João 11

Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Noono e nyin me nyinge Laajoruj anaa abeehn ne twaany. Ngo anahg ngad geen Bathany. Bathany e naa geen beed Maarya ke Maartha nyemen.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Maarya ge anaa abeehn ne loar wiih Jeacuu ke mow kedea uwuunye tien ngo keehd yiehy wiihe. Anahg Laajoruj umiih gen e naa atwaany.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Noono e ge nyemen lubo aoohr gene bang Jeacuu, kob gene, “Ruohdh gomi ge anhyaari ngo atwaany.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Naa alihng Jeacuue ngo e arobe kea, “Atwaany Laajoruj padh gihn me nahg en. Gihn ni ree atiihye beere wiih Juog ke moaro kedea e nuu unahg dhe yoohn ubeehn Juoge unyoadhe ka moare wiiha, a ge Ngad Boadh nyoge.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Maartha maa Maarya kedea Laajoruj umiih gen ge anhyaar Jeacuue keraahyo.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Abea keehd maano, naa alihng Jeacuue lum atwaany Laajoruj e nihn ariow mooge ge adoge ke naah ce thube ke cidho.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Kaano e arobe yihr jo waahdhe kea, “Beehn dogo Judea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Maa abeehr gene ngo yihre kob gene, “Ngad puohny! Wa yaa Judea ge adaahd ubahn gene yihn ke leele ka me cahng kan. Yih poohd daahd dog caahn bang gen ne?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kobe, “Ngahda ngahyu kejea bad cahng acielo yea ne caae apaar wonge ariow me romo tiihj yihdh gen ne? Ngaa caahdh ke decahngo kare tooro ucwahnye ke leelo, bang gihn piny cang kedea giih nyepinye ge uneehno yihre.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Abea nea ngaan ngo caahdh kii diehr waahr e kare nud ucwahnye bang gihn piny beehda muudho, gihn me meeny ngo tooro.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Giih ni ge arobe kedea ubare maalo ke rob yihr gen kobe, “Goma Laajoruj ngo aneno abea adaahd ucaa ne tahnge.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Maa abeehr jo waahdhe ngo yihre, “Ruohdh! Nea beehda niine e naa anene e atwaanye udoohng beer.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Abea Jeacuu anaa arubo kaa nying thon Laajoruj, abea jo waahdhe cuohn gene e ngo rubo kaa nying niin Pe'Dihmo now.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Gihn nu e ngo abeehne ne robo yihr gen kejea, “Laajoruj beehde athow.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Abea cwihnya med, ke nying gihn toora buude beere wu uyiiho. Kea noono aayo ucidho ne maanye.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Noono e Thoamaj (ge cuohn ne kuoy) ake rubo yihr goan jo waahdh Jeacuu kea, “Cidho thiow, beere wo uthoo keehde tiehd.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ge anaa awahnh Jeacuue ni e abeehne ne yoado kejea Laajoruj athow kedea yihre ne nihn angween naa akoanye.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Bathany anahg geew me be baahr ke Jeruucalem, ngo anahg kar meale ariow.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Kedea yaa Judea me thoohdh ge anaa abeehn bang Maartha kedea Maarya nyemen bang ne ciihm cwihny gen ke nying thon umiih gen.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Kaa alihng Maarthae ngo kejea Jeacuu nii yooh ne beehno e a'aj maalo ucea ne lor ngo. Abea Maarya adoohng paajo.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Maa akoohb Maartha yihr Jeacuu kea, “Ruohdh nea yih ne naa kan e umiiha be ne thow.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Abea ngo ngahya keehd awaahn ni kan e Juog gihn kwayi ngo cube cubo yihri.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kea, “Umiihu ngo ucahr keehdo.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Maa abeehr Maarthae ngo yihre kea, “Ngo ngahya kejea ucahr cahng ucahr nyoge yi gug piny.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kea, “A naa ngaa meehg nyoge cahro kedea an ne cub kuowo yihr gen. Ngaa yiih luma e ngo udoohng ne ngaa me kuow keehd maa athowe
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Nea ngaa me kuow maa ayiih luma e ngo be kuong thoo. Gihn ni ngo ayiih Maartha.”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Maa abeehr Maarthae ngo kea, “Ayiih Ruohdh. Ngo ayiiha kejea yih naa Ngad Boadh nyoge ge Waahd Juog ge arob naa ubeehn wiih piny kan.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Naa athum Maarthae ke rob e acidho ne cuohn Maarya nyemen oogo kiin nyoge. Maa amuonge yi yihdh ngo kea, “Ngad puohny abeehno kedea yih daahde daahdo.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Naa alihng Maarya lum nu, e ngo aguo yedh maalo ne ci bang ngo.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 (Jeacuu apoohd ke kaa anaa ayoad Maarthae ngo yea, e poohd kuu awahnh yihdh miehr).
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Kaano e yaa Judea giih anaa wod ne ciihm cwihny Maarya ge athubo ke buodh batiene naa aniid gene ngo e a'aj maalo ke laahdo ne ci oogo, cuohn gene kejea ngo caa wiih liel ne lalo.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Naa awahnh Maaryae kaa anahg Jeacuue yea ni kedea naa aniide Jeacuu, e ree ariedhe piny upahdhe thaahdh tien Jeacuu kedea urube kea, “Ruohdh nea yih ne naa kan e umiiha be ne thow.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Naa aniid Jeacuue Maarya maa yaa Judea giih abeehno keehde e ge uyuog e cwihnye ake rahnyo kedea uyuog aduune keraahyo.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Maa apeehy Jeacuue kea, “Kuohme akanu kee?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Kaano e Jeacuu piih wonge ake wojo.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Maa arub yaa Judea kob gene, “Maahnyu kaa anhyaare ngo kii ngo.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Abea nyoge mooge kiin gen kob gene, “Wong ngaa maa acoor ayabe, kare anud yihre ubahnge Laajoruj be ne thoo.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jeacuu yea acahg ngeero keehdo ge wahnhe wiih loohro kaa akan kuohm Laajoruj yea. Ngo anahg buur me beehda roony kedea dhee ciehg kaa leelo.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Maa akoohb Jeacuu kea, “Looru leelo oogo dhe liel.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Maa ataahny Jeacuue rih Maartha kea, “Kaa anaa robo yihri ne kejea nea yih yiiho e kaa amoar wiih Juog kii ngo niidi niido?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Maa akahl gene leelo oogo dhe buur. Noono ubeehn Jeacuue umaahnye maalo maa arube kea, “Abaa Wura koohri amuoja bang gihn alihngi luma.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ngo ngahya kejea luuba ge beehde e ge yiihi yiiho kedea ngo roba kaa nying yaa ni cuung kan bang ungahy gene ngo kejea yih naa aoohr an.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ge athume keehd rob e ake cuohdo e duone ne maalo kea, “Laajoruj beehn oogo.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Maa abeehne oogo e cinge kedea tiene poohd e ge atuohj ke waaro kedea e wonge abahj ke waaro.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Noono e amahr yaa Judea giih anaa abeehno keehd Maarya kedea naa aniid gene gihn atiihye, e lum Jeacuu ayiih gene.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Abea nyoge mooge kiin gen ge abeehn ne ci bang Paarijea urob gene kwaad gihn atiihy Jeacuue ge aniid gene ni.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Maa abeehn jo doong yaa lam kedea Paarijea ucuohn gene amaad gihr Akuud Judea; noono upiih gene ne peehny rog gen, “Maahnyu ka beehn nyine utiihye giih me gaahy nyoge me thoohdh!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Nea ngo meehgo ke bar maalo ke yug giih ni, e amahr nyoge giih puohnye ge beehn gene ke ne yiiho noono e apahne giih Roama kar kwaj gihro beehn gene ke ne kaabo kedea utoar gene ngo piny.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Noono e dhaano acielo kiin gen me nyinge Kaaypaj ge anahg ngaa duohng yaa lam yi wong nu ake rubo kea, “Wu nyoge me gihn me ngahyu tooro.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ngo kwihyu kejea ngo beer ubeehn dhaano acielo uthowe ke nying nyoge cang yi man beehn paajo ke kare cang uthowe.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Gihn ni arobe padh lubo me en naa apar ngo ke robo. Abea bang gihn anahg en naa ruohdh duohng yaa lam yi wong nu, e naa ameehg Juoge ngo rob gihn utiihy ree rih Jeacuu: ge uthowe ke nying tien paar yaa Judea.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kedea padh ke nying tien paar Judea keede e nuu uthowe abea beehda ke nying nyethen Juog ge akeedho ke bang wiih piny cang beere ge kahle ke ka maa acielo kedea umade yihdh gen.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ke wong cahng nu, e ge athubo ke gweehg dhe yooh me dhiil gene Jeacuu ke naah.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Noono e Jeacuu kuu acahg waahdh naa arwaadh ke kiin yaa Judea. Ngo abeehn ne dag paajo me cahng ke dhe ukang. Kaa adag gene ne beehdo yi ngo keehd jo waahdhe anahg geen Eparem.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ge anaa adoohng Yaan Amono cahng ni, e nyoge me thoohdh ge athubo ke ci yi geen Jeruucalem ne yug giih kweehr ne koar cahng yaay.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Noono e nyoge ge athubo ke cej ka ne Jeacuue yea kaa anaa acuung gene yi laaro gihr Wod Juog kedea e ge upeehyo ke rog gen kob gene, “Ne ngaa me ngahy ngo kejea Jeacuu ubeehn kar Yaan Amono?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Abea ka jo doong yaa lam maa Paarijea amor acub gene kob gene nea ngaa ngahy ka ne Jeacuu yea e kea robe ngo beere ngo mag gene mago.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.