Atos 27

Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Atzaj teꞌ tkubꞌ kybꞌisiꞌn, tuꞌn qxi chqꞌoꞌn tzma Italia, jaꞌ taꞌ Rom, atzin Pabl exqetziꞌn txqantl iteꞌtaq toj tze, bꞌeꞌx i xi qꞌoꞌn tjaqꞌ tkawbꞌiljo jun xoꞌl qꞌaqꞌ, Juliotaq tbꞌi, a toktaq te tajlaljo jun chꞌuq xoꞌl qꞌaqꞌ te Augusto César, a tnejilxix kawil toj Rom.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 O okxa toj bark, a attaq toj tnam Adramitio, a chꞌixtaq tex tuꞌn tkanin kyojjo ilaꞌ tnam te Asia, aye iteꞌtaq ttzi ttxuyil aꞌ. Ex attaq Aristarco qukꞌiy, jun xjal aj Tesalónica, jun tnam toj txꞌotxꞌ te Macedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ex o xiꞌy toj junxil qꞌij, ex o kaniꞌn toj Sidón. Xi qꞌoꞌn ambꞌil te Pabl tuꞌn Julio, noq tuꞌn t-xiꞌ qꞌolbꞌil kyeꞌ tukꞌa, ex tuꞌn tok kaꞌyin kyuꞌn.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Tej qexa toj Sidón, o ex juntl majla toj bark. Mix bꞌante tuꞌn qxiꞌy jikyin, quꞌn qumila ntzaje juꞌmintaq kyqꞌiqꞌ. Tuꞌnpetziꞌn, xi qtxalpin chꞌin qibꞌa toj qman qꞌobꞌa, tuꞌn qikyꞌxa ttxlajjo txꞌotxꞌ, Chipre.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 O jlajinxi toj ttxuyil aꞌ, junx twutzila txꞌotxꞌ te Cilicia ex Panfilia, ex o kaniꞌn tzma Mira, jun tnam toj txꞌotxꞌ te Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Antza, ele jyete jun bark tuꞌn Julio, aj tnejil xoꞌl qꞌaqꞌ. Ajo bark anetziꞌn tzajnintaq toj Alejandría. Okxsin qꞌoꞌntza toj, tuꞌn qkaniꞌn tzma Italia.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Chebꞌexix o bꞌeta toj ilaꞌ qꞌij, ex tukꞌa nimxix aqꞌuntl, o kaniꞌn nqayin tkꞌatz Gnido, quꞌn njumintaq kyqꞌiqꞌ wen qwutza. O ikyꞌa tkꞌatz Salmón, ex o ikyꞌa tiꞌjxi txꞌotxꞌ, Creta tbꞌi.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Nimx chꞌin ikyꞌx qiꞌja toj qbꞌeꞌy ttxanila txꞌotxꞌ. O kanintza tojjo jun najbꞌil, Buenos Puertos tbꞌi, a nqayin taꞌye tkꞌatzjo tnam Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nimxtaq ambꞌil otaq qnajsiꞌy, noq tuꞌn tpaj kyqꞌiqꞌ, ex nimxtaq xobꞌajil tuꞌn qbꞌeta toj ttxuyil aꞌ, quꞌn tuꞌn chꞌixtaq tok jbꞌalil. Tuꞌnpetziꞌn, xi tqꞌmaꞌn Pabl jun tumil. Chiꞌ kyjaluꞌn:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Ayiꞌy tata, nkubꞌ nnabꞌliꞌn qa nya bꞌaꞌn tuꞌn t-xi qiꞌn qbꞌe, quꞌn aku txi mulqꞌajjo bark exsin tkyaqil tiqitz. Ex majqox, aku qo kyim.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Me atzin teꞌ tnejil xoꞌl qꞌaqꞌ kubꞌ tnimiꞌn a otaq kyqꞌma tajaw, exsin otaq tqꞌma qꞌiltetaq bark, ex nya a otaq tqꞌma Pabl.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ex tuꞌn nya wentaqjo najbꞌil anetziꞌn tuꞌn tikyꞌx jbꞌalil quꞌn antza; tuꞌntziꞌn, chꞌime kykyaqilx kubꞌ bꞌisinte qa wen tuꞌn qexa, ex tuꞌn tok qqꞌoꞌn tilil, tuꞌn qkaniꞌn tzma Fenice, jun tnam toj txꞌotxꞌ Creta, a at tumil tjawitz qꞌij, ex antza tuꞌn tikyꞌe jbꞌalil quꞌn.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Kubꞌ kybꞌisin, qa akutaq txi qiꞌn qbꞌeꞌy, quꞌn noq chꞌin njumintaq kyqꞌiqꞌ tzajnin kubꞌl. O etza, ex bꞌet bark qjaqꞌa toj ttxuyil aꞌ ttxlajile Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Me aꞌkxtaq tbꞌajjo ikyjo, ox juminx txqan kyqꞌiqꞌ, tzajnin jawl, ex ok peqꞌj tiꞌj bark.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Oktzin tentz limolte bark. Noqx kubꞌ qyoꞌn qibꞌa te, quꞌn tuꞌn nlaytaq bꞌant qbꞌeta jaꞌ qajataqa tuꞌn tpaj kyqꞌiqꞌ.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 O ikyꞌxa tiꞌjxi jun tal muchꞌ txꞌotxꞌ tkuꞌx toj ttxuyil aꞌ, Clauda tbꞌi, jaꞌ nyale njumintaq kyqꞌiqꞌjo. Ex tukꞌa nim aqꞌuntl, jaꞌtza qiꞌnjiꞌy jun tal muchꞌ bark te kolbꞌil kyexjal, a kꞌloꞌntaq tiꞌjxi bark jaꞌ o tokxitaqa.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Tej tjatzjo tal muchꞌ bark, oktzin kykꞌloꞌn kyukꞌa lawin aqwil tiꞌj tkꞌuꞌjjo ma tij bark tuꞌn mi laqje. Exsin tuꞌn nimtaq kyxobꞌil tuꞌn tkyij txꞌaꞌyit bark toj tzꞌawin, Sirte tbꞌi, kutztzin kyiꞌn xbꞌalin, a jaꞌ n-okxi kyqꞌiqꞌ te limolte bark. Tuꞌntziꞌntzjo, xi kytzaqpin kyibꞌ, tuꞌn t-xi qꞌiꞌn bark tuꞌn kyqꞌiqꞌ.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Atziꞌn tojjo juntl qꞌij, kujxtaq taꞌye kyqꞌiqꞌ ex jbꞌal. Tuꞌnpetziꞌn, i ok ten xoꞌl teꞌ tiqitz bark toj ttxuyil aꞌ,
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 ex toj toxin qꞌij, i ok ten xoꞌl teꞌ tkyaqiljo a tokxtaq te tzꞌaqtzbꞌilte bark, a ntiꞌxixtaq kyokin, tuꞌntzintla mina t-xi mulqꞌaje toj ttxuyil aꞌ.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Toj ilaꞌ qꞌij, mix qlayiꞌy tqan qꞌij, exqetziꞌn kyspikyꞌimil cheꞌw; ex otaq tzꞌel toj qkꞌuꞌja, qa akutaq qo kleta, quꞌn tuꞌn nimxtaq jbꞌal ex kyqꞌiqꞌ n-ok jumintaq tiꞌj qbarka.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Quꞌn tuꞌn ilaꞌtaq qbꞌaja naꞌmxtaq qwaꞌn toj ilaꞌ qꞌij, jawtzin weꞌ Pabl kyxolxjal, ex tqꞌma kyjaluꞌn: Ayiꞌy tata, noqit ma kubꞌ kyniminjiꞌy a xi nqꞌmaꞌn kyeꞌy, tuꞌn mina tuꞌn qetz toj Creta, minatla sikyꞌxjo jniꞌ mibꞌin quꞌn.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Me atzin jaꞌlin, mina chi tzaj xobꞌa, quꞌn ma tzꞌok tyekꞌin jun t-angel Dios tibꞌ weꞌy qnikyꞌin, a saj chqꞌoꞌn tuꞌn Dios, a at wokliꞌn te, ex nchin ajbꞌiꞌn te.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Ex saj tqꞌmaꞌn angel weꞌy kyjaluꞌn: Mi tzaj xobꞌa Pabl, quꞌn tuꞌn ntiꞌ jun mibꞌin kykyꞌelix tiꞌja, quꞌn il tiꞌj tuꞌn t-xiꞌy twutz tnejilxix kawil toj Rom. Ex noq tuꞌn tpaja, kykyaqiljo iteꞌ tukꞌiy toj bark, ok kchi kletil tuꞌn Dios.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Tuꞌnpetziꞌn, ayiꞌy tata, chi Pabl, kyinks kyibꞌa, quꞌn qꞌuqle nkꞌuꞌja tiꞌj Dios, qa ikyx kbꞌajiljo tzeꞌnku ma tzaj tqꞌmaꞌn angel weꞌy.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Me il tiꞌj tuꞌn tok takpajjo bark tiꞌj chꞌin txꞌotxꞌ toj ttxuyil aꞌ.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Otaqxi bꞌaj kyajlajaj qꞌij qbꞌetbꞌiꞌn tojjo ttxuyil aꞌ, Adriático tbꞌi, antza otaq qo pon suliliꞌn tuꞌn kyqꞌiqꞌ. Nikyꞌjin aqꞌwiljo ikyjo, ayetziꞌn aqꞌnil toj bark, bꞌeꞌx i kanin tiꞌj, qa chꞌixtaq qpon kaniꞌn ttzi txꞌotxꞌ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Tuꞌn ikyjo, kux kymiloꞌn jniꞌtaq t-xe ttxuyil aꞌ antza, ex te kaꞌwnaq vartaq. Kux kymiloꞌn juntl majl, tej otaq t-xi qbꞌetiꞌn chꞌintla, ex oꞌkx te lajaj toj kaꞌwnaqtaq t-xe.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Tuꞌn chꞌixtaq qkaniꞌn tkꞌatzjo txꞌotxꞌ, bꞌeꞌx tzaj kyxobꞌiljo aqꞌnil, qa akutaq tzꞌok takpajjo bark kyiꞌj ma tij abꞌj, ex toj qxopin. Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx kux kyqꞌoꞌn kyaje kxbꞌil tiꞌjxi bark, tuꞌn mina bꞌetl. Tbꞌajlinxiꞌ ikyjo, i ja naꞌn Dios, ex xi kyqanin tuꞌn liwey tuꞌn qsqix.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Me ayetzin kyej aqꞌnil, kubꞌ kybꞌisin tuꞌn kyoq, noq tuꞌn kyxobꞌil te kyimin. Tuꞌntzintzjo, tuꞌntaq tkux kyiꞌn tal muchꞌ bark te kolbꞌilkye, ex tuꞌntaq tkux kyqꞌoꞌn jun jteꞌbꞌin kxbꞌil twutz bark tuꞌntzintla mina bꞌetl.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Me atzin te Pabl xi tqꞌmaꞌn kye xoꞌl qꞌaqꞌ ex te kynejil. Chiꞌ kyjaluꞌn: Qa mina ẍi kyijjo aqꞌnil toj bark, ayiꞌy nlay chi kleta.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx el kytajkꞌin kyej xoꞌl qꞌaqꞌ aqwil, a kꞌalbꞌil teꞌ muchꞌ bark, ex bꞌeꞌx xi kytzaqpiꞌn, tuꞌn t-xi mulqꞌaj toj ttxuyil aꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Qlixjexix wen, xi toqxenin Pabl kye, tuꞌn t-xi kywaꞌn chꞌin tiꞌ, ex chiꞌ kyjaluꞌn: Ma bꞌajxi kyajlajaj qꞌij, ex naꞌmx kywaꞌn kyeꞌ, noq te oybꞌil teꞌ tiꞌ kkyꞌelix qiꞌj.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Tuꞌnpetziꞌn, nchin kubꞌsin nwutza kyeꞌy, tuꞌn t-xi kywaꞌn jun tal kywaꞌy. Il tiꞌjjo lo, qa kyaja tuꞌn kyanqꞌiꞌn, quꞌn mix aꞌlx junte knajil, ex mixpela jun tsmal kywiꞌy knajil toj aꞌ.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tej tbꞌaj tqꞌmaꞌn Pabl ikyjo, jaw ttzyuꞌn jun pan, ex kywutz kykyaqil, xi tqꞌoꞌn chjonte tiꞌj te qMan Dios.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Kubꞌ tpiẍin Pabl pan, ex ok ten waꞌl. Tuꞌn ikyjo, jotx jaw qiꞌn qibꞌa, ex bꞌeꞌx ok tena waꞌl;
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 qaqlajaj toj kyajlajaj kꞌalqbꞌaja qkyaqila, a o tokxtaqa toj bark.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Tej tbꞌaj qwaꞌnjiꞌy a qajtaqa, bꞌeꞌx xi kyxoꞌn toj aꞌ, a chꞌintl triy tokxtaq toj bark, tuꞌntzintla nya nimxixjo talil bark.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Atzaj teꞌ qsqix, mix ele kyej aqꞌnil kynikyꞌ te txꞌotxꞌ anetziꞌn. Me kyli txqan tzꞌawin attaq ttxaꞌn jun tqan aꞌ. Tuꞌnpetziꞌn, kubꞌ kybꞌisin tuꞌn t-xi kyqꞌoꞌn tumil kyqꞌiqꞌ, tuꞌntzin t-xi limoꞌn qbarka antza.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Tuꞌn ikyjo, kubꞌ kytajkꞌin kꞌalbꞌil kyeꞌ kxbꞌil te tzuybꞌilte bark, ex bꞌeꞌx xi kytzaqpiꞌn toj ttxuyil aꞌ, ex tzaj kykoꞌpin tze, a n-ajbꞌin te xuybꞌilte bark. Ex texjo or anetziꞌn, bꞌeꞌx jax kyqꞌoꞌn jun xbꞌalin, a attaq twutz bark. Tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx xi laqꞌe tej bark tuꞌn kyqꞌiqꞌ toj tzꞌawin ttzi aꞌ.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Me attaq txqan tzꞌawin punle antza. Antza, oke takpaje, ex bꞌeꞌx xi yuqꞌjjo ttxaꞌn bark toj tzꞌawin. Tuꞌn ikyjo, mix bꞌante tyekj, ex atzin tzma tiꞌjxi bark bꞌeꞌx n-ok yuchꞌjtaq, tzeꞌn ntzaj piqꞌj aꞌ tiꞌj.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ayetzin kyej xoꞌl qꞌaqꞌ, kyajtaq kyeꞌ tuꞌn tkubꞌ kybꞌyoꞌn jotxjo jniꞌ xjal, a tzajninqe toj tze, tuꞌn mina chi tzaqpaje, aj kyok tentaq xaꞌlil aꞌ.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Me atzin teꞌ kynejil xoꞌl qꞌaqꞌ tajtaq teꞌ tuꞌn tkolin tiꞌj Pabl. Tuꞌnpetziꞌn, mix ttziye, tuꞌn kykubꞌ bꞌyet, qalaꞌ xi tqꞌmaꞌn kyeꞌ, a bꞌaꞌn chi xaꞌlin aꞌ, tuꞌn nej tuꞌn t-xi kyxoꞌn kyibꞌ toj aꞌ, tuꞌn kykanin ttzi txꞌotxꞌ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Ayetzin kyeꞌ txqantl, xi qꞌmaꞌn kye, tuꞌn ttzaj kytzyuꞌn jun tzꞌlan mo juntl tkuchimil bark, tuꞌntzintla kyikyꞌx tibꞌaj. Ikytziꞌn, o kletejiꞌy qkyaqilxa, tej qkaniꞌn ttzi txꞌotxꞌ.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.