Atos 27

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Atzaj teꞌ tkubꞌ kybꞌisiꞌn, tuꞌn qxi chqꞌoꞌn tzma Italia, jaꞌ taꞌ Rom, atzin Pabl exqetziꞌn txqantl iteꞌtaq toj tze, bꞌeꞌx i xi qꞌoꞌn tjaqꞌ tkawbꞌiljo jun xoꞌl qꞌaqꞌ, Juliotaq tbꞌi, a toktaq te tajlaljo jun chꞌuq xoꞌl qꞌaqꞌ te Augusto César, a tnejilxix kawil toj Rom.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 O okxa toj bark, a attaq toj tnam Adramitio, a chꞌixtaq tex tuꞌn tkanin kyojjo ilaꞌ tnam te Asia, aye iteꞌtaq ttzi ttxuyil aꞌ. Ex attaq Aristarco qukꞌiy, jun xjal aj Tesalónica, jun tnam toj txꞌotxꞌ te Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ex o xiꞌy toj junxil qꞌij, ex o kaniꞌn toj Sidón. Xi qꞌoꞌn ambꞌil te Pabl tuꞌn Julio, noq tuꞌn t-xiꞌ qꞌolbꞌil kyeꞌ tukꞌa, ex tuꞌn tok kaꞌyin kyuꞌn.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Tej qexa toj Sidón, o ex juntl majla toj bark. Mix bꞌante tuꞌn qxiꞌy jikyin, quꞌn qumila ntzaje juꞌmintaq kyqꞌiqꞌ. Tuꞌnpetziꞌn, xi qtxalpin chꞌin qibꞌa toj qman qꞌobꞌa, tuꞌn qikyꞌxa ttxlajjo txꞌotxꞌ, Chipre.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 O jlajinxi toj ttxuyil aꞌ, junx twutzila txꞌotxꞌ te Cilicia ex Panfilia, ex o kaniꞌn tzma Mira, jun tnam toj txꞌotxꞌ te Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Antza, ele jyete jun bark tuꞌn Julio, aj tnejil xoꞌl qꞌaqꞌ. Ajo bark anetziꞌn tzajnintaq toj Alejandría. Okxsin qꞌoꞌntza toj, tuꞌn qkaniꞌn tzma Italia.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Chebꞌexix o bꞌeta toj ilaꞌ qꞌij, ex tukꞌa nimxix aqꞌuntl, o kaniꞌn nqayin tkꞌatz Gnido, quꞌn njumintaq kyqꞌiqꞌ wen qwutza. O ikyꞌa tkꞌatz Salmón, ex o ikyꞌa tiꞌjxi txꞌotxꞌ, Creta tbꞌi.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Nimx chꞌin ikyꞌx qiꞌja toj qbꞌeꞌy ttxanila txꞌotxꞌ. O kanintza tojjo jun najbꞌil, Buenos Puertos tbꞌi, a nqayin taꞌye tkꞌatzjo tnam Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Nimxtaq ambꞌil otaq qnajsiꞌy, noq tuꞌn tpaj kyqꞌiqꞌ, ex nimxtaq xobꞌajil tuꞌn qbꞌeta toj ttxuyil aꞌ, quꞌn tuꞌn chꞌixtaq tok jbꞌalil. Tuꞌnpetziꞌn, xi tqꞌmaꞌn Pabl jun tumil. Chiꞌ kyjaluꞌn:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Ayiꞌy tata, nkubꞌ nnabꞌliꞌn qa nya bꞌaꞌn tuꞌn t-xi qiꞌn qbꞌe, quꞌn aku txi mulqꞌajjo bark exsin tkyaqil tiqitz. Ex majqox, aku qo kyim.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Me atzin teꞌ tnejil xoꞌl qꞌaqꞌ kubꞌ tnimiꞌn a otaq kyqꞌma tajaw, exsin otaq tqꞌma qꞌiltetaq bark, ex nya a otaq tqꞌma Pabl.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ex tuꞌn nya wentaqjo najbꞌil anetziꞌn tuꞌn tikyꞌx jbꞌalil quꞌn antza; tuꞌntziꞌn, chꞌime kykyaqilx kubꞌ bꞌisinte qa wen tuꞌn qexa, ex tuꞌn tok qqꞌoꞌn tilil, tuꞌn qkaniꞌn tzma Fenice, jun tnam toj txꞌotxꞌ Creta, a at tumil tjawitz qꞌij, ex antza tuꞌn tikyꞌe jbꞌalil quꞌn.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Kubꞌ kybꞌisin, qa akutaq txi qiꞌn qbꞌeꞌy, quꞌn noq chꞌin njumintaq kyqꞌiqꞌ tzajnin kubꞌl. O etza, ex bꞌet bark qjaqꞌa toj ttxuyil aꞌ ttxlajile Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Me aꞌkxtaq tbꞌajjo ikyjo, ox juminx txqan kyqꞌiqꞌ, tzajnin jawl, ex ok peqꞌj tiꞌj bark.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Oktzin tentz limolte bark. Noqx kubꞌ qyoꞌn qibꞌa te, quꞌn tuꞌn nlaytaq bꞌant qbꞌeta jaꞌ qajataqa tuꞌn tpaj kyqꞌiqꞌ.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 O ikyꞌxa tiꞌjxi jun tal muchꞌ txꞌotxꞌ tkuꞌx toj ttxuyil aꞌ, Clauda tbꞌi, jaꞌ nyale njumintaq kyqꞌiqꞌjo. Ex tukꞌa nim aqꞌuntl, jaꞌtza qiꞌnjiꞌy jun tal muchꞌ bark te kolbꞌil kyexjal, a kꞌloꞌntaq tiꞌjxi bark jaꞌ o tokxitaqa.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Tej tjatzjo tal muchꞌ bark, oktzin kykꞌloꞌn kyukꞌa lawin aqwil tiꞌj tkꞌuꞌjjo ma tij bark tuꞌn mi laqje. Exsin tuꞌn nimtaq kyxobꞌil tuꞌn tkyij txꞌaꞌyit bark toj tzꞌawin, Sirte tbꞌi, kutztzin kyiꞌn xbꞌalin, a jaꞌ n-okxi kyqꞌiqꞌ te limolte bark. Tuꞌntziꞌntzjo, xi kytzaqpin kyibꞌ, tuꞌn t-xi qꞌiꞌn bark tuꞌn kyqꞌiqꞌ.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Atziꞌn tojjo juntl qꞌij, kujxtaq taꞌye kyqꞌiqꞌ ex jbꞌal. Tuꞌnpetziꞌn, i ok ten xoꞌl teꞌ tiqitz bark toj ttxuyil aꞌ,
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 ex toj toxin qꞌij, i ok ten xoꞌl teꞌ tkyaqiljo a tokxtaq te tzꞌaqtzbꞌilte bark, a ntiꞌxixtaq kyokin, tuꞌntzintla mina t-xi mulqꞌaje toj ttxuyil aꞌ.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Toj ilaꞌ qꞌij, mix qlayiꞌy tqan qꞌij, exqetziꞌn kyspikyꞌimil cheꞌw; ex otaq tzꞌel toj qkꞌuꞌja, qa akutaq qo kleta, quꞌn tuꞌn nimxtaq jbꞌal ex kyqꞌiqꞌ n-ok jumintaq tiꞌj qbarka.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Quꞌn tuꞌn ilaꞌtaq qbꞌaja naꞌmxtaq qwaꞌn toj ilaꞌ qꞌij, jawtzin weꞌ Pabl kyxolxjal, ex tqꞌma kyjaluꞌn: Ayiꞌy tata, noqit ma kubꞌ kyniminjiꞌy a xi nqꞌmaꞌn kyeꞌy, tuꞌn mina tuꞌn qetz toj Creta, minatla sikyꞌxjo jniꞌ mibꞌin quꞌn.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Me atzin jaꞌlin, mina chi tzaj xobꞌa, quꞌn ma tzꞌok tyekꞌin jun t-angel Dios tibꞌ weꞌy qnikyꞌin, a saj chqꞌoꞌn tuꞌn Dios, a at wokliꞌn te, ex nchin ajbꞌiꞌn te.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 — ausente —
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Ex saj tqꞌmaꞌn angel weꞌy kyjaluꞌn: Mi tzaj xobꞌa Pabl, quꞌn tuꞌn ntiꞌ jun mibꞌin kykyꞌelix tiꞌja, quꞌn il tiꞌj tuꞌn t-xiꞌy twutz tnejilxix kawil toj Rom. Ex noq tuꞌn tpaja, kykyaqiljo iteꞌ tukꞌiy toj bark, ok kchi kletil tuꞌn Dios.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Tuꞌnpetziꞌn, ayiꞌy tata, chi Pabl, kyinks kyibꞌa, quꞌn qꞌuqle nkꞌuꞌja tiꞌj Dios, qa ikyx kbꞌajiljo tzeꞌnku ma tzaj tqꞌmaꞌn angel weꞌy.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Me il tiꞌj tuꞌn tok takpajjo bark tiꞌj chꞌin txꞌotxꞌ toj ttxuyil aꞌ.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Otaqxi bꞌaj kyajlajaj qꞌij qbꞌetbꞌiꞌn tojjo ttxuyil aꞌ, Adriático tbꞌi, antza otaq qo pon suliliꞌn tuꞌn kyqꞌiqꞌ. Nikyꞌjin aqꞌwiljo ikyjo, ayetziꞌn aqꞌnil toj bark, bꞌeꞌx i kanin tiꞌj, qa chꞌixtaq qpon kaniꞌn ttzi txꞌotxꞌ.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Tuꞌn ikyjo, kux kymiloꞌn jniꞌtaq t-xe ttxuyil aꞌ antza, ex te kaꞌwnaq vartaq. Kux kymiloꞌn juntl majl, tej otaq t-xi qbꞌetiꞌn chꞌintla, ex oꞌkx te lajaj toj kaꞌwnaqtaq t-xe.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Tuꞌn chꞌixtaq qkaniꞌn tkꞌatzjo txꞌotxꞌ, bꞌeꞌx tzaj kyxobꞌiljo aqꞌnil, qa akutaq tzꞌok takpajjo bark kyiꞌj ma tij abꞌj, ex toj qxopin. Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx kux kyqꞌoꞌn kyaje kxbꞌil tiꞌjxi bark, tuꞌn mina bꞌetl. Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, i ja naꞌn Dios, ex xi kyqanin tuꞌn liwey tuꞌn qsqix.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Me ayetzin kyej aqꞌnil, kubꞌ kybꞌisin tuꞌn kyoq, noq tuꞌn kyxobꞌil te kyimin. Tuꞌntzintzjo, tuꞌntaq tkux kyiꞌn tal muchꞌ bark te kolbꞌilkye, ex tuꞌntaq tkux kyqꞌoꞌn jun jteꞌbꞌin kxbꞌil twutz bark tuꞌntzintla mina bꞌetl.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Me atzin te Pabl xi tqꞌmaꞌn kye xoꞌl qꞌaqꞌ ex te kynejil. Chiꞌ kyjaluꞌn: Qa mina ẍi kyijjo aqꞌnil toj bark, ayiꞌy nlay chi kleta.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx el kytajkꞌin kyej xoꞌl qꞌaqꞌ aqwil, a kꞌalbꞌil teꞌ muchꞌ bark, ex bꞌeꞌx xi kytzaqpiꞌn, tuꞌn t-xi mulqꞌaj toj ttxuyil aꞌ.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Qlixjexix wen, xi toqxenin Pabl kye, tuꞌn t-xi kywaꞌn chꞌin tiꞌ, ex chiꞌ kyjaluꞌn: Ma bꞌajxi kyajlajaj qꞌij, ex naꞌmx kywaꞌn kyeꞌ, noq te oybꞌil teꞌ tiꞌ kkyꞌelix qiꞌj.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Tuꞌnpetziꞌn, nchin kubꞌsin nwutza kyeꞌy, tuꞌn t-xi kywaꞌn jun tal kywaꞌy. Il tiꞌjjo lo, qa kyaja tuꞌn kyanqꞌiꞌn, quꞌn mix aꞌlx junte knajil, ex mixpela jun tsmal kywiꞌy knajil toj aꞌ.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Tej tbꞌaj tqꞌmaꞌn Pabl ikyjo, jaw ttzyuꞌn jun pan, ex kywutz kykyaqil, xi tqꞌoꞌn chjonte tiꞌj te qMan Dios.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Kubꞌ tpiẍin Pabl pan, ex ok ten waꞌl. Tuꞌn ikyjo, jotx jaw qiꞌn qibꞌa, ex bꞌeꞌx ok tena waꞌl;
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 qaqlajaj toj kyajlajaj kꞌalqbꞌaja qkyaqila, a o tokxtaqa toj bark.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tej tbꞌaj qwaꞌnjiꞌy a qajtaqa, bꞌeꞌx xi kyxoꞌn toj aꞌ, a chꞌintl triy tokxtaq toj bark, tuꞌntzintla nya nimxixjo talil bark.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Atzaj teꞌ qsqix, mix ele kyej aqꞌnil kynikyꞌ te txꞌotxꞌ anetziꞌn. Me kyli txqan tzꞌawin attaq ttxaꞌn jun tqan aꞌ. Tuꞌnpetziꞌn, kubꞌ kybꞌisin tuꞌn t-xi kyqꞌoꞌn tumil kyqꞌiqꞌ, tuꞌntzin t-xi limoꞌn qbarka antza.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Tuꞌn ikyjo, kubꞌ kytajkꞌin kꞌalbꞌil kyeꞌ kxbꞌil te tzuybꞌilte bark, ex bꞌeꞌx xi kytzaqpiꞌn toj ttxuyil aꞌ, ex tzaj kykoꞌpin tze, a n-ajbꞌin te xuybꞌilte bark. Ex texjo or anetziꞌn, bꞌeꞌx jax kyqꞌoꞌn jun xbꞌalin, a attaq twutz bark. Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx xi laqꞌe tej bark tuꞌn kyqꞌiqꞌ toj tzꞌawin ttzi aꞌ.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Me attaq txqan tzꞌawin punle antza. Antza, oke takpaje, ex bꞌeꞌx xi yuqꞌjjo ttxaꞌn bark toj tzꞌawin. Tuꞌn ikyjo, mix bꞌante tyekj, ex atzin tzma tiꞌjxi bark bꞌeꞌx n-ok yuchꞌjtaq, tzeꞌn ntzaj piqꞌj aꞌ tiꞌj.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ayetzin kyej xoꞌl qꞌaqꞌ, kyajtaq kyeꞌ tuꞌn tkubꞌ kybꞌyoꞌn jotxjo jniꞌ xjal, a tzajninqe toj tze, tuꞌn mina chi tzaqpaje, aj kyok tentaq xaꞌlil aꞌ.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Me atzin teꞌ kynejil xoꞌl qꞌaqꞌ tajtaq teꞌ tuꞌn tkolin tiꞌj Pabl. Tuꞌnpetziꞌn, mix ttziye, tuꞌn kykubꞌ bꞌyet, qalaꞌ xi tqꞌmaꞌn kyeꞌ, a bꞌaꞌn chi xaꞌlin aꞌ, tuꞌn nej tuꞌn t-xi kyxoꞌn kyibꞌ toj aꞌ, tuꞌn kykanin ttzi txꞌotxꞌ.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ayetzin kyeꞌ txqantl, xi qꞌmaꞌn kye, tuꞌn ttzaj kytzyuꞌn jun tzꞌlan mo juntl tkuchimil bark, tuꞌntzintla kyikyꞌx tibꞌaj. Ikytziꞌn, o kletejiꞌy qkyaqilxa, tej qkaniꞌn ttzi txꞌotxꞌ.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.