João 11

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Attaq jun ichin aj Betania, Lázaro tbꞌi, yabꞌtaq. Junxtaq iteꞌ kyukꞌa tanebꞌ, Mariy tukꞌax titzꞌin Mart.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Anteꞌ Mariy luꞌn, a kubꞌ qꞌoꞌnte jupsbꞌil kyibꞌaj tqan qAjaw, ex ok ttzqijsin tukꞌa tsmal twiꞌ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Ayetziꞌn kabꞌe qya lo xi kysmaꞌn tqanil te Jesús: Tata, ajo tukꞌiy Lázaro, a kꞌuꞌjlin tuꞌn, ma yabꞌte, chi chiꞌ.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Tej tbꞌinte Jesús ikyjo, tzaj tqꞌmaꞌn: Ajo yabꞌil anetziꞌn nlay japin bꞌaj teꞌ te kyimin; qalaꞌ noq tuꞌn tyekꞌiꞌn tipin tqoptzꞌajiyil Dios, ex tuꞌn tjaw nimsit nbꞌiꞌy, ayiꞌn Tkꞌwal.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Exla qa kꞌuꞌjlinxix Mart kyukꞌax ttziky,
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 me tej tbꞌinte Jesús, qa yabꞌtaq Lázaro, axsa kyije tenl kabꞌe qꞌij, a jaꞌ taꞌyetaq.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, tzaj tqꞌmaꞌn qeꞌy, a awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin: Qo meltzꞌaj majl toj ttxꞌotxꞌ Judey.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Awotzin qeꞌ xi qqꞌmaꞌn te: Xnaqꞌtzil, ¿Ma nyatzin itzqeyin qajlintz antza, ex kyajtaqxjal tuꞌn tkubꞌ bꞌyoꞌn kyuꞌn tukꞌa abꞌj? ¿Tiquꞌnil taja tuꞌn tmeltzꞌaja antza?
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Tzaj tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: Ajo tspikyꞌin qꞌij oꞌkx nweꞌ te kabꞌlajaj or. Qa nqo bꞌet tqan qꞌijil, nlay qo jaw takpaj, quꞌn nqo kaꞌyin toj tqan qꞌij, a nkꞌant twutzjo txꞌotxꞌ.
9 Jesus respondeu:
10 Me qa nqo bꞌet toj qnikyꞌin, qo jawil takpaj, quꞌn nya qꞌanchaꞌljo qbꞌe. Tuꞌnpetziꞌn qa nqo bꞌinchin tzeꞌnku taj qMan, ntiꞌ aku tzꞌok bꞌajqe.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Tbꞌajlinxitzin tyolin ikyjo, tzaj tqꞌmaꞌnl qeꞌy: Ajo qukꞌa Lázaro, a kꞌuꞌjlin quꞌn, ma ktan. Me ma chiꞌn kꞌasilte.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Awotzin qeꞌ xi qqꞌmaꞌn te: Tata, qa ma ktan, bꞌalaqa ma chewx yabꞌil tiꞌj.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Me atzin tzꞌelpineꞌ tyol Jesús ikyjo, qa otaq kyim. Me awotzin qe, kubꞌ qximiꞌn qa nyolintaq tiꞌjjo watl te qxmilil.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Tuꞌnpetziꞌn, tzajxix tqꞌmaꞌn Jesús qeꞌy: Ma kyim te Lázaroch.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Nim ma chin jaw tzalaja tuꞌn ntiꞌqintaqa antza, quꞌn wenxix te kyeꞌy, tuꞌn nxi kynimiꞌn tukꞌa tkyaqil kyanmiꞌn. Me qoqe lolte.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ante Tmas, a Kwaꞌch tbꞌi tok, tzaj tqꞌmaꞌn qeꞌy: Qoqe qkyaqilx, tuꞌntla qkyim junx tukꞌa.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Atzaj teꞌ qkaniꞌn, pon qkꞌulbꞌiꞌn qa otaq bꞌant kyaje qꞌij tkubꞌlinx muqet Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Ajo tnam Betania nqayin taꞌ tkꞌatz Jerusalén, bꞌalaqa noq nikyꞌjin ajlabꞌ.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Tuꞌn nqayin taꞌ, nim xjal Judiy otaq kanin qꞌolbꞌilkye Mart tukꞌa Mariy, tuꞌn tchewsit kyanmin tiꞌjjo tkyimlin kyxibꞌin.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Tej tbꞌinte Mart, qa chꞌixtaq tpon kanin Jesús kyja, bꞌeꞌx etz kꞌlelte; me atzin te Mariy kyij ten tuja.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Tej tkanin tkꞌatz Jesús, xi tqꞌmaꞌn Mart te: Tata, noqit attaqa tzaluꞌn, mitla xkyim weꞌ nxibꞌin,
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 quꞌn bꞌiꞌn weꞌ wuꞌn qa ntzaj tqꞌoꞌn Diosjo tkyaqilx nxi tqaniꞌn te.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Xi tqꞌmaꞌn Jesús te: Kjawil anqꞌintl te t-xibꞌinch.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Xi ttzaqꞌwin Mart te: Ikytziꞌn. Bꞌiꞌn weꞌ wuꞌn qa ok kjawil anqꞌintl tojjo tqꞌijil, a jaꞌ tuꞌn kyjaw anqꞌintl kyimnin, aj tjapin bꞌaj tkyaqil tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn Jesús te: Ayiꞌn weꞌ Qꞌol chwinqil, ex wuꞌn weꞌ kchi jawil anqꞌinxjal kyxol kyimnin. Ankye teꞌ knimil wiꞌja, exla qa ma kyim t-xmilil, me kjawil anqꞌintl wuꞌn, tuꞌn tten jun chwinqil a nlay bꞌaj.
25 Então Jesus afirmou:
26 Quꞌn kykyaqilxjo nchi nimin wiꞌja, ex nchi bꞌet tzeꞌnku waja, nlayxpe chi najx kye te jun majx. ¿Yajtziꞌn te, Mart? ¿Man txi tniminjiꞌy luꞌn?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Xi tqꞌmaꞌn Mart te: Ikytziꞌn Tata, ma txi nnimin weꞌ, a tejiy Crist, a Tkꞌwal qMan Dios, a iltaq tiꞌj tuꞌn tul tzaluꞌn twutz txꞌotxꞌ.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Tbꞌajlinxiꞌ tyolin ikyjo, bꞌeꞌx aj Mart qꞌolbꞌil te Mariy, ex xi tjaskꞌin te: Lu Xnaqꞌtzil at tzaluꞌn, ex luy ntxokle tuꞌn.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Atzaj teꞌ tbꞌinte Mariy, jun paqx jaw weꞌ, ex xiꞌ ajqelin lolte Jesús,
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 quꞌn naꞌmxtaq tokx Jesús toj tnam. Axtaqtza taꞌye ttxaꞌn tnam, jaꞌ oke tkꞌulbꞌin Mart.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Atzaj teꞌ tok kaꞌyin Mariy kyuꞌn qꞌuqbꞌil kykꞌuꞌj iteꞌtaq tuja, tej tex ajqelin, bꞌeꞌx bꞌaj xi lipe tiꞌj, quꞌn kubꞌ kyximin qa tuꞌntaq t-xiꞌ oqꞌil tibꞌajjo muqbꞌin te Lázaro.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Atzaj teꞌ tkanin Mariy tkꞌatz Jesús, bꞌeꞌx kubꞌ meje t-xe tqan, ex xi tqꞌmaꞌn: Tata, noqit attaqa tzaluꞌn, mitla xkyim weꞌ nxibꞌin.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Atzin te Jesús, tej tok tkaꞌyin n-oqꞌ Mariy kyukꞌaxjo jniꞌ Judiy, a otaq chi kanin tukꞌa, bꞌeꞌx tzaj tbꞌis, ex tzaj chyoꞌn tanmin,
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 ex xi tqanin kye: Jaꞌtzin xkuxa kymuquꞌnch. Xi kyqꞌmaꞌn te: Tata, ku tzaja lolte.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Ex jaw oqꞌ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Xi kyqꞌmaꞌn Judiy kyxolile: Kykaꞌyinktziꞌn. Chebꞌex kꞌuꞌjlintaq Lázaro tuꞌn.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Me at junjuntl nkyqꞌmaꞌntaq: A ma jqet kywutz moẍ tuꞌnx xjal lo, ¿Ma mipetla xbꞌant jun tiꞌ tuꞌn, tuꞌn mi kyime Lázaro?
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Atzin te Jesús, bꞌeꞌx tzaj chyoꞌn juntl majl tanmin, ex bꞌeꞌx tzaj laqꞌe ttzi jul, a jaꞌ tokxitaq kyimnin, jpuꞌntaq tukꞌa jun ma tij abꞌj.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Xi tqꞌmaꞌn Jesús kyexjal: Kyimiljiꞌy abꞌj. Atzin te Mart; a tanebꞌjo kyimnin, xi tqꞌmaꞌn te: Tata, mala tzuwix, quꞌn ma bꞌant kyaje qꞌij tkyimlin.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Me ante Jesús xi tqꞌmaꞌn te: ¿Ma nyatzin ma txi nqꞌmaꞌn teꞌy, qa ma txi tnimiꞌn, okpin ktlabꞌil te nimxix tipin Dios?
40 Jesus respondeu:
41 Eltzin qꞌiꞌn abꞌj, ex ante Jesús jax tkaꞌyiꞌn tzmax toj kyaꞌj, ex tqꞌma: Tata, nxi nqꞌoꞌn chjonte teꞌy, tuꞌn ma chin tzaj tbꞌiꞌn.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Bꞌiꞌn we wuꞌn, qa kukx nchin tzaj tbꞌinjiꞌy, me ma txi nqꞌmanjiꞌy luꞌn teꞌy, noq tuꞌn kypajjo xjal txolcheqek wiꞌja, tuꞌntzin txi kynimin qa ate ma tzaj chqꞌoꞌn weꞌy.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Tbꞌajlinxiꞌ tqꞌmaꞌn ikyjo, xi tqꞌolbꞌin tukꞌa tqꞌajqꞌojil twiꞌ kujxix wen: Lázaro, ku tetza antza.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ex atzin tej kyimnin bꞌeꞌx etz, bꞌaltzꞌinqektaqjo tqꞌobꞌ kyukꞌa tqan toj t-xbꞌalin kyimnin, ex ptzoꞌntaq twutz tukꞌa suꞌtj. Bꞌeꞌx xi tqꞌmaꞌn Jesús kye: Kypoqꞌimila, ex kytzaqpinxa.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Tuꞌntziꞌn ikyjo, nimx Judiy, ayej o chex lipe tiꞌj Mariy, ex ok kykaꞌyiꞌn bꞌant tuꞌn Jesús, i nimin tiꞌj.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Me attaq junjuntl kyxol bꞌeꞌx i xiꞌ qꞌmalte kye Parisey tiꞌ otaq kubꞌ tbꞌinchin Jesús tukꞌa Lázaro.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Tuꞌnpetziꞌn, aye Parisey exqetziꞌn kynejinel pale, bꞌeꞌx ok kychmoꞌn kyibꞌ kyukꞌa jniꞌ Judiy aj kawil. I ok ten yolil kyxol: ¿Tiꞌtzin kbꞌantil quꞌn tiꞌjjo maꞌ xjal lo? Nimku techil nbꞌant tuꞌn, tuꞌn kykaꞌylajxjal tiꞌj.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Qa ma kyij qqꞌoꞌn kukxjo, tkyaqilxlaxjal knimil tiꞌj. Ex ayetziꞌn aj kawil toj Rom, kchi tzajil qibꞌaj qꞌil qoklin toj tja Dios, ex tuꞌn tkubꞌ kyyuchꞌin qtanim.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Me attaq jun kyxol, a Caifás tbꞌi, toktaq te kynejilxix pale tojjo abꞌqꞌe anetziꞌn, ex xi tqꞌmaꞌn kye: Ntiꞌx kye kynabꞌl.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 ¿Ma mixsin n-el kynikyꞌa tiꞌj, qa wenxitla te qe, tuꞌn tkyim jun ichin te qxel, tzeꞌnku tuꞌn tkubꞌ yuchꞌj kykyaqil qtanim?
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Me ante Caifás nya tuꞌnx tibꞌxtaq nyolin; qalaꞌ tuꞌn Dios. Quꞌn tuꞌn toktaq te tnejilxix pale, tzaj tqꞌoꞌn Dios tqanil te, qa iltaq tiꞌj tuꞌn tkyim Jesús te kyxel xjal aj Judiy,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 junx kyukꞌaꞌ a kchi nimil tiꞌj toj tkyaqil twutz txꞌotxꞌ, tuꞌn kymujbꞌin te kyibꞌ toj kynimbꞌil.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Tuꞌnpetziꞌn, ax qꞌijjo anetziꞌn, bꞌeꞌx i kyij aj kawil toj wen, tuꞌn tkubꞌ kybꞌyoꞌn Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Tuꞌnpetziꞌn, mix tenil Jesús kyxol Judiy; qalaꞌ bꞌeꞌx etz tojjo ttxꞌotxꞌ Judey, ex bꞌeꞌx xiꞌ ttxaꞌn tzqij txꞌotxꞌ toj jun tnam, Efraín tbꞌi. Axsa kyije tene junx qukꞌiy, a awoꞌy t-xnaqꞌtzbꞌin.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Nyataq ilaꞌ qꞌij tuꞌn tul kanin Xjan Qꞌij kye Judiy. Tuꞌnpetziꞌn, nimku xjal aj Judiy bꞌeꞌx i xiꞌ toj Jerusalén, tuꞌn kybꞌinchin kyten tzeꞌnkuxtaqjo nbꞌant kyuꞌn.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Tkyaqilxjal nchi jyoꞌntaq tiꞌj Jesús toj tnejil ja te naꞌbꞌl Dios, ex nxi kyqanintaq kyxolx: ¿Tzeꞌntzin kye toj kywutz? ¿Jawilpela toj nintz qꞌij mo minaj?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Quꞌn ayetziꞌn Parisey exqetziꞌn kynejinel pale otaq kubꞌ kyqꞌoꞌn jun kykawbꞌil, qa attaq jun xbꞌinte jaꞌ taꞌtaq Jesús, ilx tiꞌj tuꞌn tzaj kyiꞌn tqanil, tuꞌntzintla tok kytzyuꞌn, tuꞌn tkuꞌx toj tze.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.