Jó 37

Luther 1545 (Letzte Hand) (LUT-1545-LH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 DES entsetzt sich mein hertz vnd bebet.
1 Sobre isto também treme o meu coração, e salta do seu lugar.
2 Lieber höret doch / wie sein Donner zürnet / Vnd was fur gesprech von seinem munde ausgehet.
2 Atentamente ouvi a indignação da sua voz, e o sonido que sai da sua boca.
3 Er sihet vnter allen Himeln / vnd sein Blitz scheinet auff die ende der Erden.
3 Ele o envia por debaixo de todos os céus, e a sua luz até aos confins da terra.
4 Demnach brüllet der Donner / vnd er donnert mit seinem grossen schall / Vnd wenn sein donner gehört wird / kan mans nicht auffhalten.
4 Depois disto ruge uma voz; ele troveja com a sua voz majestosa; e ele não os detém quando a sua voz é ouvida.
5 Gott donnert mit seinem donner grewlich / vnd thut grosse ding / vnd wird doch nicht erkand.
5 Com a sua voz troveja Deus maravilhosamente; faz grandes coisas, que nós não podemos compreender.
6 Er spricht zum Schnee / so ist er bald auff Erden / vnd zum Platzregen / so ist der platzregen da mit macht.
6 Porque à neve diz: Cai sobre a terra; como também à garoa e à sua forte chuva.
7 Alle Menschen hat er in der Hand / als verschlossen / das die Leute lernen / was er thun kan.
7 Ele sela as mãos de todo o homem, para que conheçam todos os homens a sua obra.
8 Das wild Thier gehet in die Hüle / vnd bleibt an seinem ort.
8 E as feras entram nos seus esconderijos e ficam nas suas cavernas.
9 Von mittag her kompt wetter / vnd von mitternacht kelte.
9 Da recâmara do sul sai o tufão, e do norte o frio.
10 Vom odem Gottes kompt frost / vnd grosse wasser / wenn er auffthawen lesst.
10 Pelo sopro de Deus se dá a geada, e as largas águas se congelam.
11 Die dicken wolcken scheiden sich / das helle werde / vnd durch den nebel bricht sein liecht.
11 Também de umidade carrega as grossas nuvens, e esparge as nuvens com a sua luz.
12 Er keret die wolcken wo er hin wil / das sie schaffen alles was er jnen gebeut auff dem Erdboden.
12 Então elas, segundo o seu prudente conselho, se espalham em redor, para que façam tudo quanto lhes ordena sobre a superfície do mundo na terra.
13 Es sey vber ein Geschlecht / oder vber ein Land / so man jn barmhertzig findet.
13 Seja que por vara, ou para a sua terra, ou por misericórdia as faz vir.
14 DA mercke auff Hiob / stehe vnd vernim die wunder Gottes.
14 A isto, ó Jó, inclina os teus ouvidos; para, e considera as maravilhas de Deus.
15 Weistu / wenn Gott solchs vber sie bringt? vnd wenn er das liecht seiner wolcken lesst erfur brechen?
15 Porventura sabes tu como Deus as opera, e faz resplandecer a luz da sua nuvem?
16 Weistu / wie sich die wolcken ausstrewen? welche Wunder die Volkomenen wissen.
16 Tens tu notícia do equilíbrio das grossas nuvens e das maravilhas daquele que é perfeito nos conhecimentos?
17 Das deine kleider warm sind / wenn das Land stille ist vom mittags wind?
17 Ou de como as tuas roupas aquecem, quando do sul há calma sobre a terra?
18 Ja du wirst mit jm die wolcken ausbreiten / die fest stehen / wie ein gegossen Spiegel.
18 Ou estendeste com ele os céus, que estão firmes como espelho fundido?
19 Zeige vns / was wir jm sagen sollen / Denn wir werden nicht da hin reichen fur finsternis.
19 Ensina-nos o que lhe diremos: porque nós nada poderemos pôr em boa ordem, por causa das trevas.
20 Wer wird jm erzelen das ich rede? so jemand redet / der wird verschlungen.
20 Contar-lhe-ia alguém o que tenho falado? Ou desejaria um homem que ele fosse devorado?
21 Jtzt sihet man das Liecht nicht / das in den wolcken helle leucht / Wenn aber der wind webd / so wirds klar.
21 E agora não se pode olhar para o sol, que resplandece nas nuvens, quando o vento, tendo passado, o deixa limpo.
22 Von mitternacht kompt goldDas ist / helle wetter wie lauter gold. / zu lob fur dem schrecklichen Gott.
22 O esplendor de ouro vem do norte; pois, em Deus há uma tremenda majestade.
23 Den Allmechtigen aber mügen sie nicht begreiffen / der so gros ist von krafft / Denn er wird von seinem Recht vnd guter sachen nicht rechenschafft geben.
23 Ao Todo-Poderoso não podemos alcançar; grande é em poder; porém a ninguém oprime em juízo e grandeza de justiça.
24 Darumb müssen jn fürchten die Leute / vnd er fürcht sich fur keinem / wie weise sie sind.
24 Por isso o temem os homens; ele não respeita os que se julgam sábios de coração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.