2 Coríntios 2
Mam Comitancillo NT (MAM_COM) vs NVT
1 Tuꞌnpetziꞌn, xkubꞌ nbꞌisiꞌn ikyjo, tuꞌn mi chinka juntl majla kyukꞌiy jaꞌlin, tuꞌntzintla mi chi jaw bꞌisiniꞌy, noq tuꞌn nkawbꞌila kujxix kyibꞌaja.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Quꞌn qa ma chi jaw bꞌisiꞌn tuꞌn npaja, ¿Tzeꞌntzin ttentz tuꞌn ntzalaja kyukꞌiy? ¿Ma akutzin chi tzalaja wukꞌiꞌy, qa otaq chi bꞌisiꞌn wuꞌn?
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Qꞌuqletaq nkꞌuꞌja kyiꞌja, tuꞌn qtzalaj junx qkyaqilx. Me tej tok nbꞌiꞌn qa attaq nya bꞌaꞌn kyxola, bꞌeꞌx xi ntzꞌibꞌiꞌn wuꞌja kyeꞌy kuj chꞌin, me ¿Nyapela tuꞌn tkubꞌ kybꞌinchin kyibꞌa, tuꞌntzintla mi chin jaw bꞌisiniꞌy, aj nteꞌn kyxola? Quꞌn ayepen kyeꞌ tuꞌn kyqꞌonte tzaljbꞌil weꞌy.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Xi ntzꞌibꞌinjiꞌy wuꞌja kyeꞌy tukꞌa txqan bꞌis, ex labꞌil toj wanmiꞌn, ex in jaw oqꞌa tuꞌn ikyjo. Me nya tuꞌn kyjaw bꞌisiꞌn, qalaꞌ tuꞌntzintla tel kynikyꞌa te qa nimxix nkꞌuꞌja kyiꞌja.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Atzin jaꞌlin, a xjal, aj xbꞌinchin il, s-ok qꞌoꞌnte jun bꞌis wiꞌja tuꞌn tbꞌinchbꞌin nya bꞌaꞌn. Me nya noq oꞌkqinxa, qalaꞌ toj juntl tumil, majqexa.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Quꞌn atzin kawbꞌil kuj kubꞌ kyqꞌoꞌn tibꞌajjo xjal lo, ¡Tukꞌaxjo jaꞌlin!
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Qalaꞌ bꞌantla tuꞌn tkubꞌ kynajsiꞌn til, ex tuꞌn kynimsiꞌn tkꞌuꞌj, tuꞌntzintla mi kubꞌ numje tuꞌn txqan bꞌis.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Tuꞌnpetziꞌn, nchin kubꞌsin nwutza kyeꞌy, tuꞌn tkubꞌ kyxmoxin kyibꞌa tukꞌa.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Atzin t-xilin tumiljo tnejil wuꞌja kyeꞌy, noq tuꞌn tkubꞌ kyyekꞌiꞌn kyxola qa nchi kubꞌ kynimiꞌn nyola tiꞌj bꞌinchil il, a xi nqꞌmaꞌn toj wuꞌja, ex ikyxjo tiꞌj tkyaqil nnukꞌbꞌila.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Tuꞌnpetziꞌn, qa ma kubꞌ kynajsiꞌn til, ex ikyxjo weꞌ kꞌwel nnajsiꞌn tkyaqiljo nya bꞌaꞌn, a xbꞌant tuꞌn. Me tzeꞌnku qa nya wiꞌja xkubꞌ tbꞌinchineꞌ il, bꞌalaqa nyaqiꞌn kchin najsilte. Me kꞌwel nbꞌinchiꞌn, noq te jun yekꞌbꞌil kywutza qa at jun najsbꞌil qil te jun majx tuꞌn Crist.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Quꞌn qa ma kubꞌ qnajsin til juntl, mi qo kubꞌ tuꞌn tajaw il, quꞌn bꞌiꞌn quꞌn, qa ilaꞌ tumil tzeꞌn tten tuꞌn qkubꞌ tsbꞌuꞌn.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Tej nkaniꞌn toj tnam Troas qꞌmal Tbꞌanil Tqanil tiꞌj Crist, attaq ambꞌil tuꞌn waqꞌniꞌn wen toj taqꞌin qAjaw.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Me attaq jun bꞌis toj wanmiꞌn tiꞌj Tito, quꞌn naꞌntaq tul tukꞌa tqanil kyiꞌja. Tuꞌnpetziꞌn, bꞌeꞌx i kyij ntzaqpiꞌn erman antza toj Troas, tuꞌntziꞌn bꞌeꞌx in xiꞌy jyolte toj txꞌotxꞌ te Macedonia.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Me chjonte qMan Dios, tuꞌn txolin qten te ikyꞌsbꞌil teꞌ tzaljbꞌil,junx kyukꞌa ma kubꞌ tiꞌj il kyuꞌn, ikyxjo tzeꞌnqeku xoꞌl qꞌaqꞌ nchex txolin kyten te ikyꞌsilte tzaljbꞌil, aj kykanbꞌin toj jyoj qꞌoj. Ma qo kanbꞌin tuꞌn qAjaw Crist, a Jesús, quꞌn ma tzaj tqꞌoꞌn Tbꞌanil Tqanil qe. Ma kanin Tbꞌanil Tqanil kyxol tkyaqil xjal quꞌn, ikyxjo tzeꞌnku tkꞌokꞌjil storak nja jupin toj kyqꞌiqꞌ toj nintz qꞌij te xoꞌl qꞌaqꞌ.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Quꞌn ikyx tzeꞌnku te Crist, xiꞌ yolil Tbꞌanil Tqanil kyxol tkyaqil xjal, tzeꞌnku jun tkꞌokꞌjil bꞌaꞌn twutz Dios; exsin ikyxjo qe, nqo yolin Tyol kyxoljo ayeꞌ kchi kletil ex aye kchi najil.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Quꞌn atzin t-xilin Tbꞌanil Tqanil lo kyxol nya nimil, te kyimin teꞌ. Me kyxoljo ayeꞌ kchi kletil, te chwinqil teꞌ te jun majx. ¿Me ankyeꞌ at toklin tuꞌn t-xi qꞌmal teꞌ Tbꞌanil Tqanil lo, a nimxix t-xilin?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 ¡Nya noq aꞌlchaqku! Qalaꞌ oꞌkqexjo ayeꞌ junxchꞌin tumil qꞌiꞌn kyuꞌn twutz Dios, ex nchi yolin tuꞌn, tiꞌj Crist. Ex nya ikyxjo tzeꞌnqeku txqantl, aye nchi suqin Tyol Dios noq tuꞌn kykanbꞌin pwaq tiꞌj.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.