João 11
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARA
1 Noono e nyin me nyinge Laajoruj anaa abeehn ne twaany. Ngo anahg ngad geen Bathany. Bathany e naa geen beed Maarya ke Maartha nyemen.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maarya ge anaa abeehn ne loar wiih Jeacuu ke mow kedea uwuunye tien ngo keehd yiehy wiihe. Anahg Laajoruj umiih gen e naa atwaany.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Noono e ge nyemen lubo aoohr gene bang Jeacuu, kob gene, “Ruohdh gomi ge anhyaari ngo atwaany.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Naa alihng Jeacuue ngo e arobe kea, “Atwaany Laajoruj padh gihn me nahg en. Gihn ni ree atiihye beere wiih Juog ke moaro kedea e nuu unahg dhe yoohn ubeehn Juoge unyoadhe ka moare wiiha, a ge Ngad Boadh nyoge.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Maartha maa Maarya kedea Laajoruj umiih gen ge anhyaar Jeacuue keraahyo.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Abea keehd maano, naa alihng Jeacuue lum atwaany Laajoruj e nihn ariow mooge ge adoge ke naah ce thube ke cidho.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kaano e arobe yihr jo waahdhe kea, “Beehn dogo Judea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Maa abeehr gene ngo yihre kob gene, “Ngad puohny! Wa yaa Judea ge adaahd ubahn gene yihn ke leele ka me cahng kan. Yih poohd daahd dog caahn bang gen ne?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kobe, “Ngahda ngahyu kejea bad cahng acielo yea ne caae apaar wonge ariow me romo tiihj yihdh gen ne? Ngaa caahdh ke decahngo kare tooro ucwahnye ke leelo, bang gihn piny cang kedea giih nyepinye ge uneehno yihre.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Abea nea ngaan ngo caahdh kii diehr waahr e kare nud ucwahnye bang gihn piny beehda muudho, gihn me meeny ngo tooro.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Giih ni ge arobe kedea ubare maalo ke rob yihr gen kobe, “Goma Laajoruj ngo aneno abea adaahd ucaa ne tahnge.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Maa abeehr jo waahdhe ngo yihre, “Ruohdh! Nea beehda niine e naa anene e atwaanye udoohng beer.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Abea Jeacuu anaa arubo kaa nying thon Laajoruj, abea jo waahdhe cuohn gene e ngo rubo kaa nying niin Pe'Dihmo now.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Gihn nu e ngo abeehne ne robo yihr gen kejea, “Laajoruj beehde athow.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Abea cwihnya med, ke nying gihn toora buude beere wu uyiiho. Kea noono aayo ucidho ne maanye.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Noono e Thoamaj (ge cuohn ne kuoy) ake rubo yihr goan jo waahdh Jeacuu kea, “Cidho thiow, beere wo uthoo keehde tiehd.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ge anaa awahnh Jeacuue ni e abeehne ne yoado kejea Laajoruj athow kedea yihre ne nihn angween naa akoanye.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Bathany anahg geew me be baahr ke Jeruucalem, ngo anahg kar meale ariow.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Kedea yaa Judea me thoohdh ge anaa abeehn bang Maartha kedea Maarya nyemen bang ne ciihm cwihny gen ke nying thon umiih gen.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Kaa alihng Maarthae ngo kejea Jeacuu nii yooh ne beehno e a'aj maalo ucea ne lor ngo. Abea Maarya adoohng paajo.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Maa akoohb Maartha yihr Jeacuu kea, “Ruohdh nea yih ne naa kan e umiiha be ne thow.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Abea ngo ngahya keehd awaahn ni kan e Juog gihn kwayi ngo cube cubo yihri.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kea, “Umiihu ngo ucahr keehdo.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Maa abeehr Maarthae ngo yihre kea, “Ngo ngahya kejea ucahr cahng ucahr nyoge yi gug piny.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kea, “A naa ngaa meehg nyoge cahro kedea an ne cub kuowo yihr gen. Ngaa yiih luma e ngo udoohng ne ngaa me kuow keehd maa athowe
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nea ngaa me kuow maa ayiih luma e ngo be kuong thoo. Gihn ni ngo ayiih Maartha.”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Maa abeehr Maarthae ngo kea, “Ayiih Ruohdh. Ngo ayiiha kejea yih naa Ngad Boadh nyoge ge Waahd Juog ge arob naa ubeehn wiih piny kan.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Naa athum Maarthae ke rob e acidho ne cuohn Maarya nyemen oogo kiin nyoge. Maa amuonge yi yihdh ngo kea, “Ngad puohny abeehno kedea yih daahde daahdo.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Naa alihng Maarya lum nu, e ngo aguo yedh maalo ne ci bang ngo.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 (Jeacuu apoohd ke kaa anaa ayoad Maarthae ngo yea, e poohd kuu awahnh yihdh miehr).
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Kaano e yaa Judea giih anaa wod ne ciihm cwihny Maarya ge athubo ke buodh batiene naa aniid gene ngo e a'aj maalo ke laahdo ne ci oogo, cuohn gene kejea ngo caa wiih liel ne lalo.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Naa awahnh Maaryae kaa anahg Jeacuue yea ni kedea naa aniide Jeacuu, e ree ariedhe piny upahdhe thaahdh tien Jeacuu kedea urube kea, “Ruohdh nea yih ne naa kan e umiiha be ne thow.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Naa aniid Jeacuue Maarya maa yaa Judea giih abeehno keehde e ge uyuog e cwihnye ake rahnyo kedea uyuog aduune keraahyo.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Maa apeehy Jeacuue kea, “Kuohme akanu kee?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Kaano e Jeacuu piih wonge ake wojo.
35 Jesus chorou.
36 Maa arub yaa Judea kob gene, “Maahnyu kaa anhyaare ngo kii ngo.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Abea nyoge mooge kiin gen kob gene, “Wong ngaa maa acoor ayabe, kare anud yihre ubahnge Laajoruj be ne thoo.”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Jeacuu yea acahg ngeero keehdo ge wahnhe wiih loohro kaa akan kuohm Laajoruj yea. Ngo anahg buur me beehda roony kedea dhee ciehg kaa leelo.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Maa akoohb Jeacuu kea, “Looru leelo oogo dhe liel.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Maa ataahny Jeacuue rih Maartha kea, “Kaa anaa robo yihri ne kejea nea yih yiiho e kaa amoar wiih Juog kii ngo niidi niido?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Maa akahl gene leelo oogo dhe buur. Noono ubeehn Jeacuue umaahnye maalo maa arube kea, “Abaa Wura koohri amuoja bang gihn alihngi luma.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ngo ngahya kejea luuba ge beehde e ge yiihi yiiho kedea ngo roba kaa nying yaa ni cuung kan bang ungahy gene ngo kejea yih naa aoohr an.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ge athume keehd rob e ake cuohdo e duone ne maalo kea, “Laajoruj beehn oogo.”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Maa abeehne oogo e cinge kedea tiene poohd e ge atuohj ke waaro kedea e wonge abahj ke waaro.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Noono e amahr yaa Judea giih anaa abeehno keehd Maarya kedea naa aniid gene gihn atiihye, e lum Jeacuu ayiih gene.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Abea nyoge mooge kiin gen ge abeehn ne ci bang Paarijea urob gene kwaad gihn atiihy Jeacuue ge aniid gene ni.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Maa abeehn jo doong yaa lam kedea Paarijea ucuohn gene amaad gihr Akuud Judea; noono upiih gene ne peehny rog gen, “Maahnyu ka beehn nyine utiihye giih me gaahy nyoge me thoohdh!
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nea ngo meehgo ke bar maalo ke yug giih ni, e amahr nyoge giih puohnye ge beehn gene ke ne yiiho noono e apahne giih Roama kar kwaj gihro beehn gene ke ne kaabo kedea utoar gene ngo piny.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Noono e dhaano acielo kiin gen me nyinge Kaaypaj ge anahg ngaa duohng yaa lam yi wong nu ake rubo kea, “Wu nyoge me gihn me ngahyu tooro.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Ngo kwihyu kejea ngo beer ubeehn dhaano acielo uthowe ke nying nyoge cang yi man beehn paajo ke kare cang uthowe.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Gihn ni arobe padh lubo me en naa apar ngo ke robo. Abea bang gihn anahg en naa ruohdh duohng yaa lam yi wong nu, e naa ameehg Juoge ngo rob gihn utiihy ree rih Jeacuu: ge uthowe ke nying tien paar yaa Judea.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Kedea padh ke nying tien paar Judea keede e nuu uthowe abea beehda ke nying nyethen Juog ge akeedho ke bang wiih piny cang beere ge kahle ke ka maa acielo kedea umade yihdh gen.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ke wong cahng nu, e ge athubo ke gweehg dhe yooh me dhiil gene Jeacuu ke naah.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Noono e Jeacuu kuu acahg waahdh naa arwaadh ke kiin yaa Judea. Ngo abeehn ne dag paajo me cahng ke dhe ukang. Kaa adag gene ne beehdo yi ngo keehd jo waahdhe anahg geen Eparem.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ge anaa adoohng Yaan Amono cahng ni, e nyoge me thoohdh ge athubo ke ci yi geen Jeruucalem ne yug giih kweehr ne koar cahng yaay.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Noono e nyoge ge athubo ke cej ka ne Jeacuue yea kaa anaa acuung gene yi laaro gihr Wod Juog kedea e ge upeehyo ke rog gen kob gene, “Ne ngaa me ngahy ngo kejea Jeacuu ubeehn kar Yaan Amono?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Abea ka jo doong yaa lam maa Paarijea amor acub gene kob gene nea ngaa ngahy ka ne Jeacuu yea e kea robe ngo beere ngo mag gene mago.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.