João 11
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs NVT
1 Noono e nyin me nyinge Laajoruj anaa abeehn ne twaany. Ngo anahg ngad geen Bathany. Bathany e naa geen beed Maarya ke Maartha nyemen.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Maarya ge anaa abeehn ne loar wiih Jeacuu ke mow kedea uwuunye tien ngo keehd yiehy wiihe. Anahg Laajoruj umiih gen e naa atwaany.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Noono e ge nyemen lubo aoohr gene bang Jeacuu, kob gene, “Ruohdh gomi ge anhyaari ngo atwaany.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Naa alihng Jeacuue ngo e arobe kea, “Atwaany Laajoruj padh gihn me nahg en. Gihn ni ree atiihye beere wiih Juog ke moaro kedea e nuu unahg dhe yoohn ubeehn Juoge unyoadhe ka moare wiiha, a ge Ngad Boadh nyoge.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Maartha maa Maarya kedea Laajoruj umiih gen ge anhyaar Jeacuue keraahyo.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Abea keehd maano, naa alihng Jeacuue lum atwaany Laajoruj e nihn ariow mooge ge adoge ke naah ce thube ke cidho.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Kaano e arobe yihr jo waahdhe kea, “Beehn dogo Judea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Maa abeehr gene ngo yihre kob gene, “Ngad puohny! Wa yaa Judea ge adaahd ubahn gene yihn ke leele ka me cahng kan. Yih poohd daahd dog caahn bang gen ne?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kobe, “Ngahda ngahyu kejea bad cahng acielo yea ne caae apaar wonge ariow me romo tiihj yihdh gen ne? Ngaa caahdh ke decahngo kare tooro ucwahnye ke leelo, bang gihn piny cang kedea giih nyepinye ge uneehno yihre.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Abea nea ngaan ngo caahdh kii diehr waahr e kare nud ucwahnye bang gihn piny beehda muudho, gihn me meeny ngo tooro.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Giih ni ge arobe kedea ubare maalo ke rob yihr gen kobe, “Goma Laajoruj ngo aneno abea adaahd ucaa ne tahnge.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Maa abeehr jo waahdhe ngo yihre, “Ruohdh! Nea beehda niine e naa anene e atwaanye udoohng beer.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Abea Jeacuu anaa arubo kaa nying thon Laajoruj, abea jo waahdhe cuohn gene e ngo rubo kaa nying niin Pe'Dihmo now.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Gihn nu e ngo abeehne ne robo yihr gen kejea, “Laajoruj beehde athow.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Abea cwihnya med, ke nying gihn toora buude beere wu uyiiho. Kea noono aayo ucidho ne maanye.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Noono e Thoamaj (ge cuohn ne kuoy) ake rubo yihr goan jo waahdh Jeacuu kea, “Cidho thiow, beere wo uthoo keehde tiehd.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Ge anaa awahnh Jeacuue ni e abeehne ne yoado kejea Laajoruj athow kedea yihre ne nihn angween naa akoanye.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Bathany anahg geew me be baahr ke Jeruucalem, ngo anahg kar meale ariow.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Kedea yaa Judea me thoohdh ge anaa abeehn bang Maartha kedea Maarya nyemen bang ne ciihm cwihny gen ke nying thon umiih gen.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Kaa alihng Maarthae ngo kejea Jeacuu nii yooh ne beehno e a'aj maalo ucea ne lor ngo. Abea Maarya adoohng paajo.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Maa akoohb Maartha yihr Jeacuu kea, “Ruohdh nea yih ne naa kan e umiiha be ne thow.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Abea ngo ngahya keehd awaahn ni kan e Juog gihn kwayi ngo cube cubo yihri.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kea, “Umiihu ngo ucahr keehdo.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Maa abeehr Maarthae ngo yihre kea, “Ngo ngahya kejea ucahr cahng ucahr nyoge yi gug piny.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kea, “A naa ngaa meehg nyoge cahro kedea an ne cub kuowo yihr gen. Ngaa yiih luma e ngo udoohng ne ngaa me kuow keehd maa athowe
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Nea ngaa me kuow maa ayiih luma e ngo be kuong thoo. Gihn ni ngo ayiih Maartha.”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Maa abeehr Maarthae ngo kea, “Ayiih Ruohdh. Ngo ayiiha kejea yih naa Ngad Boadh nyoge ge Waahd Juog ge arob naa ubeehn wiih piny kan.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Naa athum Maarthae ke rob e acidho ne cuohn Maarya nyemen oogo kiin nyoge. Maa amuonge yi yihdh ngo kea, “Ngad puohny abeehno kedea yih daahde daahdo.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Naa alihng Maarya lum nu, e ngo aguo yedh maalo ne ci bang ngo.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 (Jeacuu apoohd ke kaa anaa ayoad Maarthae ngo yea, e poohd kuu awahnh yihdh miehr).
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Kaano e yaa Judea giih anaa wod ne ciihm cwihny Maarya ge athubo ke buodh batiene naa aniid gene ngo e a'aj maalo ke laahdo ne ci oogo, cuohn gene kejea ngo caa wiih liel ne lalo.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Naa awahnh Maaryae kaa anahg Jeacuue yea ni kedea naa aniide Jeacuu, e ree ariedhe piny upahdhe thaahdh tien Jeacuu kedea urube kea, “Ruohdh nea yih ne naa kan e umiiha be ne thow.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Naa aniid Jeacuue Maarya maa yaa Judea giih abeehno keehde e ge uyuog e cwihnye ake rahnyo kedea uyuog aduune keraahyo.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Maa apeehy Jeacuue kea, “Kuohme akanu kee?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Kaano e Jeacuu piih wonge ake wojo.
35 Jesus chorou.
36 Maa arub yaa Judea kob gene, “Maahnyu kaa anhyaare ngo kii ngo.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Abea nyoge mooge kiin gen kob gene, “Wong ngaa maa acoor ayabe, kare anud yihre ubahnge Laajoruj be ne thoo.”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Jeacuu yea acahg ngeero keehdo ge wahnhe wiih loohro kaa akan kuohm Laajoruj yea. Ngo anahg buur me beehda roony kedea dhee ciehg kaa leelo.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Maa akoohb Jeacuu kea, “Looru leelo oogo dhe liel.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Maa ataahny Jeacuue rih Maartha kea, “Kaa anaa robo yihri ne kejea nea yih yiiho e kaa amoar wiih Juog kii ngo niidi niido?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Maa akahl gene leelo oogo dhe buur. Noono ubeehn Jeacuue umaahnye maalo maa arube kea, “Abaa Wura koohri amuoja bang gihn alihngi luma.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ngo ngahya kejea luuba ge beehde e ge yiihi yiiho kedea ngo roba kaa nying yaa ni cuung kan bang ungahy gene ngo kejea yih naa aoohr an.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Ge athume keehd rob e ake cuohdo e duone ne maalo kea, “Laajoruj beehn oogo.”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Maa abeehne oogo e cinge kedea tiene poohd e ge atuohj ke waaro kedea e wonge abahj ke waaro.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Noono e amahr yaa Judea giih anaa abeehno keehd Maarya kedea naa aniid gene gihn atiihye, e lum Jeacuu ayiih gene.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Abea nyoge mooge kiin gen ge abeehn ne ci bang Paarijea urob gene kwaad gihn atiihy Jeacuue ge aniid gene ni.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Maa abeehn jo doong yaa lam kedea Paarijea ucuohn gene amaad gihr Akuud Judea; noono upiih gene ne peehny rog gen, “Maahnyu ka beehn nyine utiihye giih me gaahy nyoge me thoohdh!
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Nea ngo meehgo ke bar maalo ke yug giih ni, e amahr nyoge giih puohnye ge beehn gene ke ne yiiho noono e apahne giih Roama kar kwaj gihro beehn gene ke ne kaabo kedea utoar gene ngo piny.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Noono e dhaano acielo kiin gen me nyinge Kaaypaj ge anahg ngaa duohng yaa lam yi wong nu ake rubo kea, “Wu nyoge me gihn me ngahyu tooro.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ngo kwihyu kejea ngo beer ubeehn dhaano acielo uthowe ke nying nyoge cang yi man beehn paajo ke kare cang uthowe.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Gihn ni arobe padh lubo me en naa apar ngo ke robo. Abea bang gihn anahg en naa ruohdh duohng yaa lam yi wong nu, e naa ameehg Juoge ngo rob gihn utiihy ree rih Jeacuu: ge uthowe ke nying tien paar yaa Judea.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Kedea padh ke nying tien paar Judea keede e nuu uthowe abea beehda ke nying nyethen Juog ge akeedho ke bang wiih piny cang beere ge kahle ke ka maa acielo kedea umade yihdh gen.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ke wong cahng nu, e ge athubo ke gweehg dhe yooh me dhiil gene Jeacuu ke naah.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Noono e Jeacuu kuu acahg waahdh naa arwaadh ke kiin yaa Judea. Ngo abeehn ne dag paajo me cahng ke dhe ukang. Kaa adag gene ne beehdo yi ngo keehd jo waahdhe anahg geen Eparem.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ge anaa adoohng Yaan Amono cahng ni, e nyoge me thoohdh ge athubo ke ci yi geen Jeruucalem ne yug giih kweehr ne koar cahng yaay.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Noono e nyoge ge athubo ke cej ka ne Jeacuue yea kaa anaa acuung gene yi laaro gihr Wod Juog kedea e ge upeehyo ke rog gen kob gene, “Ne ngaa me ngahy ngo kejea Jeacuu ubeehn kar Yaan Amono?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Abea ka jo doong yaa lam maa Paarijea amor acub gene kob gene nea ngaa ngahy ka ne Jeacuu yea e kea robe ngo beere ngo mag gene mago.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.