Atos 22
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NAA
1 Noq same ayiꞌy tata exqetziꞌn nxjalil, chi Pabl, kybꞌintzinjiꞌy a kxeꞌl nqꞌmaꞌn kyeꞌy te kolbꞌil weꞌy.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Atzaj teꞌ tel kynikyꞌxjal, qa toj kyyol nyolintaq Pabl, ntiꞌx chꞌin jaw chꞌotj. Ok tenl Pabl yolil kyjaluꞌn:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Aj Judiyqiꞌn weꞌ. Antza ẍin itzꞌjiꞌy toj tnam Tarso te txꞌotxꞌ Cilicia. Me antza ẍin jaw chꞌiyiꞌy tzaluꞌn toj Jerusalén, ex ma chin xnaqꞌtzajtza tuꞌn Gamaliel, tzeꞌnkuxixjo ntqꞌmaꞌn kykawbꞌil ojtxe qxjalil. Kukx o tzꞌok tililjo wuꞌn, tuꞌn wajbꞌin te qMan Dios tukꞌa tkyaqil wanmiꞌn, tzeꞌnkuxjo n-oke kyeꞌ kyuꞌn, te qꞌij jaꞌlin.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Me a ojtxe, ma chin lajoꞌn, tuꞌn kykyimjo kykyaqil nimil wuꞌn, a lipcheqetaq tiꞌjjo Tbꞌanil Tqanil. O chi okx ntzyuꞌn, ex o chi kux nqꞌoꞌn toj tze, exla qa ichin mo exla qa qya.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Jotxjo luꞌn bꞌin ex ojtzqiꞌn tuꞌn tnejil pale, exqetziꞌn nim kyoklin kyxola, ayiꞌy Judiyqiꞌy. Iteꞌ uꞌj tzaj kyqꞌoꞌn weꞌy, chi Pabl, tuꞌn kykanin kye qxjalil Judiy te Damasco; in xtaꞌja antza jyolkye nimil, tuꞌn kytzaj wiꞌn tzaluꞌn toj Jerusalén, ex tuꞌn kykubꞌ kawit.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Me tzuntaq nchin bꞌeta ikyjo, ex chꞌixtaq nkaniꞌn toj Damasco, bꞌalaqa kabꞌlaj or ikyjo, noqx nnaꞌbꞌinkuy, tej tul tilkꞌaj wiꞌjaliꞌy jun tqan tzaj tzajnintaq toj kyaꞌj.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ex tuꞌn ikyjo, bꞌeꞌx nkubꞌ tzꞌaqa twutz txꞌotxꞌ, ex xi nbꞌiꞌn tqꞌajqꞌojil jun tqꞌajqꞌojil yol. Chiꞌ kyjaluꞌn: Saulo, Saulo, ¿Tiquꞌn nchin lajchiꞌy tuꞌn?
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Xitzin nqanintza: ¿Ankye te, Tata? Tzajtzin ttzaqꞌwintz weꞌy: Ayin wejiꞌy Jesús aj Nazaret, ex ayinxjiꞌy, a nchin el tikyꞌiꞌn.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ayetzin kyej nchi bꞌettaq wukꞌiy, iwle spikyꞌimil kyuꞌn, ex tuꞌntzintzjo, bꞌeꞌx jaw xobꞌ, me mix i kybꞌiꞌye tqꞌajqꞌojil tyoljo, a nyolintaq weꞌy.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Xi nqaniꞌn: ¿Tiꞌtzin kꞌwel nbꞌinchintza, Tata? Tzajtzin tqꞌmaꞌn Tata weꞌy kyjaluꞌn: Weꞌksa, ex qꞌinx tumil tbꞌey tzma Damasco. Antza, ktzajil qꞌmaꞌne tey tkyaqiljo a il tiꞌj tuꞌn tkubꞌ tbꞌinchiꞌn.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Me tuꞌn bꞌeꞌx in kyij moẍixa, tuꞌn spikyꞌimil, noqtzin i xi xkoꞌntza tzma Damasco kyuꞌnj wukꞌiy.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Antza, chi Pabl, taꞌyetaq jun ichin, Ananías tbꞌi, jun xjal at-xixtaq tchewil qMan Dios tiꞌj, ex nkubꞌ tnimintaqjo tkawbꞌil Moisés. Tuꞌntzintzjo, kykyaqiljo Judiy, a najleqetaq toj Damasco, tbꞌanilxtaqjo kyyol tiꞌj.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ul Ananías lol weꞌy. Atzaj teꞌ tul, tzaj tqꞌmaꞌn weꞌy kyjaluꞌn: Ay, werman Saulo, chi kꞌant juntl majljo twutza. Texjo or anetziꞌn, bꞌeꞌx i kꞌant nwutza. Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx nliꞌy Ananías.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Tzajtzin tqꞌmaꞌnl kabꞌe tyoltz weꞌy: A kyDios qxeꞌchil, ma jaw skꞌontiy, tuꞌntzin tel tnikyꞌa tiꞌjjo tajbꞌil, ex tuꞌntzin tok tkaꞌyin Jesús, a jikyinxix, ex tuꞌn tbꞌintejiy tyol, a aku yolinte.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Quꞌn ate k-yolilte kye kykyaqil xjal, ex axa kxel qꞌmante tiꞌjjo ma tliy, ex ma tbꞌiy.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Atzin jaꞌlin, ntiꞌl tuꞌn tkubꞌ tyoꞌn. Weꞌksa, ex kux kuꞌxa toj aꞌ, te jawsbꞌil aꞌ, ex naꞌn tbꞌi tAjaw Tkyaqil, tuꞌn ttxjet tanmiꞌn, ex tuꞌn kynajsit tila.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Atzaj teꞌ nmeltzꞌaja, chi Pabl, tuꞌn wula toj Jerusalén, in xtaꞌja tojjo tnejil ja te naꞌbꞌl Dios, tuꞌn nnaꞌn Dios. Nliꞌy ikyjo, tzeꞌnku jun wutzikyꞌ.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nliꞌy tAjaw Tkyaqil, ex tzaj tqꞌmaꞌn weꞌy: Qꞌinx tibꞌa, ex ajqelin wen tuꞌn texa toj Jerusalén, quꞌn nlayx kubꞌ kybꞌiꞌn t-xjalila, ex nlayx tzꞌel kynikyꞌ tiꞌjjo o tqꞌmay wiꞌja.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Xitzin nqꞌmaꞌntza: Ay wAjaw, ¿Tiquꞌnil qa nlay kubꞌ kybꞌiꞌn? ¿Ma nya aj Judiyqiꞌn? Ex bꞌin kyuꞌn, qa nchinktaqa tojile tkyaqil ja te kynaꞌbꞌl Dios Judiy, ex nchex wintaqa toj tze aye nchi nimintaq tiꞌja, ex tzuntaq nchi kubꞌ nbꞌyoꞌn.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ex intintaqa antza, tej tkubꞌ bꞌyoꞌn taqꞌnila, Esteban tbꞌi, a nqꞌumlajtaq tiꞌja. Xi nqꞌmaꞌn, tuꞌn tkubꞌ bꞌyet. Ex majx, ayiꞌn in ok te xqꞌuqil teꞌ kyxbꞌalin, a kubꞌ bꞌyonte Esteban.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Me atzin tzaj tqꞌmaꞌn wAjawiꞌy: Mina, chiꞌ. Qalaꞌ kux txiy, quꞌn ayiꞌn chin xel chqꞌontiy kyxoljo nya Judiy, a najchaq iteꞌ.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Tzuntaq nchi bꞌin xjal tiꞌjjo lo. Me atzaj teꞌ kybꞌinte, qa il tiꞌj tuꞌn t-xiꞌ Pabl kyxol nya Judiy, bꞌeꞌxsin jaw kyẍchꞌintz kyjaluꞌn: Nya bꞌaꞌn tuꞌn tanqꞌin ichin lo twutz txꞌotxꞌ. Il tiꞌj tuꞌn tkyim.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ex i oktzin tentz ẍchꞌil, ex xolpil teꞌ kytxoꞌw, ex jaw kychtoꞌn quq toj kyqꞌiqꞌ.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Xitzin tqꞌmaꞌn tnejil xqꞌuqil, tuꞌn tokx qꞌoꞌn Pabl toj kyja xoꞌl qꞌaqꞌ, ex xi tqꞌmaꞌn, tuꞌn tbꞌaj laqtzꞌin, tuꞌntzintla tkubꞌ tpaꞌn Pabl til, ex tiquꞌn otaq chi jaw ẍchꞌin xjal tiꞌj.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Me atzaj teꞌ tkꞌlet, ex tuꞌntaq tok laqtzꞌin, xi tqanin Pabl te xoꞌl qꞌaqꞌ, a attaq antza. Chiꞌ kyjaluꞌn: ¿Ma attzin kyeꞌ kyoklin, tuꞌn tok laqtzꞌit jun xjal, a at toklin te Rom, ex naꞌm tok toj paꞌbꞌin?
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Tej tbꞌijtej yol lo tuꞌn xoꞌl qꞌaqꞌ, bꞌeꞌx xtaꞌj qꞌmalte te tnejil xqꞌuqil, ex chiꞌ kyjaluꞌn: ¿Tzeꞌntzin k-okila luꞌn tuꞌn? ¡Te aj Rom te ichin! chiꞌ.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Atzin tej tnejil xqꞌuqil, bꞌeꞌx ok laqꞌe tkꞌatz Pabl, ex xi tqanin: ¿Ma twutzxsiꞌn qa at toklin kyxol aj Rom? Twutzx teꞌ, chi Pabljo.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Xitzin tqꞌmaꞌn tnejil xqꞌuqiltz kyjaluꞌn: Nimx pwaq bꞌaj wuꞌn, tuꞌn tlaqꞌetjo wokliꞌn kyxol aj Rom. Ex ¿Yajnajtziꞌn tetza? Xi ttzaqꞌwin Pabl: Me ayintzin weꞌ, at weꞌ woklin, quꞌn antza ẍin itzꞌjiꞌy.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Tuꞌntziꞌn toklin Pabl, bꞌeꞌx el kypaꞌn kyej xoꞌl qꞌaqꞌ kyibꞌ tiꞌj, ayej tuꞌntaq kyok laqtzꞌinte, ex majx tej tnejil xqꞌuqil, bꞌeꞌx tzaj t-xobꞌil, tuꞌn otaq bꞌaj tkꞌloꞌn.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Tojxi junxil qꞌij, tajtaq tej tnejil xqꞌuqil, tuꞌn tbꞌinte tiꞌjxixjo til Pabl toj kywutz Judiy. Tuꞌntziꞌn, bꞌeꞌx el tpjuꞌn, exsin xi tqꞌmaꞌn, tuꞌn kyok chmetjo kynejil pale, exqetziꞌn tkyaqil Sanedrín, a tnejilxix chmobꞌl kyxol aj Judiy. Texjo or anetziꞌn, etz qꞌiꞌn Pabl, ex kubꞌ qꞌoꞌn kywutz kykyaqil kawil.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.