Atos 27

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Atzaj teꞌ tkubꞌ kybꞌisiꞌn, tuꞌn qxi chqꞌoꞌn tzma Italia, jaꞌ taꞌ Rom, atzin Pabl exqetziꞌn txqantl iteꞌtaq toj tze, bꞌeꞌx i xi qꞌoꞌn tjaqꞌ tkawbꞌiljo jun xoꞌl qꞌaqꞌ, Juliotaq tbꞌi, a toktaq te tajlaljo jun chꞌuq xoꞌl qꞌaqꞌ te Augusto César, a tnejilxix kawil toj Rom.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 O okxa toj bark, a attaq toj tnam Adramitio, a chꞌixtaq tex tuꞌn tkanin kyojjo ilaꞌ tnam te Asia, aye iteꞌtaq ttzi ttxuyil aꞌ. Ex attaq Aristarco qukꞌiy, jun xjal aj Tesalónica, jun tnam toj txꞌotxꞌ te Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ex o xiꞌy toj junxil qꞌij, ex o kaniꞌn toj Sidón. Xi qꞌoꞌn ambꞌil te Pabl tuꞌn Julio, noq tuꞌn t-xiꞌ qꞌolbꞌil kyeꞌ tukꞌa, ex tuꞌn tok kaꞌyin kyuꞌn.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Tej qexa toj Sidón, o ex juntl majla toj bark. Mix bꞌante tuꞌn qxiꞌy jikyin, quꞌn qumila ntzaje juꞌmintaq kyqꞌiqꞌ. Tuꞌnpetziꞌn, xi qtxalpin chꞌin qibꞌa toj qman qꞌobꞌa, tuꞌn qikyꞌxa ttxlajjo txꞌotxꞌ, Chipre.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 O jlajinxi toj ttxuyil aꞌ, junx twutzila txꞌotxꞌ te Cilicia ex Panfilia, ex o kaniꞌn tzma Mira, jun tnam toj txꞌotxꞌ te Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Antza, ele jyete jun bark tuꞌn Julio, aj tnejil xoꞌl qꞌaqꞌ. Ajo bark anetziꞌn tzajnintaq toj Alejandría. Okxsin qꞌoꞌntza toj, tuꞌn qkaniꞌn tzma Italia.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Chebꞌexix o bꞌeta toj ilaꞌ qꞌij, ex tukꞌa nimxix aqꞌuntl, o kaniꞌn nqayin tkꞌatz Gnido, quꞌn njumintaq kyqꞌiqꞌ wen qwutza. O ikyꞌa tkꞌatz Salmón, ex o ikyꞌa tiꞌjxi txꞌotxꞌ, Creta tbꞌi.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nimx chꞌin ikyꞌx qiꞌja toj qbꞌeꞌy ttxanila txꞌotxꞌ. O kanintza tojjo jun najbꞌil, Buenos Puertos tbꞌi, a nqayin taꞌye tkꞌatzjo tnam Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nimxtaq ambꞌil otaq qnajsiꞌy, noq tuꞌn tpaj kyqꞌiqꞌ, ex nimxtaq xobꞌajil tuꞌn qbꞌeta toj ttxuyil aꞌ, quꞌn tuꞌn chꞌixtaq tok jbꞌalil. Tuꞌnpetziꞌn, xi tqꞌmaꞌn Pabl jun tumil. Chiꞌ kyjaluꞌn:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Ayiꞌy tata, nkubꞌ nnabꞌliꞌn qa nya bꞌaꞌn tuꞌn t-xi qiꞌn qbꞌe, quꞌn aku txi mulqꞌajjo bark exsin tkyaqil tiqitz. Ex majqox, aku qo kyim.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Me atzin teꞌ tnejil xoꞌl qꞌaqꞌ kubꞌ tnimiꞌn a otaq kyqꞌma tajaw, exsin otaq tqꞌma qꞌiltetaq bark, ex nya a otaq tqꞌma Pabl.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ex tuꞌn nya wentaqjo najbꞌil anetziꞌn tuꞌn tikyꞌx jbꞌalil quꞌn antza; tuꞌntziꞌn, chꞌime kykyaqilx kubꞌ bꞌisinte qa wen tuꞌn qexa, ex tuꞌn tok qqꞌoꞌn tilil, tuꞌn qkaniꞌn tzma Fenice, jun tnam toj txꞌotxꞌ Creta, a at tumil tjawitz qꞌij, ex antza tuꞌn tikyꞌe jbꞌalil quꞌn.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Kubꞌ kybꞌisin, qa akutaq txi qiꞌn qbꞌeꞌy, quꞌn noq chꞌin njumintaq kyqꞌiqꞌ tzajnin kubꞌl. O etza, ex bꞌet bark qjaqꞌa toj ttxuyil aꞌ ttxlajile Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Me aꞌkxtaq tbꞌajjo ikyjo, ox juminx txqan kyqꞌiqꞌ, tzajnin jawl, ex ok peqꞌj tiꞌj bark.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Oktzin tentz limolte bark. Noqx kubꞌ qyoꞌn qibꞌa te, quꞌn tuꞌn nlaytaq bꞌant qbꞌeta jaꞌ qajataqa tuꞌn tpaj kyqꞌiqꞌ.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 O ikyꞌxa tiꞌjxi jun tal muchꞌ txꞌotxꞌ tkuꞌx toj ttxuyil aꞌ, Clauda tbꞌi, jaꞌ nyale njumintaq kyqꞌiqꞌjo. Ex tukꞌa nim aqꞌuntl, jaꞌtza qiꞌnjiꞌy jun tal muchꞌ bark te kolbꞌil kyexjal, a kꞌloꞌntaq tiꞌjxi bark jaꞌ o tokxitaqa.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Tej tjatzjo tal muchꞌ bark, oktzin kykꞌloꞌn kyukꞌa lawin aqwil tiꞌj tkꞌuꞌjjo ma tij bark tuꞌn mi laqje. Exsin tuꞌn nimtaq kyxobꞌil tuꞌn tkyij txꞌaꞌyit bark toj tzꞌawin, Sirte tbꞌi, kutztzin kyiꞌn xbꞌalin, a jaꞌ n-okxi kyqꞌiqꞌ te limolte bark. Tuꞌntziꞌntzjo, xi kytzaqpin kyibꞌ, tuꞌn t-xi qꞌiꞌn bark tuꞌn kyqꞌiqꞌ.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Atziꞌn tojjo juntl qꞌij, kujxtaq taꞌye kyqꞌiqꞌ ex jbꞌal. Tuꞌnpetziꞌn, i ok ten xoꞌl teꞌ tiqitz bark toj ttxuyil aꞌ,
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 ex toj toxin qꞌij, i ok ten xoꞌl teꞌ tkyaqiljo a tokxtaq te tzꞌaqtzbꞌilte bark, a ntiꞌxixtaq kyokin, tuꞌntzintla mina t-xi mulqꞌaje toj ttxuyil aꞌ.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Toj ilaꞌ qꞌij, mix qlayiꞌy tqan qꞌij, exqetziꞌn kyspikyꞌimil cheꞌw; ex otaq tzꞌel toj qkꞌuꞌja, qa akutaq qo kleta, quꞌn tuꞌn nimxtaq jbꞌal ex kyqꞌiqꞌ n-ok jumintaq tiꞌj qbarka.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Quꞌn tuꞌn ilaꞌtaq qbꞌaja naꞌmxtaq qwaꞌn toj ilaꞌ qꞌij, jawtzin weꞌ Pabl kyxolxjal, ex tqꞌma kyjaluꞌn: Ayiꞌy tata, noqit ma kubꞌ kyniminjiꞌy a xi nqꞌmaꞌn kyeꞌy, tuꞌn mina tuꞌn qetz toj Creta, minatla sikyꞌxjo jniꞌ mibꞌin quꞌn.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Me atzin jaꞌlin, mina chi tzaj xobꞌa, quꞌn ma tzꞌok tyekꞌin jun t-angel Dios tibꞌ weꞌy qnikyꞌin, a saj chqꞌoꞌn tuꞌn Dios, a at wokliꞌn te, ex nchin ajbꞌiꞌn te.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ex saj tqꞌmaꞌn angel weꞌy kyjaluꞌn: Mi tzaj xobꞌa Pabl, quꞌn tuꞌn ntiꞌ jun mibꞌin kykyꞌelix tiꞌja, quꞌn il tiꞌj tuꞌn t-xiꞌy twutz tnejilxix kawil toj Rom. Ex noq tuꞌn tpaja, kykyaqiljo iteꞌ tukꞌiy toj bark, ok kchi kletil tuꞌn Dios.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Tuꞌnpetziꞌn, ayiꞌy tata, chi Pabl, kyinks kyibꞌa, quꞌn qꞌuqle nkꞌuꞌja tiꞌj Dios, qa ikyx kbꞌajiljo tzeꞌnku ma tzaj tqꞌmaꞌn angel weꞌy.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Me il tiꞌj tuꞌn tok takpajjo bark tiꞌj chꞌin txꞌotxꞌ toj ttxuyil aꞌ.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Otaqxi bꞌaj kyajlajaj qꞌij qbꞌetbꞌiꞌn tojjo ttxuyil aꞌ, Adriático tbꞌi, antza otaq qo pon suliliꞌn tuꞌn kyqꞌiqꞌ. Nikyꞌjin aqꞌwiljo ikyjo, ayetziꞌn aqꞌnil toj bark, bꞌeꞌx i kanin tiꞌj, qa chꞌixtaq qpon kaniꞌn ttzi txꞌotxꞌ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Tuꞌn ikyjo, kux kymiloꞌn jniꞌtaq t-xe ttxuyil aꞌ antza, ex te kaꞌwnaq vartaq. Kux kymiloꞌn juntl majl, tej otaq t-xi qbꞌetiꞌn chꞌintla, ex oꞌkx te lajaj toj kaꞌwnaqtaq t-xe.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Tuꞌn chꞌixtaq qkaniꞌn tkꞌatzjo txꞌotxꞌ, bꞌeꞌx tzaj kyxobꞌiljo aqꞌnil, qa akutaq tzꞌok takpajjo bark kyiꞌj ma tij abꞌj, ex toj qxopin. Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx kux kyqꞌoꞌn kyaje kxbꞌil tiꞌjxi bark, tuꞌn mina bꞌetl. Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, i ja naꞌn Dios, ex xi kyqanin tuꞌn liwey tuꞌn qsqix.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Me ayetzin kyej aqꞌnil, kubꞌ kybꞌisin tuꞌn kyoq, noq tuꞌn kyxobꞌil te kyimin. Tuꞌntzintzjo, tuꞌntaq tkux kyiꞌn tal muchꞌ bark te kolbꞌilkye, ex tuꞌntaq tkux kyqꞌoꞌn jun jteꞌbꞌin kxbꞌil twutz bark tuꞌntzintla mina bꞌetl.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Me atzin te Pabl xi tqꞌmaꞌn kye xoꞌl qꞌaqꞌ ex te kynejil. Chiꞌ kyjaluꞌn: Qa mina ẍi kyijjo aqꞌnil toj bark, ayiꞌy nlay chi kleta.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx el kytajkꞌin kyej xoꞌl qꞌaqꞌ aqwil, a kꞌalbꞌil teꞌ muchꞌ bark, ex bꞌeꞌx xi kytzaqpiꞌn, tuꞌn t-xi mulqꞌaj toj ttxuyil aꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Qlixjexix wen, xi toqxenin Pabl kye, tuꞌn t-xi kywaꞌn chꞌin tiꞌ, ex chiꞌ kyjaluꞌn: Ma bꞌajxi kyajlajaj qꞌij, ex naꞌmx kywaꞌn kyeꞌ, noq te oybꞌil teꞌ tiꞌ kkyꞌelix qiꞌj.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Tuꞌnpetziꞌn, nchin kubꞌsin nwutza kyeꞌy, tuꞌn t-xi kywaꞌn jun tal kywaꞌy. Il tiꞌjjo lo, qa kyaja tuꞌn kyanqꞌiꞌn, quꞌn mix aꞌlx junte knajil, ex mixpela jun tsmal kywiꞌy knajil toj aꞌ.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tej tbꞌaj tqꞌmaꞌn Pabl ikyjo, jaw ttzyuꞌn jun pan, ex kywutz kykyaqil, xi tqꞌoꞌn chjonte tiꞌj te qMan Dios.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Kubꞌ tpiẍin Pabl pan, ex ok ten waꞌl. Tuꞌn ikyjo, jotx jaw qiꞌn qibꞌa, ex bꞌeꞌx ok tena waꞌl;
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 qaqlajaj toj kyajlajaj kꞌalqbꞌaja qkyaqila, a o tokxtaqa toj bark.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tej tbꞌaj qwaꞌnjiꞌy a qajtaqa, bꞌeꞌx xi kyxoꞌn toj aꞌ, a chꞌintl triy tokxtaq toj bark, tuꞌntzintla nya nimxixjo talil bark.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Atzaj teꞌ qsqix, mix ele kyej aqꞌnil kynikyꞌ te txꞌotxꞌ anetziꞌn. Me kyli txqan tzꞌawin attaq ttxaꞌn jun tqan aꞌ. Tuꞌnpetziꞌn, kubꞌ kybꞌisin tuꞌn t-xi kyqꞌoꞌn tumil kyqꞌiqꞌ, tuꞌntzin t-xi limoꞌn qbarka antza.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tuꞌn ikyjo, kubꞌ kytajkꞌin kꞌalbꞌil kyeꞌ kxbꞌil te tzuybꞌilte bark, ex bꞌeꞌx xi kytzaqpiꞌn toj ttxuyil aꞌ, ex tzaj kykoꞌpin tze, a n-ajbꞌin te xuybꞌilte bark. Ex texjo or anetziꞌn, bꞌeꞌx jax kyqꞌoꞌn jun xbꞌalin, a attaq twutz bark. Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx xi laqꞌe tej bark tuꞌn kyqꞌiqꞌ toj tzꞌawin ttzi aꞌ.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Me attaq txqan tzꞌawin punle antza. Antza, oke takpaje, ex bꞌeꞌx xi yuqꞌjjo ttxaꞌn bark toj tzꞌawin. Tuꞌn ikyjo, mix bꞌante tyekj, ex atzin tzma tiꞌjxi bark bꞌeꞌx n-ok yuchꞌjtaq, tzeꞌn ntzaj piqꞌj aꞌ tiꞌj.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ayetzin kyej xoꞌl qꞌaqꞌ, kyajtaq kyeꞌ tuꞌn tkubꞌ kybꞌyoꞌn jotxjo jniꞌ xjal, a tzajninqe toj tze, tuꞌn mina chi tzaqpaje, aj kyok tentaq xaꞌlil aꞌ.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Me atzin teꞌ kynejil xoꞌl qꞌaqꞌ tajtaq teꞌ tuꞌn tkolin tiꞌj Pabl. Tuꞌnpetziꞌn, mix ttziye, tuꞌn kykubꞌ bꞌyet, qalaꞌ xi tqꞌmaꞌn kyeꞌ, a bꞌaꞌn chi xaꞌlin aꞌ, tuꞌn nej tuꞌn t-xi kyxoꞌn kyibꞌ toj aꞌ, tuꞌn kykanin ttzi txꞌotxꞌ.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ayetzin kyeꞌ txqantl, xi qꞌmaꞌn kye, tuꞌn ttzaj kytzyuꞌn jun tzꞌlan mo juntl tkuchimil bark, tuꞌntzintla kyikyꞌx tibꞌaj. Ikytziꞌn, o kletejiꞌy qkyaqilxa, tej qkaniꞌn ttzi txꞌotxꞌ.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.