João 11
Anweehd Me Nyaahn (LWO) vs ARIB
1 Noono e nyin me nyinge Laajoruj anaa abeehn ne twaany. Ngo anahg ngad geen Bathany. Bathany e naa geen beed Maarya ke Maartha nyemen.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maarya ge anaa abeehn ne loar wiih Jeacuu ke mow kedea uwuunye tien ngo keehd yiehy wiihe. Anahg Laajoruj umiih gen e naa atwaany.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Noono e ge nyemen lubo aoohr gene bang Jeacuu, kob gene, “Ruohdh gomi ge anhyaari ngo atwaany.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Naa alihng Jeacuue ngo e arobe kea, “Atwaany Laajoruj padh gihn me nahg en. Gihn ni ree atiihye beere wiih Juog ke moaro kedea e nuu unahg dhe yoohn ubeehn Juoge unyoadhe ka moare wiiha, a ge Ngad Boadh nyoge.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Maartha maa Maarya kedea Laajoruj umiih gen ge anhyaar Jeacuue keraahyo.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Abea keehd maano, naa alihng Jeacuue lum atwaany Laajoruj e nihn ariow mooge ge adoge ke naah ce thube ke cidho.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Kaano e arobe yihr jo waahdhe kea, “Beehn dogo Judea.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Maa abeehr gene ngo yihre kob gene, “Ngad puohny! Wa yaa Judea ge adaahd ubahn gene yihn ke leele ka me cahng kan. Yih poohd daahd dog caahn bang gen ne?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Maa abeehr Jeacuue ngo yihr gen kobe, “Ngahda ngahyu kejea bad cahng acielo yea ne caae apaar wonge ariow me romo tiihj yihdh gen ne? Ngaa caahdh ke decahngo kare tooro ucwahnye ke leelo, bang gihn piny cang kedea giih nyepinye ge uneehno yihre.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Abea nea ngaan ngo caahdh kii diehr waahr e kare nud ucwahnye bang gihn piny beehda muudho, gihn me meeny ngo tooro.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Giih ni ge arobe kedea ubare maalo ke rob yihr gen kobe, “Goma Laajoruj ngo aneno abea adaahd ucaa ne tahnge.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Maa abeehr jo waahdhe ngo yihre, “Ruohdh! Nea beehda niine e naa anene e atwaanye udoohng beer.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Abea Jeacuu anaa arubo kaa nying thon Laajoruj, abea jo waahdhe cuohn gene e ngo rubo kaa nying niin Pe'Dihmo now.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Gihn nu e ngo abeehne ne robo yihr gen kejea, “Laajoruj beehde athow.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Abea cwihnya med, ke nying gihn toora buude beere wu uyiiho. Kea noono aayo ucidho ne maanye.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Noono e Thoamaj (ge cuohn ne kuoy) ake rubo yihr goan jo waahdh Jeacuu kea, “Cidho thiow, beere wo uthoo keehde tiehd.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ge anaa awahnh Jeacuue ni e abeehne ne yoado kejea Laajoruj athow kedea yihre ne nihn angween naa akoanye.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Bathany anahg geew me be baahr ke Jeruucalem, ngo anahg kar meale ariow.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Kedea yaa Judea me thoohdh ge anaa abeehn bang Maartha kedea Maarya nyemen bang ne ciihm cwihny gen ke nying thon umiih gen.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Kaa alihng Maarthae ngo kejea Jeacuu nii yooh ne beehno e a'aj maalo ucea ne lor ngo. Abea Maarya adoohng paajo.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Maa akoohb Maartha yihr Jeacuu kea, “Ruohdh nea yih ne naa kan e umiiha be ne thow.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Abea ngo ngahya keehd awaahn ni kan e Juog gihn kwayi ngo cube cubo yihri.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kea, “Umiihu ngo ucahr keehdo.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Maa abeehr Maarthae ngo yihre kea, “Ngo ngahya kejea ucahr cahng ucahr nyoge yi gug piny.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Maa abeehr Jeacuue ngo yihre kea, “A naa ngaa meehg nyoge cahro kedea an ne cub kuowo yihr gen. Ngaa yiih luma e ngo udoohng ne ngaa me kuow keehd maa athowe
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nea ngaa me kuow maa ayiih luma e ngo be kuong thoo. Gihn ni ngo ayiih Maartha.”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Maa abeehr Maarthae ngo kea, “Ayiih Ruohdh. Ngo ayiiha kejea yih naa Ngad Boadh nyoge ge Waahd Juog ge arob naa ubeehn wiih piny kan.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Naa athum Maarthae ke rob e acidho ne cuohn Maarya nyemen oogo kiin nyoge. Maa amuonge yi yihdh ngo kea, “Ngad puohny abeehno kedea yih daahde daahdo.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Naa alihng Maarya lum nu, e ngo aguo yedh maalo ne ci bang ngo.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 (Jeacuu apoohd ke kaa anaa ayoad Maarthae ngo yea, e poohd kuu awahnh yihdh miehr).
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Kaano e yaa Judea giih anaa wod ne ciihm cwihny Maarya ge athubo ke buodh batiene naa aniid gene ngo e a'aj maalo ke laahdo ne ci oogo, cuohn gene kejea ngo caa wiih liel ne lalo.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Naa awahnh Maaryae kaa anahg Jeacuue yea ni kedea naa aniide Jeacuu, e ree ariedhe piny upahdhe thaahdh tien Jeacuu kedea urube kea, “Ruohdh nea yih ne naa kan e umiiha be ne thow.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Naa aniid Jeacuue Maarya maa yaa Judea giih abeehno keehde e ge uyuog e cwihnye ake rahnyo kedea uyuog aduune keraahyo.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Maa apeehy Jeacuue kea, “Kuohme akanu kee?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Kaano e Jeacuu piih wonge ake wojo.
35 Jesus chorou.
36 Maa arub yaa Judea kob gene, “Maahnyu kaa anhyaare ngo kii ngo.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Abea nyoge mooge kiin gen kob gene, “Wong ngaa maa acoor ayabe, kare anud yihre ubahnge Laajoruj be ne thoo.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Jeacuu yea acahg ngeero keehdo ge wahnhe wiih loohro kaa akan kuohm Laajoruj yea. Ngo anahg buur me beehda roony kedea dhee ciehg kaa leelo.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Maa akoohb Jeacuu kea, “Looru leelo oogo dhe liel.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Maa ataahny Jeacuue rih Maartha kea, “Kaa anaa robo yihri ne kejea nea yih yiiho e kaa amoar wiih Juog kii ngo niidi niido?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Maa akahl gene leelo oogo dhe buur. Noono ubeehn Jeacuue umaahnye maalo maa arube kea, “Abaa Wura koohri amuoja bang gihn alihngi luma.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ngo ngahya kejea luuba ge beehde e ge yiihi yiiho kedea ngo roba kaa nying yaa ni cuung kan bang ungahy gene ngo kejea yih naa aoohr an.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ge athume keehd rob e ake cuohdo e duone ne maalo kea, “Laajoruj beehn oogo.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Maa abeehne oogo e cinge kedea tiene poohd e ge atuohj ke waaro kedea e wonge abahj ke waaro.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Noono e amahr yaa Judea giih anaa abeehno keehd Maarya kedea naa aniid gene gihn atiihye, e lum Jeacuu ayiih gene.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Abea nyoge mooge kiin gen ge abeehn ne ci bang Paarijea urob gene kwaad gihn atiihy Jeacuue ge aniid gene ni.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Maa abeehn jo doong yaa lam kedea Paarijea ucuohn gene amaad gihr Akuud Judea; noono upiih gene ne peehny rog gen, “Maahnyu ka beehn nyine utiihye giih me gaahy nyoge me thoohdh!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Nea ngo meehgo ke bar maalo ke yug giih ni, e amahr nyoge giih puohnye ge beehn gene ke ne yiiho noono e apahne giih Roama kar kwaj gihro beehn gene ke ne kaabo kedea utoar gene ngo piny.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Noono e dhaano acielo kiin gen me nyinge Kaaypaj ge anahg ngaa duohng yaa lam yi wong nu ake rubo kea, “Wu nyoge me gihn me ngahyu tooro.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ngo kwihyu kejea ngo beer ubeehn dhaano acielo uthowe ke nying nyoge cang yi man beehn paajo ke kare cang uthowe.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Gihn ni arobe padh lubo me en naa apar ngo ke robo. Abea bang gihn anahg en naa ruohdh duohng yaa lam yi wong nu, e naa ameehg Juoge ngo rob gihn utiihy ree rih Jeacuu: ge uthowe ke nying tien paar yaa Judea.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kedea padh ke nying tien paar Judea keede e nuu uthowe abea beehda ke nying nyethen Juog ge akeedho ke bang wiih piny cang beere ge kahle ke ka maa acielo kedea umade yihdh gen.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ke wong cahng nu, e ge athubo ke gweehg dhe yooh me dhiil gene Jeacuu ke naah.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Noono e Jeacuu kuu acahg waahdh naa arwaadh ke kiin yaa Judea. Ngo abeehn ne dag paajo me cahng ke dhe ukang. Kaa adag gene ne beehdo yi ngo keehd jo waahdhe anahg geen Eparem.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ge anaa adoohng Yaan Amono cahng ni, e nyoge me thoohdh ge athubo ke ci yi geen Jeruucalem ne yug giih kweehr ne koar cahng yaay.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Noono e nyoge ge athubo ke cej ka ne Jeacuue yea kaa anaa acuung gene yi laaro gihr Wod Juog kedea e ge upeehyo ke rog gen kob gene, “Ne ngaa me ngahy ngo kejea Jeacuu ubeehn kar Yaan Amono?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Abea ka jo doong yaa lam maa Paarijea amor acub gene kob gene nea ngaa ngahy ka ne Jeacuu yea e kea robe ngo beere ngo mag gene mago.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.