João 4

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pon tqanil kyukꞌa Parisey, qa nimxtaql te Jesús xjal lipchek tiꞌj, ex nimxtaql xjal nchi kuꞌx toj aꞌ tuꞌn, te jawsbꞌil aꞌ, tzeꞌnku te Juan.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Me nya aku te Jesús kuꞌx qꞌoꞌn kyexjal toj aꞌ, qalaꞌ awo keꞌ, a t-xnaqꞌtzbꞌin.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Tej tbꞌinte Jesús tqanil ikyjo, bꞌeꞌx etz toj ttxꞌotxꞌ Judey, ex bꞌeꞌx xiꞌ majl Galiley.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Me ilx tiꞌj nej tuꞌn tikyꞌ toj ttxꞌotxꞌ Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Pon kanin Jesús toj tnam Sicar toj ttxꞌotxꞌ Samaria, nqayin tkꞌatzjo txꞌotxꞌ, a o kyij tqꞌoꞌn qtzan Jacob ojtxe te Jse, a tkꞌwal.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Antza taꞌyetaq jun xoch, a toktaq tbꞌi: T-xoch Jacob. Ex tzajnin Jesús toj tbꞌe, otaq sikyte. Kubꞌ qe ajlal ttzi xoch; bꞌalaqa otaq tzꞌok kabꞌlaj.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Ntiꞌqotaqa awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin antza, quꞌn otaq qoꞌxa toj tnam laqꞌol chꞌin qwaꞌy. Ex ultzin jun qya aj Samaria qꞌaꞌyil toj xoch, ex xi tqꞌmaꞌn Jesús te: Qꞌontza chꞌin nkꞌwaꞌy cheꞌwe.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Me atzin teꞌ qya xi tqꞌmaꞌn te: ¿Tiꞌtzin quꞌn ntzaj tqaniꞌn tkꞌwaꞌy cheꞌwe weꞌy? Quꞌn aj Judiy te, ex ayintzin weꞌ jun qya aj Samaria (quꞌn kyojjo qꞌij anetziꞌn nimxtaq qꞌoj at kyxol aj Judiy ex aj Samaria).
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ex xi ttzaqꞌwin Jesús: Noqit o tzꞌel tnikyꞌa tiꞌjjo a tzaj tqꞌoꞌn Dios, ex noqit aku tzꞌel tnikyꞌa wiꞌja, a nxi nqaniꞌn nkꞌwaꞌy cheꞌwe tey, atla te saj qanin te weꞌy, ex matla txi nqꞌoꞌn weꞌ cheꞌwe itzꞌ tey.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Xi ttzaqꞌwin teꞌ qya: Ay Tata, noqittzin at pulbꞌilte tuꞌn, quꞌn ma tij te xoch t-xe. ¿Jaꞌtzin ktzajile cheꞌwe tuꞌn, a itzꞌ, tuꞌn tzaj tqꞌoꞌn weꞌy?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Ankyenaj te? ¿Ma nimxixnajtzinl te toklin tzeꞌnku qtzan qxjalil Jacob, a xkyij qꞌon teꞌ xoch lo, jaꞌ xkꞌwaꞌne kyukꞌa jniꞌ tkꞌwal majqexjo talin?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Xi ttzaqꞌwiꞌn Jesús: Kykyaqiljo nchi bꞌaj kꞌwan tiꞌjjo cheꞌwe lo, ktzajil majl kꞌwaj kyiꞌj.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Me ankye teꞌ kxel kꞌwan teꞌ cheꞌwe kxel nqꞌoꞌn, nlaypen tzaj jun majl teꞌ kꞌwaj tiꞌj. Quꞌn atziꞌn cheꞌwe kxel nqꞌoꞌn te, kpuljil toj tanmin, tzeꞌnkuꞌ xlokꞌ aꞌ, tuꞌn tten tchwinqil te jun majx.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tuꞌnpetziꞌn, xi tqꞌmaꞌntljo qya te: Ay Tata, qꞌoꞌntzinjiy cheꞌwe weꞌy, tuꞌntzintla mina tzajitl kꞌwaj wiꞌja, ex tuꞌntzintla mi chin tzajitla qꞌaꞌyil tzmax tzaluꞌn.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ex xi ttzaqꞌwin Jesús te: Ku txiꞌy qꞌolbꞌil teꞌ tchmila; ex ku kytzaja tzaluꞌn.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Tzajtzin ttzaqꞌwin qya: Ntiꞌ weꞌ nchmil. Ex xi tqꞌmaꞌn Jesús te: Twutzx te ma tzaj tqꞌmaꞌn qa ntiꞌ tchmila.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Quꞌn jweꞌ tchmila o tzikyꞌ, ex atziꞌn mujle tukꞌiy jaꞌlin nya tchmilkuy. Twutzx te ma tzaj tqꞌmaꞌn.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Tej tbꞌinte qya ikyjo, xi tqꞌma: Ay Tata, ma tzꞌel we nnikyꞌ te, qa atejiy jun yolil Tyol Dios, tzeꞌnku ojtxe.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Qa ikyjo, at jun nxjela teꞌy: Ayetziꞌn qxeꞌchila aj Samaria i kꞌulin te Dios twiꞌ wutz lo; me ayetzin kyeꞌ aj Judiy nkyqꞌmaꞌn qa noq oꞌkx toj Jerusalén aku qo kꞌuline.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Ay qya, noqit aku chinx tnimiꞌn, quꞌn tzul kanin jun qꞌij, jaꞌ tuꞌn kykꞌuliniy twutz qMan Dios, nya noq oꞌkx twiꞌ wutz lo, ex nya noq toj Jerusalén; qalaꞌ toj tkyaqil twutz txꞌotxꞌ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ayetzin kyeꞌ aj Samaria, mi n-el kynikyꞌa te alqe nchi kꞌuliniy. Me metzin qeꞌ, a awoꞌy aj Judiy, ma tzꞌel qe qnikyꞌ te alqe nqo kꞌuliniy, quꞌn antza tzajnin teꞌ tkolbꞌil qMan noqx kyuꞌn aj Judiy.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Me ma pon kanin jun qꞌij, ex atzin qꞌijjo jaꞌlin, ex ayetziꞌn a kxel kyqꞌoꞌn kyibꞌ twutz qMan tukꞌa tkyaqil kyanmin, ayexixsin kye kchi kꞌuliljo tukꞌa tumil, exla qa noq jaꞌchaqku iteꞌye, quꞌn ikytzin te Diosjo taj.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Quꞌn ate Dios nya qꞌanchaꞌl teꞌ, exla at toj tkyaqil tchꞌiꞌysbꞌin. ¿Ma akutzin qo kꞌulin twutz noq tukꞌa qtzi? Qalaꞌ tukꞌa tkyaqil qanmin, ex tukꞌa jun qnimbꞌil twutzxix.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Xitzin tqꞌmaꞌn qya te: Bꞌiꞌn weꞌ wuꞌn qa tzul Kolil, a Crist. Ex aj tul, okla ktzajil tchikyꞌbꞌin tkyaqil.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Ayin wejiꞌy Crist, a nchin yoliꞌn tukꞌiy.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Tzmataq nyolin, tej qmeltzꞌaja. Bꞌeꞌx o jaw kaꞌylaja tuꞌn nyolin Jesús tukꞌa jun qya. Me mix aꞌl jun qeꞌ ten tipin tuꞌn t-xi qaninte te, tiꞌ taj, mo tiquꞌn nyolin tukꞌa.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ex jun paqx kyij ttzaqpiꞌn tej qya tẍoqꞌ, ex bꞌeꞌx xi rinin tzmax toj tnam qꞌmalte kyexjal.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 Tej tkanin, xi tqꞌmaꞌn kye: Ku kytzaja lolte jun xjal, a ma bꞌaj tqꞌmaꞌn tkyaqiljo nya wen o bꞌant wuꞌn ojtxe. ¿Nyapela Cristjo, a at tulil?
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Ex jun paqx i bꞌajetzxjal toj tnam, ex i xiꞌ jaꞌ taꞌye Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Tzmataq nchi bꞌaj ulxjal, awotzin qeꞌ t-xnaqꞌtzbꞌin, o kubꞌsin qwutza te: Xnaqꞌtzil, ku tzaja waꞌl jun twaꞌy nej, qo chijiꞌy.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Me ante Jesús tzaj tqꞌmaꞌn qeꞌy: At jun weꞌ nwa, a mi ojtzqiꞌn kyuꞌn.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Awotzin qeꞌ o ok teꞌn qanilte qxolilixa: ¿Ma atpela jun aꞌla ma tzaj qꞌinte twa?
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Atzin te Jesús tzaj tqꞌmaꞌn qeꞌy: Axixsin wejiꞌy nwa, noq tuꞌn tkubꞌ nbꞌinchiꞌn tajbꞌiljo a saj chqꞌoꞌn weꞌy, ex tuꞌn tjapin bꞌajjo taqꞌin wuꞌn.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Xi qkaꞌyiꞌn kumnix kyjaꞌ tzaje laqꞌe txqan xjal tokx kyxbꞌalin sjanin wen, ex tzaj tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: ¿Ma nyapela kyaje xjaw tuꞌn tjaw awal? Me kxel nqꞌmaꞌn kyeꞌy: Kykaꞌyinxa kumnix, quꞌn ma kubꞌ sjaneꞌ awal jaꞌlin tuꞌn tjaw chmet.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Mi nchin yolin weꞌ tiꞌjjo awal te twutz txꞌotxꞌ, qalaꞌ kyiꞌjjo xjal tuꞌn kynimin, ex tuꞌn tten kychwinqil te jun majx. Ayetzin kye, a nchi aqꞌniꞌn tiꞌjjo aqꞌuntl lo, ktzajil kytzyuꞌn kye twiꞌ kykꞌuꞌj, junx kyukꞌa a ẍi ex xikyꞌbꞌinte aqꞌuntl.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Quꞌn twutzxixjo jun yol nkyqꞌmaꞌnxjal kyjaluꞌn: Junxilte nkux awante, ex junxilte njaw chmon teꞌ twutz, me junx twiꞌ kykꞌuꞌj ktzajil kytzyuꞌn tiꞌj.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ma chex nchqꞌoꞌn kye tuꞌn kyxiꞌy chmol twutz awal kyxolxjal, a jaꞌ mi ẍi aqꞌniniꞌy tiꞌj, quꞌn junxilte xkux awante Tyol Dios kye. Me tzunx nchi tzalaj kyeꞌ tiꞌjjo kyaqꞌnbꞌin, quꞌn noqit ntiꞌ kjol ex awal, ntiꞌtla kyeꞌ tuꞌn tja kychmoꞌn.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nim aj Samaria i nimin tiꞌj Jesús, noq tuꞌn tyoljo qya, tej t-xi tqꞌmaꞌn kye, qa o bꞌaj tqꞌmaꞌn Jesús tkyaqiljo nya wen o bꞌant tuꞌn ojtxe.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Atziꞌn tej kyul aj Samaria tkꞌatz Jesús, i ok ten kubꞌsil kywutz te, tuꞌn tkyij ten kyukꞌa. Ex axsa kyije ten kabꞌe qꞌij kyxol.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ex nimxjal i nimin, tej kybꞌin teꞌ Tyol.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Tuꞌnpetziꞌn, xi kyqꞌmaꞌn te qya: Atzin jaꞌlin mapen txi qniminx qe nya noq tuꞌn saj tqꞌmaꞌn qeꞌy; qalaꞌ awokuxix qe ma qo ok bꞌinte te, ex ma tzꞌel qnikyꞌa te, qa twutzxix ate Cristjo, a Kolil te tkyaqilxjal twutz txꞌotxꞌ.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tbꞌajlinxiꞌ kabꞌe qꞌij, etz Jesús toj ttxꞌotxꞌ Samaria, ex xiꞌ toj ttxꞌotxꞌ Galiley.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Me aku Jesús tzaj qꞌmaꞌnte qeꞌy, a awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin, qa jun yolil Tyol Dios nlay tzꞌok kꞌuꞌjlin kyuꞌn t-xjalil.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Me tej tponl Jesús toj Galiley, kubꞌ kywutzliꞌn aye najleqe antza, quꞌn otaq kyli tbꞌinchbꞌin tipin tzma Jerusalén toj nintz qꞌij te Waꞌj Pan, quꞌn ajinqetaq iteꞌ antza.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ul meltzꞌaj jun majl Jesús toj tnam Caná, toj ttxꞌotxꞌ Galiley, jaꞌ o txꞌixpit aꞌ te vin tuꞌn. Ex tkꞌatz Caná at juntl tnam, Capernaum tbꞌi. Antza taꞌye jun xjal nim toklin, te taqꞌnil nmaq kawil, ex at jun tkꞌwal iltaq taꞌ tuꞌn yabꞌil.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Atzin te tok tbꞌiꞌn teꞌ aqꞌnil qa o tzꞌajtz Jesús Judey, tuꞌn tpon kanin toj Galiley, bꞌeꞌx xiꞌ lolte, ex kubꞌsin twutz te, tuꞌn t-xiꞌ qꞌanil teꞌ tkꞌwal tzma tja, quꞌn chꞌixtaq tkyim.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Atzin te Jesús xi tqꞌmaꞌn te: Nlayx txi kynimin kye, qa ntiꞌ jun techil wipiꞌn tuꞌn tbꞌant.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Me atzin tej aqꞌnil jun paqx xi tqꞌmaꞌn te: Ay Tata, ku tzaja jaꞌlinxix; chꞌix tkyim weꞌ nkꞌwal.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Kux tzꞌaja tjaꞌy. Lu te tkꞌwal itzꞌ. Ma tzul Dios te. Ex bꞌeꞌx xi tnimin tej ichin tyol Jesús, ex bꞌeꞌx aj.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ex chꞌixtaq tkanin tja, i etzjo taqꞌnil kꞌlulte, ex xi kyqꞌmaꞌn te: Lu tej tkꞌwala; ma tzul Dios te.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Atzin teꞌ ichin xi tqanin kyeꞌ taqꞌnil jniꞌ or tchewx kyaq tiꞌj. Ewe tikyꞌlinxi kabꞌlaj, chi chiꞌ.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Bꞌeꞌxsin pon kanin toj tnabꞌljo ttataꞌ kꞌwal, qa ax orjo ttzaj tqꞌmaꞌn Jesús te, qa ma tzul Dios te tkꞌwal. Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx xi tnimin tej ichin kyukꞌa kykyaqil najleqe toj tja.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Atzin lo tkabꞌ techil tipin bꞌant tuꞌn Jesús, tej tajtz Judey, ex pon kaninl Galiley.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.