João 4

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pon tqanil kyukꞌa Parisey, qa nimxtaql te Jesús xjal lipchek tiꞌj, ex nimxtaql xjal nchi kuꞌx toj aꞌ tuꞌn, te jawsbꞌil aꞌ, tzeꞌnku te Juan.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Me nya aku te Jesús kuꞌx qꞌoꞌn kyexjal toj aꞌ, qalaꞌ awo keꞌ, a t-xnaqꞌtzbꞌin.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Tej tbꞌinte Jesús tqanil ikyjo, bꞌeꞌx etz toj ttxꞌotxꞌ Judey, ex bꞌeꞌx xiꞌ majl Galiley.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Me ilx tiꞌj nej tuꞌn tikyꞌ toj ttxꞌotxꞌ Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Pon kanin Jesús toj tnam Sicar toj ttxꞌotxꞌ Samaria, nqayin tkꞌatzjo txꞌotxꞌ, a o kyij tqꞌoꞌn qtzan Jacob ojtxe te Jse, a tkꞌwal.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Antza taꞌyetaq jun xoch, a toktaq tbꞌi: T-xoch Jacob. Ex tzajnin Jesús toj tbꞌe, otaq sikyte. Kubꞌ qe ajlal ttzi xoch; bꞌalaqa otaq tzꞌok kabꞌlaj.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ntiꞌqotaqa awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin antza, quꞌn otaq qoꞌxa toj tnam laqꞌol chꞌin qwaꞌy. Ex ultzin jun qya aj Samaria qꞌaꞌyil toj xoch, ex xi tqꞌmaꞌn Jesús te: Qꞌontza chꞌin nkꞌwaꞌy cheꞌwe.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Me atzin teꞌ qya xi tqꞌmaꞌn te: ¿Tiꞌtzin quꞌn ntzaj tqaniꞌn tkꞌwaꞌy cheꞌwe weꞌy? Quꞌn aj Judiy te, ex ayintzin weꞌ jun qya aj Samaria (quꞌn kyojjo qꞌij anetziꞌn nimxtaq qꞌoj at kyxol aj Judiy ex aj Samaria).
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ex xi ttzaqꞌwin Jesús: Noqit o tzꞌel tnikyꞌa tiꞌjjo a tzaj tqꞌoꞌn Dios, ex noqit aku tzꞌel tnikyꞌa wiꞌja, a nxi nqaniꞌn nkꞌwaꞌy cheꞌwe tey, atla te saj qanin te weꞌy, ex matla txi nqꞌoꞌn weꞌ cheꞌwe itzꞌ tey.
10 Jesus respondeu:
11 Xi ttzaqꞌwin teꞌ qya: Ay Tata, noqittzin at pulbꞌilte tuꞌn, quꞌn ma tij te xoch t-xe. ¿Jaꞌtzin ktzajile cheꞌwe tuꞌn, a itzꞌ, tuꞌn tzaj tqꞌoꞌn weꞌy?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 ¿Ankyenaj te? ¿Ma nimxixnajtzinl te toklin tzeꞌnku qtzan qxjalil Jacob, a xkyij qꞌon teꞌ xoch lo, jaꞌ xkꞌwaꞌne kyukꞌa jniꞌ tkꞌwal majqexjo talin?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Xi ttzaqꞌwiꞌn Jesús: Kykyaqiljo nchi bꞌaj kꞌwan tiꞌjjo cheꞌwe lo, ktzajil majl kꞌwaj kyiꞌj.
13 Jesus respondeu:
14 Me ankye teꞌ kxel kꞌwan teꞌ cheꞌwe kxel nqꞌoꞌn, nlaypen tzaj jun majl teꞌ kꞌwaj tiꞌj. Quꞌn atziꞌn cheꞌwe kxel nqꞌoꞌn te, kpuljil toj tanmin, tzeꞌnkuꞌ xlokꞌ aꞌ, tuꞌn tten tchwinqil te jun majx.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tuꞌnpetziꞌn, xi tqꞌmaꞌntljo qya te: Ay Tata, qꞌoꞌntzinjiy cheꞌwe weꞌy, tuꞌntzintla mina tzajitl kꞌwaj wiꞌja, ex tuꞌntzintla mi chin tzajitla qꞌaꞌyil tzmax tzaluꞌn.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ex xi ttzaqꞌwin Jesús te: Ku txiꞌy qꞌolbꞌil teꞌ tchmila; ex ku kytzaja tzaluꞌn.
16 Jesus disse:
17 Tzajtzin ttzaqꞌwin qya: Ntiꞌ weꞌ nchmil. Ex xi tqꞌmaꞌn Jesús te: Twutzx te ma tzaj tqꞌmaꞌn qa ntiꞌ tchmila.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Quꞌn jweꞌ tchmila o tzikyꞌ, ex atziꞌn mujle tukꞌiy jaꞌlin nya tchmilkuy. Twutzx te ma tzaj tqꞌmaꞌn.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Tej tbꞌinte qya ikyjo, xi tqꞌma: Ay Tata, ma tzꞌel we nnikyꞌ te, qa atejiy jun yolil Tyol Dios, tzeꞌnku ojtxe.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Qa ikyjo, at jun nxjela teꞌy: Ayetziꞌn qxeꞌchila aj Samaria i kꞌulin te Dios twiꞌ wutz lo; me ayetzin kyeꞌ aj Judiy nkyqꞌmaꞌn qa noq oꞌkx toj Jerusalén aku qo kꞌuline.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Ay qya, noqit aku chinx tnimiꞌn, quꞌn tzul kanin jun qꞌij, jaꞌ tuꞌn kykꞌuliniy twutz qMan Dios, nya noq oꞌkx twiꞌ wutz lo, ex nya noq toj Jerusalén; qalaꞌ toj tkyaqil twutz txꞌotxꞌ.
21 Jesus respondeu:
22 Ayetzin kyeꞌ aj Samaria, mi n-el kynikyꞌa te alqe nchi kꞌuliniy. Me metzin qeꞌ, a awoꞌy aj Judiy, ma tzꞌel qe qnikyꞌ te alqe nqo kꞌuliniy, quꞌn antza tzajnin teꞌ tkolbꞌil qMan noqx kyuꞌn aj Judiy.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Me ma pon kanin jun qꞌij, ex atzin qꞌijjo jaꞌlin, ex ayetziꞌn a kxel kyqꞌoꞌn kyibꞌ twutz qMan tukꞌa tkyaqil kyanmin, ayexixsin kye kchi kꞌuliljo tukꞌa tumil, exla qa noq jaꞌchaqku iteꞌye, quꞌn ikytzin te Diosjo taj.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Quꞌn ate Dios nya qꞌanchaꞌl teꞌ, exla at toj tkyaqil tchꞌiꞌysbꞌin. ¿Ma akutzin qo kꞌulin twutz noq tukꞌa qtzi? Qalaꞌ tukꞌa tkyaqil qanmin, ex tukꞌa jun qnimbꞌil twutzxix.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Xitzin tqꞌmaꞌn qya te: Bꞌiꞌn weꞌ wuꞌn qa tzul Kolil, a Crist. Ex aj tul, okla ktzajil tchikyꞌbꞌin tkyaqil.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Ayin wejiꞌy Crist, a nchin yoliꞌn tukꞌiy.
26 Então Jesus disse:
27 Tzmataq nyolin, tej qmeltzꞌaja. Bꞌeꞌx o jaw kaꞌylaja tuꞌn nyolin Jesús tukꞌa jun qya. Me mix aꞌl jun qeꞌ ten tipin tuꞌn t-xi qaninte te, tiꞌ taj, mo tiquꞌn nyolin tukꞌa.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ex jun paqx kyij ttzaqpiꞌn tej qya tẍoqꞌ, ex bꞌeꞌx xi rinin tzmax toj tnam qꞌmalte kyexjal.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 Tej tkanin, xi tqꞌmaꞌn kye: Ku kytzaja lolte jun xjal, a ma bꞌaj tqꞌmaꞌn tkyaqiljo nya wen o bꞌant wuꞌn ojtxe. ¿Nyapela Cristjo, a at tulil?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ex jun paqx i bꞌajetzxjal toj tnam, ex i xiꞌ jaꞌ taꞌye Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Tzmataq nchi bꞌaj ulxjal, awotzin qeꞌ t-xnaqꞌtzbꞌin, o kubꞌsin qwutza te: Xnaqꞌtzil, ku tzaja waꞌl jun twaꞌy nej, qo chijiꞌy.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Me ante Jesús tzaj tqꞌmaꞌn qeꞌy: At jun weꞌ nwa, a mi ojtzqiꞌn kyuꞌn.
32 Mas ele lhes disse:
33 Awotzin qeꞌ o ok teꞌn qanilte qxolilixa: ¿Ma atpela jun aꞌla ma tzaj qꞌinte twa?
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Atzin te Jesús tzaj tqꞌmaꞌn qeꞌy: Axixsin wejiꞌy nwa, noq tuꞌn tkubꞌ nbꞌinchiꞌn tajbꞌiljo a saj chqꞌoꞌn weꞌy, ex tuꞌn tjapin bꞌajjo taqꞌin wuꞌn.
34 Jesus lhes declarou:
35 Xi qkaꞌyiꞌn kumnix kyjaꞌ tzaje laqꞌe txqan xjal tokx kyxbꞌalin sjanin wen, ex tzaj tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: ¿Ma nyapela kyaje xjaw tuꞌn tjaw awal? Me kxel nqꞌmaꞌn kyeꞌy: Kykaꞌyinxa kumnix, quꞌn ma kubꞌ sjaneꞌ awal jaꞌlin tuꞌn tjaw chmet.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Mi nchin yolin weꞌ tiꞌjjo awal te twutz txꞌotxꞌ, qalaꞌ kyiꞌjjo xjal tuꞌn kynimin, ex tuꞌn tten kychwinqil te jun majx. Ayetzin kye, a nchi aqꞌniꞌn tiꞌjjo aqꞌuntl lo, ktzajil kytzyuꞌn kye twiꞌ kykꞌuꞌj, junx kyukꞌa a ẍi ex xikyꞌbꞌinte aqꞌuntl.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Quꞌn twutzxixjo jun yol nkyqꞌmaꞌnxjal kyjaluꞌn: Junxilte nkux awante, ex junxilte njaw chmon teꞌ twutz, me junx twiꞌ kykꞌuꞌj ktzajil kytzyuꞌn tiꞌj.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ma chex nchqꞌoꞌn kye tuꞌn kyxiꞌy chmol twutz awal kyxolxjal, a jaꞌ mi ẍi aqꞌniniꞌy tiꞌj, quꞌn junxilte xkux awante Tyol Dios kye. Me tzunx nchi tzalaj kyeꞌ tiꞌjjo kyaqꞌnbꞌin, quꞌn noqit ntiꞌ kjol ex awal, ntiꞌtla kyeꞌ tuꞌn tja kychmoꞌn.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nim aj Samaria i nimin tiꞌj Jesús, noq tuꞌn tyoljo qya, tej t-xi tqꞌmaꞌn kye, qa o bꞌaj tqꞌmaꞌn Jesús tkyaqiljo nya wen o bꞌant tuꞌn ojtxe.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Atziꞌn tej kyul aj Samaria tkꞌatz Jesús, i ok ten kubꞌsil kywutz te, tuꞌn tkyij ten kyukꞌa. Ex axsa kyije ten kabꞌe qꞌij kyxol.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ex nimxjal i nimin, tej kybꞌin teꞌ Tyol.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Tuꞌnpetziꞌn, xi kyqꞌmaꞌn te qya: Atzin jaꞌlin mapen txi qniminx qe nya noq tuꞌn saj tqꞌmaꞌn qeꞌy; qalaꞌ awokuxix qe ma qo ok bꞌinte te, ex ma tzꞌel qnikyꞌa te, qa twutzxix ate Cristjo, a Kolil te tkyaqilxjal twutz txꞌotxꞌ.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tbꞌajlinxiꞌ kabꞌe qꞌij, etz Jesús toj ttxꞌotxꞌ Samaria, ex xiꞌ toj ttxꞌotxꞌ Galiley.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Me aku Jesús tzaj qꞌmaꞌnte qeꞌy, a awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin, qa jun yolil Tyol Dios nlay tzꞌok kꞌuꞌjlin kyuꞌn t-xjalil.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Me tej tponl Jesús toj Galiley, kubꞌ kywutzliꞌn aye najleqe antza, quꞌn otaq kyli tbꞌinchbꞌin tipin tzma Jerusalén toj nintz qꞌij te Waꞌj Pan, quꞌn ajinqetaq iteꞌ antza.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ul meltzꞌaj jun majl Jesús toj tnam Caná, toj ttxꞌotxꞌ Galiley, jaꞌ o txꞌixpit aꞌ te vin tuꞌn. Ex tkꞌatz Caná at juntl tnam, Capernaum tbꞌi. Antza taꞌye jun xjal nim toklin, te taqꞌnil nmaq kawil, ex at jun tkꞌwal iltaq taꞌ tuꞌn yabꞌil.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Atzin te tok tbꞌiꞌn teꞌ aqꞌnil qa o tzꞌajtz Jesús Judey, tuꞌn tpon kanin toj Galiley, bꞌeꞌx xiꞌ lolte, ex kubꞌsin twutz te, tuꞌn t-xiꞌ qꞌanil teꞌ tkꞌwal tzma tja, quꞌn chꞌixtaq tkyim.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Atzin te Jesús xi tqꞌmaꞌn te: Nlayx txi kynimin kye, qa ntiꞌ jun techil wipiꞌn tuꞌn tbꞌant.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Me atzin tej aqꞌnil jun paqx xi tqꞌmaꞌn te: Ay Tata, ku tzaja jaꞌlinxix; chꞌix tkyim weꞌ nkꞌwal.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Xitzin tqꞌmaꞌn Jesús te: Kux tzꞌaja tjaꞌy. Lu te tkꞌwal itzꞌ. Ma tzul Dios te. Ex bꞌeꞌx xi tnimin tej ichin tyol Jesús, ex bꞌeꞌx aj.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ex chꞌixtaq tkanin tja, i etzjo taqꞌnil kꞌlulte, ex xi kyqꞌmaꞌn te: Lu tej tkꞌwala; ma tzul Dios te.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Atzin teꞌ ichin xi tqanin kyeꞌ taqꞌnil jniꞌ or tchewx kyaq tiꞌj. Ewe tikyꞌlinxi kabꞌlaj, chi chiꞌ.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Bꞌeꞌxsin pon kanin toj tnabꞌljo ttataꞌ kꞌwal, qa ax orjo ttzaj tqꞌmaꞌn Jesús te, qa ma tzul Dios te tkꞌwal. Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx xi tnimin tej ichin kyukꞌa kykyaqil najleqe toj tja.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Atzin lo tkabꞌ techil tipin bꞌant tuꞌn Jesús, tej tajtz Judey, ex pon kaninl Galiley.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.