Atos 7

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Atzin teꞌ tnejilxix pale xi tqanin te Esteban, qa twutzxixtaqjo otaq qꞌumle tiꞌj.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Xi ttzaqꞌwin Esteban kyjaluꞌn: Ayiꞌy nxjalil, ex noq sameqiꞌy tata, kybꞌinkuy nyola. A qMan Dios, a nimxix toklin, xi tyekꞌin tibꞌ te ojtxe qxeꞌchil Abraham, tej najletaq toj txꞌotxꞌ te Mesopotamia, atxix tej naꞌmtaq t-xiꞌ najal toj txꞌotxꞌ te Harán,
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 ex tqꞌma Dios kyjaluꞌn: Tzaqpinkj ttxꞌotxꞌa exqetziꞌn t-xjalila, ex kux txiꞌy tzmax tojjo txꞌotxꞌ, a kxel nyekꞌin tey, chi Diosjo.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Bꞌeꞌxsin etz Abraham tojjo txꞌotxꞌ te Caldey, tuꞌn t-xiꞌ najal toj Harán. Antza kyime ttata, ex a Dios ul qꞌiꞌnte Abraham tojjo txꞌotxꞌ lo, Canaán tbꞌi, ja najleqiꞌy jaꞌlin.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Me tojjo txꞌotxꞌ lo, mix xi qꞌoꞌne chꞌin ttxꞌotxꞌ, iꞌchaqpetla noq chꞌin netzꞌ, jaꞌ tuꞌn tkubꞌe weꞌ, quꞌn nya te te Abrahamjo txꞌotxꞌ lo, qalaꞌ xi ttziyin Dios, tuꞌn t-xi tqꞌoꞌn kye tyajil, me tzmaxitaqjo aj tkyim. Ex naꞌmtaqpe kyul te Abraham tkꞌwal, tej tyolajtzjo lo.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Ex tqꞌma Dios te Abraham, qa tuꞌntaq kynajan tyajil tzeꞌnku qe bꞌetin xjal toj jun txꞌotxꞌ nya ojtzqiꞌn kyuꞌn, ex qa tuꞌn kyok te aqꞌnil, me ntiꞌ twiꞌ kykꞌuꞌj; ex tojjo kyaje syent abꞌqꞌe, tuꞌntaq kybꞌaj yisoꞌn, ex nimxtaq yajbꞌil tuꞌn tikyꞌx kyuꞌn.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Me ex tqꞌma Dios te Abraham kyjaluꞌn: Ok chi kꞌwel nkawiꞌn weꞌ xjal, a k-okil qꞌonkye tyajila te aqꞌnil, a nya chjoꞌn twiꞌ kykꞌuꞌj. Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, ok chi elitz tyajila antza, ex chi ajbꞌil weꞌy tojjo txꞌotxꞌ lo, chi Dios.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Tej tkyij bꞌant tiꞌjjo yol luꞌn, chi Esteban, xi tqꞌmaꞌn Dios te Abraham, tuꞌn tok qitit kyechiljo qꞌa tiꞌj kytzꞌumil, te jun techil qa te teqetaq Dios. Tuꞌnpetziꞌn, tojxi twajxaqin qꞌij titzꞌjlin tkꞌwal Abraham, Isaac tbꞌi, ex bꞌeꞌx kubꞌ qitin ttzꞌumil te techil tuꞌn ttata. Ex ikyx bꞌantjo tuꞌn Isaac tukꞌa tkꞌwal, Jacob tbꞌi. Ex ikyx bꞌantjo tuꞌn Jacob kyukꞌa kabꞌlajaj tkꞌwal qꞌa, ayej i ok te qxeꞌchil awo, a o tokx kyojjo kabꞌlajaj chꞌuq xjal te Israel. Me lajajtaqjo tkꞌwal Jacob, a nchi xkyꞌaqlintaq tiꞌj kyitzꞌin, Jse tbꞌi, tuꞌn kꞌuꞌjlinxixtaq tuꞌn manbꞌaj, ex bꞌeꞌx xi kꞌayin kye xjal aj Egiptoqetaq. Me attaq tkyꞌiwbꞌil Dios tibꞌaj Jse.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 — ausente —
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx tzaqpaj toj tkyaqil bꞌisbꞌajil, ex tzaj qꞌoꞌn tumil tnabꞌl. Tuꞌntziꞌn, ok kꞌuꞌjlin tuꞌn Faraón, a tnejil kawil toj Egipto, ex ok qꞌoꞌn te tkabꞌ kawil toj tkyaqil Egipto ex tojjo nmaq ja kye kawil.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Tbꞌajlinxi ikyjo, ul nim waꞌyaj ex nim yajbꞌil toj tkyaqil Egipto ex tzaluꞌn toj Canaán, jaꞌ najleqetaq ojtxe qxjalil, ex ntiꞌtaq kywa.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Me atzaj teꞌ tbꞌinte Jacob, qa attaq triy toj Egipto, bꞌeꞌx i xi tchqꞌoꞌn qe tkꞌwal, aye qxeꞌchil, antza. Me toj tnejil kybꞌe tzma Egipto, i yolin tukꞌa Jse, me mix ele kynikyꞌ te, qa ataqjo kyitzꞌin.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Tej kyxtaꞌj toj tkabꞌ majin, xi tqꞌmaꞌn Jse: Ayiꞌn weꞌ kyitzꞌiꞌn. Tzmaxitziꞌn, el tnikyꞌ Faraón alkyetaq t-xjalil Jse.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Tbꞌajlinxitziꞌn ikyjo, xi tqꞌmaꞌn Jse tuꞌn tul kanin Jacob, a ttata, toj Egipto, junx kyukꞌa kykyaqil t-xjalil. Atziꞌn kybꞌaj xtaꞌj, jweꞌlajaj toj jun mutxꞌ.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ikytzin bꞌajjo, bꞌeꞌx xiꞌ Jacob najal toj Egipto, ex antza kyime; ex ikyqexjo tkꞌwal, aye ojtxe qxeꞌchil, antza i kyime.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Tej tkyim Jacob, tzaj qꞌiꞌn t-xmilil toj txꞌotxꞌ te Siquem, ex okx muquꞌn antza toj jun tjulil kyimnin, a otaq tloqꞌ Abraham tukꞌa nim pwaq kye tkꞌwal Hamor.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Tbꞌajlinxitziꞌn ilaꞌ abꞌqꞌe, otaq chꞌiy kybꞌaj aj Israel, a tyajil Jacob, toj txꞌotxꞌ te Egipto, tej chꞌixtaq tul kanin tqꞌijiljo, a jaꞌ tuꞌntaq ttzaj tqꞌoꞌn Dios txꞌotxꞌ kye tyajil Abraham, a tzeꞌn otaq tqꞌma.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ex kyojjo qꞌij anetziꞌn, xi xkye tkawbꞌil jun kawil toj Egipto, me nyataq bꞌiꞌn jun tqanil tuꞌn tiꞌj Jse.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Atej kawil anetziꞌn i kubꞌ tsbꞌuꞌn, ex i ok tyisoꞌn ojtxe qxeꞌchil, quꞌn nim kybꞌaj. Ex xi tqꞌmaꞌn kye tuꞌn tkyij kykoliꞌn kyneꞌẍ, a aye qꞌa, tuꞌn kykyim, a aꞌkxtaq kyitzꞌje.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Tojjo kawbꞌil anetziꞌn itzꞌje Moisés, chi Esteban. Tbꞌanilx ele qꞌa anetziꞌn twutz Dios, ex jaw chꞌiy oxe xjaw toj tja ttata.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Atzaj teꞌ tuꞌntaq tkyij tkoliꞌn, bꞌeꞌx jaw qꞌiꞌn tuꞌn jun qya, tkꞌwal Faraón, ex jaw chꞌiysin nyakuj tzeꞌnku jun albꞌaj.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ikytzin xnaqꞌtzajtz Moisésjo toj tkyaqil tumil kyxol aj Egipto, ex japin te jun ichin nim toklin kyuꞌn tyol ex kyuꞌn tbꞌinchbꞌin.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Tej tjapin Moisés te kaꞌwnaq abꞌqꞌe, kubꞌ tbꞌisin tuꞌn t-xi qꞌolbꞌil kyeꞌ t-xjalil, ayej tyajil Jacob.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Tej t-xiꞌ, ok tkaꞌyin jun bꞌujbꞌil tuꞌn jun aj Egipto tiꞌj jun t-xjalil Moisés. Bꞌeꞌx okx tlimoꞌn Moisés tibꞌ te kolil, ex bꞌeꞌx kubꞌ tbꞌyoꞌn aj Egipto.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Tuꞌn bꞌant tuꞌn, kubꞌ tbꞌisin Moisés qa akutaq tzꞌel kynikyꞌjo t-xjalil te, qa attaq toklin tuꞌn Dios tuꞌn kytzaqpajjo t-xjalil tjaqꞌ tkawbꞌil aj Egipto. Me mix ele kynikyꞌ te.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Tojxi junxil qꞌij, ok tkaꞌyin Moisés kabꞌe aj Israel nchi bꞌujintaq, ex i el tpaꞌn, ex tqꞌma: Kyxjalil kyeꞌ kyibꞌ. ¿Titzin quꞌn nchi bꞌujintza?
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Me atzin tej nbꞌujintaq tiꞌj tukꞌa, bꞌeꞌx etz limoꞌn Moisés tuꞌn, ex tqꞌma: ¿Ankyenaj te s-ok qꞌonte te nim toklin ex te kawil qxola?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Ma taja tuꞌn nkubꞌ tbꞌyoꞌn tzeꞌnkuj tkubꞌ tbꞌyoꞌnjiy jun aj Egipto ewe?
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Tej tbꞌinte Moisésjo ikyjo, bꞌeꞌx tzaj xobꞌ, quꞌn kyjaꞌtaq tel tqanil, ex bꞌeꞌx oq, ex xiꞌ toj txꞌotxꞌ te Madián. Antza, najan tzeꞌnku jun bꞌetin xjal, ex ok meje tukꞌa jun qya, ex itzꞌje kabꞌe tkꞌwal.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Tbꞌajlinxiꞌ kaꞌwnaq abꞌqꞌe antza, tej tok tyekꞌin jun angel tibꞌ toj tqꞌaqꞌil tqan txꞌiꞌx tzunxtaq nkꞌant wen, tojjo jun tzqij txꞌotxꞌ ja ntiꞌ najbꞌil, a at tkꞌatzjo wutz, Sinaí tbꞌi.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Bꞌeꞌx jaw kaꞌylaj te Moisés tiꞌjjo otaq tlonte, quꞌn tuꞌn mix jaꞌ nkubꞌe bꞌajetaqjo tqan txꞌiꞌx tuꞌn qꞌaqꞌ. Atzaj teꞌ tok laqꞌe tuꞌn tlontexix wen, xi tbꞌiꞌn tqꞌajqꞌojil twiꞌ tAjaw Tkyaqil. Chi kyjaluꞌn:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Ayin weꞌ kyDios ojtxe t-xjalila, ex ayin weꞌ tDios Abraham, te Isaac, ex te Jacob. Bꞌeꞌxsin ok ten Moisés luꞌlil tuꞌn t-xobꞌil, ex mix jaw kaꞌyin.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Xitzin tqꞌmaꞌn tAjaw Tkyaqil te kyjaluꞌn: Qꞌinqemil t-xjabꞌa, quꞌn atzin txꞌotxꞌ luꞌn xjanxix wen.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Twutzxix ma nliꞌy nya bꞌaꞌn ma tzikyꞌx tuꞌn Ntanima tzachiꞌn toj Egipto. Tzunx nchi latꞌinx tzeꞌn ncheꞌx nbꞌiꞌn; tuꞌnpetziꞌn, ma chin kꞌula kolil kyiꞌj. Atzin jaꞌlin, kxel nchqꞌoꞌn tzma Egipto kolil Ntanima, chi Diosjo te Moisés.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Ax te Moisésjo, a el kyikyꞌin ojtxe qxjalil, a aye iteꞌxtaq toj Egipto, ex otaq tzaj qꞌmaꞌn te: ¿Ankyenaj te s-ok qꞌonte te nim toklin ex te kawil qxola? Exla qa otaq tzꞌel iꞌjlin kyuꞌn aj Israel, chi Esteban, me ate Dios, tuꞌn angel, a ok tyekꞌin tibꞌ toj tqꞌaqꞌil tqan txꞌiꞌx, xi chqꞌonte Moisés, tuꞌn tok te nimxix toklin, ex te tzaqpilkye aj Israel toj Egipto.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ex ate Moisés etz qꞌinkye ojtxe qxjalil toj txꞌotxꞌ Egipto, ex tuꞌn bꞌant nim techil tipin Dios tojjo txꞌotxꞌ anetziꞌn, ex toj ttxuyil aꞌ, Chikyꞌ tbꞌi, ex tojjo tzqij txꞌotxꞌ, jaꞌ ntiꞌ najbꞌil. Jotxjo luꞌn bꞌant toj kaꞌwnaq abꞌqꞌe.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Ex ax Moisés xi qꞌmante kye aj Israel kyjaluꞌn: Axte qMan Dios k-elitz qꞌinte jun yolil Tyol Dios kyxola tzeꞌnku weꞌ. Il tiꞌj tuꞌn tkubꞌ kynimiꞌn tkyaqil tyol.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Ex axte Moisésjo ten kyukꞌa aj Israel, aye ojtxe qxjalil, tojjo tzqij txꞌotxꞌ jaꞌ ntiꞌ najbꞌil; ex tukꞌa angel, a yolin tukꞌa twiꞌ wutz Sinaí; ex ax tzaj kꞌmonte te Dios, ayeꞌ yol te chwinqil, tuꞌntziꞌn tzaj tqꞌmaꞌn qe. Tuꞌntziꞌn ikyjo, ax Moisésjo nim toklin.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Me mix kubꞌ kynimin kye ojtxe qxjalil, qalaꞌ bꞌeꞌx el kyiꞌjlin, ex kyajtaq tuꞌn kyaj meltzꞌaj toj Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Ex tej tkyij ten Moisés twiꞌ wutz Sinaí yolil tukꞌa Dios, bꞌeꞌx xi kyqꞌmaꞌn te Aarón: Bꞌinchinkuy txqan qdiosa, tuꞌn tmojin qukꞌiy, quꞌn nya bꞌiꞌn quꞌn, tiꞌ ma bꞌajte Moisés, a s-etz qꞌinqeꞌy toj Egipto.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Tuꞌnpetziꞌn, chi Esteban, kubꞌ kybꞌinchin jun twutzbꞌiyil ikyjo tzeꞌnku wakx, tuꞌn tok te kydios. Kubꞌ kybꞌyoꞌn aluꞌmj te aqꞌbꞌil chjonte, ex kubꞌ kyikyꞌsin jun nintz qꞌij tiꞌj tumil tbꞌij kydios, a ayex i kubꞌ bꞌinchinte.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx el tlaqꞌbꞌin te Dios tibꞌ kyiꞌj, ex xi tqꞌoꞌn ambꞌil kye, tuꞌn kykꞌulin kywutz qe cheꞌw te twutz kyaꞌj, quꞌn ikytziꞌn tzꞌibꞌin tojjo uꞌj kye yolil Tyol Dios:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 — ausente —
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Ayetziꞌn ojtxe qxjalil, kyojjo qꞌij anetziꞌn, tkubꞌtaqjo jun ja te naꞌbꞌl Dios kyuꞌn, a xbꞌalin tten, a iqintaq kyuꞌn, tej kyok ten bꞌetil tojjo tzqij txꞌotxꞌ jaꞌ ntiꞌ najbꞌil. Atziꞌn ja, kubꞌ bꞌinchin tzeꞌnkuxjo tzaj tqꞌmaꞌn Dios te Moisés tuꞌn tkubꞌ bꞌinchit, tzeꞌnkuxjo a otaq tzꞌiwle tuꞌn Moisés twiꞌ wutz Sinaí.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Tzaj kytzyuꞌn ojtxe qxjalil, a ojtxe ja te naꞌbꞌl Dios, a iqintaq kyuꞌn, ex ayetziꞌn i ul tukꞌa Josué, tzaj kyiꞌn kyukꞌa, tej tkanbꞌitjo txꞌotxꞌ lo, Canaán tbꞌi, a kytxꞌotxꞌjo txqantl xjal aj il, ayej xi xoꞌn kywutzjo qxjalil, tuꞌn Dios. Ikytzin bꞌajjo, teꞌ naꞌmxtaq titzꞌje David.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Atziꞌn teꞌ tok David te nmaq kawil, bꞌaꞌn ele twutz Dios, ex tajtaq tuꞌn tkubꞌ tbꞌinchin jun najbꞌil, jaꞌ tuꞌntaq tnajane qMan Dios te jun majx.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Me nya David kubꞌ bꞌinchin teꞌ tnejil ja te naꞌbꞌl Dios, qalaꞌ a tkꞌwal, Salomón tbꞌi,
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 exla qa nyatza najle te qMan Dios, a nimxix toklin, kyojjo ja, a bꞌinchin kyuꞌnxjal; quꞌn ikytziꞌn tqꞌma jun yolil Tyol Dios kyjaluꞌn:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 — ausente —
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Me ayetzin kyeꞌ, kukxjo mi n-okx toj kywiꞌy. Mina nxi kybꞌiꞌn, ex ntiꞌ nimbꞌil toj kyanmiꞌn; quꞌn noqx nchi qꞌojliꞌy tiꞌj Xewbꞌaj Xjan ikyqexjiꞌy tzeꞌnku ojtxe qxjalil.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Tkyaqilx yolil Tyol Dios ojtxe, ayeꞌ i yolin tiꞌjjo tulil Jesús, a xjanxix, i ok yisoꞌn kyuꞌn ojtxe qxjalil, ex ayeꞌ i kubꞌ bꞌyon kye. Me ayetzin kyeꞌ, mix ele kynikyꞌa te, qa nya tumiljo anetziꞌn, quꞌn atzin teꞌ tul Jesús, i ok meltzꞌaja tiꞌj, ex bꞌeꞌx kubꞌ kybꞌyoꞌn.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 ¿Me tzeꞌnx tten, ayiꞌy aj Israel? Ayeꞌ ojtxe qxeꞌchil tzaj tzyuꞌnte tkawbꞌil Dios noq kyuꞌn qe angel, me ayetzin kyeꞌ mina nkubꞌ kynimiꞌn.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Tej kybꞌinte xjaljo yol lo, bꞌeꞌx jaw kyikyꞌin, ex ox chi juꞌchꞌinx kyste, tuꞌn kyqꞌoj tiꞌj Esteban.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Me ante Esteban, quꞌn nojnintaq teꞌ tanmin tukꞌa Xewbꞌaj Xjan, xi tkaꞌyin toj kyaꞌj, ex tli tqoptzꞌajiyil Dios, junx tukꞌa Jesús, waꞌltaq toj tman qꞌobꞌ Dios.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, tqꞌma: ¡Kykaꞌyintza! Loqiꞌn nchin kaꞌyin kyiꞌjjo kyaꞌj jaqleqe, ex tiꞌjjo Klolqe Jesús, a Tkꞌwal Ichin, at toj tman qꞌobꞌ qMan Dios.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Me ayetzin kyej xjal, bꞌeꞌx ok kymaqsiꞌn kyẍkyin, ex bꞌeꞌx i jaw ẍchꞌin kujxix wen, ex ok tilj tiꞌj Esteban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Exsin qꞌiꞌn Esteban tiꞌjxi tnam, ex ok xoꞌn tuꞌn abꞌj. Ex ayetzin ok bꞌyonte, kyij kyoqxeniꞌn tal kykamiẍ tukꞌa jun kuꞌxin, Saulo tbꞌi.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tzmataq n-ok xoꞌn Esteban tuꞌn abꞌj, me bꞌeꞌx jaw naꞌn Dios kyjaluꞌn: Tzyuꞌnxa wanmiꞌn Ay, wAjaw Jesús.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ex bꞌeꞌxsin kubꞌ meje Esteban, ex jaw ẍchꞌin kujxix wen, ex tqꞌma: ¡Ay, wAjaw, najsinkujiy il nbꞌant kyuꞌn xjal lo! Tej tbꞌaj tqꞌmaꞌn ikyjo, bꞌeꞌx el kyim.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.