch, ex xi tqꞌmaꞌn Jesús te: Qꞌontza chꞌin nkꞌwaꞌy cheꞌwe.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Me atzin teꞌ qya xi tqꞌmaꞌn te: ¿Tiꞌtzin quꞌn ntzaj tqaniꞌn tkꞌwaꞌy cheꞌwe weꞌy? Quꞌn aj Judiy te, ex ayintzin weꞌ jun qya aj Samaria (quꞌn kyojjo qꞌij anetziꞌn nimxtaq qꞌoj at kyxol aj Judiy ex aj Samaria).
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Ex xi ttzaqꞌwin Jesús: Noqit o tzꞌel tnikyꞌa tiꞌjjo a tzaj tqꞌoꞌn Dios, ex noqit aku tzꞌel tnikyꞌa wiꞌja, a nxi nqaniꞌn nkꞌwaꞌy cheꞌwe tey, atla te saj qanin te weꞌy, ex matla txi nqꞌoꞌn weꞌ cheꞌwe itzꞌ tey.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Xi ttzaqꞌwin teꞌ qya: Ay Tata, noqittzin at pulbꞌilte tuꞌn, quꞌn ma tij te xoch t-xe. ¿Jaꞌtzin ktzajile cheꞌwe tuꞌn, a itzꞌ, tuꞌn tzaj tqꞌoꞌn weꞌy?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 ¿Ankyenaj te? ¿Ma nimxixnajtzinl te toklin tzeꞌnku qtzan qxjalil Jacob, a xkyij qꞌon teꞌ xoch lo, jaꞌ xkꞌwaꞌne kyukꞌa jniꞌ tkꞌwal majqexjo talin?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Xi ttzaqꞌwiꞌn Jesús: Kykyaqiljo nchi bꞌaj kꞌwan tiꞌjjo cheꞌwe lo, ktzajil majl kꞌwaj kyiꞌj.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Me ankye teꞌ kxel kꞌwan teꞌ cheꞌwe kxel nqꞌoꞌn, nlaypen tzaj jun majl teꞌ kꞌwaj tiꞌj. Quꞌn atziꞌn cheꞌwe kxel nqꞌoꞌn te, kpuljil toj tanmin, tzeꞌnkuꞌ xlokꞌ aꞌ, tuꞌn tten tchwinqil te jun majx.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Tuꞌnpetziꞌn, xi tqꞌmaꞌntljo qya te: Ay Tata, qꞌoꞌntzinjiy cheꞌwe weꞌy, tuꞌntzintla mina tzajitl kꞌwaj wiꞌja, ex tuꞌntzintla mi chin tzajitla qꞌaꞌyil tzmax tzaluꞌn.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ex xi ttzaqꞌwin Jesús te: Ku txiꞌy qꞌolbꞌil teꞌ tchmila; ex ku kytzaja tzaluꞌn.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Tzajtzin ttzaqꞌwin qya: Ntiꞌ weꞌ nchmil. Ex xi tqꞌmaꞌn Jesús te: Twutzx te ma tzaj tqꞌmaꞌn qa ntiꞌ tchmila.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Quꞌn jweꞌ tchmila o tzikyꞌ, ex atziꞌn mujle tukꞌiy jaꞌlin nya tchmilkuy. Twutzx te ma tzaj tqꞌmaꞌn.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Tej tbꞌinte qya ikyjo, xi tqꞌma: Ay Tata, ma tzꞌel we nnikyꞌ te, qa atejiy jun yolil Tyol Dios, tzeꞌnku ojtxe.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Qa ikyjo, at jun nxjela teꞌy: Ayetziꞌn qxeꞌchila aj Samaria i kꞌulin te Dios twiꞌ wutz lo; me ayetzin kyeꞌ aj Judiy nkyqꞌmaꞌn qa noq oꞌkx toj Jerusalén aku qo kꞌuline.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Ay qya, noqit aku chinx tnimiꞌn, quꞌn tzul kanin jun qꞌij, jaꞌ tuꞌn kykꞌuliniy twutz qMan Dios, nya noq oꞌkx twiꞌ wutz lo, ex nya noq toj Jerusalén; qalaꞌ toj tkyaqil twutz txꞌotxꞌ.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ayetzin kyeꞌ aj Samaria, mi n-el kynikyꞌa te alqe nchi kꞌuliniy. Me metzin qeꞌ, a awoꞌy aj Judiy, ma tzꞌel qe qnikyꞌ te alqe nqo kꞌuliniy, quꞌn antza tzajnin teꞌ tkolbꞌil qMan noqx kyuꞌn aj Judiy.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Me ma pon kanin jun qꞌij, ex atzin qꞌijjo jaꞌlin, ex ayetziꞌn a kxel kyqꞌoꞌn kyibꞌ twutz qMan tukꞌa tkyaqil kyanmin, ayexixsin kye kchi kꞌuliljo tukꞌa tumil, exla qa noq jaꞌchaqku iteꞌye, quꞌn ikytzin te Diosjo taj.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Quꞌn ate Dios nya qꞌanchaꞌl teꞌ, exla at toj tkyaqil tchꞌiꞌysbꞌin. ¿Ma akutzin qo kꞌulin twutz noq tukꞌa qtzi? Qalaꞌ tukꞌa tkyaqil qanmin, ex tukꞌa jun qnimbꞌil twutzxix.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Xitzin tqꞌmaꞌn qya te: Bꞌiꞌn weꞌ wuꞌn qa tzul Kolil, a Crist. Ex aj tul, okla ktzajil tchikyꞌbꞌin tkyaqil.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Ayin wejiꞌy Crist, a nchin yoliꞌn tukꞌiy.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Tzmataq nyolin, tej qmeltzꞌaja. Bꞌeꞌx o jaw kaꞌylaja tuꞌn nyolin Jesús tukꞌa jun qya. Me mix aꞌl jun qeꞌ ten tipin tuꞌn t-xi qaninte te, tiꞌ taj, mo tiquꞌn nyolin tukꞌa.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Ex jun paqx kyij ttzaqpiꞌn tej qya tẍoqꞌ, ex bꞌeꞌx xi rinin tzmax toj tnam qꞌmalte kyexjal.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 Tej tkanin, xi tqꞌmaꞌn kye: Ku kytzaja lolte jun xjal, a ma bꞌaj tqꞌmaꞌn tkyaqiljo nya wen o bꞌant wuꞌn ojtxe. ¿Nyapela Cristjo, a at tulil?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Ex jun paqx i bꞌajetzxjal toj tnam, ex i xiꞌ jaꞌ taꞌye Jesús.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Tzmataq nchi bꞌaj ulxjal, awotzin qeꞌ t-xnaqꞌtzbꞌin, o kubꞌsin qwutza te: Xnaqꞌtzil, ku tzaja waꞌl jun twaꞌy nej, qo chijiꞌy.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Me ante Jesús tzaj tqꞌmaꞌn qeꞌy: At jun weꞌ nwa, a mi ojtzqiꞌn kyuꞌn.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Awotzin qeꞌ o ok teꞌn qanilte qxolilixa: ¿Ma atpela jun aꞌla ma tzaj qꞌinte twa?
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Atzin te Jesús tzaj tqꞌmaꞌn qeꞌy: Axixsin wejiꞌy nwa, noq tuꞌn tkubꞌ nbꞌinchiꞌn tajbꞌiljo a saj chqꞌoꞌn weꞌy, ex tuꞌn tjapin bꞌajjo taqꞌin wuꞌn.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Xi qkaꞌyiꞌn kumnix kyjaꞌ tzaje laqꞌe txqan xjal tokx kyxbꞌalin sjanin wen, ex tzaj tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: ¿Ma nyapela kyaje xjaw tuꞌn tjaw awal? Me kxel nqꞌmaꞌn kyeꞌy: Kykaꞌyinxa kumnix, quꞌn ma kubꞌ sjaneꞌ awal jaꞌlin tuꞌn tjaw chmet.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Mi nchin yolin weꞌ tiꞌjjo awal te twutz txꞌotxꞌ, qalaꞌ kyiꞌjjo xjal tuꞌn kynimin, ex tuꞌn tten kychwinqil te jun majx. Ayetzin kye, a nchi aqꞌniꞌn tiꞌjjo aqꞌuntl lo, ktzajil kytzyuꞌn kye twiꞌ kykꞌuꞌj, junx kyukꞌa a ẍi ex xikyꞌbꞌinte aqꞌuntl.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Quꞌn twutzxixjo jun yol nkyqꞌmaꞌnxjal kyjaluꞌn: Junxilte nkux awante, ex junxilte njaw chmon teꞌ twutz, me junx twiꞌ kykꞌuꞌj ktzajil kytzyuꞌn tiꞌj.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ma chex nchqꞌoꞌn kye tuꞌn kyxiꞌy chmol twutz awal kyxolxjal, a jaꞌ mi ẍi aqꞌniniꞌy tiꞌj, quꞌn junxilte xkux awante Tyol Dios kye. Me tzunx nchi tzalaj kyeꞌ tiꞌjjo kyaqꞌnbꞌin, quꞌn noqit ntiꞌ kjol ex awal, ntiꞌtla kyeꞌ tuꞌn tja kychmoꞌn.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Nim aj Samaria i nimin tiꞌj Jesús, noq tuꞌn tyoljo qya, tej t-xi tqꞌmaꞌn kye, qa o bꞌaj tqꞌmaꞌn Jesús tkyaqiljo nya wen o bꞌant tuꞌn ojtxe.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Atziꞌn tej kyul aj Samaria tkꞌatz Jesús, i ok ten kubꞌsil kywutz te, tuꞌn tkyij ten kyukꞌa. Ex axsa kyije ten kabꞌe qꞌij kyxol.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ex nimxjal i nimin, tej kybꞌin teꞌ Tyol.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Tuꞌnpetziꞌn, xi kyqꞌmaꞌn te qya: Atzin jaꞌlin mapen txi qniminx qe nya noq tuꞌn saj tqꞌmaꞌn qeꞌy; qalaꞌ awokuxix qe ma qo ok bꞌinte te, ex ma tzꞌel qnikyꞌa te, qa twutzxix ate Cristjo, a Kolil te tkyaqilxjal twutz txꞌotxꞌ.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Tbꞌajlinxiꞌ kabꞌe qꞌij, etz Jesús toj ttxꞌotxꞌ Samaria, ex xiꞌ toj ttxꞌotxꞌ Galiley.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Me aku Jesús tzaj qꞌmaꞌnte qeꞌy, a awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin, qa jun yolil Tyol Dios nlay tzꞌok kꞌuꞌjlin kyuꞌn t-xjalil.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Me tej tponl Jesús toj Galiley, kubꞌ kywutzliꞌn aye najleqe antza, quꞌn otaq kyli tbꞌinchbꞌin tipin tzma Jerusalén toj nintz qꞌij te Waꞌj Pan, quꞌn ajinqetaq iteꞌ antza.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Ul meltzꞌaj jun majl Jesús toj tnam Caná, toj ttxꞌotxꞌ Galiley, jaꞌ o txꞌixpit aꞌ te vin tuꞌn. Ex tkꞌatz Caná at juntl tnam, Capernaum tbꞌi. Antza taꞌye jun xjal nim toklin, te taqꞌnil nmaq kawil, ex at jun tkꞌwal iltaq taꞌ tuꞌn yabꞌil.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Atzin te tok tbꞌiꞌn teꞌ aqꞌnil qa o tzꞌajtz Jesús Judey, tuꞌn tpon kanin toj Galiley, bꞌeꞌx xiꞌ lolte, ex kubꞌsin twutz te, tuꞌn t-xiꞌ qꞌanil teꞌ tkꞌwal tzma tja, quꞌn chꞌixtaq tkyim.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Atzin te Jesús xi tqꞌmaꞌn te: Nlayx txi kynimin kye, qa ntiꞌ jun techil wipiꞌn tuꞌn tbꞌant.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Me atzin tej aqꞌnil jun paqx xi tqꞌmaꞌn te: Ay Tata, ku tzaja jaꞌlinxix; chꞌix tkyim weꞌ nkꞌwal.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Kux tzꞌaja tjaꞌy. Lu te tkꞌwal itzꞌ. Ma tzul Dios te. Ex bꞌeꞌx xi tnimin tej ichin tyol Jesús, ex bꞌeꞌx aj.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ex chꞌixtaq tkanin tja, i etzjo taqꞌnil kꞌlulte, ex xi kyqꞌmaꞌn te: Lu tej tkꞌwala; ma tzul Dios te.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Atzin teꞌ ichin xi tqanin kyeꞌ taqꞌnil jniꞌ or tchewx kyaq tiꞌj. Ewe tikyꞌlinxi kabꞌlaj, chi chiꞌ.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Bꞌeꞌxsin pon kanin toj tnabꞌljo ttataꞌ kꞌwal, qa ax orjo ttzaj tqꞌmaꞌn Jesús te, qa ma tzul Dios te tkꞌwal. Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx xi tnimin tej ichin kyukꞌa kykyaqil najleqe toj tja.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Atzin lo tkabꞌ techil tipin bꞌant tuꞌn Jesús, tej tajtz Judey, ex pon kaninl Galiley.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.